V SA/Wa 1856/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Irena Jakubiec-Kudiura (spr.) po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej A.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 października 2010r., sygn. akt V SA/Wa 1856/10 w sprawie ze skargi A.J. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] listopada 2009r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu dostosowania gospodarstw rolnych do standardów UE postanawia: postanawia: - odrzucić skargę kasacyjną Postanowieniem z dnia 21 października 2010r., sygn. akt V SA/Wa 1856/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. J. dalej "skarżący" na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu dostosowania gospodarstw rolnych do standardów UE, z powodu nieuiszczenia przez skarżącego wpisu sądowego od skargi. W dniu [...] grudnia 2010r. (data nadania) skarżący wniósł skargę kasacyjną od postanowienia odrzucającego skargę. W sporządzonej osobiście skardze kasacyjnej, skarżący wskazał, że znajduje się w bardzo trudnej sytuacji i nie stać go na opłacenie pełnomocnika. Skarżący wniósł o jego ustanowienie z urzędu. Ponieważ wniosek o przyznanie prawa pomocy, a więc również o ustanowienie przez Sąd profesjonalnego pełnomocnika, osoba fizyczna powinna złożyć na urzędowym formularzu PPF, Sąd pismem z [...] grudnia 2010 r. wezwał skarżącego do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Do wezwania załączono formularz PPF. Wezwanie do wniesienia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 20 grudnia 2010 r. - za pośrednictwem dorosłego domownika – matki skarżącego, co zgodnie z art. 72 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) jest prawnie skuteczne. Termin do nadesłania wniosku w prawidłowej formie upłynął 27 grudnia 2010 roku (poniedziałek). Skarżący nie złożył wniosku na urzędowym formularzu we wskazanym terminie. W związku z powyższym, zarządzeniem z dnia 15 lutego 2011 r. sygn. akt V SA/Wa 1856/10 wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy pozostawiono bez rozpoznania. Pismem z 1 kwietnia 2011 r. (data nadania) skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na zarządzenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Do wymogów formalnych skargi kasacyjnej zaliczyć trzeba przewidziany w art. 175 p.p.s.a. rygor sporządzenia jej przez adwokata lub radcę prawnego, chyba że skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami skargę kasacyjną może sporządzić doradca podatkowy, a w sprawach własności przemysłowej - rzecznik patentowy. Odnosząc powyższe do rozpatrywanej sprawy Sąd zauważa, że skarga kasacyjna została sporządzona osobiście przez skarżącego - a z akt sprawy nie wynika by był on profesjonalnym pełnomocnikiem. Zauważyć należy, że skarżący został w prawidłowy sposób pouczony o treści przepisu art. 175 p.p.s.a. oraz o konsekwencjach wniesienia skargi kasacyjnej osobiście, bez sporządzenia jej przez fachowego pełnomocnika procesowego. Ponadto, skarżący był świadomy tego obowiązku, ponieważ składając skargę kasacyjną wniósł o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Postępowanie w przedmiocie prawa pomocy nie mogło jedna zostać przeprowadzone, ponieważ, pomimo prawidłowego i skutecznego wezwania do złożenia wniosku na urzędowym formularzu PPF, skarżący nie wykonał tego obowiązku. W dniu 1 kwietnia 2011 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na zarządzenie z 15 lutego 2011 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy. O wyniku postępowania w sprawie wniosku o przywrócenie terminu skarżący zostanie powiadomiony oddzielnym pismem. W związku z wniesieniem skargi kasacyjnej, którą skarżący sporządził osobiście, na podstawie art. 178 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.