V SA/Wa 184/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – asesor WSA – Piotr Kraczowski po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Z. na pismo Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] grudnia 2006 r. Nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o dofinansowanie projektu; postanawia: – odrzucić skargę – M. Z. (zwany dalej: "Skarżącym") [...] marca 2006 r. do [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z wnioskiem o dofinansowanie realizacji projektu inwestycyjnego złożonego w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004-2006" w zakresie działania "Inwestycje w gospodarstwach rolnych". Pismem z [...] lipca 2007 r. [...] Oddział Regionalny Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wezwał Skarżącego do uzupełnienia braków wniosku poprzez nadesłanie brakujących dokumentów w terminie 14 dni od daty otrzymania pisma. Nieprawidłowości i braki wymagające poprawienia oraz uzupełnienia zostały opisane we wskazanych pismach. Pismem z [...] sierpnia 2006 r. [...] Oddział Regionalny Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa poinformował Skarżącego, że jego wniosek został pozostawiony bez rozpoznania z powodu braku kompletnego uzupełnienia wniosku w terminie 14 dni od dnia otrzymania pisma z 20 lipca 2006 r. Skarżący 30 sierpnia 2006 r. zwrócił się do Prezesa Agencji i Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa o ponowne rozpatrzenie jego sprawy. Pismem z [...] grudnia 2006 r. Dyrektor Departamentu Wsparcia SAPARD i Funduszy Strukturalnych poinformował Skarżącego, że jego odwołanie dotyczące pozostawienia bez rozpoznania wniosku o dofinansowanie projektu zostało rozpatrzone negatywnie. Zdaniem organu pozostawienie wniosku bez rozpoznania jest zasadne albowiem było konsekwencją nieuzupełnienie w pełnym zakresie wniosku co uniemożliwiało jego pozytywne zweryfikowanie. Na powyższe pismo (nazwane przez Skarżącego decyzją) została złożona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga. Skarżący zarzucił: naruszenie terminu załatwienia sprawy (pięć miesięcy od złożenia wniosku i cztery miesiące od złożenia odwołania) oraz to, iż informacja przygotowana przez ARiMR mająca ułatwiać wykonywanie kosztorysów nie może być źródłem prawa i podstawą do negowania innych przepisów (rozporządzeń) w których został zdefiniowany zakres kosztorysu. W odpowiedzi na skargę Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę jeżeli jest ona niedopuszczalna. Zagadnienia związane z rozpatrywaniem wniosków tego typu z jakim wystąpił Skarżący uregulowane zostały (w dacie pozostawienia wniosku skarżącego bez rozpoznania) w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 8 grudnia 2004 r. w sprawie trybu składania i wzoru wniosku o dofinansowanie realizacji projektu w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004-2006" w zakresie działania "Inwestycje w gospodarstwach rolnych (Dz. U. Nr 270 poz. 2684 ze zm.). Z § 10 ust. 1 wymienionego rozporządzenia wynika, że w przypadku złożenia wniosku nieprawidłowo wypełnionego lub bez wymaganych załączników instytucja wdrażająca wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania. Jeśli termin ten nie zostanie dotrzymany, to zgodnie z treścią § 14 ust. 2 instytucja wdrażająca pozostawia wniosek bez rozpoznania, o czym informuje wnioskodawcę. Należy mieć jednak na uwadze, iż zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego poinformowanie wnioskodawcy o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania nie stanowi decyzji administracyjnej. I tak w wyroku z 4 stycznia 2000 r. sygn. akt I SAB 133/99 (niepublikowany) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że "pozostawienie sprawy bez rozpoznania nie następuje ani w formie decyzji, ani postanowienia. Jest to czynność materialno – techniczna, o której należy poinformować stronę". Z kolei w wyroku z 19 stycznia 1999 r. sygn. akt I SA 1056/99 (niepublikowany) Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, iż "art. 64 k.p.a. nie daje podstaw do wydania decyzji. Pozostawienie podania bez rozpoznania nie jest w ogóle rozstrzygnięciem (aktem) administracyjnym, gdyż jest dokonaniem czynności nie powodujących żadnych skutków zarówno materialno-prawnych, jak i procesowych". Pozostawienie sprawy bez rozpoznania nie należy zatem do kategorii spraw wymienionych w art. 3 § 2 pkt. 1 do 7 p.p.s.a., na które mogą być wnoszone skargi do sądu administracyjnego. Tym samym wniesienie skargi na tego typu czynność jest niedopuszczalne. Nie oznacza to jednak, iż strona postępowania jest w takiej sytuacji pozbawiona możliwości poddania kontroli sądowej tej formy działania organów administracji. W wyroku z 17 stycznia 2001 r. sygn. akt II SAB 240/00 (niepublikowany) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w każdym wypadku zawiadomienia osoby o pozostawieniu podania bez rozpoznania, służy jej – gdy zarzuca organowi naruszenie prawa polegające na bezczynności – skarga na bezczynność organu. Skarżącemu przysługuje, więc prawo wniesienia skargi na bezczynność organu w załatwieniu jego sprawy. Sąd administracyjny rozpoznając skargę na bezczynność dokona wówczas oceny czy stanowisko organu administracji o pozostawieniu bez rozpoznania jego wniosku było zasadne. Jeśli uzna, iż stanowisko to było niezasadne wówczas zobowiąże organ administracji do merytorycznego załatwienia sprawy. Warunkiem wniesienia do sądu administracyjnego skargi na bezczynność jest uprzednie złożenie do organu wyższego stopnia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a. Zdaniem Sądu pismo Skarżącego z 30 czerwca 2006 r., w którym wnosi on o ponowne rozpatrzenie sprawy należy potraktować jako zażalenie złożone w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Tym samym nic nie stoi na przeszkodzie by Skarżący mógł wnieść do sądu administracyjnego skargę na bezczynność organów administracji w jego sprawie. Możliwość wniesienia takiej skargi nie jest ograniczona żadnym terminem. Odmienna sytuacja miałby miejsce wówczas, gdyby organ administracji odmówił Skarżącemu dofinansowania projektu z przyczyn merytorycznych załatwiając sprawę pismem informującym o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. Wówczas pismo organu administracji byłoby w istocie decyzją administracyjną, która podlegałaby zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie jednak tego rodzaju sytuacja nie miała miejsce. Z treści pisma [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] lipca 2006 r. jednoznacznie wynika, że pozostawienie wniosku Skarżącego bez rozpoznania umotywowane zostało nieuzupełnieniem wniosku w określonym terminie poprzez nienadesłanie wszystkich wymaganych dokumentów. Z powyższych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia. Jednocześnie mając na uwadze, iż skarga jest niedopuszczalna za bezprzedmiotowy Sąd uznał wniosek Skarżącego zawarty w skardze o przywrócenie terminu do jej wniesienia nie nadając wnioskowi dalszego biegu.