V SA/Wa 1834/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Mleczko-Jabłońska po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi C. S. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (I Oddział Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w W.) z dnia [...] września 2009r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z [...] listopada 2009r., C. S. reprezentowana przez adwokata R. K. wniosła za pośrednictwem organu skargę na opisaną w osnowie postanowienia decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. W skardze pełnomocnik wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ jej wykonanie stworzy zagrożenie dla życia i zdrowia skarżącej. Ponadto w uzasadnieniu wniosku dodał, iż skarżąca nie posiada majątku, a jej jedyny dochód to emerytura, która nie wystarcza na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych, w tym kupna lekarstw. Wykonanie zaskarżonej decyzji, jego zdaniem może skutkować nagłym pozbawieniem skarżącej niezbędnych środków utrzymania, a tym samym zagrozić jej zdrowiu i życiu. W piśmie z [...] grudnia 2009r., pełnomocnik skarżącej uzupełnił wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, jednocześnie wnosząc o wstrzymanie wykonania decyzji Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nr [...] z [...] maja 2009r. W jego opinii wykonanie obu tych decyzji stworzy zagrożenie dla życia i zdrowia skarżącej, spowoduje także wszczęcie przeciwko skarżącej postępowania egzekucyjnego zanim skarga zostanie merytorycznie rozpoznana przez Sąd. W chwili obecnej, co podkreślił pełnomocnik organ kieruje do zobowiązanej wezwania do zapłaty grożąc wszczęciem takiego postępowania w przypadku nieuregulowania należności w terminie 7 dni. Do pisma pełnomocnik załączył skierowane przez Prezesa ZUS do skarżącej upomnienia z [...] grudnia 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Wniosek pełnomocnika skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), cyt. dalej w skrócie jako "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja/postanowienie administracyjne korzystają z domniemania zgodności z prawem i podlegają wykonaniu. Zatem wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu pozwala na uniknięcie wywołania po stronie skarżącego niekorzystnych skutków aktu w sytuacji, gdy nie zostało w sprawie wydane orzeczenie kończące postępowanie sądowo-administracyjne. Sąd może wstrzymać wykonanie aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Granice tej sprawy wyznaczają elementy tożsame ze skonkretyzowanym w decyzji administracyjnej stosunkiem administracyjnoprawnym, a więc identyczność przedmiotu stosunku oraz identyczność obu jego podstaw – prawnej i faktycznej (por. Komentarz do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Wydawnictwo Prawnicze "Lexis Nexis" Warszawa 2005). Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania postanowienia, zgodnie z art. 61 § 3 powołanej wyżej ustawy, jest wykazanie przez wnioskodawcę niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Bez względu jednak na to, czy pełnomocnik skarżącej poparł wniosek o wstrzymanie wykonania obu decyzji przekonującą argumentacją, decydującą kwestią w rozpoznawanej sprawie jest charakter objętych wnioskiem rozstrzygnięć. Zdaniem Sądu, zaskarżona decyzja, jak również poprzedzająca ją decyzja Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne, nie posiadają atrybutu wykonalności, tj. nie nadają się do wykonania i nie podlegają wykonaniu, a przez to nie mogą wywołać bezpośrednich następstw w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Podnoszone przez pełnomocnika na poparcie wniosku argumenty, dotyczące skierowanych do skarżącej przez organ kolejnych upomnień odnoszą się do innego rozstrzygnięcia (postępowania egzekucyjnego), które nie jest w ogóle przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie. Odmowa umorzenia zaległych składek nie jest podstawą prowadzenia przez organ egzekucji administracyjnej. W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowił jak w sentencji.