V SA/Wa 1810/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Barbara Mleczko- Jabłońska po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku w sprawie ze skargi R. K. [...] na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] marca 2007 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy postanawia: oddalić wniosek. Wyrokiem z 4 grudnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu na rozprawie w dnia 20 listopada 2007 r. sprawy ze skargi R. K. [...] na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, oddalił skargę. Pismem z 14 grudnia 2007 r. (data nadania pocztowego), skarżący zwrócił się z prośbą o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Prośbą swą umotywował tym, że opóźnienie spowodowane było chorobą i kłopotami natury osobistej. Do niniejszego wniosku skarżący załączył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Zgodnie z zarządzeniem z dnia 18 grudnia 2007 r. skarżący został wezwany do wskazania, w terminie 7 dni, daty ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku pod rygorem odmowy przywrócenia terminu. Pismem z dnia 13 stycznia 2008 r. (data nadania pocztowego) skarżący oświadczył, że datą ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku był dzień 14 grudnia 2007r. tj. dzień, w którym złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu. Zgodnie z zarządzeniem z dnia 30 stycznia 2008 r. skarżący został wezwany do uzupełniania braku formalnego wniosku przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku poprzez uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu- w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem odmowy przywrócenia terminu. Pismem z dnia 19 lutego 2008 r. (data nadania pocztowego) skarżący oświadczył, że leczył się [...] oraz że choroba była dość kłopotliwa i rzutowała także na jego zobowiązania zawodowe dotyczące [...] (skarżący wskazał, że jest [...]). Do niniejszego pisma skarżący dołączył zaświadczenie lekarskie z dnia 18 lutego 2008 r., z którego wynika, że w okresie od 5 grudnia do 14 grudnia 2007 r. przebywał na leczeniu [...] oraz zaświadczenie z dnia 5 grudnia 2007 r. potwierdzające wizytę domową. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W niniejszej sprawie niespornym jest, że skarżący nie zachował terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Zgodnie z art. 141 § 2 p.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku (albo doręczenia odpisu sentencji wyroku). W niniejszej sprawie, wyrok Sądu oddalający skargę został ogłoszony w dniu 4 grudnia 2007 r., zatem 7-dniowy termin wyznaczony na dokonanie tej czynności, o którym mowa w cytowanym przepisie, upływał z dniem 11 grudnia 2007 r. Wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku w tym terminie nie został złożony. Prawidłowo w tej sytuacji postąpił skarżący występując o przywrócenie uchybionego terminu. Następnie, Sąd zważył, iż skarżący wniosek o przywrócenie terminu złożył w dniu 14 grudnia 2007 r., a więc z zachowaniem terminu wymienionego w art. 87 § 1 p.p.s.a., jeśli przyjąć, iż przyczyna uchybienia terminu ustała 14 grudnia 2007 r. Jednocześnie skarżący dopełnił czynności, której nie dokonał w terminie, i tym samym spełnił kolejną przesłankę wynikającą z przywołanej regulacji prawnej. Jednakże -w ocenie Sądu- skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminu, a wobec tego nie spełnił równie ważnej przesłanki warunkującej zastosowanie instytucji przywrócenia terminu, regulowanej przepisami art. 86 i nast. p.p.s.a. Na wstępie Sąd wyjaśnia, iż kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się -zgodnie z orzecznictwem i literaturą przedmiotu- z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Uchybienie terminu może być przykładowo poczytane jako zawinione przez nią, "jeśli strona nie chciała dopełnić czynności w terminie albo chciała czynności dopełnić, lecz nie dopełniła z powodu jakiejś przeszkody, którą mogła przezwyciężyć" (v. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz wyd. 7, Wydawnictwo C.H. Beck. W-wa 2005, str. 334). Warunkiem dopuszczalności przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności procesowej, jest zatem uprawdopodobnienie przez stronę, że mimo całej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie, to znaczy, że zachodziły przeszkody od niej niezależne oraz istniejące przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej (v. wyrok NSA z 13 października 1999 r., sygn. akt IV SA 1656/97). Przywrócenie terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, iż niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. Z uzasadnienia wniosku R. K. [...], o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku jak również z uzasadnienia pisma z dnia 19 lutego 2008 r. (data nadania pocztowego) oraz dołączonych do niego zaświadczeń, nie wynika natomiast, aby taka sytuacja zaistniała w przedmiotowej sprawie. Nie stanowią bowiem przesłanki uzasadniającej przywrócenie terminu podnoszone przez skarżącego okoliczności, sprowadzające się do choroby oraz kłopotów natury osobistej. Nie można przyjąć, że R. K. [...] uprawdopodobnił, iż uchybienie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku było przez niego niezawinione. Skarżący nie wykazał bowiem, aby charakter jego choroby [...], uniemożliwiał mu terminowe nadanie na poczcie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Konkludując, w ocenie Sądu, okoliczności na które powołał się skarżący we wniosku nie mają charakteru okoliczności wyjątkowych i nie przesądzają o braku winy w uchybieniu terminowi dokonania czynności procesowej. W rozpoznawanej sprawie, w ocenie Sądu, skarżący nie dopełnił należytej staranności przy podjęciu czynności w postępowaniu sądowym, od dokonania której zależało sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku przez Sąd. Jednocześnie, zauważyć należy, iż w swoich wyjaśnieniach skarżący nie wykazał, że podjął wszelkie możliwe w danych okolicznościach starania by można było uznać, że działał z należytą starannością i mimo jej zachowania nastąpiło uchybienie zakreślonego terminu. Biorąc pod uwagę powyższy rozważania, stwierdzić należy, iż w ocenie Sądu przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Odnosząc się natomiast do omawianego kryterium braku winy, należy uznać, iż o braku winy można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.