V SA/Wa 1832/13

PostanowienieWSA w Warszawie2014-01-09

Skład orzekający: Michał Sowiński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego został złożony z zachowaniem wymogów formalnych i czy istniały podstawy do jego uwzględnienia?
Ratio decidendi
Sąd przywrócił skarżącemu termin do wniesienia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego, uznając, że skarżący uprawdopodobnił brak swojej winy w uchybieniu terminu. Okoliczności związane ze stanem zdrowia skarżącego, w tym silne bóle głowy spowodowane chorobą nowotworową, uniemożliwiły mu terminowe dokonanie czynności procesowej, mimo dołożenia należytej staranności.
Stan faktyczny
Skarżący złożył sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego odrzucającego jego wniosek o przyznanie prawa pomocy, jednak uczynił to po upływie ustawowego terminu. Następnie skarżący wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu, uzasadniając opóźnienie złym stanem zdrowia w dniach 20 i 21 października 2013 r., spowodowanym chorobą nowotworową i silnymi bólami głowy, które uniemożliwiły mu terminowe złożenie sprzeciwu.
Rozstrzygnięcie
Przywrócono termin do wniesienia sprzeciwu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA - Michał Sowiński po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] [...] o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 październik 2013 r. w sprawie ze skargi [...] [...] na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2013 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności pieniężnej wynikającej z mandatu karnego; postanawia: - przywrócić termin do wniesienia sprzeciwu. Postanowieniem z 04.10.2013 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie odmówił [...] [...] (zwanemu dalej: skarżącym) przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego, adwokata. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 14.10.2013 r., (k-24 akt sąd.) wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia na to postanowienie sprzeciwu - w terminie 7 dni od dnia doręczenia. W dniu 22.10.2013 r. (data nadania pocztowego) skarżący wniósł sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 04.10.2013 r. Postanowieniem z dnia 07.11.2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił powyższy środek zaskarżenia, jako wniesiony po upływie terminu. Pismem z dnia 22.11.2013 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu. W jego uzasadnieniu wyjaśnił, iż jednodniowe opóźnienie w dotrzymaniu terminu spowodowane było złym stanem zdrowia, jakie miało miejsce w dniach 20 i 21 października 2013 r. i braku możliwości wysłania osobiście przedmiotowego sprzeciwu. Stan raptownego pogorszenia zdrowia, jak podniósł skarżący, wynikał z przebytej choroby nowotworowej i nie był wynikiem jego zaniedbania, czy niestaranności. W kolejnym piśmie procesowym z dnia 18.12.2013 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku o przywrócenie terminu, skarżący dodatkowo wyjaśnił, iż jego choroba w dniach 20 i 21 października 2013 r. w postaci silnych bólów głowy spowodowana była usunięciem nowotworu, a przyjęte przez niego środki przeciwbólowe wraz z charakterem dolegliwości całkowicie wykluczyły jakiekolwiek racjonalne działania, co skutkowało niedotrzymaniem terminu. Oświadczył również, że nie korzystał z pomocy lekarza i służb medycznych bowiem ewentualna udzielona pomoc w przypadku jego choroby, jest nieskuteczna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności Sąd stwierdza, że złożenie w niniejszej sprawie sprzeciwu nastąpiło z naruszeniem ustawowego terminu, czego wyrazem jest wydane w sprawie postanowienie WSA w Warszawie z dnia 7 listopada 2013 r. o odrzuceniu sprzeciwu. Przechodząc zatem do meritum wyjaśnić należy, iż stosownie do treści art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z treścią art. 87 § 1 i 2 ustawy p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Zgodnie z ugruntowaną linią orzeczniczą Naczelnego Sądu Administracyjnego, brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W ocenie Sądu taka okoliczność miała miejsce w przedmiotowej sprawie. Skarżący, w ocenie Sądu, uprawdopodobnił przyczyny uchybienia terminu do wniesienia sprzeciwu. Przedstawił okoliczności, które uniemożliwiały mu dokonania czynności procesowej w terminie oraz wyjaśnił przyczyny nieskorzystania przez niego w dniach 20 – 21 października 2013 r. z pomocy służb medycznych. W ocenie Sądu skarżący uprawdopodobnił zatem okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W tej sytuacji, na podstawie art. 86 § 1 i § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło