V SA/Wa 183/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jolanta Bożek (spr.), Sędzia NSA - Marzenna Zielińska, Asesor WSA - Andrzej Kania, Protokolant - Monika Włochińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 marca 2005 r. sprawy ze skargi "B." Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] listopada 2003 r. Nr [...] w przedmiocie klasyfikacji taryfowej - skargę oddala - Decyzjami ostatecznymi o numerach: [...] z [...].09.2002 r., [...] z [...].09.2002 r., [...] z [...].10.2002 r., [...] z [...].09.2002 r., [...] z [...].10.2002 r., [...] z [...] .09.2002 r., [...] z [...].10.2002 r., [...] z [...].12.2002 r., [...] z [...]/09/2002 r., [...] z [...].10.2002 r., [...] z [...].10.2002 r., [...] z [...].10.2002 r., [...] z [...].09.2002 r., [...] z [...].10.2002 r., [...] z [...].10.2002 r. Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. uznał zgłoszenia celne B. Spółki z o.o. zawarte w jda SAD Nr: [...] z [...].03.2000 r., [...] z [...].07.2000 r., [...] z[...] .08.2000 r., [...] z [...] .10.2000 r., [...] z [...].11.2000 r., [...] z [...].11.2000 r., [...] z [...] .01.2000 r., [...] z [...].01.2000 r., [...] z [...].05.2000 r., [...] z [...].08.2000 r., [...] z [...].09.2000 r., [...] z [...].11.2000 r., [...] z [...].11.2000 r., [...] z [...].12.2000 r., [...] z [...].01.2001 r. za nieprawidłowe w części dotyczącej zastosowanego kodu taryfy celnej, stawki celnej oraz wymiaru cła w stosunku do preparatów opisanych jako "P. ...". W wyniku bowiem kontroli przeprowadzonej przez funkcjonariuszy Generalnego Inspektoratu Celnego w siedzibie importera w zakresie obrotu towarowego z zagranicą w latach 1999-2001 ustalono, iż ww. preparaty zapobiegają powstawaniu niedoborów witamin i minerałów, tym samym nie posiadają właściwości leczniczych i nie mogą być uznane za leki, w związku z czym nie mogą być klasyfikowane wg. kodu taryfy celnej PCN 3004 50 100 lub 3004 50 900, jak deklarowała strona. Zastosowanie nieprawidłowego kodu PCN przez B. Sp. z o.o. skutkowało zastosowaniem nieprawidłowej stawki celnej a w konsekwencji zaniżeniem kwoty wynikającej z długu celnego. Wobec powyższego Dyrektor Urzędu Celnego w W. wszczął z urzędu postępowania w niniejszych sprawach. W dniu [...].04.2003 r. B. Sp. z o.o. wystąpiła z wnioskiem o wznowienie na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 ustawy z 29.08.1997 r. - Ordynacja podatkowa [Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.] postępowań w sprawach celnych zakończonych decyzjami ostatecznymi o Nr j.w. oraz połączenie tych spraw do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia uzasadniając to tym, iż toczą się przed tym samym organem celnym, dotyczą tego samego podmiotu oraz pozostają ze sobą w związku, gdyż dotyczą towarów tego samego rodzaju, zaklasyfikowanych do tej samej pozycji taryfy celnej oraz podlegających tej samej stawce celnej. W uzasadnieniu wniosku strona powołała się na nowe dowody istotne dla właściwego rozstrzygnięcia sprawy w zakresie właściwej klasyfikacji produktów leczniczych z serii "P.". Do dowodów tych zaliczyła opis dokładnego składu leków "P." (receptura), oraz opis procesów produkcji leków "P.". Jednocześnie strona wyjaśniła, iż nie mogła przedstawić wyżej wskazanych dowodów wcześniej, albowiem w ich posiadaniu znalazła się dopiero w chwili obecnej. Postanowieniami z [...].04.2003 r. i [...].04.2003 r., powołując się na art. 240 § 1 pkt 5, art. 241 § 1, art. 243 § 1 i art. 244 § 1 ustawy z 29.08.1997 r. - Ordynacja podatkowa [DzU. Nr 137, poz.926 ze zm.] oraz art. 262 ustawy z 9.01.1997 r. - Kodeks celny [Dz.U. Nr 23, poz. 117 ze zm.], Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. wznowił postępowania celne we wnioskowanych przez stronę sprawach zakończonych decyzjami ostatecznymi, a następnie postanowieniem z [...].06.2003 r. Nr [...] do [...] do[...] , [...] do [...] do [...] połączył je do wspólnego rozpoznania. Decyzją z [...].08.2003 r. organ celny pierwszej instancji, na podstawie art. 245 § 1 pkt 1 w zw. z art. 240 § 1 pkt 5 ustawy z 29.08.1997 r.- Ordynacja podatkowa, w zw. z art. 65 § 4 pkt a, art. 84, art. 85 § 1 oraz art. 262 ustawy z 9.01.1997 r. - Kodeks celny, odmówił uchylenia ww. decyzji ostatecznych stwierdzając brak podstaw do ich uchylenia w trybie art. 240 § 1 pkt 5 ustawy – Ordynacja podatkowa. W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. stwierdził, "iż nie wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nie znane organowi, który wydał decyzję ponieważ nowe dowody przedłożone przez stronę w toku postępowania nie są w tym przypadku istotne dla sprawy i nie mają decydującego wpływu na tok postępowania", (k. 376 akt. adm.). Dyrektor Izby Celnej w W., orzekając w sprawie na skutek wniesionego od powyższej decyzji odwołania, do którego strona dołączyła teksty etykiet, świadectwa rejestracji i kopie SAD z 1997 r., decyzją z [...].11.2003 r. Nr [...] na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, po wyłączeniu postanowieniem z [...].11.2003 r. do odrębnego rozpoznania sprawę dotyczącą zgłoszenia celnego Nr [...] z [...].03.2000 r., utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Podejmując takie rozstrzygnięcie organ odwoławczy uwzględnił także trzy opinie prof. dr hab. Elżbiety L. A., Kierownika Zakładu Biochemii i Biofarmaceutyków, złożone przez stronę w toku postępowania przy piśmie z 9.10.2003 r. Uzasadniając decyzję Dyrektor Izby Celnej w W. stwierdził, iż skład towaru dostarczony przez stronę wraz z wnioskiem o wznowienie postępowania był tożsamy ze składem towaru ustalonym na podstawie dokumentów zebranych podczas kontroli. Natomiast ustosunkowując się do złożonych w postępowaniu odwoławczym opinii z Instytutu Zdrowia Publicznego zauważył, iż z opinii tych wynika, iż sporne preparaty są m.in. środkami wspomagającymi w profilaktyce miażdżycy i osteoporozy oraz stosowane są w profilaktyce żelaza. Preparaty o takim charakterze, tj. uzupełniającym, wspomagającym, działającym pomocniczo w zapobieganiu schorzeniom, klasyfikuje się do pozycji 2106 taryfy celnej. Z tych też względów organ celny przedłożone przez stronę środki dowodowe uznał za nie istotne dla sprawy i nie mające decydującego wpływu na tok postępowania, ponieważ były znane organowi celnemu w dacie wydania zaskarżonej decyzji. Ponadto, odnosząc się do świadectw rejestracji wystawionych przez Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej, Dyrektor Izby Celnej w W. zauważył, iż są to dokumenty konieczne do uznania towarów za środki farmaceutyczne oraz niezbędne do ich dopuszczenia do obrotu poprzez apteki lub sklepy zielarskie. "Nie są jednak dokumentami wystarczającymi (tak jak to sugeruje skarżący), do uznania je za leki, w świetle obowiązującej taryfy celnej", (k.423 akt. adm.). W tej sytuacji organ odwoławczy stwierdził brak podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji w trybie wznowienia postępowania w oparciu o przepis art. 245 § 1 pkt 5 ustawy – Ordynacja podatkowa. W skardze na powyższą decyzję B. Sp. z o.o. wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji jako niezgodnej z prawem i naruszającej interes prawny skarżącej. W uzasadnieniu skargi skarżąca sformułowała generalną tezę, że deklarowany przez nią kod PCN dla preparatów z serii "P.", a w związku z tym stawka celna, były prawidłowe. Przede wszystkim podniosła, iż spełniona została przez nią przesłanka wskazana w art. 245 § 1 pkt 5 ustawy – Ordynacja podatkowa, tzn. w niniejszej sprawie wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję. Skarżący przedłożył organowi celnemu nowy materiał dowodowy w postaci: opisu dokładnego składu leków "P." (receptura), opisu procesów produkcji leków "P.", a także opinie prof. Elżbiety L. A.. Dowody te nie były znane organowi celnemu w chwili wydania przez niego zaskarżonych decyzji. Skarżąca podkreśliła, iż wyżej wskazane opisy istniały w chwili wydawania decyzji przez Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W., lecz skarżąca znalazła się w ich posiadaniu dopiero w momencie przedłożenia tych opisów organowi celnemu. Opinia wydana przez prof. Elżbietę L. A. stanowi potwierdzenie okoliczności istniejących w chwili wydawania decyzji i przesądza o naruszeniu interesu prawnego skarżącej. Skarżąca zauważyła również, iż w związku z tym, że organ celny nie przeprowadził dowodu na okoliczność, iż leki z serii "P." nie są preparatami o przeznaczeniu terapeutycznym lub profilaktycznym, należało opierać się na przeznaczeniu wynikającym z etykiet i opinii, co dało podstawę do zakwalifikowania ich do pozycji 3004. Skarżąca zarzuciła organowi celnemu nie ustosunkowanie się do przedłożonego w toku prowadzonego postępowania dowodu w postaci certyfikatu "Quality Certificate". Z dokumentu tego wynika, iż produkcja leków z serii "P." opiera się o międzynarodowe standardy Good Manufacturing Pracice (GMP), które to standardy dotyczą jedynie producentów leków, a nie przetworów spożywczych. Ponadto podkreśliła, iż sprowadzane przez nią w roku 1997 na polski obszar celny sporne produkty klasyfikowane były przez sam organ celny do pozycji 3004, zgodnie z załączonymi do odwołania dokumentami jda SAD z [...].09.1997 r., [...].12.1997 r. i [...].12.1997 r. Kierując się tymi samymi przesłankami co organ celny w 1997 r., po tej dacie skarżąca również dokonywała klasyfikacji importowanych preparatów o nazwie "P." do pozycji 3004. Takie działanie, jak zaznaczyła skarżąca, opierało się na zasadzie pewności prawa i budowania zaufania do organów państwa, a także trwałości rozstrzygnięć wydawanych w tym przypadku przez organy celne. Skarżąca zwróciła również uwagę na fakt ukazania się w dniu 22.01.2001 r. pisma Sekretariatu Dyrektoriatu Taryf i Handlu Światowej Organizacji Celnej (WCO) sygn. O1NL0067-GI/FI. W oparciu o to pismo Prezes Głównego Urzędu Ceł wystosował do podległych mu organów administracji celnej informację, iż produkty, w tym leki z serii "P." , powinny być klasyfikowane do pozycji 2106, a nie jak dotychczas do pozycji 3004. taka interpretacja stanowiła zaprzeczenie stanowiska prezentowanego do tej pory przez organy celne i de facto opierała się jedynie na opinii wyrażanej przez Sekretariat WCO. Z tego względu skarżąca wniosła o wyjaśnienie podstaw prawnych wydawania opinii przez Sekretariat WCO, które to opinie stają się następnie podstawą przyjęcia odmiennej interpretacji przepisów Taryfy celnej przez urzędy celne. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając niniejszą skargę badał prawidłowość prawnych działań organów administracyjnych, a w szczególności czy wskazane przez skarżącego nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody odpowiadają tym, o których mowa w art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej. W wyniku analizy zebranego materiału dowodowego zważył, co następuje. Warunkiem wznowienia postępowania, które skutkowałoby odmienną od dotychczas wydanych ostatecznych decyzji administracyjnych – oceną zgromadzonego materiału dowodowego było wykazanie przez skarżącą, że nowe istotne okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniały w dniu wydawania decyzji, jednak nie były znane organowi, który je wydał. Istotnym jest także, że przedmiotem badania Sądu była zasadność odmowy uchylenia decyzji po wznowieniu postępowania, a nie zasadność zastosowanej klasyfikacji taryfowej. Jako podstawę wznowienia w niniejszej sprawie, skarżąca powołała opis składu (recepturę) preparatów P. oraz opis procesu ich produkcji. Tymczasem skład towaru, jego zastosowanie i dawkowanie został ustalony na podstawie ulotek informacyjnych i etykiet oraz świadectw rejestracji, zatem dokumentów zebranych podczas kontroli i dostarczonych przez skarżącego. Stan towaru i jego właściwości zostały opisane w decyzjach organu I instancji oznaczonych numerami [...] do [...] do [...], [...] do [...] do [...],[...] do [...] do [...]. Analizując ww. skład towaru złożony przy wniosku o wznowienie postępowania należy stwierdzić, że był on tożsamy z tym, jaki organy administracji celnej zgromadziły w dokumentacji pokontrolnej. Odnosząc się do kolejnego dowodu przedstawionego przez stronę skarżącą, a mianowicie opinii prof. dr hab. Elżbiety J. z Instytutu Zdrowia Publicznego dot. właściwości preparatów z grupy P., należy uznać, że również nie wnosiły one do sprawy niczego nowego – o czym organy nie wiedziałyby wcześniej. Z opinii tych wynika, że preparaty P. są m.in. środkami wspomagającymi w profilaktyce miażdżycy i osteoporozy oraz stosowane są w profilaktyce niedoborów żelaza. Preparaty o charakterze uzupełniającym i wspomagającym, które działają pomocniczo w zapobieganiu określonym schorzeniom klasyfikuje się do pozycji 2106 taryfy celnej. Podnoszona przez stronę skarżącą okoliczność, że wcześniejsze odprawy celne kwalifikowały sporny towar do innego kodu PCN, jest o tyle nieistotna, że błędne oceny organów celnych nie pozbawiają ww. przy późniejszych odprawach – zmiany klasyfikacji tego samego towaru tak, aby był on zgodzony z przepisami prawa celnego. Na marginesie należy także zaznaczyć, że powołane pismo z dnia 22.01.2001 r. Sekretariatu Dyrektoriatu Taryf i Handlu Światowej Organizacji Celnej (WCO), jak również sporządzona w 1950 r. w Brukseli Międzynarodowa Konwencja o utworzeniu Rady Współpracy Celnej oraz Międzynarodowa Konwencja w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów z 1983 r. (obie ratyfikowane przez Polskę) – niewątpliwie nie mają charakteru "nowych okoliczności i dowodów", które nie były znane organom celnym w dacie wydawania decyzji. Mając powyższe na uwadze, a także ochronę prawną decyzji ostatecznych (patrz art. 128 Op), które mogą być uchylone lub zmieniane m.in. w trybie wznowienia postępowania - w sytuacjach wyjątkowych, ściśle określonych przepisami (art. 240 § 1 Ordynacji podatkowej) z mocy art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) – należało orzec jak w sentencji wyroku.