V SA/Wa 1817/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Arkadiusz Tomczak po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy G. na postanowienie Ministra Finansów z dnia 11 kwietnia 2024 r., znak: ST4.4759.250.2023.10.FOJK w przedmiocie odmowy dopuszczenia i przeprowadzenia wnioskowanych dowodów postanawia odrzucić skargę Gmina G. (dalej: skarżąca), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Finansów (dalej: organ) z 11 kwietnia 2024 r., znak: ST4.4759.250.2023.10.FOJK, w której organ odmówił dopuszczenia i przeprowadzenia wnioskowanych przez skarżącą dowodów. Skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, podniosła naruszenie przepisów postępowania administracyjnego: art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. w związku z art. 78 § 1 k.p.a., polegające na odmowie dopuszczenia i przeprowadzenia wskazanych przez skarżącą dowodów w piśmie z 4 stycznia 2024 r. (m.in. z zeznań dyrektorki Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w G. na okoliczność braku złożenia oświadczeń o rezygnacji z objęcia ucznia nauką przedmiotu historia i kultura Niemiec w roku szkolnym 2019/2020), podnosząc, że przedmiotem dowodów było wykazanie zgodności danych wprowadzonych do systemu informacji oświatowej ze stanem faktycznym oraz braku złożenia oświadczeń rezygnacji z objęcia uczniów nauką języka niemieckiego jako języka mniejszości narodowej oraz nauką przedmiotu historia i kultura Niemiec, co mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Badanie dopuszczalności skargi zawsze poprzedza jej ocenę merytoryczną. Sąd, badając z urzędu dopuszczalność skargi, ustala, czy nie zachodzi przesłanka do jej odrzucenia. Katalog zamknięty takich przesłanek zawiera art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm.; dalej: "p.p.s.a."). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Odrzucenie skargi, zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a. ma formę postanowienia i może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Właściwość rzeczowa sądów administracyjnych została wskazana w art. 3 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności organów administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta, zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572; dalej: k.p.a.), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto, zgodnie z art. 3 § 2a i § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. (tj. od decyzji wydanych przez organ odwoławczy, w której uchyla zaskarżoną decyzję w całości i przekazuje organowi I instancji sprawę do ponownego rozpatrzenia, gdy decyzja organu I instancji została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a zakres sprawy konieczny do wyjaśnienia ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie – przy przekazaniu sprawy organ odwoławczy powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo u ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) kontrola działalności administracji publicznej jest sprawowana pod względem zgodności z prawem. W niniejszej sprawie zaskarżone postanowienie nie mieści się w zakresie postanowień z art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. podlegających kognicji sądów administracyjnych – nie jest ono bowiem zaskarżalne w drodze zażalenia, nie kończy postępowania w sprawie, nie rozstrzyga także sprawy co do istoty. Nie jest również aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, objętym zakresem art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., mimo, że omawiany przepis przewiduje skargę na czynność organu administracji publicznej. Te uprawnienia lub obowiązki, powiązane z czynnością organu, podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego, muszą wynikać z przepisów prawa materialnego, a więc musi istnieć ścisły związek między przepisem prawa, określającym uprawnienie lub obowiązek, a czynnością, która takiego uprawnienia lub obowiązku dotyczy (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 września 20024 r., OSK 247/04). Podsumowując, zaskarżone postanowienie odmawiające dopuszczenia i przeprowadzenia wnioskowanych przez skarżącą dowodów nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Nie jest to bowiem ani postanowienie objęte zakresem art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., ani taki akt lub czynność, którą można byłoby zaskarżyć w oparciu o art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Mając na względzie powyższe, skarga podlega odrzuceniu na postawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jako nienależąca do właściwości sądu administracyjnego.