V SA/Wa 1856/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T.H. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia ... września 2009 r. Nr ... w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony oraz zobowiązania do opuszczenia terytorium RP postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji; W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję opisaną w komparycji postanowienia strona wniosła o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 61 §1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, [Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. – dalej: ppsa], wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 §3 ww. ustawy sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Instytucja wstrzymania wykonania ma bowiem charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. W skardze wskazano, iż zaskarżona decyzja nakazuje cudzoziemcowi opuszczenie terytorium RP. Niewątpliwie, w ocenie Sądu, wykonanie tej decyzji przez zastosowanie się strony skarżącej do zobowiązania i opuszczenie terytorium Polski przed rozpoznaniem sprawy przez Sąd pozbawi ją osobistego uczestnictwa w postępowaniu sądowym, a zatem i możliwości przedstawienia oraz wyjaśnienia okoliczności istotnych w jej ocenie dla sprawy, co w efekcie mogłoby spowodować trudne do odwrócenia skutki. Nadto, Sąd rozpoznając wniosek wziął pod uwagę również to, iż z akt sprawy nie wynika, że pobyt strony skarżącej zagraża porządkowi publicznemu w Rzeczypospolitej Polskiej. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i 5 ppsa postanowił jak w sentencji.