V SA/Wa 1810/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia NSA Piotr Piszczek po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi A. G. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lutego 2015 r. Nr [...] w przedmiocie odmowa uwzględnienia zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: odmówić wstrzymania zaskarżonego postanowienia A. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] lutego 2015 r. w przedmiocie odmowy uwzględnienia zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Pismem z dnia [...] maja 2015 r. skarżący złożył uzupełnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w którym nie wskazał jakiej decyzji dotyczy. W uzasadnieniu wniosku odniósł się do decyzji o nałożeniu kar pieniężnych, które nie były przedmiotem niniejszego postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Obowiązującą zasadą jest, iż wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu. Na podstawie art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012r. poz. 1270 ze zm.) Sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, należy stwierdzić, że to postanowienie którego wniosek dotyczy nie kwalifikuje się do wykonania (zawieszenia jego skuteczności). Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest bowiem postanowienie w przedmiocie uznania zarzutów zgłoszonych w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym za niezasadne. Postanowienie to zawiera jedynie negatywną ocenę zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym. W szczególności zaś nie nakłada na zobowiązanego żadnych nowych obowiązków, ani nie zmienia wysokości powstałego wcześniej zobowiązania, a tym samym nie wywołuje żadnych bezpośrednich skutków w sferze praw czy obowiązków materialnoprawnych i prowadzonego postępowania egzekucyjnego. W związku z powyższym skuteczność zaskarżonego postanowienia nie stwarza również niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków. Zaskarżone postanowienie nie nakłada bowiem na skarżącego żadnych obowiązków, które podlegałyby realizacji w drodze egzekucji. Mając powyższe na uwadze, brak było podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego, wobec czego orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.