V SA/Wa 1834/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Sędzia WSA - Mirosława Pindelska (spr.), Sędzia WSA - Małgorzata Rysz, Protokolant specjalista - Izabela Wrembel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lutego 2011 r. sprawy ze skargi M. A. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia ... maja 2010 r. nr ... w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony; uchyla zaskarżoną decyzję. Wnioskiem z ...maja 2009 r. M.A. (zwany dalej: skarżącym), obywatel U., narodowości o. wystąpił do Wojewody M. z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP uzasadniając go spełnieniem przesłanek z art. 53 ust. 1 pkt 16 ustawy z 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (Dz.U. z 2006 r., Nr 234, poz. 1694 z późn. zm.), zwanej dalej: "ustawą o cudzoziemcach". Decyzją z ... grudnia 2009 r. nr ... Wojewoda M. działając na podstawie art. 57 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 53 ust. 1 pkt 16 ustawy o cudzoziemcach odmówił skarżącemu udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. W uzasadnieniu decyzji wyjaśnił, że skarżący pismami z ... września i ... listopada 2009 r. wezwany został do uzupełnienia dokumentacji niezbędnej do wydania korzystnej dla niego decyzji, w oparciu o art. 53 ust. 1 pkt 16 ustawy o cudzoziemcach, jednak pomimo prawidłowo doręczonego wezwania skarżący nie uzupełnił materiału dowodowego w tym zakresie, co uzasadnia zastosowanie w sprawie art. 57 ust. 1 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach, zgodnie z którym cudzoziemcowi odmawia się udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, jeżeli nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 53 – 53b. Rozpatrując odwołanie od powyższej decyzji Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców orzekając w sprawie na podstawie art. 57 ust. 1a w zw. z art. 53 ust. 1 pkt 16 ustawy o cudzoziemcach, decyzją z ... maja 2010 r. nr ... utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W jej uzasadnieniu wyjaśnił, iż z akt sprawy jednoznacznie wynika, że skarżący powtarza czwarty semestr studiów będąc studentem w Szkole G. w W. wobec czego zachodzi obligatoryjna przesłanka do odmowy udzielenia mu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. W myśl bowiem art. 57 ust. 1a ustawy o cudzoziemcach, cudzoziemcowi odmawia się udzielenia kolejnego zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na podstawie art. 53 ust. 1 pkt 16 także w przypadku, gdy nie zaliczył roku studiów i nie uzyskał warunkowego wpisu na następny rok lub semestr studiów, co w niniejszej sprawie miało miejsce. Z uwagi na powyższe organ odwoławczy odstąpił od badania, czy skarżący spełnia przesłanki określone w art. 53b ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy o cudzoziemcach, gdyż ustalenia te nie miałyby, w ocenie organu, wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, a prowadziłyby do naruszenia zasady dwuinstancyjności wyrażonej w art. 15 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) zwanej dalej: "k.p.a." W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący wniósł o: - ponowne rozpatrzenie sprawy przez Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców; - na podstawie art. 53a ust. 1 pkt 1a ustawy o cudzoziemcach o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP; - na podstawie art. 7 k.p.a. o zbadanie sprawy pod kątem zaistnienia przesłanki, o której mowa w art. 53a ust. 1 pkt 1a ustawy o cudzoziemcach. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji z 4 maja 2010 r. wskazując, iż w niniejszej sprawie doszło do niewłaściwego zastosowania art. 57 ust. 1a ustawy o cudzoziemcach, które to okoliczności uszły uwadze organu odwoławczego i doprowadziły do naruszenia art. 7 i 77 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie w sposób dostateczny stanu faktycznego, w stopniu istotnym dla sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych [Dz.U. nr 153, poz. 1269] oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.], dalej – p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając skargę sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem i to na dzień wydania decyzji. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia. W odpowiedzi na skargę z ... lipca 2010 r., będącą pismem procesowym strony, w rozumieniu art. 45 p.p.s.a., pełnomocnik organu ustosunkowując się do twierdzeń zawartych w skardze, a w szczególności do zarzutu naruszenia w sprawie postępowania wyjaśniającego w zakresie zaistnienia przesłanek zawartych art. 57 ust. 1 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach, wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców orzekającej o utrzymaniu w mocy decyzji Wojewody M. z ... grudnia 2009 r. uzasadniając to koniecznością wyjaśnienia stanu faktycznego w stopniu istotnym dla sprawy. Sąd wyjaśnia, że art. 7 k.p.a. ustanawia zasadę prawdy obiektywnej, zobowiązuje organy administracji publicznej do podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Myśl tę rozwija następnie art. 77 § 1 k.p.a., nakładając na organ administracji zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego, tj. obejmującego wszystkie jego części składowe, wszystkie środki dowodowe. W ocenie Sądu organ administracji publicznej rozpatrując przedmiotową sprawę dopuścił się naruszenia zasad normujących postępowanie dowodowe bowiem orzekając w sprawie, w oparciu o treść art. 57 ust. 1a ustawy o cudzoziemcach i pomijając podstawy prawne poprzednio wydanej w sprawie decyzji Wojewody M. z dnia ... lipca 2008 r. nr ... udzielającej skarżącemu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP orzekł na podstawie błędnie dokonanej subsumcji. Jak słusznie podniesiono w odpowiedzi na skargę warunkiem zastosowania powyższej regulacji (art. 57 ust. 1a) jest, aby cudzoziemiec wnioskował o udzielenie kolejnego zezwolenia na podstawie art. 53 ust. 1 pkt 16 ustawy o cudzoziemcach, a więc żeby cudzoziemiec przebywał już w Polsce na podstawie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony udzielonego na w/w podstawie prawnej. Z akt sprawy wynika, że poprzednio wydane skarżącemu zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony nastąpiło na mocy decyzji Wojewody M. z ... lipca 2008 r., gdzie podstawę prawną jej wydania stanowił art. 53a pkt 1 lit. a ustawy o cudzoziemcach, a nie art. 53 ust. 1 pkt 16. W tym stanie rzeczy wydanie przez Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców odmownej decyzji, w oparciu o art. 57 ust. 1a ustawy o cudzoziemcach było w niniejszej sprawie niedopuszczalne. Zgodnie bowiem z treścią wskazanego przepisu cudzoziemcowi odmawia się udzielenia kolejnego zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na podstawie art. 53 ust. 1 pkt 16 także w przypadku, gdy nie zaliczył roku studiów i nie uzyskał warunkowego wpisu na następny rok lub semestr studiów. Z powyższych względów oraz z uwagi na wniosek pełnomocnika organu zawarty w odpowiedzi na skargę o uchylenie zaskarżonej decyzji należało stwierdzić, że decyzja Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z ... maja 2010 r. naruszała przepisy art. 7, art. 77 § 1 k.p.a. w stopniu, który mógł mieć istotne znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, w związku z czym na podstawie art. 145 § 1 ust 1 lit. c p. p. s. a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku.