V SA/Wa 1839/12

WyrokWSA w Warszawie2013-02-12

Skład orzekający: Piotr Piszczek, Beata Krajewska, Joanna Zabłocka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa mogła odmówić przyznania pomocy finansowej z powodu nieuzupełnienia wniosku, jeśli sama dwukrotnie przekroczyła dopuszczalną liczbę wezwań do uzupełnienia braków?
Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie, uznając, że Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa naruszyła prawo, wzywając wnioskodawcę do uzupełnienia braków wniosku po raz trzeci. Przepisy rozporządzenia ograniczają możliwość dwukrotnego wezwania do uzupełnienia braków, a kolejne wezwanie było bezpodstawne prawnie, co uniemożliwiało odmowę przyznania pomocy z tego powodu.
Stan faktyczny
Wnioskodawca złożył wniosek o przyznanie pomocy finansowej na "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw". Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) kilkukrotnie wzywała wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku i złożenia wyjaśnień. Po trzecim wezwaniu, które zdaniem sądu było bezpodstawne, ARiMR odmówiła przyznania pomocy, wskazując na nieusunięcie braków. Wnioskodawca wezwał ARiMR do usunięcia naruszenia prawa, a następnie złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Piotr Piszczek (spr.), Sędzia WSA - Beata Krajewska, Sędzia WSA - Joanna Zabłocka, Protokolant - st. sekr. sąd. Marcin Kwiatkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lutego 2013 r. sprawy ze skargi W. S. – G. na rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków z budżetu Unii Europejskiej; uchyla zaskarżone rozstrzygnięcie. Zasady przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" reguluje rozporządzenie MRiRW z dnia 17 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 139, poz. 883, z późn. zm.), zwane dalej rozporządzeniem MRiRW z dnia 17 lipca 2008 r., wydane w oparciu o delegację ustawową, a mianowicie art. 29 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 5 ust. 1 pkt 18 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na Rzecz Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz. 427, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą z dnia 7 marca 2007 r. W ramach obowiązywania tych regulacji W. S. złożył w dniu [...] lipca 2010 r. w [...] Oddziale Regionalnym ARiMR wniosek o przyznanie pomocy w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" zgodnie z § 16 ust. 1 rozporządzenia MRiRW z dnia 17 lipca 2008 r. Po dokonaniu jego wstępnej analizy pod kątem spełnienia podstawowych wymogów formalnych, przedmiotowy wniosek został uznany za kwalifikujący się do dalszej oceny. Kolejny etap rozpatrywania wniosku stanowiła weryfikacja jego kompletności i poprawności, zgodności z zasadami przyznawania pomocy, weryfikacja krzyżowa, weryfikacja limitu pomocy oraz weryfikacja wnioskowanej zaliczki. W jej wyniku stwierdzono, iż wymaga on uzupełnienia oraz złożenia wyjaśnień. Po raz pierwszy pismem z dnia [...] maja 2011 r. Skarżący został poinformowany o konieczności uzupełnienia wniosku, złożenia poprawnych dokumentów oraz wyjaśnień w terminie 21 dni kalendarzowych od dnia otrzymania tego pisma. W przedmiotowym piśmie wskazano, jakie dokumenty należy dostarczyć oraz jakie wyjaśnienia należy złożyć. W dniu [...] czerwca 2011 r. do [...] Oddziału Regionalnego ARiMR wpłynęło pismo Skarżącego zawierające prośbę o przedłużenie terminu na uzupełnienie wniosku i złożenie wyjaśnień do dnia [...] września 2011 r. Tego dnia do ARiMR wpłynęła niewielka część dokumentów objętych pismem z dnia [...] maja 2011 r. Skarżący został zawiadomiony o wyrażeniu zgody na wydłużenie terminu na wykonanie ww. czynności zgodnie ze złożoną prośbą. W dniu [...] września 2011 r. do [...] Oddziału Regionalnego ARiMR wpłynęły dokumenty stanowiące pierwsze uzupełnienie wniosku o przyznanie pomocy. W wyniku analizy przedłożonej dokumentacji stwierdzono, iż wniosek w dalszym ciągu wymaga uzupełnienia oraz złożenia wyjaśnień. Wobec powyższego, pismem z dnia [...] grudnia 2011 r. Skarżący został po raz drugi wezwany do uzupełnienia wniosku, złożenia poprawnych dokumentów oraz wyjaśnień w terminie 21 dni kalendarzowych od dnia otrzymania pisma; wskazano, jakie dokumenty należy dostarczyć oraz jakie wyjaśnienia należy złożyć. W dniu [...] stycznia 2011 r. do [...] Oddziału Regionalnego ARiMR wpłynęły dalsze dokumenty stanowiące drugie uzupełnienie wniosku o przyznanie pomocy. Z załączonych dokumentów wynikało, że przedmiotowy projekt został zaliczony jako budowa budynku inwentarskiego w gospodarstwie rolnym (kategoria II). Powyższe skutkowało, iż Skarżący po raz trzeci pismem z dnia [...] lutego 2012 r. został wezwany do dostarczenia dokumentu potwierdzającego, że właściwy organ wydając decyzję został poinformowany o planowym prowadzeniu działalności gospodarczej w oznaczonym budynku lub zmianę decyzji pozwolenia na budowę, dodając zapis umożliwiający prowadzenie przez Skarżącego wnioskowanej działalności gospodarczej we wskazanej lokalizacji. W wyniku analizy dostarczonej dokumentacji stwierdzono, że złożony wniosek nie kwalifikuje się do dalszej oceny, z uwagi na nieusunięcie w terminie braków we wniosku o przyznanie pomocy. Pismem z dnia [...] maja 2012 r. Kierownik Biura Wsparcia Inwestycyjnego [...] Oddziału Regionalnego ARiMR, działający na podstawie pełnomocnictwa Prezesa ARiMR Nr [...] z dnia [...] grudnia 2011 r., w oparciu o art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r., odmówił przyznania W. S. pomocy finansowej w ramach "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013, ze względu na zaistnienie okoliczności określonych w § 18 ust. 5 w związku z ust. 3 rozporządzenia MRiRW z dnia 17 lipca 2008 r. Pismem z dnia [...] maja 2012 r. Skarżący wezwał Prezesa ARiMR do usunięcia naruszenia prawa, wskazując na nieprawidłowość wydania rozstrzygnięcia odmownego w danej sprawie. ARiMR do dnia dzisiejszego nie zajęła stanowiska w przedmiocie wezwania do usunięcia naruszenia prawa pomimo zapewnienia, że niezwłocznie po zajęciu stanowiska przez Organ w zakresie wezwania do usunięcia naruszenia prawa (rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa) zostanie ono niezwłocznie przekazane do Sądu jak również informacja o innych czynnościach Organu podjętych w przedmiotowej sprawie (jeżeli takowe wystąpią). W dniu [...] lipca 2012 r. do [...] Oddziału Regionalnego ARiMR wpłynęła kierowana do WSA w Warszawie skarga na rozstrzygnięcie Prezesa ARiMR z dnia [...] maja 2012 r. w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013, w której skarżący wniósł o przyznanie pomocy – zgodnie ze złożonym wnioskiem. W motywach wskazano, że pismem z dnia [...] lutego 2012 r. ARiMR wezwała Wnioskodawcę do dostarczenia ostatecznej decyzji w postaci pozwolenia na budowę, z której treści będzie wynikało, że planowany obiekt będzie służył do prowadzenia działalności gospodarczej scharakteryzowanej kodem PKD 85.51.Z, a nie rolnej. Zdaniem Skarżącego – wprawdzie stajnia została zaliczona do kategorii II obiektów budowlanych załącznika do Prawa budowlanego – to jednak innego aktu administracyjnego Skarżący nie mógł przedstawić, bowiem stajnia – w myśl tego aktu normatywnego – nie mogła zostać inaczej zakwalifikowana. Podkreślono, że Wnioskodawca w tym obiekcie nie zamierza prowadzić innej działalności, jak gospodarcza (z pominięciem rolnej). Mają tam przebywać konie "służące prowadzeniu działalności gospodarczej". W ocenie Skarżącego domaganie się przez ARiMR zmiany kategorii budynku jest sprzeczne z prawem. Zatem – w konsekwencji – stanowisko ARiMR nie znajduje oparcia w przepisach prawa. W odpowiedzi na skargę – żądając jej oddalenia – podniesiono argumenty zbieżne z motywami zaskarżonego aktu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Zgodnie z § 18 ust. 3 rozporządzenia MRiRW z dnia 17 lipca 2008r., jeżeli wniosek o przyznanie pomocy zawiera inne niż określone w ust. 1 i 2 nieprawidłowości lub braki, Agencja wzywa Wnioskodawcę, w formie pisemnej, do ich usunięcia w terminie 21 dni od dnia doręczenia wezwania. Z kolei stosownie do § 18 ust. 4 pkt 2 ww. rozporządzenia, jeżeli Wnioskodawca, pomimo wezwania do usunięcia nieprawidłowości lub braków, o których mowa w ust. 3 nie usunął w terminie wszystkich nieprawidłowości lub braków, Agencja wzywa Wnioskodawcę, w formie pisemnej do usunięcia pozostałych nieprawidłowości lub braków w terminie 21 dni od daty doręczenia wezwania. W myśl § 18 ust. 5 rozporządzenia, jeżeli Wnioskodawca pomimo wezwania do usunięcia pozostałych nieprawidłowości lub braków nie usunął ich w terminie, pomocy nie przyznanie się, o czym Agencja informuje Wnioskodawcę, w formie pisemnej, podając przyczyny nieprzyznania pomocy. W przedmiotowej sprawie na etapie weryfikacji kompletności i poprawności wniosku o przyznanie pomocy – zdaniem Organu - stwierdzono liczne braki w złożonej wraz z wnioskiem dokumentacji dotyczącej planowanych do wykonania w ramach operacji robót budowlanych m.in. w zakresie dostarczenia ostatecznej decyzji na budowę. Wobec powyższego, w trybie § 18 ust. 3 rozporządzenia MRiRW z dnia 17 lipca 2008 r. pismem [...] z dnia [...] maja 2011 r. Skarżący został poinformowany o konieczności uzupełnienia wniosku, złożenia poprawnych dokumentów oraz wyjaśnień. Ponieważ Skarżący w terminie 21 dni kalendarzowych od dnia otrzymania tego pisma nie usunął wszystkich braków, zaistniała – zdaniem Organu – potrzeba ponownego wezwania Skarżącego do uzupełnienia wniosku, złożenia poprawnych dokumentów oraz wyjaśnień. W zakresie planowanych do wykonania robót budowlanych zidentyfikowane braki pokrywały się w zasadniczej części z brakami stwierdzonymi na wcześniejszym etapie weryfikacji rozpatrywanego wniosku (m. in. w odniesieniu do ostatecznej decyzji na budowę). Z tego względu na podstawie § 18 ust. 4 pkt 2 ww. rozporządzenia do Skarżącego skierowano pismo z dnia [...] grudnia 2011 r., w którym po raz kolejny poproszono go o dostarczenie niezbędnych dokumentów oraz o złożenie wyjaśnień. Weryfikacja dokumentacji przedłożonej przez Skarżącego w ramach drugiego uzupełnienia wniosku – jak wynika to z odpowiedzi na skargę – pozwoliła Organowi dojść do przekonania, że pomimo dwukrotnego wezwania, zgodnie z § 10 ust. 3 i § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia MRiRW z dnia 17 lipca 2008 r., istnieją uchybienia, które uniemożliwiają stwierdzenie, iż wniosek jest kompletny i poprawny. Regulacja § 10 rozporządzenia nie przewiduje bowiem możliwości wystąpienia do Skarżącego po raz trzeci z wezwaniem odo usunięcia braków na etapie weryfikacji kompletności i poprawności wniosku. Przepis § 10ust. 3 w związku z § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia MRiRW z dnia 17 lipca 2008 r. ogranicza w tym względzie procedurę rozpatrywania wniosku w ten sposób, że możliwe jest co najwyżej dwukrotne wezwanie Wnioskodawcy do uzupełnienia stwierdzonych braków oraz do złożenia wyjaśnień. Pomimo wyczerpania zakresu wezwań przy ocenie wniosku o przyznanie pomocy - z naruszeniem prawa – pismem [...] z dnia [...] lutego 2012 r., Skarżący został po raz trzeci wezwany do dostarczenia ostatecznej decyzji pozwolenia na budowę (z klauzulą stwierdzenia ostateczności), z treści której będzie wynikało, że planowany do budowy obiekt będzie służył do prowadzenia działalności gospodarczej scharakteryzowanej kodem PKD 85.51.Z "Pozaszkolne formy edukacji sportowej oraz zajęć sportowych i rekreacyjnych" w zakresie usług opisanych przez Skarżącego w pkt C.3.1 Ekonomicznego Planu Operacji. Z treści dostarczonej decyzji o pozwoleniu na budowę nr [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r. wynikało bowiem, że budynek stajni został zaliczony do kategorii II wg załącznika do ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 2010 Nr 243 poz. 1623ze zm.) – Kategoria II obejmuje budynki służące gospodarce rolnej. Żądanie to było – w ramach trzeciego wezwania – całkowicie pozbawione podstaw prawnych. Pamiętać bowiem należy, że Organ administracji publicznej może nakładać na stronę postępowania jedynie te obowiązki, które znajdują swoją podstawę w obowiązującym prawie. Brak stosownego aktu normatywnego (bądź odpowiednie przepisu) czyni takie żądanie bezprawnym. Na marginesie dodać należy, że żądanie przedłożenia decyzji o pozwoleniu na budowę nr [...], z której treści będzie wynikało, że budynek stajni został zaliczony do innej kategorii aniżeli II, nie jest możliwy do spełnienia. W ramach klasyfikacji obiektów przyjętej w zał. do ustawy – Prawo budowlane nie da się stajni zaliczyć do takiej kategorii, która pozwoliłaby przyjąć że "planowany do budowy obiekt będzie służył do prowadzenia działalności gospodarczej scharakteryzowanej kodem PKD 85.51.2. (Pozaszkolne formy edukacji sportowej oraz zajęć sportowych i rekreacyjnych) w zakresie usług opisanych przez Skarżącego w pkt C.3.1. Ekonomicznego Planu Operacji". Mając na uwadze powyższe – skoro w zaskarżonym piśmie nie wskazuje się innych braków – uznać należy, iż warunki formalne zostały przez Skarżącego spełnione, a zatem należy przejść do merytorycznej oceny złożonego wniosku. Podstawę rozstrzygnięcia uzasadniania stanowi treść art. 146 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz, U. z 2012 r. poz 270.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło