V SA/Wa 1834/14
WyrokWSA w Warszawie2014-12-09
Skład orzekający: Tomasz Zawiślak, Krystyna Madalińska-Urbaniak, Andrzej Kania
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy utrata przez grupę producentów rolnych statusu grupy wpisanej do rejestru w trakcie postępowania o przyznanie pomocy finansowej, a przed wydaniem decyzji o przyznaniu tej pomocy, stanowi podstawę do odmowy przyznania środków finansowych?Ratio decidendi
Sąd uznał, że wpis do rejestru grup producentów rolnych jest warunkiem niezbędnym do otrzymania wsparcia finansowego w ramach działania "Grupy producentów rolnych". Utrata tego statusu przed wydaniem decyzji o przyznaniu płatności, nawet jeśli nastąpiła po złożeniu wniosku, uzasadnia odmowę przyznania środków, ponieważ pomoc jest wypłacana w formie rocznych płatności obejmujących okresy kolejnych 12 miesięcy, a do jej otrzymania grupa musi być wpisana do rejestru.Stan faktyczny
Grupa Producentów Rolnych "P." Sp. z o.o. złożyła wniosek o płatność pomocy finansowej w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich. Po wydaniu decyzji przyznającej środki, organ wznowił postępowanie, informując o wykreśleniu Spółki z Rejestru Grup Producentów Rolnych. W konsekwencji uchylono decyzję przyznającą pomoc i odmówiono jej przyznania. Spółka zaskarżyła decyzję organu odwoławczego, zarzucając naruszenie przepisów postępowania i prawa materialnego, w tym kwestionując zasadność wznowienia postępowania i odmowy przyznania środków.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak (spr.), Sędzia WSA - Andrzej Kania, Protokolant - ref. staż. Justyna Gadzialska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi Grupy Producentów Rolnych "P." Sp. z o.o. w O. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2014 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji ostatecznej i odmowy przyznania środków finansowych z tytułu pomocy finansowej w ramach działania "Grupy producentów rolnych" oddala skargę.
Przedmiotem skargi Grupy Producentów Rolnych "P." Sp. z o.o. w O., dalej: "Skarżąca" lub "Spółka" jest decyzja Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2014 r., Nr [...] utrzymująca w mocy decyzję wydaną przez Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lutego 2014 r. Nr [...] o uchyleniu w całości decyzji dotychczasowej i odmowie przyznania środków finansowych z tytułu pomocy finansowej w ramach działania "Grupy producentów rolnych" objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 w okresie od [...] listopada 2012 r. do dnia [...] listopada 2013 r.
Decyzja ta została wydana w następującym stanie faktycznym.
Skarżąca w dniu [...] listopada 2013 r. złożyła wniosek o płatność w ramach działania "Grupy producentów rolnych" objętą Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 za okres od dnia [...] listopada 2012 r. do dnia [...] listopada 2013 r., tj. za czwarty rok korzystania z pomocy.
Po rozpatrzeniu złożonego wniosku, Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. przyznał Skarżącej środki z tytułu pomocy finansowej w ramach działania "Grupy producentów rolnych" objętą Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 w wysokości 77 783,86 zł.
W dniu [...] stycznia 2014 r., Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR wznowił postępowanie administracyjne zakończone decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r. o przyznaniu środków finansowych z tytułu pomocy finansowej. W uzasadnieniu postanowienia wskazano jako przyczynę wznowienia nowe, istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, które istniały w dniu wydania decyzji, a nie były znane organowi, który tę decyzje wydał. Organ wskazał, że w dniu [...] stycznia 2014 r. otrzymał pismo Marszałka Województwa [...] informujące o wykreśleniu na podstawie decyzji Marszałka Województwa [...] nr [...] z dnia [...] listopada 2013 r. Spółki z Rejestru Grup Producentów Rolnych Województwa [...].
Decyzją z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...] Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR uchylił w całości dotychczasową decyzję o przyznaniu środków finansowych z tytułu pomocy finansowej z [...] grudnia 2013 r. i odmówił Spółce przyznania środków finansowych z tytułu pomocy finansowej w ramach działania "Grupy producentów rolnych" objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013.
W dniu 12 marca 2014 r., Spółka złożyła odwołanie od decyzji Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR, z dnia [...] lutego 2014 r. W odwołaniu zarzuciła rozstrzygnięciu organu I instancji naruszenie: § 3 ust. 1 i § 7 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 20 kwietnia 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Grupy Producentów Rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 81, poz. 550, ze zm.), dalej: "rozporządzenie", art. 32 Konstytucji RP poprzez nierówne traktowanie podmiotów spełniających warunki wskazane w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 20 kwietnia 2007 r., art. 7 Kpa poprzez niewłaściwe niezastosowanie polegające na działaniu wbrew interesowi społecznemu i słusznemu interesowi obywateli, art. 145 § 1 pkt. 5 Kpa, poprzez przyjęcie, iż w przedmiotowej sprawie wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, a nie znane organowi, który wydał decyzję uzasadniające wznowienie postępowania oraz naruszenie celów wyrażonych w preambule oraz w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r.
Zaskarżoną decyzją z [...] maja 2014 r. Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] lutego 2014 r. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie wskazał, że stosownie do § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia pomoc jest udzielana grupie producentów rolnych, prowadzącej działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wpisanej do rejestru grup producentów rolnych, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 15 września 2000 r. o grupach producentów rolnych i ich związkach oraz o zmianie innych ustaw (Dz. U. Nr 88, poz. 983, ze zm.). Powołując przepisy, które miały zastosowanie w sprawie wskazał, że przed wydaniem decyzji o przyznaniu płatności za dowolny okres działalności grupy, dyrektor oddziału regionalnego, właściwy ze względu na siedzibę grupy, zobowiązany jest weryfikować spełnianie przez grupę kryterium, o którym stanowi § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia. Organ odwołał się do stanu faktycznego ustalonego w sprawie i stwierdził, że w sprawie wniosek o płatność w ramach działania "Grupy producentów rolnych" objętą Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 za czwarty okres korzystania z pomocy Grupa złożyła w dniu 14 listopada 2013 r., dołączając do niego datowane na dzień 29 października 2013 r. zaświadczenie Marszałka Województwa [...] o wpisie Grupy do Rejestru Grup Producentów Rolnych Województwa [...]. W dniu [...] stycznia 2014 r. Marszałek Województwa [...], poinformował organy Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa o wykreśleniu na podstawie decyzji z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] Grupy z Rejestru Grup Producentów Rolnych Województwa [...]. Zatem na dzień wydania przez organ I instancji decyzji o przyznaniu Stronie środków finansowych z tytułu pomocy finansowej na wspieranie grup producentów rolnych, tj. na dzień [...] grudnia 2013 r. Strona nie spełniała przesłanki określonej w § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, której spełnienie, jest warunkiem niezbędnym do otrzymania wsparcia za dany rok działalności grupy producentów rolnych. Organ podkreślił, że za stanowiskiem, iż jednym z warunków udzielenia pomocy wypłacanej w formie rocznych płatności obejmujących okresy kolejnych 12 miesięcy prowadzenia działalności przez Grupę, jest wpis Grupy do rejestru, przemawia również art. 35 ust. 3 rozporządzenia Rady (UE) nr 1698/2005, z którego, wynika, iż aby móc być uznanym za grupę producentów niezbędny jest przymiot uznania, co na gruncie prawa krajowego (ustawy z dnia 15 września 2000 r. o grupach producentów rolnych i ich związkach oraz o zmianie innych ustaw), sprowadza się do bycia wpisanym do właściwego rejestru prowadzonego przez właściwego marszałka województwa. Organ odwoławczy nie dopatrzył się również naruszenia przez organ I instancji art. 145 § 1 pkt 5, art. 149 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 5, art. 7 Kpa oraz art. 32 Konstytucji RP. W jego ocenie organ I instancji, swoim działaniem nie naruszył też celów wyrażonych w preambule oraz art. 4v rozporządzenia 1698/2005 z 20 września 2005r.
Od powyższej decyzji Spółka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o uchylenie w całości decyzji organów obu instancji oraz zasądzenia na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Zaskarżonej decyzji Skarżąca zarzuciła:
I. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy tj.:
art. 149 § 1 ustawy Kodeks Postępowania Administracyjnego z dnia 14 czerwca 1960 r. (Dz. U. Nr 30 poz. 168 ze zm.), dalej Kpa, w zw. z art. 149 § 2 Kpa, polegające na stwierdzeniu w wydanym postanowieniu o wznowieniu postępowania z dnia [...] stycznia 2014r., że przyczyna wznowienia wystąpiła oraz, że jest to przyczyna istotna, podczas gdy organ powinien ograniczyć się do wydania postanowienia o wszczęciu postępowania, natomiast stwierdzenie, czy przyczyna wystąpiła oraz, czy była ona istotna powinno być efektem postępowania przeprowadzonego po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania,
art. 145 § 1 pkt 5 Kpa polegające na :
- uznaniu przez organ, że w sprawie wyszły na jaw nowe okoliczności faktyczne oraz, że okoliczności te są istotne, podczas gdy fakt utracenia przez Skarżącą statusu grupy producentów rolnych w dniu [...] listopada 2013 r. nie powinien mieć wpływu na wydanie decyzji w przedmiocie przyznania Skarżącej środków finansowych,
- uznaniu przez organ, że w sprawie wyszły na jaw istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, istniejące w dniu wydania decyzji, które były nieznane organowi, podczas gdy powyższe okoliczność nie były organowi znane w wyniku zaniedbania lub co najmniej złego wykonywania obowiązków pracowników organu, a więc okoliczności te nie powinny stanowić przesłanki uzasadniającej wznowienie postępowania,
3. art. 8 Kpa polegające na uznaniu, że wyszły na jaw istotne okoliczności faktyczne istniejące w dniu wydania decyzji, które nie były znane organowi podczas gdy, w rzeczywistości okoliczności te nie były znane organowi jedynie w wyniku zaniedbania lub niewłaściwego wykonywania obowiązków pracowników organu, co przeczy zasadzie prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej,
4. art. 151 § 1 pkt 2 Kpa, polegające na uchyleniu przez organ dotychczasowej decyzji i wydaniu nowej decyzji rozstrzygającej o istocie sprawy, podczas gdy organ powinien odmówić uchylenia dotychczasowej decyzji,
5. art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, polegające na utrzymaniu w mocy wadliwej decyzji Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lutego 2014 r., podczas gdy decyzja ta powinna zostać uchylona,
6. art. 6 Kpa w zw. z art. 7 Kpa, polegające na wydaniu decyzji, która stoi w oczywistej sprzeczności z treścią rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Grupy producentów rolnych" objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 - 2013,
7. art. 7 Kpa, polegające na wydaniu przez organ decyzji, sprzecznej ze słusznym interesem społecznym oraz słusznym interesem obywateli.
II. naruszenie prawa materialnego tj.:
§ 3 pkt 1 rozporządzenia w zw. z art. 24 § 1 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich z dnia 7 marca 2007 r. (Dz. U. Nr 64, poz. 427 ze zm.), poprzez uznanie, że Skarżąca nie może otrzymać wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Grupy producentów rolnych", gdyż nie spełnia warunków wynikających z powyższego paragrafu rozporządzenia, podczas gdy paragraf ten nie powinien znaleźć zastosowania w przedmiotowej sprawie,
§ 7 rozporządzenia w zw. z § 6 pkt 2 rozporządzenia, poprzez niezastosowanie tych przepisów w sprawie, co doprowadziło do utrzymania w mocy decyzji o uchyleniu w całości decyzji dotychczasowej i odmowie przyznania środków finansowych, podczas gdy środki te powinny być Skarżącej wypłacone,
art. 4 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, poprzez pominięcie celów, dla których przyznaje się wsparcie finansowe, co doprowadziło do utrzymania w mocy decyzji o uchyleniu w całości decyzji dotychczasowej i odmowie przyznania środków finansowych z tytułu pomocy finansowej, podczas gdy środki te powinny być Skarżącej wypłacone.
W odpowiedzi na skargę Prezes ARiMR wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumenty zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, z późn. zm.) oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.); zwanej dalej: "p.p.s.a." sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego krajowego i wspólnotowego.
W rozpatrywanej sprawie badając legalność zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Odnosząc się do zarzutów dot. naruszenia prawa materialnego w pierwszej kolejności wskazać należy, ze zasady organizowania się producentów rolnych w grupy producentów oraz zasady i warunki udzielania ze środków publicznych pomocy finansowej związanej z ich organizowaniem i funkcjonowaniem określa ustawa z 15 września 2000 r. o grupach producentów rolnych i ich związkach oraz o zmianie innych ustaw (Dz. U. Nr 88, poz. 983 ze zm.).
Stosownie do art. 2 ustawy z 15 września 2000 r. osoby fizyczne, jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej oraz osoby prawne prowadzące gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów o podatku rolnym lub prowadzące działalność rolniczą w zakresie działów specjalnych produkcji rolnej mogą organizować się w grupy producentów rolnych w celu dostosowania produkcji rolnej do warunków rynkowych, poprawy efektywności gospodarowania, planowania produkcji ze szczególnym uwzględnieniem jej ilości i jakości, koncentracji podaży oraz organizowania sprzedaży produktów rolnych, a także ochrony środowiska naturalnego.
Treść art. 3 ustawy określa szereg warunków, które muszą zostać spełnione dla prowadzenia działalności przez grupę producentów rolnych, między innymi zgodnie z ust. 1 pkt 1 w/w art. grupa musi zostać utworzona przez producentów jednego produktu lub grupy produktów. W ustawie określone zostały również wymagania jakie musi spełniać statut lub umowa, na podstawie których działa grupa (art. 4).
Program wspierania rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich obejmuje między innymi działanie pod nazwą "grupy producentów rolnych". W ramach tego programu grupom producentów rolnych przyznawana jest pomoc finansowa. Realizowanie programu na terytorium RP reguluje ustawa z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz.U.2013.173 j.t.) w tym w odniesieniu do grup producentów (art. 5 ust. 1 pkt 10).
W treści art. 10 ust. 1 ustawy z 7 marca 2007 r. przewidziano, że pomoc jest przyznawana jeżeli wnioskodawca spełnia warunki przyznania pomocy określone w przepisach rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz. UE L 277 z 21.10.2005, str. 1), oraz w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie tego rozporządzenia, a także w przepisach wydanych na podstawie art. 29 ustawy, czyli w rozporządzeniu z 20 kwietnia 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Grupy producentów rolnych" objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. (Dz. U. Nr 81, poz. 550 ze zm.).
Zgodnie z § 3 ww. rozporządzenia z 20 kwietnia 2007 r. pomoc jest udzielana grupie producentów, która prowadzi działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jest wpisana do rejestru grup producentów rolnych zgodnie z ww. ustawą czyli do rejestru prowadzonego przez właściwego marszałka województwa, została utworzona ze względu na produkty określone w załączniku do rozporządzenia i został jej nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów. W myśl § 6 ust. 1 rozporządzenia pomoc jest wypłacana w formie rocznych płatności i obejmuje okresy kolejnych 12 miesięcy prowadzenia działalności przez grupę, liczone od dnia decyzji o wpisie grupy do rejestru.
Organy ARiMR przed wydaniem decyzji o płatności są zobowiązane przeprowadzić postępowanie i ustalić czy wnioskodawca został wpisany do rejestru grup producentów rolnych, jak również ustalić czy spełnia kryteria przyznania pomocy określone w przepisach wspólnotowych oraz czy nie zachodzą określone w przepisach wspólnotowych przesłanki do odmowy wypłaty.
Przytoczone wyżej przepisy krajowe nie przewidują kontrolowania przez organy ARiMR założenia i funkcjonowania grupy producentów rolnych pod kątem spełnienia wymogów formalnych. W tym zakresie organy ARiMR są związane decyzją właściwego marszałka województwa o wpisie do rejestru.
W przedmiotowej sprawie jest bezsporne, że Grupa była wpisana do rejestru grup producentów, co wynika z zaświadczenia Marszałka Województwa [...] z [...] października 2013r., jak również wynik postępowania w sprawie wniosku Grupy o udzielenie pomocy był dla niej pozytywny bowiem decyzją z dnia [...] marca 2010r. wydaną przez Dyrektora [...] Oddziału ARiMR we T. przyznana została Spółce pomoc finansowa w zakresie, o jakim mowa jest w art. 3 ustawy z 15 września 2000 r. o grupach producentów.
Poza sporem pozostaje również, że decyzją Marszałka Województwa [...] z [...] listopada 2013r. Grupa została wykreślona z rejestru. Nie ulega wątpliwości, że na dzień wydania decyzji z [...] grudnia 2013r. w przedmiocie wniosku o pomoc wypłacaną w formie rocznej płatności Grupa nie spełniała przesłanki określonej w § 3 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia, która jest w ocenie Sądu warunkiem niezbędnym do otrzymania wsparcia za dany rok działalności grupy producentów rolnych. Skoro pomoc wypłacana jest w formie rocznych płatności i obejmuje okresy kolejnych 12 miesięcy, aby płatność tę otrzymać Grupa winna być wpisana do rejestru grup.
Należy wskazać, że wbrew zarzutom skargi pomoc finansowa nie jest unormowana na kolejnych 5 lat działalności ale zadaniem organów ARiMR jest badanie zasadności przyznania płatności każdorazowo przy złożeniu przez Grupę wniosku o płatność. Wynika to z tego faktu, co już wyżej zostało wskazane, że wpisanie Grupy do rejestru grup producentów zależy od spełnienia przez nią wymogów formalnych określonych w treści art. 3 ustawy z 15 września 2000 r., zaś wydanie decyzji przez ARiMR o przyznaniu pomocy finansowej, jest wynikiem spełnienia wymogów określonych treścią art. 3 ust. 1 rozporządzenia MRiRW z 20 kwietnia 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Grupy producentów rolnych". Tymczasem badanie zasadności wypłaty pomocy za konkretny okres obejmuje przede wszystkim ustalenie prawidłowości złożonego wniosku, a dopiero po jego spełnieniu, badane są cele działania Grupy określone przepisami krajowymi i unijnymi.
Zatem postawiony przez pełnomocnika zarzut dotyczący niezastosowania przez organ przepisu § 6 ww. rozporządzenia dotyczącego zasad i postępowania w sprawie przyznania środków z tytułu pomocy finansowej nie może zostać uwzględniony. W niniejszej sprawie brak było podstaw do przyznania pomocy w oparciu o § 6 rozporządzenia, gdyż skarżąca Grupa nie spełniała podstawowego warunku jakim jest wpis do rejestru. A zatem brak jest możliwości oceny przez organ kwestii wysokości rocznej produkcji Grupy i przyznania środków pomocowych za czwarty rok korzystania z programu.
Wynika to z faktu, że nie został spełniony przez Grupę niezbędny warunek formalny jakim jest wpisanie Grupy do rejestru, a w tych okolicznościach ponieważ nie zostały spełnione wymagania określone w § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia prawidłowo odmówiono wypłaty pomocy.
Zdaniem pełnomocnika skarżącego został naruszony przepis art. 35 ust. 1 rozporządzenia (Rady) nr 1698/2005 z 20 września 2005r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. Urz. WE L 277/1 Nr 277, poz. 1 ze zm.). Sąd nie podziela zasadności tego zarzutu. Należy wskazać, że zgodnie z art. 35 ust. 3 wsparcia udziela się grupom producentów (podkr. Sądu), które zostały oficjalnie uznane przez właściwy organ Państwa Członkowskiego najpóźniej w dniu 31 grudnia 2013 r.
Organy ARiMR przed wydaniem decyzji w sprawie przyznania środków finansowych sprawdzają, czy przyznanie pomocy wnioskodawcy wpisanemu do rejestru będzie zgodne z przepisami rozporządzenia (Rady) nr 1698/2005, jednak w sytuacji, co Sąd chce podkreślić, gdy Grupa jest wpisana do rejestru zatem spełnia podstawowy warunek formalny, upoważniający organ do dalszego badania spełnienia przez Grupę warunków przyznania pomocy.
Sąd nie podziela również zarzutu pełnomocnika, co do bezwzględnie wiążącego znaczenia decyzji z [...] października 2009 r. o przyznaniu Grupie pomocy finansowej. Należy bowiem zaznaczyć, że decyzja o przyznaniu pomocy finansowej dokonywana jest po sprawdzeniu spełnienia przez Grupę określonych § 3 ust. 1 rozporządzenia wymogów formalnych, zaś wniosek o płatność składany jest po upływie konkretnego okresu faktycznej działalności Grupy i realizacji przyjętego przez nią celu działania.
W tym stanie rzeczy nie doszło do naruszenia treści żadnego ze wskazywanych przez pełnomocnika przepisów prawa materialnego w postaci wymienionych w skardze § 3 ust. 1, § 6 i 7 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 20 kwietnia 2007r., art. 4 rozporządzenia nr 1698/2005, ponieważ wbrew stanowisku pełnomocnika organ II instancji w oparciu o prawidłowo przeprowadzone postępowanie należycie ustalił okoliczności sprawy i wydał rozstrzygnięcie, które uzasadnione w sposób wyczerpujący znalazło umocowanie w wyżej wskazanych przepisach prawa.
Nietrafne są zarzuty dot. naruszenia przepisów postępowania. W ocenie Sądu brak jest podstaw do kwestionowania zasadności wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Fakt, iż Skarżąca w dniu [...] listopada 2013 r. została wykreślona z rejestru grup producentów stał się znany organowi w dniu 13 stycznia 2014 r. , gdyż w tym dniu wpłynęło do agencji pismo Marszałka informujące o wydaniu decyzji o wykreśleniu. Jest to fakt istotny dla sprawy – z przyczyn już wyżej omówionych. Ponadto należy przypomnieć, że zgodnie z § 5 ust. 2 rozporządzenia do wniosku dołącza się zaświadczenie marszałka województwa o wpisie grupy do rejestru, wydane nie wcześniej niż 3 miesiące przed dniem złożenia wniosku.
Co do zarzutów dot. niedopuszczalności wznowienia na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. z uwagi na fakt, iż powyższa okoliczność nie była znana organowi z winy pracowników organu to należy wskazać, że powyższy przepis nie warunkuje możliwości wznowienia od stwierdzenia, że nowa okoliczność istotna dla sprawy pozostawała nieznana organowi z przyczyn niezawinionych przez organ. Ponadto brak jest podstaw do przyjęcia, że organ powinien w dacie wydania decyzji sprawdzać zapisy rejestru. Nie daje podstaw do takiego twierdzenia zarówno powoływany wyżej § 5 ust. 2 rozporządzenia, jak również treść art. 9 ust. 5 ustawy o grupach producentów rolnych zgodnie z którym marszałek województwa informuje ministra właściwego do spraw rolnictwa, Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa oraz Prezesa Agencji Rynku Rolnego o każdej zmianie danych zawartych w rejestrze. Ponadto należy wskazać, że decyzja o wykreśleniu ma charakter deklaratywny i skutek w postaci utraty przez grupę statusu grupy może nastąpić wcześniej np. z chwilą zmniejszenia się liczby członków grupy poniżej minimum określonego w ustawie. Dodatkowo należy wskazać, że z notatki urzędowej i kopii rejestru grup producentów z karty 24 akt administracyjnych wynika, że jeszcze w dniu 13 stycznia 2014 r. w rejestrze brak było adnotacji o wykreśleniu Skarżącej z rejestru.
Odnosząc się do zarzutu , iż organ I instancji już w postanowieniu o wznowieniu postępowania wypowiedział się co do przesłanek, które powinny podlegać badaniu dopiero na etapie następującym po formalnym wznowieniu to należy wskazać, że jest to uchybienie, które nie miało w ocenie Sądu wpływu na treść rozstrzygnięcia. Na istnienie takiego wpływu nie wskazuje również strona skarżąca.
Wobec powyższego nie można uznać za trafne zarzutów dot. naruszenia pozostałych przepisów postępowania wymienionych w skardze.
W tej sytuacji skargę jako niezasadną, na podstawie art.151 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało oddalić.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło