V SA/Wa 1830/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Piotr Kraczowski po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A. W. na postanowienie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi W piśmie z dnia 12 czerwca 2014 r. A. W. wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu ww. wniosku skarżąca wskazała, że [...] z uwagi na chorobę nie była w stanie sporządzić i złożyć we właściwym terminie skargi. Skarżąca podkreśliła, że powracająca [...], że nie mogła samodzielnie sporządzić, a następnie złożyć skargi w należytym terminie. A. W. wyjaśniła ponadto, że nie mogła dokonać tych czynności również przy pomocy innych osób, gdyż osoby z którymi mieszka z uwagi na wiek i stan zdrowia nie były w stanie pomóc jej przy sporządzeniu oraz złożeniu pisma. Wyjaśniła również, że mieszka z rodzicami męża, którzy są schorowanymi przeszło osiemdziesięcioletnimi osobami oraz mężem, który również z tym czasie zmagał się z chorobą. Skarżąca zwróciła również uwagę na to, że leczy się systematycznie u [...]. Z uwagi na problemy zdrowotne od kilku miesięcy zmuszona jest pozostawać pod stałą opieką lekarza. 25 czerwca 2014 r. skarżąca uzupełniła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi o zaświadczenie lekarskie z [...] stycznia 2014 r. z którego wynika, że pozostaje ona w stałym leczeniu z powodu [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W niniejszej sprawie skarga została wniesiona z naruszeniem terminu ustawowego przewidzianego na dokonanie tej czynności. Prawidłowo w tej sytuacji postąpiła skarżąca występując o przywrócenie terminu. W ocenie Sądu skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak jej winy w uchybieniu terminu. Na wstępie Sąd wyjaśnia, iż kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się -zgodnie z orzecznictwem i literaturą przedmiotu- z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Uchybienie terminu może być przykładowo poczytane jako zawinione przez nią, "jeśli strona nie chciała dopełnić czynności w terminie albo chciała czynności dopełnić, lecz nie dopełniła z powodu jakiejś przeszkody, którą mogła przezwyciężyć" (v. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz wyd. 7, Wydawnictwo C.H. Beck. W-wa 2005, str. 334). Warunkiem dopuszczalności przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności procesowej, jest zatem uprawdopodobnienie przez stronę, że mimo całej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie, to znaczy, że zachodziły przeszkody od niej niezależne oraz istniejące przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej (v. wyrok NSA z 13 października 1999 r., sygn. akt IV SA 1656/97). Przywrócenie terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, iż niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. Z uzasadnienia wniosku A. W., o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, nie wynika natomiast, aby taka sytuacja zaistniała w przedmiotowej sprawie. Nie stanowią bowiem przesłanki uzasadniającej przywrócenie terminu podnoszone przez skarżącą okoliczności, sprowadzające się do przyczyn zdrowotnych. Nie można przyjąć, że A. W. uprawdopodobniła, iż uchybienie terminu do wniesienia skargi było przez nią niezawinione. Skarżąca nie wykazała bowiem, aby charakter jej choroby, uniemożliwiał jej terminowe nadanie na poczcie skargi. Z przedstawionego zaświadczenia lekarskiego wynika jedynie tyle, że skarżąca pozostaje w stałym leczeniu z powodu [...]. Natomiast nie wynika z niego aby w terminie do wniesienia skargi skarżąca chorowała na [...]. Skarżąca nie uprawdopodobniła również aby we wspomnianym okresie chorował również jej mąż. Konkludując, w ocenie Sądu, okoliczności na które powołała się skarżąca we wniosku nie mają charakteru okoliczności wyjątkowych i nie przesądzają o braku winy w uchybieniu terminowi dokonania czynności procesowej. W rozpoznawanej sprawie, w ocenie Sądu, skarżąca nie dopełniła należytej staranności przy podjęciu czynności w postępowaniu sądowym. Jednocześnie, zauważyć należy, iż w swoich wyjaśnieniach skarżąca nie wykazała, że podjęła wszelkie możliwe w danych okolicznościach starania by można było uznać, że działał z należytą starannością i mimo jej zachowania nastąpiło uchybienie zakreślonego terminu. Biorąc pod uwagę powyższy rozważania, stwierdzić należy, iż w ocenie Sądu przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Odnosząc się natomiast do omawianego kryterium braku winy, należy uznać, iż o braku winy można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.