V SA/Wa 1853/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jolanta Bożek, Sędzia WSA - Barbara Mleczko-Jabłońska, Sędzia WSA - Michał Sowiński (spr.), Protokolant - Sylwia Wojtkowska-Just, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 września 2010 r. sprawy ze skargi I. Sp. z o.o. w P. na informację Ministra Gospodarki z dnia ... lipca 2010 r. nr ... w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; oddala skargę Przedmiotem skargi z ... sierpnia 2010 r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez I. Sp. z o.o. z siedzibą w P. jest rozstrzygnięcie Ministra Gospodarki z ... lipca 2010 r. nr ... w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu. Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco: W dniu ... marca 2010 r. D. Sp. z o.o. z siedzibą w P. (obecnie I. Sp. z o.o. z siedzibą w P.) złożyła wniosek o dofinansowanie projektu realizowanego w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013 (PO IG), Oś priorytetowa 3. "Kapitał dla innowacji", Działanie 3.1. "Inicjowanie działalności innowacyjnej" pod tytułem "I. – Wspieranie działalności innowacyjnej w sektorze infrastrukturalnym". Pismem z ... kwietnia 2010 r. Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości poinformowała Spółkę, iż złożony wniosek o dofinansowanie realizacji projektu nie uzyskał pozytywnej oceny w wyniku weryfikacji zgodności z kryteriami oceny formalnej. Wyjaśniono, iż z przedstawionych dokumentów wynika, iż nazwa wnioskodawcy jest inna niż nazwa Spółki, która powstała poprzez przekształcenie spółki D. Sp. z o.o. na I. Sp. z o.o. Ponadto, w tekście ujednoliconym umowy spółki I. Sp. z o.o. treść § 5 ust. 1 "Kapitał spółki wynosi ... zł" jest niezgodna z treścią § 6, z którego wynika, iż suma wartości objętych udziałów przez wspólników wynosi ... zł. PARP zauważył również, iż zgodnie z § 8 umowy spółki "Wspólnicy uczestniczą w zyskach i stratach proporcjonalnie do liczby udziałów" co jest niezgodne z § 7 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 7 kwietnia 2008 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 (Dz. U. Nr 68, poz. 414, z późn. zm.), zgodnie z którym wsparcie na inicjowanie działalności innowacyjnej może być udzielone podmiotowi działającemu na rzecz innowacyjności, który nie działa w celu osiągnięcia zysku lub przeznacza zysk na cele zgodne z zadaniami, na które udzielono wsparcia na inicjowanie działalności innowacyjnej. Zgodnie z pouczeniem zawartym w powyższym piśmie w dniu ... kwietnia 2010 r. Spółka złożyła protest, w którym zakwestionowała przeprowadzoną ocenę wniosku. Podniosła, iż posługiwanie się nową firmą przed wpisem zmiany umowy Spółki do KRS, co nastąpiło w dniu ... kwietnia 2010 r., byłoby nieprawidłowe. Nazwa ta w dniu składania wniosku o dofinansowanie nie została bowiem jeszcze wpisana do rejestru. Wskazano, iż nie istnieje (jak również nie istniała wg stanu na dzień złożenia wniosku) jakakolwiek niezgodność pomiędzy brzmieniem § 5 ust. 1 i § 6 umowy spółki. Ponadto, Spółka wyjaśniła, iż zgodnie z art. 191 § 3 ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037, z późn. zm.); dalej: "k.s.h." "jeżeli umowa spółki nie stanowi inaczej, zysk przypadający wspólnikom dzieli się w stosunku do udziałów". Kwestionowany przez PARP zapis § 8 umowy spółki jest zatem odpowiednikiem art. 191 § 3 k.s.h. Spółka wyjaśniła, iż zapis ów dotyczy jedynie stosunku/relacji, w jakim wspólnicy mają roszczenia wobec spółki o wypłatę dywidendy. Postanowienie to nie reguluje natomiast warunków aktualizujących roszczenie o dywidendę, jak również nie decyduje o przeznaczeniu wypracowanego zysku. W ocenie wnioskodawczyni, nawet gdyby w umowie spółki nie zawarto § 8, to art. 191 § 3 k.s.h. znajdowałby zastosowanie wprost, przy spełnieniu tożsamego dla obu regulacji, podstawowego warunku, tj. podjęcia przez zgromadzenie wspólników uchwały w przedmiocie przeznaczenia zysku na dywidendę dla wspólników. Pismem z ... lipca 2010 r. Spółka została poinformowana przez Ministerstwo Gospodarki o negatywnym rozpatrzeniu protestu. W uzasadnieniu pisma wskazano, że Instytucja Pośrednicząca przychyla się do stanowiska wnioskodawcy odnośnie konstytutywnego charakteru wpisu zmian umowy Spółki oraz jedynie historycznego znaczenia zapisu § 6 umowy spółki, który wskazuje pierwotnych udziałowców, liczbę objętych przez nich udziałów i łączną wartość nominalną objętych udziałów. W ocenie Ministra, nie jest natomiast zasadne stanowisko Spółki odnośnie spełnienia kryterium formalnego "Kwalifikowalność Wnioskodawcy w ramach działania". W momencie złożenia wniosku umowa spółki nie zawierała bowiem żadnego zapisu, który jednoznacznie wskazywałby na przeznaczenie zysku Spółki na cele zgodne z § 7 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 7 kwietnia 2008 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013. Tym samym, według Instytucji Pośredniczącej, umowa w tej formie uniemożliwia uznanie przedmiotowego kryterium za spełnione. Od powyższego pisma I. Sp. z o.o. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżonemu rozstrzygnięciu Spółka zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez: 1. niewłaściwe zastosowanie i błędną wykładnię § 7 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 7 kwietnia 2008 r.; 2. naruszenie art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712, z późn. zm.); zwanej dalej: "ustawa z.p.p.r." poprzez naruszenie zasady równego dostępu do pomocy wszystkich beneficjentów oraz zasady zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektu. W uzasadnieniu wskazano, iż Minister zastosował błędną wykładnię § 7 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia. Ani ustawa, ani rozporządzenie oraz "Przewodnik po kryteriach wyboru finansowanych operacji w ramach POIG" nie stanowi wprost, że w umowie spółki wnioskodawcy powinien znaleźć się zapis, że spółka nie działa w celu osiągnięcia zysku lub przeznacza zysk na cele zgodne z zadaniami, na które udzielono wsparcia na inicjowanie działalności innowacyjnej. Skarżąca Spółka podkreśliła, iż cel, na jaki przeznaczany jest zysk wypracowany przez spółkę można wyłącznie określić analizując odpowiednie uchwały zgromadzenia wspólników lub innych organów spółki mających uprawnienie do podejmowania decyzji o przeznaczaniu zysku. W ocenie skarżącej, naruszenie art. 26 ustawy z.p.p.r. polega na nierównym dostępie beneficjentów, którzy działając w oparciu o obowiązujące przepisy prawa, w szczególności prawa spółek handlowych nie zawarli w umowie spółki wprost przepisów o przeznaczaniu zysku bądź działalności spółki niezorientowanej na zysk. W opinii Spółki, wykładnia § 7 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia w żaden sposób nie prowadzi do wniosku, że w umowie spółki muszą być obligatoryjnie zawarte odpowiednie zapisy regulujące przeznaczanie zysku lub zapis, że spółka nie działa w celu osiągnięcia zysku. Tym samym, Minister w sposób nierówny traktuje tych beneficjentów – spółki prawa handlowego, które działając w oparciu o k.s.h., podejmują decyzję o przeznaczeniu zysku uchwałą na zgromadzeniu wspólników. W związku z powyższym, w niniejszej sprawie została również naruszona zasada przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów. Nie określono bowiem w jaki sposób beneficjent powinien spełnić obowiązek nałożony przez przepis § 7 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia. Nie określono dokładnie formy, w jakiej beneficjent powinien decydować o przeznaczeniu zysku, czy to w samej umowie spółki czy też, tak jak miał zamiar uczynić skarżący, w drodze podejmowanych przez zgromadzenie wspólników uchwał. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznając skargę zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.); zwanej dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w § 2 tego przepisu, natomiast § 3 stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Przedmiotem niniejszej sprawy jest rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Ministerstwa Gospodarki, na które skarga została wniesiona w trybie ustawy z.p.p.r. Dodać należy, iż art. 37 ustawy z.p.p.r. stanowi, że do postępowania w zakresie ubiegania się oraz udzielania dofinansowania ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych nie stosuje się przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Niemniej, w art. 30b ustawy z.p.p.r. ustawodawca nakłada na Instytucję zarządzającą obowiązek ustanowienia, w systemie realizacji danego programu operacyjnego, procedury odwoławczej (terminu, trybu i warunków) i zakreśla ogólne ramy takiej procedury. Poddając rozstrzygnięcia Instytucji zarządzającej lub Instytucji pośredniczącej (której powierzono określone zadania) kontroli sądowej, ustawodawca w art. 30c i 30d ustanowił również szczegółowy tryb wnoszenia i rozpoznawania skarg, odbiegający od ogólnego modelu, wskazując w art. 30e zakres stosowania przepisów p.p.s.a. Zaskarżone negatywne oceny projektów nakazuje traktować jak akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Zgodnie z art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy z.p.p.r. Sąd może uwzględnić skargę, jeżeli stwierdzi, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo. Analizując sprawę w tym zakresie przede wszystkim przypomnieć trzeba, iż sprawa ta została zainicjowana wnioskiem skarżącej Spółki o dofinansowanie w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, lata 2007-2013, Priorytet 3: Kapitał dla innowacji, Działanie 3.1 "Inicjowanie działalności innowacyjnej". Program ten został zatwierdzony przez Komisję Europejską decyzją z dnia 1 października 2007 r. nr K (2007) 4562 w sprawie przyjęcia Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka w ramach pomocy wspólnotowej z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, a następnie przyjęty uchwałą Rady Ministrów w dniu 30 października 2007 r. Został on przygotowany na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/1999 (Dz. Urz. UE L 210 z 31 lipca 2006 z póżn. zm.). W zakresie regulacji krajowych dotyczących PO IG wymienić trzeba ustawę z.p.p.r., rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 7 kwietnia 2008 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007 – 2013 (Dz. U. Nr 68, poz. 414, z późn. zm.) oraz Szczegółowy opis priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013. W Załączniku 4.4 do wymienionego uszczegółowienia uregulowano procedurę odwoławczą w ramach PO IG, w tym w ramach systemu instytucjonalnego (dotyczącego tzw. postępowania przesądowego). Ponadto sposób przeprowadzenia konkursu jest unormowany w Regulaminie przeprowadzania konkursu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka (dla Priorytetu 3, Działania 3.1), stanowiącym opracowanie zasad dokonywania oceny wniosków o dofinansowanie, przygotowane na podstawie obowiązujących przepisów prawa krajowego i wspólnotowego. Regulamin przeprowadzenia konkursu stanowił załącznik do ogłoszenia o konkursie opublikowanego zgodnie z art. 29 ustawy przez Instytucję Wdrażającą – Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości na jej stronie internetowej. Dodatkowo jako załączniki do ogłoszenia o konkursie zostały umieszczone "Przewodnik po kryteriach wyboru finansowanych operacji w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013", "Wzór wniosku o dofinansowanie projektu" i "Instrukcja wypełnienia wniosku o dofinansowanie". Wszyscy zgłaszający wnioski do konkursu mieli więc jednakową możliwość zapoznania się z zasadami przeprowadzania konkursu, co prowadzi do zachowania zasad: równego dostępu do pomocy wszystkich wnioskodawców oraz zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów. Należy podkreślić, że treść wniosku stanowi jedyny dokument, na podstawie którego oceniany jest projekt. W zakresie przygotowania wniosku, a następnie analizy jego treści niezwykle istotna jest "Instrukcja wypełnienia wniosku od dofinansowanie", która zawiera zarówno ogólne zasady, jak i szczegółowe wskazówki dotyczące wypełniania poszczególnych części i rubryk wniosku. Spór w sprawie sprowadza się do ustalenia, czy instytucja oceniająca wniosek prawidłowo stwierdziła, iż nie spełnia kryterium formalnego: Kwalifikowalność Wnioskodawcy w ramach działania. Należy zauważyć, iż w Części II Przewodnika po kryteriach wyboru finansowanych operacji w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007 - 2013 obejmującej Szczegółowe wyjaśnienie kryteriów wyboru finansowanych operacji w ramach poszczególnych działań oraz poddziałań III, IV, V, VI osi priorytetowej Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007 - 2013 w opisie kryterium formalnego: Kwalifikowalność Wnioskodawcy w ramach Działania 3.1 wskazano, iż wnioskodawca może uzyskać dofinansowanie w ramach Działania, jeśli spełnia wymogi wskazane w § 7 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 7 kwietnia 2008 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007 – 2013. W § 7 ust. 2 pkt 1 powołanego rozporządzenia wskazano, iż wsparcie na inicjowanie działalności innowacyjnej może być udzielone podmiotowi działającemu na rzecz innowacyjności, który nie działa w celu osiągnięcia zysku lub przeznacza zysk na cele zgodne z zadaniami, na które udzielono wsparcia na inicjowanie działalności innowacyjnej. Nieuprawnione jest zatem stwierdzenie skarżącej Spółki, iż nie określono dokładnie formy, w jakiej beneficjent powinien decydować o przeznaczeniu zysku, czy to w samej umowie spółki czy też, tak jak miał zamiar uczynić skarżący, w drodze podejmowanych przez zgromadzenie wspólników uchwał. Zgodnie bowiem z art. 191 § 2 k.s.h. umowa spółki może przewidywać inny podział zysku, z uwzględnieniem przepisów art. 192-197. Odejście od reguły podziału zysku między wspólników wymaga zatem ustalenia generalnych zasad w umowie spółki (por. wyrok SN z 29 września 2004 r., II CK 539/03, OSNC 2005, nr 9, poz. 158). Uchwałą wspólników można natomiast konkretyzować reguły związane z przeznaczaniem zysku na inne cele, które zostały jednak wskazane w umowie spółki. Podkreślenia wymaga ponadto, iż zgodnie z § 7 Regulaminu przeprowadzania konkursu, określającym zasady dokonywania oceny wniosków o dofinansowanie, uchybieniem formalnym o zasadniczym charakterze, które nie podlega możliwości poprawy jest np. wskazanie we wniosku o dofinansowanie realizacji projektu typu Wnioskodawcy nieuprawnionego do ubiegania się o wsparcie w ramach Działania 3.1. Prawidłowe jest zatem stanowisko Instytucji Pośredniczącej, iż skoro w momencie złożenia wniosku o dofinansowanie umowa spółki nie zawierała żadnego zapisu, który jednoznacznie wskazywałby na przeznaczenie zysku spółki na cele zgodne z § 7 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 7 kwietnia 2008 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007 – 2013, to tym samym umowa w tej formie uniemożliwia uznanie przedmiotowego kryterium za spełnione. Odnosząc się z kolei do zarzutu naruszenia zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu, o której stanowi art. 26 ust. 2 ustawy z.p.p.r., należy zaznaczyć, iż ustanowienie powyższej zasady nie oznacza, że wszystkie kategorie beneficjentów mają mieć dokładnie taki sam dostęp do pomocy. Według orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego zasada równości polega bowiem na tym, iż wszystkie podmioty prawa charakteryzujące się daną cechą istotną, mają być traktowane równo tj. bez różnicowań zarówno dyskryminujących, jak i faworyzujących (por. wyrok TK z dnia 5 listopada 1997 r., sygn. akt K 22/97, OTK 1997, nr 3-4, poz. 41). Zasada równości zakłada zatem odmienne traktowanie tych podmiotów prawa, które nie posiadają wspólnej cechy istotnej (por. wyrok TK z dnia 28 listopada 1995 r. sygn. akt K 17/95, OTK 1995, nr 3, poz. 18). Naruszenie zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach działania 3.1 POIG musiałoby się zatem wiązać z nierównym traktowaniem podmiotów charakteryzujących się wspólnymi cechami. Należy w tym kontekście zauważyć, iż w Szczegółowym opisie priorytetów POIG, 2007-2013, który to dokument został opracowany na podstawie POIG, 2007-2013 wskazano, iż celem działania 3.1 jest zwiększenie liczby przedsiębiorstw działających w oparciu o innowacyjne rozwiązania. Wobec niewystarczającej liczby nowo powstających innowacyjnych przedsiębiorstw konieczne jest bowiem wprowadzenie nowych instrumentów wspierających powstawanie przedsiębiorstw na bazie innowacyjnych pomysłów zarówno w zakresie doradztwa, jak i wsparcia finansowego. Wyjaśniono, iż Działanie obejmuje wsparcie w zakresie tworzenia na bazie innowacyjnych pomysłów nowych przedsiębiorstw, w tym spin off’ów poprzez doradztwo w zakresie tworzenia przedsiębiorstw, udostępnienie infrastruktury i usług niezbędnych dla nowopowstałych przedsiębiorstw oraz zasilenia finansowego nowopowstałego przedsiębiorcy. Realizacja działania obejmuje wybór instytucji, które będą udzielały dwuetapowego wsparcia powstającym innowacyjnym przedsiębiorstwom. Instytucje te poszukują i dokonują selekcji innowacyjnych pomysłów, pomagają utworzyć nowe przedsiębiorstwo (tzw. preinkubacja), a następnie inwestują w nowopowstałe przedsiębiorstwo. Dofinansowanie projektu składa się z dwóch komponentów – wsparcia na preinkubację oraz zasilenia kapitałowego nowopowstałego przedsiębiorcy. Wejście kapitałowe następuje w sytuacji, gdy wyniki działań podjętych w zakresie preinkubacji wskażą na ekonomiczną zasadność prowadzenia przez nowopowstałe przedsiębiorstwo działalności gospodarczej opartej na innowacyjnym rozwiązaniu i zaistnieje prawdopodobieństwo osiągnięcia zysku przez nowopowstałe przedsiębiorstwo. Wejście kapitałowe może objąć wyłącznie podmioty, które przeszły etap preinkubacji (nie jest możliwy udział wyłącznie w drugim etapie wsparcia). Środki uzyskane po zakończeniu inwestycji (tj. wyjście z inwestycji) trafiają do instytucji wspierającej powstawanie innowacyjnych przedsiębiorstw, z przeznaczeniem na kontynuację działalności o takim samym charakterze. W opisie beneficjentów wyszczególniono nowopowstałych przedsiębiorców (MSP) jako grupę docelową (osoby, instytucje, grupy społeczne bezpośrednio korzystające z pomocy), natomiast jako podmioty uprawnione do ubiegania się o wsparcie wskazano instytucje wspierające powstawanie innowacyjnych przedsiębiorstw, np. inkubatory, w tym inkubatory przedsiębiorczości akademickiej, centra transferu technologii i innowacji, akceleratory technologii, parki naukowo-technologiczne. Należy zatem zauważyć, iż istota Działania 3.1. określanego w uproszczeniu jako "Dotacyjne anioły biznesu" sprowadza się do świadczenia usługi dwuetapowego wsparcia powstającym innowacyjnym przedsiębiorstwom. Z uwagi na to, iż działanie 3.1 charakteryzuje zaangażowanie kapitałowe w inwestycje obarczone dużym stopniem ryzyka, instytucje udzielające wsparcia w ramach tego programu, które w istocie pełnią funkcję pośredniczącą w zakresie rozdziału pomocy finansowej przeznaczonej na inicjowanie działalności innowacyjnej, zostały zobligowane do przeznaczenia zysku na cele zgodne z zadaniami, na które udzielono wsparcia. Powyższy wymóg został ustanowiony dla wszystkich podmiotów aplikujących w konkursie, które nie spełniają przesłanki prowadzenia działalności niezorientowanej na zysk, zaś jego realizacja, jak wykazano powyżej, powinna mieć miejsce w umowie spółki. Z tych względów sąd uznał, że ocena wniosku, zarzucająca skarżącej Spółce niespełnienie kryterium formalnego Kwalifikowalność Wnioskodawcy w ramach działania nie narusza prawa. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny podzielił stanowisko Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji i na zasadzie przepisu art. 30c ust. 3 pkt 2 ustawy z.p.p.r. orzekł, jak w sentencji wyroku.