V SA/Wa 1836/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Beata Krajewska po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W. Z. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2014 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności postanawia: odrzucić sprzeciw Postanowieniem z dnia 26 listopada 2014 r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił W. Z. (zwany dalej skarżącym) przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 19 grudnia 2014 r. (data nadania w urzędzie pocztowym k-60 akt sądowych) wpłynęło do Sądu pismo skarżącego zatytułowane ,,zażalenie na postanowienie", które w swej treści odnosiło się do ww. postanowienia z dnia 26 listopada 2014 r. Z tego względu zostało ono potraktowane jako sprzeciw od ww. postanowienia referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art.259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - zwana dalej p.p.s.a.) od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia. Natomiast zgodnie z § 2 ww. artykułu sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej spawie odpis postanowienia z dnia 26 listopada 2014 r. został doręczony zgodnie z art. 72 § 1 p.p.s.a. dorosłemu domownikowi – G. Z. (bratowej skarżącego) w dniu 11 grudnia 2014 r. (k-57 akt sądowych), a więc termin do wniesienia sprzeciwu mijał z dniem 18 grudnia 2014 r. Natomiast jak wskazano powyżej skarżący wniósł sprzeciw w dniu 19 grudnia 2014 r., a więc jeden dzień po terminie do jego wniesienia. Z tego względu orzeczono jak sentencji postanowienia na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a.