V SA/Wa 1840/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Beata Krajewska po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. S. oraz K. S. działającej w imieniu własnym oraz jako przedstawiciel ustawowy małoletniego dziecka A. S. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia ... maja 2010 r. Nr ... w przedmiocie wydalenia z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz zobowiązania do opuszczenia tego terytorium; postanawia: - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji; Pismem z dnia ... czerwca 2010 r. skarżący wnieśli skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców wnosząc o wstrzymanie jej wykonania w celu zapobieżenia znacznej szkodzie i trudnym do odwrócenia skutkom. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie z § 3 wymienionego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi jedna z wymienionych we wskazanym przepisie przesłanek. Instytucja wstrzymania wykonania ma bowiem charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Z konstrukcji wymienionego przepisu wynika także, iż to na wnioskującym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w tym przepisie, dlatego też osoba zainteresowana obowiązana jest dostatecznie uprawdopodobnić motywy swojego wniosku. Rozpoznając wniosek w przedmiotowej sprawie Sąd uznał, iż konsekwencje wynikające z wykonania zaskarżonej decyzji, tj. wydalenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przed rozpoznaniem sprawy przez Sąd pozbawi skarżących możliwości osobistego uczestnictwa w postępowaniu sądowym, a zatem możliwości przedstawienia oraz wyjaśnienia okoliczności istotnych w ich ocenie dla sprawy, co w efekcie mogłoby spowodować trudne do odwrócenia skutki. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.