V SA/Wa 183/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Małgorzata Dałkowska-Szary, Sędzia WSA - Andrzej Kania (spr.), Sędzia WSA - Michał Sowiński, Protokolant - Urszula Chojnacka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 kwietnia 2008r. sprawy ze skargi W. K. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia ... listopada 2007 r. nr w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. . Zaskarżoną decyzją z ... listopada 2007 r., nr ... Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców utrzymał w mocy decyzję Wojewody ... z ... lipca 2007 r., nr . o odmowie udzielenia W.K. zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Decyzja wydana została w następującym stanie faktycznym: W dniu 11 czerwca 2007 r. W. K. obywatel K. złożył do Wojewody ... wniosek o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. W motywach wniosku podał, że chce kontynuować zdobywanie wiedzy i założyć rodzinę. Do wniosku załączył m. in. umowę o pracę zawartą w dniu ... kwietnia 2007 r. z M. Sp. z o. o. z siedzibą w W.. Pismem z 2 lipca 2007 r. jako podstawę swojego wniosku wskazał zamiar skończenia studiów w Polsce. Podał, że przyjechał do Polski w ... r. oraz ,że początkowo studiował na ... w K.. Następnie studiował na ..., w tym czasie podjął też pracę. Z powodu dużego zaangażowania jakiego wymagała praca zawiesił studia na ... Podkreślił, że pracodawca w dniu ... czerwca 2007 r. rozwiązał z nim umowę o pracę bez podania przyczyn. Spowodowało to, że musi szukać innej pracy gdyż chciałby kontynuować studia w Polsce. Dodał, że chciałby założyć rodzinę z dziewczyną z Polski, w tym celu wziął kredyt bankowy. Końcowo zaznaczył, że nie może wrócić do kraju swojego pochodzenia gdyż nie skończy tam studiów. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego Wojewoda ..., decyzją z ... lipca 2007 r., wydaną w oparciu o art. 57 ust. 1 pkt 1 i ust. 7 w związku z art. 53 ust. 5 pkt 1, art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach [t.j. Dz. U. z 2006 r., Nr 234, poz. 1694] oraz art. 21 ustawy z dnia 24 maja 2007 r. o zmianie ustawy o cudzoziemcach oraz niektórych innych ustaw [Dz. U. z 2007 r., Nr 120, poz. 818] a także na podstawie art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego [Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.], powoływanej dalej jako: ,,k.p.a.’’ odmówił stronie udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że strona w dniu złożenia wniosku, przebywała w Polsce na podstawie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, udzielonego do dnia ... lipca 2007 r. ze względu na kontynuowanie studiów. Podał, że wnioskodawca podjął pracę w Polsce posiadając zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony udzielone jedynie ze względu na kontynuowanie studiów i nie posiadał w momencie podpisywania umowy o pracę, wymaganego zezwolenia na wykonywanie pracy przez cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Zatem cudzoziemiec podjął pracę łamiąc przepisy ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Dodał, że przedłożone przez cudzoziemca zawiadomienie o zakwalifikowaniu na studia w roku akademickim 2007/2008 nie jest gwarantem przyjęcia na studia. Cudzoziemiec deklaruje poszukiwanie i chęć podjęcia pracy w związku z koniecznością spłacania zaciągniętego kredytu w ... Z powyższych przesłanek, zdaniem wojewody, wynika że dalsza nauka cudzoziemca pozostaje w sferze planów a podjęcie starań o przyjęcie na studia służy jedynie przedłużeniu pobytu w Polsce. Następnie organ stwierdził, że zgodnie z ust. 7 art. 53 ustawy o cudzoziemcach strona jest obowiązana posiadać stabilne i regularne źródło dochodu wystarczające na pokrycie kosztów utrzymania siebie i członków rodziny pozostających na jej utrzymaniu oraz ubezpieczenie zdrowotne w rozumieniu przepisów o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym lub potwierdzenie przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Natomiast wnioskodawca nie posiada ani stabilnego i regularnego źródła dochodu, ani ubezpieczenia zdrowotnego. W odwołaniu od powyższej decyzji cudzoziemiec wniósł o jej zmianę i podtrzymał prośbę o zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony. Podał, że jest studentem ... na kierunku .... W Polsce czuje się bardzo dobrze gdyż jest to kraj w którym może żyć bezpiecznie i realizować marzenia. Dodał nadto, że od roku jest związany uczuciowo z kobietą z którą pragnie założyć rodzinę. Do odwołania załączono: zaświadczenie z ..., przetłumaczone przez biegłego tłumacza języka ... - zobowiązanie do pokrycia kosztów utrzymania cudzoziemca a także świadectwo ubezpieczeniowe dla posiadaczy legitymacji ISIC-PTSM, ITIC, IYTC. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców po rozpatrzeniu powyższego odwołania zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy decyzję wojewody. W podstawie prawnej decyzji wskazał art. 57 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 53 ust. 5 pkt 1 i ust. 7 ustawy o cudzoziemcach, art. 20 ustawy z dnia 24 maja 2007 r. o zmianie ustawy o cudzoziemcach oraz niektórych innych ustaw a także art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. W uzasadnieniu opisał przebieg postępowania administracyjnego przed organem I instancji. Przytoczył treść przepisu art. 53 ust. 5 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach, zgodnie z którym zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony można udzielić cudzoziemcowi, który zamierza podjąć lub kontynuować studia lub szkolenie zawodowe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Powołał się również na przepis art. 53 ust. 7 ustawy o cudzoziemcach stanowiący, że cudzoziemiec jest obowiązany posiadać stabilne i regularne źródło dochodu wystarczające do pokrycia kosztów utrzymania siebie i członków rodziny pozostających na jego utrzymaniu a także ubezpieczenie zdrowotne w rozumieniu przepisów o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym lub potwierdzenie przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Po dokonaniu analizy zebranych w sprawie dowodów organ odwoławczy stwierdził, że cudzoziemiec nie udowodnił by spełnione zostały warunki z art. 53 ust. 7 ustawy o cudzoziemcach. Nie udokumentował, że posiada stabilne i regularne źródło dochodów zapewniające utrzymanie w Polsce. Przedstawione przez cudzoziemca zobowiązanie osoby trzeciej do pokrycia kosztów jego utrzymania nie można uznać za gwarancję posiadania takiego dochodu. Poza tym nie można uznać, że cudzoziemiec posiada ubezpieczenie zdrowotne w rozumieniu przepisów o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym, bo za takie nie można uznać ubezpieczenia obejmującego jedynie ubezpieczenia następstw nieszczęśliwych wypadków. Nie spełnienie warunków o których mowa w art. 53 ustawy o cudzoziemcach skutkuje zgodnie z art. 57 ust. 1 pkt 1 tej ustawy odmową udzielenia cudzoziemcowi wnioskowanego zezwolenia. Końcowo organ odwoławczy skorygował pomyłkę w podstawie prawnej decyzji organu I instancji, wskazując że w miejsce powołanych tam przepisów art. 57 ust. 1 pkt 1 i ust. 7 w związku z art. 53 ust. 5 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach powinny być powołane art. 57 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 53 ust. 5 pkt 1 i ust. 7 tej samej ustawy. Na powyższą decyzję cudzoziemiec wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Podał w niej, że przebywa w Polsce od ... lat i pragnie tu ukończyć studia. Do skargi dołączył m. in. wydruk z posiadanego konta w ... wraz z raportem z obrotów na tym koncie, zaświadczenie z ... Nr .... w W. oraz kopię polisy ... kompleksowego ubezpieczenia cudzoziemców przebywających na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej ,,B.. W odpowiedzi na skargę Szef Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do załączonej do skargi polisy ubezpieczeniowej Skarżącego podkreślił, że umowa dotyczącą pokrycia kosztów leczenia zawarta została po wydaniu zaskarżonej decyzji. Natomiast opierając się na treści wyciągu z rachunku bankowego stwierdził, że w dacie wydawania decyzji Skarżący posiadał ... zł., a wpłata ... zł. nastąpiła dopiero w dniu ... grudnia 2007 r. Pismem procesowym z 12 lutego 2008 r. Skarżący wniósł o udzielenie zezwolenia na pobyt w Polsce celem kontynuacji studiów z możliwością zatrudnienia. Podkreślił, że aktualnie studiuje oraz utrzymuje się z pieniędzy nadsyłanych przez macochę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie Sąd wyjaśnia, iż uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako: ,,p.p.s.a.’’, sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo też przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). Uwzględnienie skargi następuje również w przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach, np. w art. 247 § 1 Ordynacji podatkowej (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Zgodnie natomiast z unormowaniem art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd dokonując oceny zaskarżonego aktu rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd kierując się tymi przesłankami i badając zaskarżoną decyzję w granicach określonych przepisami powołanych wyżej ustaw, doszedł do przekonania o konieczności uchylenia skarżonej decyzji z przyczyn, które wziął pod uwagę z urzędu, niezależnie od treści skargi. W ocenie Sądu zaskarżona w sprawie decyzja została wydana z istotnym naruszeniem przepisów formalnych, zawartych w k.p.a., co czyniło zasadnym uwzględnienie skargi. Wnioskiem z 11 czerwca 2007 r. Skarżący wystąpił do Wojewody ... o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w trybie ustawy o cudzoziemcach. Materialnoprawną podstawę rozpatrzenia wniosku Skarżącego stanowiły przepisy ustawy o cudzoziemcach w wersji obowiązującej w dacie złożenia wniosku. Stanowi o tym art. 21 – obowiązującej od dnia 20 lipca 2007 r. - ustawy z dnia 24 maja 2007 r. o zmianie ustawy o cudzoziemcach oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2007 r., Nr 120, poz. 818), zgodnie z którym do spraw wszczętych na podstawie dotychczasowych przepisów ustawy o cudzoziemcach i niezakończonych przed dniem wejścia w życie nowelizacji stosuje się przepisy dotychczas obowiązujące. Prawidłowo zatem organ uznał, że przesłanki do udzielenia wnioskowanego przez Skarżącego zezwolenia określone zostały w art. 53 ust. 5 pkt 1 oraz ust. 7 ustawy o cudzoziemcach w brzmieniu obowiązującym w dacie złożenia wniosku. Zgodnie z powyższymi przepisami zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony można udzielić cudzoziemcowi, który zamierza podjąć lub kontynuować studia lub szkolenie zawodowe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i posiada stabilne i regularne źródło dochodu wystarczające do pokrycia kosztów utrzymania siebie i członków rodziny pozostających na jego utrzymaniu, a także ubezpieczenie zdrowotne w rozumieniu przepisów o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym lub potwierdzenie pokrycia przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Do postępowań w sprawach uregulowanych w ustawie o cudzoziemcach – co do zasady - stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 7 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach). Analiza akt administracyjnych wskazuje, że organ orzekający nie zastosował się do dyspozycji mającego zastosowanie w sprawie art. 9 k.p.a., określającego ogólną zasadę postępowania administracyjnego – informowania stron. Zgodnie z tym przepisem organy administracji publicznej są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. W ramach zasady tej organ obowiązany jest do udzielania informacji związanej z załatwieniem danego rodzaju sprawy administracyjnej. Organ ma obowiązek udzielania informacji zarówno o przepisach prawa materialnego, jak i procesowego. Właściwa realizacja zasady informowana stron powinna uchronić stronę postępowania administracyjnego od negatywnych następstw związanych z nieznajomością prawa. Wskazać należy, że Skarżący jest cudzoziemcem, który nie korzystał w toku postępowania administracyjnego z pomocy profesjonalnego pełnomocnika. Mógł zatem przypuszczać, że załączone przez niego (na etapie postępowania odwoławczego) dokumenty, w tym: przetłumaczone przez biegłego tłumacza języka ... oświadczenie L.C. o pokryciu kosztów utrzymania oraz świadectwo ubezpieczeniowe obejmujące ubezpieczenie następstw nieszczęśliwych wypadków (k- 59 i 60 akt administracyjnych) są wystarczające do przyjęcia, że posiada wymagane art. 53 ust. 7 pkt 1 i 2 ustawy o cudzoziemcach: 1)stabilne i regularne źródło dochodu wystarczające do pokrycia kosztów utrzymania oraz 2) ubezpieczenie zdrowotne w rozumieniu przepisów o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym lub potwierdzenie pokrycia przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Warto zaznaczyć, że dopiero negatywna ocena organu orzekającego wymienionych dokumentów (na gruncie art. 53 ust. 7 ustawy o cudzoziemcach) szczegółowo uświadomiła Skarżącemu wymogi ustawowe, których spełnienie mogłoby pozwolić na pozytywne rozpatrzenie jego wniosku. Potwierdza to złożenie dopiero na etapie postępowania sądowego – historii rachunku bankowego z saldem końcowym w wysokości ... zł. oraz kopii polisy ... obejmującej ubezpieczenie kosztów leczenia na sumę ..., zł. Należy zatem przyjąć, że w okolicznościach rozpatrywanej sprawy, zaniedbanie przez organ orzekający obowiązku wynikającego z art. 9 k.p.a. mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Oceny Sądu w powyższym zakresie nie zmienia stanowisko organu odwoławczego zawarte w odpowiedzi na skargę a odnoszące się do dokumentu rachunku bankowego załączonego do skargi. Podkreślić należy, że dokument ten potwierdza posiadanie przez Skarżącego rachunku od ... lutego 2004 r. oraz, że w ramach postępowania dowodowego dokument ten – jako nie znany organowi - nie został w ogóle oceniony. W toku postępowania administracyjnego nie przeanalizowano wielkości wpływów środków pieniężnych na rachunek Skarżącego (a także ich źródeł), w kontekście wymogów stawianych cudzoziemcom przez omawiany już art. 53 ust. 7 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach. Świadczy to o naruszeniu przez organ orzekający wymogów prawnych określonych w art. 7 i 77 § 1 k.p.a. obligujących organy administracji publicznej do podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy a także do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Pominięcie przy gromadzeniu materiału dowodowego w rozpoznawanej sprawie rachunku bankowego skarżącego a w konsekwencji niemożność dokonania jego oceny w toku postępowania administracyjnego nie może być naprawiona próbą oceny tego dokumentu przez organ orzekający na etapie odpowiedzi na skargę. Taka ocena dokonana w odpowiedzi na skargę nie może konwalidować braków postępowania w tym zakresie. Poza tym Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podzielił pogląd reprezentowany w przez WSA w Warszawie w wyroku z dnia 5 kwietnia 2006r. VSA/Wa 2905/05 (lex 209713), w którym Sąd ten stwierdził, że próba uzasadnienia wydanej decyzji w piśmie procesowym, jakim jest odpowiedź na skargę, złożonym po zakończeniu postępowania administracyjnego, nie może zastąpić uzasadnienia rozstrzygnięcia określonego w art. 107 § 3 k.p.a. Pismo procesowe nie może "uzupełniać" zaskarżonej decyzji przez zamieszczenie w nim rozważań i ocen, które winny zostać zawarte w uzasadnieniu faktycznym i prawnym tej decyzji. W odpowiedzi na skargę organ orzekający winien odnieść się do podniesionych w niej zarzutów, a nie dokonywać brakujących ustaleń faktycznych. W tej sytuacji zanegowanie posiadania stabilnego i regularnego źródła dochodu przez Skarżącego jest co najmniej przedwczesne i nieuzasadnione. Sąd zauważa, że polisa Skarżącego obejmująca koszty leczenia wystawiona została po wydaniu zaskarżonej decyzji to jednak spowodowane to zostało omówionym już naruszeniem przez organ orzekający art. 9 k.p.a. i dlatego nie powinno być interpretowane na niekorzyść Skarżącego, który od początku postępowania administracyjnego zainteresowany był spełnieniem warunków prawnych do uzyskania zezwolenia na zamieszkanie. Innymi słowy prawidłowe poinformowanie Skarżącego o istotnych okolicznościach faktycznych i prawnych (w zakresie spełnienia przesłanki, dotyczącej posiadania ubezpieczenia zdrowotnego lub potwierdzenia przez ubezpieczyciela pokrycia kosztów leczenia) dla uzyskania wnioskowanego zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony mogłoby pozwolić na spełnienie przez Skarżącego przesłanki z art. 53 ust. 7 pkt 2 ustawy o cudzoziemcach na etapie postępowania administracyjnego (na co wskazuje dołączona do skargi polisa ...) Niezależnie od powyższego Sąd stwierdził także, iż w trakcie przeprowadzonego postępowania administracyjnego uchybiono treści art. 10 § 1 k.p.a., wyrażającemu ogólną zasadę postępowania administracyjnego, tj. czynnego udziału strony w każdym stadium postępowania. Przepis ten stanowi, iż organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Z § 2 tego artykułu wynika, że organy administracji publicznej mogą odstąpić od zasady określonej w § 1 tylko w przypadkach, gdy załatwienie sprawy nie cierpi zwłoki ze względu na niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia ludzkiego albo ze względu na grożącą niepowetowaną szkodę materialną. Natomiast jego § 3 wskazuje, iż organ administracji publicznej obowiązany jest utrwalić w aktach sprawy, w drodze adnotacji, przyczyny odstąpienia od zasady określonej w § 1. Zaprezentowana norma z § 1 omawianego artykułu w sposób jednoznaczny nakłada na organy administracji publicznej obowiązek zapewnienia stronom postępowania czynnego udziału w każdym stadium tego postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwienia wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Zauważyć należy, iż w niniejszej sprawie nie zachodziła żadna z przesłanek zawartych w § 2 ww. artykułu, pomimo to Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców nie umożliwił stronie przed wydaniem zaskarżonej decyzji - wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. W okolicznościach rozpatrywanej sprawy stwierdzone przez Sąd naruszenie wskazanych powyżej przepisów postępowania, zawartych w k.p.a., mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, dlatego też uzasadniało uwzględnienie skargi. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców ponownie rozpatrując odwołanie od decyzji wojewody zobligowany będzie do uzupełnienia postępowania administracyjnego w zakresie zebrania oraz oceny dowodów istotnych z punktu widzenia przesłanek do udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, określonych w art. 53 ust. 5 pkt 1 oraz ust. 7 pkt 1 i pkt 2 ustawy o cudzoziemcach. W ramach powyższego organ odwoławczy winien ustalić oraz uwzględnić stan faktyczny sprawy istniejący w dacie wydawania decyzji. Powyższe winno znaleźć swoje odbicie w uzasadnieniu decyzji, w którym organ ma obowiązek odnieść się do wszystkich dowodów występujących w sprawie, zarówno do tych, na których się oparł, jak i do tych, którym odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, podając przy tym przyczyny ich nieuwzględnienia. Uzasadnienie winno zawierać pełną analizę i ocenę występujących w sprawie faktów, nawet wtedy, gdyby fakty te nie znalazły uznania u organu rozstrzygającego sprawę. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 134 §1 p.p.s.a. orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji. W przedmiocie braku możliwości wykonania zaskarżonej decyzji do czasu uprawomocnienia się wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 152 p.p.s.a.