V SA/Wa 1814/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA - Piotr Kraczowski po rozpoznaniu w dniu 9 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. M. na rozstrzygnięcie Rady do Spraw Uchodźców postanawia: - zawiesić postępowanie sądowe. ... maja 2010 r. Z. M.(zwany dalej: skarżącym) wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, sporządzone w języku g., pismo na rozstrzygnięcie Rady do Spraw Uchodźców. Pismem z... maja 2010 r., (data nadania pocztowego) zostało ono przekazane przez WSA w Warszawie Radzie do Spraw Uchodźców tj. organowi, za pośrednictwem którego, ewentualna skarga, powinna być wniesiona do Sądu. Wykonując zarządzenie z ... sierpnia 2010 r., skierowano do skarżącego, za pośrednictwem N. Oddziału Straży Granicznej (Strzeżony Ośrodek dla Cudzoziemców) w K., korespondencję zawierającą wezwanie do złożenia poświadczonego za zgodność własnoręcznym podpisem tłumaczenia na język polski pisma z ... maja 2010 r., w terminie 7 dni pod rygorem przyjęcia, iż stanowi ono skargę do sądu administracyjnego oraz jej odrzucenia w razie nie dokonania tłumaczenia na język polski. Skarżący w w/w wezwaniu został również pouczony o obowiązku prowadzenia wszelkich czynności w języku polskim. Nadana korespondencja, przy piśmie z ... sierpnia 2010 r., została zwrócona do Sądu z uwagi na nieobecność skarżącego w w/w Ośrodku, który ... maja 2010 r., został zwolniony z Ośrodka i przekazany do konwoju w celu wykonania decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców nr ... W kolejnym piśmie z ... sierpnia 2010 r., N. Odział Straży Granicznej w K. poinformował, iż skarżący w dniu ... czerwca 2010 r., został wydalony z terytorium RP. W przedmiotowej sprawie nie znajduje zastosowania art. 70 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz.U. Nr 153, poz. 1270], dalej – p. p. s. a., gdyż pouczenie o jego treści nie zostało skarżącemu doręczone. W związku z powyższym i ze względu na niemożność nadania sprawie dalszego biegu, na mocy art. 125 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz art. 131 p.p.s.a. należało postanowić jak w sentencji.