V SA/Wa 1823/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia NSA Ewa Wrzesińska - Jóźków po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 marca 2012 r. w sprawie ze skargi K. G. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] lipca 2011 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego postanawia: - przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienia adwokata, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. Wnioskiem z 26 września 2011 r. K. G. (zwany dalej: skarżącym) zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z 6 października 2011r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącemu prawo pomocy we wnioskowanym zakresie. Wyrokiem z dnia 16 lutego 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę skarżącego na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z [...] lipca 2011 r. Kolejnym wnioskiem z 20 lutego 2012r. (uzupełnionym na urzędowym formularzu PPF z 6 marca 2012r.) skarżący zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu wniosku oraz oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż nie posiada zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych, ani źródła dochodów. W poprzednim wniosku o przyznanie prawa pomocy wyjaśnił, że do września 2011 r. zajmował się opieką nad chorą matką, która zmarła 2 września 2011 r. Do wniosku załączył m. in. decyzję Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej o przyznaniu świadczenia w trybie ustawy oświadczeniach rodzinnych. Rozpoznając powyższy wniosek postanowieniem z dnia 14 marca 2012 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata oraz odmówił przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Na powyższe postanowienie pismem z dnia 23 marca 2012 r. skarżący złożył sprzeciw, w którym wniósł o uchylenie i uwzględnienie pkt 2 z postanowienia z 14.03.2012 r.". Do akt sprawy nadesłał dodatkowo przekazane mu postanowienie z dnia 14 marca 2012 r. wraz z naniesionymi własnymi adnotacjami. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Prawo pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Biorąc pod uwagę opisaną przez skarżącego sytuację rodzinną i majątkową oraz porównując ją z obciążeniem wynikającym z zastępstwa profesjonalnego pełnomocnika uznać należało, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielania prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Natomiast wniosek skarżącego w części zwolnienia od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowy. Zauważyć bowiem należy, iż wnioskodawca został już w niniejszej sprawie zwolniony od kosztów sądowych w całości – mocą prawomocnego postanowienia referendarza sądowego z dnia 6 października 2011 r. o sygn. akt V SA/Wa 1823/11. Przyznane w omawianym zakresie prawo pomocy nie zostało cofnięte ani zmienione, wobec czego stwierdzić należy, iż skarżący jest w sprawie zwolniony z obowiązku partycypowania w kosztach sądowych. Zatem wniosek w tym zakresie należało uznać za bezprzedmiotowy. W tym stanie rzeczy i na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 254 § 1 i art. 260 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.