V SA/Wa 1838/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA – Michał Sowiński po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi [...] S. Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] września 2009 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności do gruntów rolnych postanawia - przywrócić termin do usunięcia braków formalnych skargi Pismem z 20 października 2009 r. (data nadania pocztowego) [...] S. Sp. z o.o. z siedzibą w W. złożyła skargę na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z [...] września 2009 r. wydaną w przedmiocie odmowy przyznania płatności do gruntów rolnych na rok 2007. Zarządzeniem z 27 listopada 2009 r. strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, przez złożenie dokumentu określającego umocowanie do podpisania skargi, tj. odpisu pełnego z krajowego rejestru sądowego w oryginale lub uwierzytelnionej kopii potwierdzającego takie uprawnienie w dacie wniesienia skargi. Jednocześnie zgodnie z zarządzeniem z 27 listopada 2009 r. strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, w terminie siedmiu dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Korespondencja zawierająca wezwania do usunięcia braku formalnego skargi jak i do uiszczenia wpisu, skierowana na adres wskazany w skardze, pomimo tego, że była dwukrotnie awizowana – pierwsze awizo z 7 grudnia 2009 r., powtórne awizo z 15 grudnia 2009 r. – nie została podjęta. Sąd uznając przesyłkę za prawidłowo doręczoną w trybie art. 73 p.p.s.a. stwierdził, że w zakreślonym w wezwaniu terminie strona skarżąca nie uiściła należnego wpisu ani nie usunęła braków formalnych skargi i postanowieniem z 26 stycznia 2010 r. odrzucił skargę. Postanowienie to zostało doręczone Spółce w dniu 8 lutego 2010 r. . Pismem z 15 lutego 2010 r. (data pocztowego nadania) strona skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego oraz do złożenia dokumentu określającego umocowanie do podpisania skargi. W uzasadnieniu ww. wniosku skarżąca podniosła, że nie otrzymała żadnej korespondencji z Sądu ani awiz o oczekującej do odbioru korespondencji dotyczącej tej sprawy, a o fakcie wysłania do niej wezwań dowiedziała się dopiero z postanowienia Sądu z 26 stycznia 2010 r. Wskazała również, iż w grudniu 2009 r. nie otrzymała także awiz innych przesyłek poleconych od kilku kontrahentów, o czym dowiedziała się po ich telefonicznej interwencji. W związku z powyższym wystąpiła z reklamacją do urzędu pocztowego o potwierdzenie zaistniałych nieprawidłowości w dostarczaniu korespondencji poleconej na adres Spółki w okresie od [...] grudnia 2009 r. do [...] grudnia 2009 r. Kserokopię powyższej reklamacji skarżąca złożyła również do akt niniejszej sprawy. Następnie na wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu strona skarżąca w zakreślonym terminie uiściła należny w sprawie wpis sądowy od skargi oraz złożyła pełny odpis z krajowego rejestru sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Oceniając powyższy wniosek należy uznać, iż zasługuje on na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 86 § 1 i art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności bez swojej winy, może złożyć wniosek o przywrócenie terminu wnosząc go do sądu, w którym czynność miała być dokonana w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodabniając okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Artykuł 86 § 1 p.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne (postanowienie Sądu Najwyższego z 22 lipca 1999 r., I PKN 273/99, OSNAP 2000, nr 20, poz. 757). Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie należało przyjąć, iż dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi jest dzień 8 lutego 2010 r., w którym to dniu doręczono skarżącej postanowienie Sądu z 26 stycznia 2010 r. o odrzuceniu skargi z powodu jej braków formalnych. Dlatego też złożenie przez skarżącą w dniu 15 lutego 2010 r. (data nadania pocztowego), wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego oraz do złożenia dokumentu określającego umocowanie do podpisania skargi nastąpiło przed upływem ustawowego siedmiodniowego terminu do wniesienia tegoż wniosku. Ponadto skarżąca na wezwanie Sądu w zakreślonym w wezwaniu terminie dokonała czynności, których nie dokonała w terminie. Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki warunkujące przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi z uwagi na brak winy po stronie skarżącej w uchybieniu terminu. Wskazać należy, że awizacja o nadejściu przesyłki (wezwania do uzupełnienia braków skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego) i możliwości jej odbioru została w dniu [...] grudnia 2009 r. pomyłkowo przez urząd pocztowy umieszczona w skrytce pocztowej adresata (strony skarżącej) i po powtórnej jej awizacji w dniu [...] grudnia 2009 r. również w tej skrytce zwrócona do nadawcy z adnotacją "nie podjęto w terminie". Ten sposób wykonania usługi został uznany za nieprawidłowy o czym świadczy pismo z Centrum Poczty Oddział Rejonowy W. z [...] kwietnia 2010 r. ( karta 49 akt sądowych). Tak więc mając na uwadze wyjaśnienia strony skarżącej oraz Poczty Polskiej S.A. należy uznać, iż skarżąca nie może ponosić negatywnych konsekwencji nieprawidłowego wykonania usługi przez pocztę. W tej sytuacji, Sąd uznał, że została spełniona przesłanka do przywrócenia terminu, określona w art. 87 § 2 p.p.s.a. i na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.