V SA/Wa 1855/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia NSA - Małgorzata Dałkowska-Szary po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 stycznia 2010 r. w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi N. T. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia ... sierpnia 2009 r. Nr ... w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony oraz zobowiązania do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej postanawia: 1. uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 stycznia 2010 r. sygn. akt VSA/Wa 1855/09; 2. wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji w części zobowiązującej do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Postanowieniem z dnia 12 stycznia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił N. T. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Na powyższe postanowienie pismem z dnia ... stycznia 2010 r. skarżący wniósł zażalenie wyjaśniając m. in., iż jej wykonanie przed zakończeniem postępowania sądowoadministracyjnego uniemożliwi mu skorzystanie w pełnym zakresie z prawa do sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje; Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – dalej zwana p.p.s.a. jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Dokonując autokontroli zaskarżonego postanowienia Sąd doszedł do przekonania, że złożone zażalenie jest oczywiście uzasadnione. Jak wynika z akt sprawy przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu jest decyzja Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia ... sierpnia 2009r. utrzymująca w mocy decyzję Wojewody M. z dnia ... maja 2009r. o odmowie udzielenia N. T. zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony i zobowiązaniu do upuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ciągu 7 dni od dnia otrzymania decyzji oraz nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności. Nie ulega wątpliwości, że przymusowe opuszczenie terytorium kraju przed rozpoznaniem sprawy przez sąd administracyjny z reguły łączy się z niebezpieczeństwem powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z tego powodu, że w razie uwzględnienia skargi może okazać się, że nie były spełnione warunki do wydania decyzji zobowiązującej do opuszczenia RP, a wobec tego może powstać kwestia powrotu do Polski, wiążąca się z obowiązkiem uzyskania wizy, wydawanej przez konsula. Przy czym odmowa wydania wizy przez konsula nie podlega kontroli sądu (por. postanowienie NSA z dnia 22.12.2009r., sygn. akt II OSK 1835/09). Zatem wykonanie decyzji zobowiązującej do opuszczenia terytorium RP przed rozpoznaniem sprawy przez sąd może prowadzić do tego, że w razie ewentualnego uwzględnienia skargi, udzielona skarżącemu ochrona sądowa mogłaby okazać się iluzoryczna. Ponadto wykonanie zaskarżonej decyzji z dnia ... sierpnia 2009 r., przed rozpoznaniem sprawy pozbawi skarżącego możliwości osobistego uczestnictwa w postępowaniu sądowym, a zatem możliwości przedstawienia oraz wyjaśnienia okoliczności istotnych w jego ocenie dla sprawy. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 195 § 2 i art. 61 § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.