V SA/Wa 1827/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Beata Krajewska, Sędzia WSA - Małgorzata Rysz (spr.), Protokolant - Monika Włochińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 marca 2010 r. sprawy ze skargi Z.B. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych oddala skargę Przedmiotem skargi wniesionej przez Z.B. jest decyzja Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] września 2009 r., nr 86 utrzymująca w mocy decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] z dnia [...] czerwca 2009r. o odmowie umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy i FGŚP za osobę prowadzącą działalność gospodarczą oraz za pracowników w części finansowanej przez płatnika składek. Skarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym: Wnioskiem z dnia 15 kwietnia 2009 r. Z.B. zwróciła się o umorzenie należności z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz na Fundusz Pracy i FGŚ, powstałych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, wskazując, że jej stan zdrowia ulega ciągłemu pogorszeniu. Z kolei jej sytuacja majątkowa nie uległa zmianie od czasu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który orzekając poprzednio w jej sprawie sygn. akt V SA/ Wa 2902/08 utrzymał w mocy decyzję ZUS odmawiającą umorzenia zaległości. Z.B. wskazała, że nadal otrzymuje rentę w wysokości [...] zł brutto, nadal też toczy się sprawa sądowa dotycząca jej udziałów we współwłasności nieruchomości. Podkreśliła, iż ze względu na swój stan zdrowia nie jest w stanie podjąć pracy i spłacić należności. Decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r. nr 66 Zakład Ubezpieczeń Społecznych umorzył postępowanie w sprawie z wniosku Z.B. w części dotyczącej składek finansowanych przez ubezpieczonych. Następnie decyzją z tego samego dnia nr 66a Zakład Ubezpieczeń Społecznych na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 3 oraz art. 28 ust. 3, 3a i 3b w związku z art. 32 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (tekst jednolity Dz. U. z 2007 r. Nr 11 poz. 74 ze zm.) - dalej powoływanej jako u.s.u.s., odmówił umorzenia należności z tytułu składek za osobę prowadzącą działalność gospodarczą, pracowników w części finansowanej przez płatnika składek oraz odsetek od składek za pracowników w części finansowanej przez ubezpieczonych w łącznej kwocie [...] zł. Zakład wskazał, iż w odpowiedzi na pismo ZUS- u wnioskodawczyni złożyła: informację o swojej bieżącej sytuacji finansowej, oświadczenie o sytuacji finansowej i materialnej, wykaz wierzytelności, wykaz długów, PIT – 36 za 2008rok, gdzie wykazano przychód w wysokości [...] zł, orzeczenie lekarza orzecznika ZUS z dnia [...] lutego 2009 r., orzeczenie o stopniu niepełnosprawności z dnia [...] października 2008r., kopię przekazu otrzymywanego świadczenia w wysokości [...] zł, kopię faktury VAT z dnia [...] maja 2009r. na kwotę [...] zł, odcinek wpłaty za usługi telekomunikacyjne – [...] zł, kopię pokwitowania dokonanej wpłaty na rzecz PGNiG S.A. na kwotę [...] zł, kopię pokwitowania dokonanej wpłaty na rzecz PGE Zakład Energetyczny W. – Teren w wysokości [...] zł, kopię pokwitowania dokonanej wpłaty na rzecz TP S.A. – [...] zł. W ocenie organu w sprawie wnioskodawczyni nie występuje z całą pewnością przesłanka całkowitej nieściągalności. Dłużniczka posiada możliwość pozyskiwania dodatkowych dochodów, o czym świadczy rozliczenie roczne za 2008r., które uwzględnia dochody z najmu lokalu i prac zleconych. Twierdzenia wnioskodawczyni o braku możliwości dodatkowego zarobkowania z uwagi na stan zdrowia nie są poparte dokumentacją, a wręcz przeciwnie – zgodnie z orzeczeniem o stopniu niepełnosprawności z dnia [...] października 2008r. – ma ona otwarty rynek pracy. Wnioskodawczyni w dalszym ciągu jest właścicielem nieruchomości w L. oraz współwłaścicielem nieruchomości położonej w M., z której jest uzyskiwany dochód z tytułu najmu. Mimo, że wnioskodawczyni wskazała, że pieniądze są składane w depozycie sądowym, to nie zostało to poparte żadnym dokumentem, poza tym jest prawdopodobne, że po zakończeniu sprawy cywilnej zostaną jej przekazane. W ocenie Zakładu przedłożone przez wnioskodawczynię dowody oraz wyjaśnienia nie uzasadniają w sposób jednoznaczny istnienia "ważnego interesu" zgodnie z art. 28 ust 3a i 3b u.s.u.s. oraz rozporządzeniem Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 31 lipca 2003r. (Dz. U. Nr 141, poz. 1365) dalej: rozporządzenie. Argumenty dotyczące ponoszonych wydatków nie mogą być podstawą do zastosowania wyjątkowej instytucji, jaką jest umorzenie należności, albowiem naturalnym jest ponoszenie kosztów związanych z codziennym utrzymaniem. Mimo, że wnioskodawczyni obecnie znajduje się w trudnej sytuacji finansowej, ze względu na niską wysokość świadczenia oraz duże wydatki związane z utrzymaniem mieszkania oraz leczeniem to istnieje realna możliwość wyegzekwowania zadłużenia z tytułu nieopłaconych składek. Zakład kierując się zasadą stosowania środków najmniej dolegliwych dla dłużnika w dalszym ciągu proponuje spłatę zadłużenia – w dłuższym okresie czasu – w formie układu ratalnego, tym bardziej, że w chwili obecnej wnioskodawczyni nie posiada żadnych innych zobowiązań oprócz nieopłaconych składek z tytułu prowadzonej działalności. Tym samym sytuacja uległa zmianie na lepsze w stosunku do poprzedniego wniosku o umorzenie należności – z dnia 13 maja 2008r. – gdzie wnioskodawczyni wykazywała obciążenie z tytułu kredytu zaciągniętego w firmie P. w wysokości [...] zł miesięcznie. Pismem z dnia 13 marca 2009 r. Z.B. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. decyzją nr [...]. W uzasadnieniu wniosku ponownie powołała się na zły stan zdrowia - wykryte u niej zmiany w płucach i związaną z tym, planowaną, na sierpień 2009r. operację. Wskazała, że mimo, iż w jej zawodzie jest dużo ofert pracy, to nie może jej podjąć, ze względu na stan zdrowia; dodała, że na dzień dzisiejszy nie wymaga pomocy osoby drugiej. Decyzją z dnia [...] września 2009 r. nr [...] Prezes ZUS utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] czerwca 2008 r. odmawiającą umorzenia należności z tytułu składek. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ podtrzymał ustalenia oraz stanowisko zawarte w decyzji organu I instancji. Ponadto wskazując, iż kompetencje organu odwoławczego nie sprowadzają się jedynie do kontroli zasadności zarzutów podniesionych w stosunku do decyzji organu I instancji, a jest on również zobowiązany uwzględnić zmiany stanu faktycznego, jakie zaszły w sprawie pomiędzy wydaniem orzeczenia przez organ I instancji a orzeczeniem organu II instancji odniósł się do okoliczności podniesionych przez skarżącą we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy oraz wyników uzupełniającego postępowania dowodowego. Prezes Zakładu podtrzymał stanowisko zajęte w decyzji wydanej w I instancji, iż nie zachodzi żaden z przypadków opisanych w art. 28 ust. 3 u.s.u,s stanowiących o możliwości uznania całkowitej nieściągalności należności. Oceniając z kolei sprawę pod kątem przewidzianej w art. 28 ust 3a ustawy możliwości umorzenia należności z tytułu składek w uzasadnionych przypadkach, pomimo braku ich całkowitej nieściągalności podkreślił, że dotyczy ona wyłącznie należności ubezpieczonych będących równocześnie płatnikami składek. Dalej wskazał, że wnioskodawczyni uzyskuje stały dochód w postaci świadczenia rentowego w wysokości [...] zł netto, dodatkowo w kosztach codziennego utrzymania wspiera ją syn, pomimo kłopotów zdrowotnych nie wymaga opieki drugiej osoby, nie korzysta z pomocy Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej. Ponadto wnioskodawczyni jest właścicielką jednej nieruchomości we wsi L. oraz współwłaścicielką innych. Zdaniem Prezesa ewentualna ich sprzedaż mogłaby doprowadzić do likwidacji lub co najmniej zmniejszenia zadłużenia wobec Zakładu. Te okoliczności dają również podstawy, aby przyjąć możliwość spłaty należności wobec Zakładu w dłuższym okresie czasu, chociażby w formie układu ratalnego. Odnosząc się do twierdzeń wnioskodawczyni co do jej stanu zdrowia Prezes wskazał, że fakt choroby jest bezsporny, nie zostały natomiast udokumentowane jej pozostałe twierdzenia, iż stan zdrowia uniemożliwia jej wykonywanie jakiejkolwiek pracy. Coś wręcz przeciwnego wynika zaś zarówno z przedmiotu wykonywanej działalności – usługi biurowe jak i złożonej decyzji lekarza orzecznika, zgodnie z którą stan zdrowia nie koliduje z wykonywaniem przez Z.B. pracy. Organ podkreślił ponadto, iż nie zasługuje na uznanie argumentacja wnioskodawczyni, iż nie planuje ona sprzedaży majątku nieruchomego ze względu na wartość sentymentalną, kiedy oczywistym jest, że sprzedaż pozwoliłaby na uregulowanie, chociażby w części, zadłużenia. Reasumując organ podkreślił, iż po wydaniu decyzji przez organ I instancji nie nastąpiła taka zmiana w stanie faktycznym sprawy, która wpłynęłaby na możliwość odmiennej oceny przesłanek umorzenia zaległych należności. Pismem z dnia 22 października 2009 r. Z.B. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję Prezesa ZUS z dnia [...] września 2009 r. wnosząc o jej uchylenie. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie art. 28 ust. 3a u.s.u.s. w zw. z § 3 pkt 3 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 31 lipca 2003r. W uzasadnieniu skargi ponownie powołała się na swoją trudną sytuację finansową oraz ciężką sytuację zdrowotną, która uniemożliwia jej podjęcie pracy zarobkowej i poprawienie stanu finansowego. Liczne schorzenia na które cierpi wymagają częstych wizyt u lekarzy specjalistów oraz wykonywania badań, ponadto w 2009r. przebywała dwukrotnie w szpitalu i raz w ośrodku rehabilitacyjnym co zabiera mnóstwo czasu, niezdolność do podjęcia żadnej pracy wynika ponadto ze złożonego zaświadczenia lekarskiego. Jeśli chodzi o ewentualną sprzedaż posiadanych nieruchomości, to nie ma takiej możliwości, ponieważ jest do tego potrzebna zgoda pozostałych współwłaścicieli, co do drugiej nieruchomości wciąż toczy się postępowanie o zniesienie jej współwłasności. Prezes ZUS w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się do zarzutów skargi ponownie wskazał, iż nie kwestionuje problemów zdrowotnych skarżącej, jednakże żaden ze złożonych dowodów nie świadczy o niemożliwości podjęcia przez nią pracy i osiągania dochodu. Jeśli zaś chodzi o trudności ze sprzedażą nieruchomości podane w skardze, to w dniu 17.08.2009r. skarżąca do protokołu podała zupełnie inne powody, dla których nie planuje sprzedaży nieruchomości. W piśmie procesowym z 14 marca 2010 r. skarżąca podniosła, że zaległości w opłacaniu składek nie powstały wskutek jej zaniedbania, jak sugeruje organ, lecz wskutek nieświadomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych; Dz. U. Nr 153, poz. 1269). W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny (w tym przypadku – decyzję) konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a – c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./; powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Badając niniejszą sprawę w ramach powyższych przepisów i w oparciu o akta sprawy, zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a., Sąd nie dopatrzył się takich naruszeń prawa, które skutkowałyby koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do podniesionych przez skarżącą zarzutów stwierdzić należy, iż nie zasługują one na uwzględnienie. Oceniając treść zaskarżonej decyzji należy wskazać, iż zgodnie z art. 28 ust. 1 i 2 ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2007 r., Nr 11, poz. 74 ze zm. dalej jako u.s.u.s. ) należności z tytułu składek, pod którym to pojęciem należy rozumieć składki, odsetki za zwłokę, koszty egzekucyjne, koszty upomnienia i dodatkową opłatę (art. 24 ust. 2 u.s.u.s.), mogą być umarzane w całości lub w części przez Zakład tylko w przypadku ich całkowitej nieściągalności, która zachodzi w sytuacjach wyliczonych w ust. 3 tego artykułu. W przepisie art. 28 ust. 3 u.s.u.s. ustawodawca wskazał siedem przypadków, w których zachodzi całkowita nieściągalność należności z tytułu składek (treść tych przepisów przytoczona została w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji). Wyliczenie zawarte w tym przepisie jest wyczerpujące, tj. stanowi zamknięty katalog sytuacji, w których można uznać, iż ma miejsce całkowita nieściągalność należności z tytułu składek. Dopiero zaistnienie którejkolwiek z przesłanek określonych w tym przepisie, daje potencjalną możliwość umorzenia tych należności. Nawet wówczas oznacza to jednak dla organu podejmującego rozstrzygnięcie tylko możliwość umorzenia należności z tytułu składek, a nie prawny obowiązek ich umorzenia. Norma zawarta w art. 28 ust. 2 u.s.u.s. wyraźnie wskazuje na brak obowiązku umorzenia należnych składek w przypadku ich całkowitej nieściągalności, stanowiąc, że w takim wypadku "mogą być one umorzone." Natomiast przy braku całkowitej nieściągalności, ustalanej według kryteriów wskazanych w art. 28 ust. 3 u.s.u.s., organ podejmujący decyzję na podstawie art. 28 ust. 2 tej ustawy pozbawiony jest w ogóle prawnej możliwości umorzenia należności z tytułu składek. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, gdzie nie zaistniał żaden z przypadków stanowiących o możliwości uznania całkowitej nieściągalności należności wobec skarżącej. Skarżąca nie kwestionuje zresztą braku przesłanki nieściągalności po jej stronie. W konsekwencji organ prawidłowo przyjął, że brak było prawnej możliwości - jak wyżej wyjaśniono - umorzenia należności w oparciu o to kryterium. Z kolei w art. 28 ust. 3a u.s.u.s. ustawodawca przewidział możliwość umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne w uzasadnionych przypadkach, pomimo braku ich całkowitej nieściągalności. Dotyczy to jednakże wyłącznie należności ubezpieczonych będących równocześnie płatnikami składek (definicję ustawową płatnika składek zawiera art. 4 pkt 2 u.s.u.s.). Przesłanki umorzenia należności w oparciu o przepis art. 28 ust. 3a u.s.u.s. określone zostały w § 3 rozporządzenia z dnia 31 lipca 2003 r. Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej w sprawie szczegółowych zasad umarzania należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne ( Dz.U. Nr 141 poz.1365), gdzie wskazane zostały okoliczności związane z wykazaniem przez zobowiązanego, że ze względu na stan majątkowy i sytuację rodzinną nie jest w stanie opłacić tych należności, ponieważ pociągnęłoby to zbyt ciężkie skutki dla niego i jego rodziny. Skarżąca w tym zakresie wprost odwołał się do dwóch przesłanek, tj. sytuacji, gdy opłacenie należności z tytułu składek pozbawiłoby zobowiązanego możliwości zaspokojenia niezbędnych potrzeb życiowych (§ 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia) oraz przewlekłej choroby zobowiązanego pozbawiającej możliwości uzyskiwania dochodu umożliwiającego opłacenia należności (§ 3 ust. 1 pkt 3 ww. rozporządzenia). Podkreślenia jednak wymaga, iż w przypadku decyzji podejmowanych na podstawie art. 28 ust. 3a u.s.u.s w związku z § 3 rozporządzenia także mamy do czynienia z tzw. uznaniem administracyjnym. Również i tu prawo wyboru rozstrzygnięcia przysługuje Zakładowi. Może on, ale nie musi umorzyć należności, przy czym nawet stwierdzenie istnienia w sprawie przewidzianych przepisami przesłanek nie obliguje Zakładu do zastosowania ulgi, jaką jest umorzenie należności, oczywiście gdy inne względy ustawowe przemawiają przeciwko takiemu umorzeniu. Oceniając sprawę pod tym kątem organ ustalił, iż zobowiązana nie ma nikogo na utrzymaniu, utrzymuje się z świadczenia rentowego w wysokości [...] zł netto, dodatkowo w 2008r. osiągnęła dochód z tytułu najmu lokalu oraz prac zleconych ( łączny przychód za 2008r. wg. złożonego zeznania PIT-36 wyniósł [...] zł), w kosztach codziennego utrzymania wspiera ją syn, nie korzysta ze świadczeń z pomocy społecznej. Organ przyznał jednak, że sytuacja finansowa skarżącej jest trudna, na co wskazują niska wysokość świadczenia oraz duże wydatki związane z utrzymaniem mieszkania oraz leczeniem. Z drugiej strony oceniając sytuację materialną skarżącej nie mógł pominąć posiadanego przez nią majątku w postaci nieruchomości. Organ prawidłowo ustalił, iż Z.B. jest wyłączną właścicielką jednej nieruchomości oraz współwłaścicielką innych, w tym położonej w M., z której jest uzyskiwany dochód z tytułu najmu, co sama skarżąca wykazała w rozliczeniu rocznym za 2008r. Prezes ZUS-u słusznie przyjął, że twierdzenia skarżącej o złożeniu tych pieniędzy do depozytu sądowego są gołosłowne – nie zostały poparte żadnym dokumentem, uznał jednak, iż nawet jeśli są one prawdziwe, to po zakończeniu sprawy sądowej o zniesienie współwłasności pieniądze zostaną jej przekazane. Należy również podzielić pogląd organu, który wskazując na możliwość sprzedaży nieruchomości, których skarżąca jest właścicielką i współwłaścicielką stwierdził, iż uzyskane w ten sposób środki pozwolą na zlikwidowanie lub co najmniej zmniejszenie istniejącego zadłużenia bez pozbawienia zobowiązanej możliwości zaspokojenia niezbędnych potrzeb życiowych. Nie bez znaczenia w tym zakresie jest charakter tych nieruchomości, są to – nieruchomość komercyjna w M. (wypis z rejestru gruntów oraz wypis z kartoteki budynków wskazujący, że grunt jest zabudowany budynkami handlowo – usługowymi k 202-204 akt admin.) oraz nieruchomości o charakterze rolnym ( k 194 – 200akt admin.), nie można zatem zarzucić iż ich sprzedaż pozbawi skarżącą dachu nad głową. W zakresie sytuacji materialnej organ zwrócił również uwagę, że w stosunku do poprzedniej sprawy o umorzenie należności wszczętej z wniosku skarżącej w 2008r. zmieniła się na lepsze jej sytuacja w zakresie obciążających ją zobowiązań, gdyż spłaciła kredyt w P., gdzie miesięczna rata wynosiła [...] zł. Ustaleń tych również nie można uznać za dowolne. Nie można też podzielić zarzutów skargi, w których skarżąca wskazując na to że jest tylko współwłaścicielem nieruchomości podnosi niemożność ich sprzedaży bez zgody pozostałych współwłaścicieli. Po pierwsze twierdzenie to nie jest prawdziwe – zgodnie z wypisem z rejestru gruntów ( k 210) Z.B. jest wyłączną właścicielką jednej z nieruchomości – tak jak to ustalił organ – nie jest więc w tym zakresie wymagana zgoda współwłaścicieli na sprzedaż. Co do pozostałych nieruchomości możliwe jest zaś zbycie udziału we współwłasności. Ponadto, w odpowiedzi na skargę organ zwrócił uwagę, iż w toku przesłuchania w dniu 17.08.2009r. skarżąca podała zupełnie inne powody, dla których nie planuje sprzedaży nieruchomości ( powody sentymentalne). Z tych wszystkich powodów sąd podzielił pogląd Prezesa ZUS- o niespełnieniu przez skarżącą przesłanki z § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia. W oparciu o materiał dowodowy organ zasadnie uznał, że nie zachodzi również przesłanka, określona w § 3 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia z dnia 31 lipca 2003 r. Dla jej wystąpienia niezbędne jest nie tylko istnienie przewlekłej choroby ubiegającego się o umorzenie, ale także musi istnieć skutek tej choroby w postaci pozbawienia osoby chorej możliwości uzyskiwania dochodu. Ustosunkowując się do zarzutów skargi w tym zakresie sąd stwierdza, iż nie można ich podzielić i przyjąć, że organ naruszył § 3 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia przyjmując, iż nie zachodzi przesłanka przewidziana w tym przepisie. Organ nie negował tego, że skarżąca cierpi na liczne choroby przewlekłe, co udokumentowała zaświadczeniami lekarskimi i odpisami z historii chorób, wskazywał jednak, że żaden z dowodów nie potwierdza jej stanowiska o niezdolności do pracy i niemożności podjęcia zatrudnienia zgodnie z dotychczas wykonywaną działalnością w zakresie usług biurowych. Wręcz przeciwnie z orzeczenia o [...] stopniu niepełnosprawności ( k 32 akt admin.) wynika, że może ona podejmować pracę w bardzo szerokim zakresie – użyto sformułowania "otwarty rynek pracy". Biorąc zaś pod uwagę argumentację skargi odnośnie braku czasu na pracę z powodu licznych wizyt, badań oraz dwóch pobytów w szpitalu w 2009r. można dodać, iż w takiej sytuacji znajduje się wielu pracowników cierpiących na choroby przewlekłe, zmuszonych tak organizować badania i ustalać wizyty, aby nie kolidowały z czasem pracy. Z kolei za czas pobytu w szpitalu przysługuje pracownikowi zasiłek chorobowy, a na turnus rehabilitacyjny można udać się na urlopie. Z tych wszystkich przyczyn Sąd nie mógł uwzględnić zarzutu, iż wadliwie oceniona została przez organy sytuacja wnioskodawczyni oraz naruszono wymienione w skardze przepisy prawa materialnego. Ustalenia i wnioski, jakie przy wydawaniu decyzji poczyniono mieszczą się w ramach prawem przewidzianych, tak z punktu widzenia prawa procesowego, szczególnie zasady swobodnej oceny dowodów (art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), jak i prawa materialnego. Brak istnienia przesłanek zawartych w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych oraz w ww. rozporządzeniu uniemożliwiał umorzenie należności. Nie stwierdzono również naruszenia przepisów postępowania, które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy. Sąd zwraca jednocześnie uwagę, iż wniosek o umorzenie należności składkowych może być ponawiany i każdorazowo podlega ocenie organu rentowego – Zakładu. W przypadku zmiany stanu faktycznego potwierdzonego nowymi dowodami skarżąca może ponownie wystąpić do Zakładu z wnioskiem o umorzenie należności i wówczas ponownie sprawa umorzenia będzie rozstrzygana przez organ. Wydanie bowiem decyzji w przedmiocie umorzenia należności nie korzysta z tzw. powagi rzeczy osądzonej. Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia i wnioski, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.