V SA/Wa 1844/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Sędzia WSA - Mirosława Pindelska (spr.), Sędzia WSA - Małgorzata Rysz, Protokolant specjalista - Izabela Wrembel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lutego 2011 r. sprawy ze skargi A. U. na postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ... maja 2010 r. nr ... w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia takiego wniosku; oddala skargę. Dyrektor L. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Z., działając z upoważnienia Prezesa ARiMR, w związku z wszczętym z urzędu w dniu 12 października 2009 r., postępowaniem administracyjnym, decyzją z dnia ... grudnia 2009 r., nr ... ustalił A. U. (zwanemu dalej: skarżącym) kwotę nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania. Powyższa decyzja została doręczona skarżącemu pod wskazany przez niego adres, w trybie doręczenia zastępczego, w dniu ... grudnia 2009 r. Pismem z dnia ... stycznia 2010 r. (data nadania pocztowego) skarżący zwrócił się do organu o ponowne rozpatrzenie sprawy wyjaśniając jednocześnie, iż obecnie pracuje w Berlinie i z tego powodu nie zdążył odwołać się w terminie. Pismem z dnia ... marca 2010 r., Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w Z. zwrócił się do skarżącego o precyzyjne określenie żądania, czy pismo z ... stycznia 2010 r., jest wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia ... grudnia 2009 r., ustalającą kwotę nienależnie pobranych płatności, czy wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pismem z dnia ... marca 2010 r., (data nadania pocztowego) skarżący wyjaśnił, iż pismo z dnia ... stycznia 2010 r. jest wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem w dniu ... grudnia 2009 r., decyzji nr .... Dodatkowo wyjaśnił, iż w dacie wydania decyzji przebywał za granicą i z tego powodu nie był w stanie ustosunkować się w odpowiednim terminie do rozstrzygnięcia zawartego w decyzji z dnia ... grudnia 2009 r. Kolejnym wezwaniem z dnia ... kwietnia 2010 r., Dyrektor ARiMR zwrócił się do skarżącego o wskazanie daty, w której ustała przyczyna uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem decyzji nr ..., w odpowiedzi na które pismem z dnia ... kwietnia 2010 r. (data nadania pocztowego) skarżący wyjaśnił m.in., że do kraju wrócił ... stycznia 2010 r. i w tym samym dniu wystosował wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Analizując złożone w sprawie pisma skarżącego z ... stycznia, ... marca oraz z ... kwietnia 2010 r., Prezes ARiMR stwierdził, iż skarżący zwracając się o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją nr ... wskazał również na przesłanki, które w ocenie organu, stanowią podstawę do przeprowadzenia oceny, czy w danej sprawie istnieje możliwość przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Tak też mając powyższe ustalenia na uwadze i orzekając w sprawie, postanowieniem z dnia ... maja 2010 r., nr ... Prezes ARiMR, działając na podstawie art. 58 oraz art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. (Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 j.t.) – zwanej dalej: k.p.a., odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia ... grudnia 2009 r., nr ... oraz stwierdził uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Przyjmując, iż w przedmiotowej sprawie wniosek skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy złożony został po upływie ustawowego terminu, wobec skutecznego doręczenia skarżącemu decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w Z. z dnia ... grudnia 2009 r., organ administracji swoje rozważania oparł przede wszystkim na analizie przesłanek określonych w art. 58 k.p.a., których łączne wystąpienie warunkuje przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej, w tym do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W ocenie organu, podkreślany przez skarżącego w pismach procesowych, fakt wykonywania pracy za granicą nie może być uznany za usprawiedliwienie uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy tym bardzie, iż w trakcie postępowania administracyjnego skarżący był w stanie terminowo prowadzić korespondencję z organem prowadzącym sprawę m.in. udzielając, na wezwania organu, stosownych odpowiedzi (pisma z ... marca i ... kwietnia 2010 r.). Powyższe, oznacza, iż pobyt skarżącego za granicami kraju nie może być uznany jako przeszkoda nie do przezwyciężenia, która potwierdzałaby brak winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie spawy, co w ocenie Prezesa ARiMR, skutkuje odmową przywrócenia terminu. W skardze na powyższe postanowienie z dnia ... maja 2010 r., skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wskazując, iż uchybił terminowi do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie z uwagi na wykonywanie, w tym czasie, pracy w odległym M. wobec czego dojazd do domu sprawiał mu więcej trudności, niż podczas pracy w B. Dalej wyjaśnił również, iż cyt: "odwołanie wniosłem w ten sam dzień kiedy przyjechałem do domu siedem dni po terminie". W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Prezesa ARiMR wniósł o oddalenie skargi wskazując, iż skarżący nie podniósł w skardze żadnych argumentów mających wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej: p.p.s.a., w którym wskazano, iż sądy administracyjne stosują środki określone w ustawie. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną polegającą na zbadaniu, czy organ administracji publicznej nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi jego uchylenie. Analizując przedmiotową sprawę, w pierwszej kolejności Sąd wyjaśnia, iż niekwestionowaną okolicznością jest złożenie przez skarżącego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w Z. z dnia ... grudnia 2009 r., (działającego z upoważnienia Prezesa ARiMR) po upływie czternastodniowego terminu do jego wniesienia, określonego w art. 129 § 2 k.p.a. Jak wynika bowiem z akt administracyjnych sprawy odpis powyższej decyzji został skutecznie doręczony skarżącemu w trybie art. 43 k.p.a. tj. poprzez doręczenie zastępcze, w dniu ... grudnia 2009 r. (k-... akt adm.). Nadanie natomiast w polskiej placówce pocztowej wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nastąpiło ... stycznia 2010 r., tj. po upływie omówionego terminu, który upływał ... stycznia 2010 r. Warte, w ocenie Sądu, jest podkreślenie, iż w skarżonej decyzji zawarto właściwe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia środka odwoławczego (vide pouczenie zawarte w decyzji, k-... akt adm.). Istotne, z procesowego punktu widzenia, stało się zatem rozpatrzenie sprawy w zakresie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, które nastąpiło wydaniem negatywnego dla skarżącego rozstrzygnięcia Prezesa ARiMR z dnia ... maja 20010 r. stanowiącego przedmiot niniejszej skargi. W myśl art. 58 k.p.a. uchybiony termin należy przywrócić, jeśli - obok złożenia wniosku o przywrócenie terminu i dopełnienia czynności, dla których określony był termin (w niniejszym przypadku -wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy) - strona uprawdopodobni, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy, a wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Zgodnie z ugruntowaną linią orzeczniczą Naczelnego Sądu Administracyjnego, brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W orzecznictwie sądowym przyjęto, że przeszkoda, o której mowa musi mieć charakter nagły, a więc jest to przykładowo przerwa w komunikacji, powódź, pożar, nagła choroba nie pozwalająca na wyręczenie się inną osobą. Takie okoliczności w niniejszej sprawie nie nastąpiły. Jak trafnie podniesiono w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia sam fakt wykonywania przez skarżącego pracy poza granicami kraju nie może stanowić usprawiedliwienia uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem w dniu ... grudnia 2009 r., decyzji nr ..., tym niemniej, iż w toku postępowania administracyjnego skarżący świadcząc pracę za granicą był w stanie terminowo prowadzić korespondencję z organem, udzielając odpowiedzi na wystosowane przez organ wezwania. Nie może, w ocenie Sądu, stanowić uzasadnionej przesłanki do przywrócenia terminu okoliczność podnoszona przez skarżącego w skardze, a sprowadzająca się do wykonywania przez niego, w terminie do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (od wydanej w sprawie decyzji z ... grudnia 2009 r.), pracy w odległym M. bowiem skarżący mając świadomość dużej odległości do miejsca swojego zamieszkania (będącego adresem do korespondencji) oraz konieczność korespondowania z organem, na skutek wszczęcia postępowania administracyjnego, mógł zapobiec wystąpieniu negatywnych dla siebie skutków, w postaci uchybienia terminu, ustanawiając w postępowaniu administracyjnym swojego pełnomocnika (art. 32 k.p.a.) bądź występując do organu administracji publicznej o doręczenie za pomocą środków komunikacji elektronicznej np. poczty elektronicznej (art. 391 § 1 k.p.a.). Nie starając się w żaden sposób skorzystać z wyżej przytoczonych regulacji prawnych skarżący nie zachował należytej staranności w dbaniu o swoje interesy, co zasadnie skutkowało odmową przywrócenia przez Prezesa ARiMR terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Tym samym skarżący nie uprawdopodobnił w sprawie, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Zasadnie zatem Prezes ARiMR w skarżonym orzeczeniu z dnia ... maja 2010 r., odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem w dniu ... grudnia 2009 r., decyzji nr ... oraz stwierdził uchybienie terminu do złożenia powyższego wniosku, jako wniesionego po upływie czternastodniowego terminu do jego wniesienia. Mając wszystkie powyższe okoliczności na uwadze, Sąd uznał, że organ, wbrew zarzutom skargi, w zgodzie z zasadą praworządności, podjął wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia sprawy, w sposób prawidłowy zebrał materiał dowodowy, należycie go ocenił, a wydane na jego podstawie zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu. Odnosząc się natomiast do żądania skarżącego zawartego w skardze, którym było cyt. "przywrócenie terminu do odwołania", wyjaśnić należy, że o uprawnieniach i obowiązkach stron postępowania wynikających z przepisów prawa materialnego rozstrzyga właściwy organ administracji publicznej. Sąd administracyjny nie ma uprawnień do merytorycznego załatwienia sprawy administracyjnej. Oznacza to, że Sąd nie mógł uwzględnić w/w żądania. Był natomiast uprawniony do zbadania skarżonego postanowienia pod względem jego legalności, tj. zgodności z przepisami mającymi w sprawie zastosowanie. Stwierdzając zaś, iż postanowienie Prezesa ARiMR jest zgodne z prawem orzekł o oddaleniu skargi jako niezasadnej. Z tych względów, w na podstawie art. 151 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę.