V SA/Wa 1857/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Bożena Zwolenik (spr.), Protokolant - referent Justyna Gadzialska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi B. Sp. z o.o. z siedzibą w C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przedłużenia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach oddala skargę. |UZASADNIENIE | |Przedmiotem skargi złożonej przez B. Sp. z o.o. z siedzibą w C. (dalej: "Spółka", "Skarżąca", "Strona") jest decyzja Dyrektora Izby | |Celnej w W. (dalej: "Dyrektor IC", "organ odwoławczy", "organ II instancji") z dnia [...] grudnia 2013 r. Nr [...], utrzymująca w mocy wydaną| |w pierwszej instancji decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] sierpnia 2012 r. Nr [...]. | |Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie sprawy. | |Wnioskiem z dnia [...] lutego 2012 r. B. Sp. z o.o. z siedzibą w C. wystąpiła do Dyrektora Izby Celnej w W. o przedłużenie na kolejne 6 | |lat zezwolenia udzielonego decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2006 r. Nr [...], na prowadzenie działalności w | |zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...]. | |Dyrektor Izby Celnej w W. decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r. Nr [...], odmówił ww. Spółce przedłużenia zezwolenia. Organ wykazał, że | |zgodnie z art. 138 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201 poz. 1540 ze zm.), dalej: "u. g. h." | |zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych nie mogą być przedłużane. | |Kwestionując powyższe rozstrzygnięcie w odwołaniu z dnia [...] września 2012 r. Spółka wniosła o jego uchylenie i przekazanie do ponownego| |rozpatrzenia podnosząc, że organ celny nie ma podstaw do stosowania regulacji zakazującej przedłużania zezwoleń na prowadzenie | |działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych zawartej w u. g. h. z uwagi na brak uprzedniej notyfikacji przepisów tej | |ustawy. | |Dyrektor Izby Celnej w W. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję wskazując, iż stosownie do art. 8 u. g. h., do postępowań w sprawach | |określonych w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, chyba że ustawa stanowi | |inaczej. W myśl art. 129 ust. 1 u. g. h., działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oraz gier na automatach | |urządzanych w salonach gier na automatach na podstawie zezwoleń udzielonych przed dniem wejścia w życie ustawy jest prowadzona, do czasu | |wygaśnięcia tych zezwoleń, przez podmioty, których im udzielono, według przepisów dotychczasowych, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Jak | |stanowi art. 138 ust. 1 powołanej ustawy zezwolenia, o których mowa w art. 129 ust. 1 nie mogą być przedłużane. W dalszej części | |uzasadnienia organ stwierdził, że zastosowane przepisy ustawy o grach hazardowych nie stanowią przepisów technicznych w rozumieniu art. 1| |pkt 11 dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w | |dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasady dotyczące usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. U. UE. L. z 1998 r. nr 204, s. 37 | |ze zm.), dalej: "dyrektywa Nr 98/34/WE". | |W motywach rozstrzygnięcia organ celny zauważył, że dyrektywa Nr 98/34/WE nie przesądzała o konsekwencjach braku notyfikacji przez | |Państwa Członkowskie jej postanowień. Te skutki prawne dopiero w swoim orzeczeniu określił Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, | |dalej:" TSUE", aczkolwiek to orzeczenie nie wynikało z przepisów samej dyrektywy i było przejawem jej wykładni celowościowej, | |zmierzającej do zapewnienia dyrektywie większej skuteczności. Podkreślono, że sankcje prawne zawarte w wyroku TSUE zostały określone | |jedynie w trybie warunkowym, nie oznajmującym. Odwołując się do przepisów Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej, dalej: "TFUE", | |organ wskazał, że powołane przepisy ustawy o grach hazardowych służą temu, by chronić moralność publiczną, porządek bezpieczeństwo | |publiczne, zdrowie publiczne, a także zdrowie ludzi, m.in. poprzez zmniejszenie uzależnienia od hazardu, w tym osób niepełnoletnich. Z | |grami hazardowymi związanych jest też wiele innych zagrożeń, w tym zagrożenie oszustwami podatkowymi i celnymi, praniem brudnych | |pieniędzy oraz zagrożenie w postaci wzmocnienia siły i znaczenia zorganizowanych grup przestępczych. Wszystkie te zagrożenia są na tyle | |wysokie, że niezbędne stało się podjęcie radykalnych działań i zastosowania ograniczeń dotyczących tej branży. Ograniczenia te | |wprowadzono stosując dozwolone klauzule bezpieczeństwa przewidziane w przepisach TFUE o swobodnym przepływie towarów. Ograniczenia te | |chronią dobra wskazane w art. 36 oraz w art. 52 ust. 2 TFUE i w tym sensie są one przejawem bezpośredniej realizacji i bezpośredniego | |zastosowania klauzul bezpieczeństwa przewidzianych w tych przepisach. | |Organ uznał, że przepisy ustawy o grach hazardowych, w tym zwłaszcza przepisy dotyczące udzielania zezwoleń i koncesji na działalność | |gospodarczą w zakresie gier hazardowych, łącznie z przepisami przejściowymi tej ustawy dotyczącymi tej właśnie kwestii, nie stanowią | |przepisów technicznych w rozumieniu przedmiotowej dyrektywy. Przepisy te nie dotyczą bowiem bezpośrednio samych towarów jako takich, lecz| |określają jedynie pewne sposoby korzystania z określonych towarów w obrocie prawnym (co wprost przyznał nawet Trybunał Sprawiedliwości w | |wyroku z 19 lipca 2012 r. w sprawach C-213/11, C-214/11 i C-217/11, pkt 29), a przy tym przepisy te mają charakter w pełni | |niedyskryminacyjny, a więc nie są one bynajmniej bardziej uciążliwe, prawnie lub faktycznie, dla towarów pochodzących z innych państw | |członkowskich w porównaniu z towarami krajowymi. W szczególności przepisy u.g.h. regulujące problematykę zezwoleń i koncesji na | |działalność gospodarczą w zakresie gier hazardowych nie dotyczą w sposób bezpośredni samych urządzeń wykorzystywanych do prowadzenia tej | |działalności, w tym nie dotyczą one parametrów technicznych, użytkowych, wyglądu, wielkości, itp. automatów do gier. Będące przedmiotem | |zainteresowania przepisy powołanej ustawy dotyczące zezwoleń i koncesji na działalność w zakresie gier hazardowych regulują jedynie pewne| |sposoby czy też metody, za pomocą których zainteresowani przedsiębiorcy mogą w obrocie gospodarczym czynić zarobkowy użytek z automatów | |do gier. Przepisy te są przy tym całkowicie niedyskryminujące, zarówno w sensie faktycznym, jak i prawnym. Mają one taki sam wpływ na | |automaty pochodzące z Polski, jak też sprowadzane z innych państw członkowskich. Skoro zaś przepisy ustawy o grach hazardowych regulujące| |problematykę zezwoleń i koncesji na działalność gospodarczą w zakresie gier hazardowych, łącznie z przepisami przejściowymi ustawy o | |grach hazardowych dotyczącymi tej właśnie kwestii, stanowią regulacje niedyskryminacyjne w rozumieniu przyjmowanym w orzecznictwie TSUE | |dotyczącym swobody przepływu towarów, to tym samym nie są one w rozumieniu przepisów TFUE o swobodzie przepływu towarów przeszkodami | |(ograniczeniami) w swobodnym przepływie towarów pomiędzy państwami członkowskimi. Z kolei nie będąc przeszkodami w swobodnym przepływie | |towarów omawiane przepisy nie są przepisami technicznymi w rozumieniu dyrektywy Nr 98/34/WE, objętymi obowiązkiem uprzedniej ich | |notyfikacji. Powołując się na wyrok TSUE z dnia 19 lipca 2012 r. w sprawach połączonych o sygn. C-213/11, C-214/11, C-217/11 organ | |podniósł, że TSUE nie przesądził o technicznym charakterze przepisów u. g. h., a orzekł jedynie, że przepisy tej ustawy "stanowią | |potencjalnie przepisy techniczne", zaś ostateczne ustalenie ich charakteru należy do sądów krajowych, przy czym należy wziąć pod uwagę, | |czy przepisy te wprowadzają warunki istotnie wpływające na właściwości lub sprzedaż produktów. W ocenie organu celnego art. 138 ust. 1 u.| |g. h. nie jest przepisem technicznym, gdyż nie wpływa w sposób istotny na sprzedaż, właściwości i użytkowanie automatów do gier o niskich| |wygranych. | |Dyrektor Izby Celnej w W. stwierdził, że oceniając wpływ przepisów na kwestie sprzedaży automatów należy wziąć pod uwagę fakt, iż | |automaty funkcjonujące na rynku podlegają amortyzacji i w związku z tym należy założyć, że część z nich zostanie ostatecznie wycofana z | |eksploatacji, możliwość zagospodarowania automatów w kasynach gry, a także możliwość obrotu automatami do gier na rynku unijnym. | |Uwzględnienie tych okoliczności powoduje, że ograniczenie rynku gier na automatach w Polsce nie będzie miało poważniejszego wpływu na | |ten sektor w UE, a polskie przepisy w zakresie gier hazardowych na automatach o niskich wygranych nie wpływają na destabilizację rynku | |unijnego w zakresie obrotu automatami do gier. | |W konkluzji Dyrektor Izby Celnej w W. stwierdził, że przepis art. 138 ust. 1 u. g. h. nie jest przepisem technicznym w rozumieniu art. 1 | |pkt 11 dyrektywy Nr 98/34/WE i mógł stanowić podstawę wydania decyzji o odmowie przedłużenia Spółce zezwolenia na prowadzenie | |działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. | |W skardze z dnia 27 stycznia 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Spółka wniosła o uchylenie powyższej decyzji | |Dyrektora Izby Celnej i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu skargi Strona wskazała, iż w związku z naruszeniem | |przez ustawodawcę krajowego wspólnotowych procedur legislacyjnych, tj. notyfikacji Komisji Europejskiej, u. g. h. nie może być stosowana | |również w zakresie art. 129 i art. 138 ust. 1. Kwestionowanemu rozstrzygnięciu zarzucono naruszenie: | |- oparcie zaskarżonej decyzji na przepisie art. 138 ust. 1 u. g. h., który w związku z niedochowaniem procedury notyfikacji Komisji | |Europejskiej zgodnie z dyrektywą Nr 98/34/WE, pozostaje prawnie bezskuteczny i nie może być stosowany przez ustawodawcę krajowego, | |- art. 267 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej w związku z art. 1 pkt 4 i 11 dyrektywy Nr 98/34/WE w związku z art. 135 ust.| |2 u. g. h poprzez niezastosowanie przez Sąd wiążącej wykładni tych przepisów zawartej w wyroku TSUE z dnia 19 lipca 2012 r. w połączonych| |sprawach o sygn. C-213/11, C- 214/11 i C-217/11 w zw. z art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. a), art. 6 ust. 1, art. 14 ust. 1, art. 15 ust. 1, art. | |129 ust. 1 i 2, art. 135 ust. 2, art. 138 ust. 1 i art. 144 u. g. h., przez błędną wykładnię polegającą na wadliwym przyjęciu, iż art. | |138 ust. 1 u. g. h. nie jest "przepisem technicznym" i oparcie rozstrzygnięcia na nienotyfikowanych przepisach ustawy. W uzasadnieniu | |skargi Spółka wskazała, iż powołany wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej przesądził o technicznym charakterze art. 138 ust. | |1 u. g. h. Zdaniem Skarżącej za technicznym charakterem przepisów zakazujących przedłużania, zmiany oraz wydawania nowych zezwoleń na | |urządzanie i prowadzenie gier w zakresie automatów do gier o niskich wygranych, jednoznacznie przemawiają kryteria wskazane przez | |Trybunał, a przede wszystkimi możliwość istotnego wpływu tych regulacji na właściwości automatów o niskich wygranych lub na ich sprzedaż.| | | |W odpowiedzi na skargę Dyrektor IC wniósł o jej oddalenie jako nieuzasadnionej, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. | | | |Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: | | | |Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest | |pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów | |administracyjnych – t. j. Dz. U. z 2014 r. poz.1647, z późn. zm.). | |Po rozpoznaniu niniejszej sprawy Sąd nie dopatrzył się naruszenia prawa uzasadniającego uchylenie zaskarżonej decyzji. Skarga jest | |niezasadna. | |Skarżąca wniosła o przedłużenie zezwolenia udzielonego decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] sierpnia 2006 r. na prowadzenie | |działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...]. Wniosek został złożony pod rządami ustawy z | |dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2010 r., zastępując ustawę z dnia 29 lipca 1992 r.| |o grach losowych i zakładach wzajemnych. Zgodnie z art. 8 u. g. h. do postępowań w sprawach określonych w ustawie stosuje się przepisy | |ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.). W myśl art. 117 ust. 1 u.g.h. | |udzielone przed dniem wejścia w życie ustawy zezwolenia na urządzanie i prowadzenie gier i zakładów wzajemnych zachowują ważność do czasu| |ich wygaśnięcia. | |Natomiast art. 129 ust. 1 u.g.h. stanowi, że działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oraz gier na automatach | |urządzanych w salonach gier na automatach na podstawie zezwoleń udzielonych przed dniem wejścia w życie ustawy jest prowadzona, do czasu | |wygaśnięcia tych zezwoleń, przez podmioty, których im udzielono, według przepisów dotychczasowych, o ile ustawa nie stanowi inaczej. | |Cytowany wyżej przepis wskazuje podstawę, w oparciu o którą podmioty, prowadzące działalność w zakresie gier na automatach o niskich | |wygranych oraz gier na automatach urządzanych w salonach gier na automatach, mogą prowadzić taką działalność do czasu wygaśnięcia | |zezwoleń. Nie oznacza to jednak, że w przypadku wszczęcia, po dniu wejścia w życie ustawy o grach hazardowych, postępowania dotyczącego | |takiego zezwolenia, będzie ono prowadzone na podstawie przepisów nieobowiązującej już ustawy o grach i zakładach wzajemnych. Wspomniana | |bowiem ustawa o grach i zakładach wzajemnych, na podstawie art. 144 u. g. h., utraciła moc. Należy też zwrócić uwagę na treść art. 118 u.| |g. h., z której jednoznacznie wynika, że ustawodawca zastosował zasadę stosowania nowej ustawy wprost, z wyjątkami, które wynikać będą z | |przepisów prawa. Zatem podstawę rozpoznania wniosku Skarżącej o przedłużenie udzielonego jej zezwolenia stanowią przepisy ustawy o grach | |hazardowych, a nie przepisy ustawy o grach losowych i zakładach wzajemnych. | |Zgodnie z art. 6 ust. 1 u. g. h., działalność w zakresie gier cylindrycznych, gier w karty, gier w kości oraz gier na automatach może być| |prowadzona na podstawie udzielonej koncesji na prowadzenie kasyna gry. Ponadto art. 14 ust. 1 u. g. h. określa, że urządzanie gier | |cylindrycznych, gier w karty, gier w kości oraz gier na automatach dozwolone jest wyłącznie w kasynach gry, przy czym – zgodnie z art. | |129 ust. 3 u. g. h. - przez gry na automatach o niskich wygranych rozumie się gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych i | |elektronicznych o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których wartość jednorazowej wygranej nie może być wyższa niż 60 zł, a wartość | |maksymalnej stawki za udział w jednej grze nie może być wyższa niż 0,50 zł. W myśl art. 138 ust. 1 u. g. h. zezwolenia, o których mowa w | |art. 129 ust. 1, nie mogą być przedłużane. | |W ocenie Skarżącej z treści wyroku TSUE z 19 lipca 2012 r. w sprawach połączonych C-213/11, C-214/11, C-217/11 F.i inni wynika, iż | |przepisy krajowe tego rodzaju, jak przepisy o grach hazardowych, które mają wpływ na sprzedaż automatów o niskich wygranych, stanowią | |potencjalne "przepisy techniczne" w rozumieniu tego przepisu, w związku z czym ich projekt powinien zostać notyfikowany Komisji | |Europejskiej, zgodnie z art. 8 ust. 1 dyrektywy Nr 98/34/WE. Uchybienie procesowi notyfikacji, zdaniem Skarżącej, oznacza, że przepisy | |ustawy o grach hazardowych (w tym art. 129 ust. 1 i art. 138 ust. 1 u. g. h.) nie mogły być stosowane i nie mogły stanowić podstawy | |rozstrzygnięcia organu w sprawie. | |Zgodnie z art. 1 pkt 11 dyrektywy Nr 98/34/WE "przepisy techniczne" to specyfikacje techniczne i inne wymagania bądź zasady dotyczące | |usług, włącznie z odpowiednimi przepisami administracyjnymi, których przestrzeganie jest obowiązkowe, de iure lub de facto, w przypadku | |wprowadzenia do obrotu, świadczenia usługi, ustanowienia operatora usług lub stosowania w państwie członkowskim lub na przeważającej jego| |części, jak również przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne państw członkowskich, z wyjątkiem określonych w art. 10, zakazujące | |produkcji, przywozu, wprowadzania do obrotu i stosowania produktu lub zakazujące świadczenia bądź korzystania z usługi lub ustanawiania | |dostawcy usług. Przepisy techniczne obejmują zatem: | |– przepisy ustawowe, wykonawcze lub administracyjne Państwa Członkowskiego, które odnoszą się do specyfikacji technicznych bądź innych | |wymagań lub zasad dotyczących usług, bądź też do kodeksów zawodowych lub kodeksów postępowania, które z kolei odnoszą się do specyfikacji| |technicznych bądź do innych wymogów lub zasad dotyczących usług, zgodność z którymi pociąga za sobą domniemanie zgodności z | |zobowiązaniami nałożonymi przez wspomniane przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne, | |– dobrowolne porozumienia, w których władze publiczne są stroną umawiającą się, a które przewidują, w interesie ogólnym, zgodność ze | |specyfikacjami technicznymi lub innymi wymogami albo zasadami dotyczącymi usług, z wyjątkiem specyfikacji odnoszących się do przetargów | |przy zamówieniach publicznych, | |– specyfikacje techniczne lub inne wymogi bądź zasady dotyczące usług, które powiązane są ze środkami fiskalnymi lub finansowymi mającymi| |wpływ na konsumpcję produktów lub usług przez wspomaganie przestrzegania takich specyfikacji technicznych lub innych wymogów bądź zasad | |dotyczących usług; specyfikacje techniczne lub inne wymogi bądź zasady dotyczące usług powiązanych z systemami zabezpieczenia społecznego| |nie są objęte tym znaczeniem. | |Przepis art. 8 ust. 1 dyrektywy Nr 98/34/WE nakłada natomiast na państwa członkowskie obowiązek niezwłocznego przekazana Komisji | |wszelkich projektów przepisów technicznych, z wyjątkiem tych, które w pełni stanowią transpozycję normy międzynarodowej lub europejskiej.| |Wraz z tekstem przepisów powinny przekazać także podstawę prawną konieczną do przyjęcia uregulowań technicznych, jeżeli nie została ona | |wyraźnie ujęta w projekcie oraz tekst podstawowych przepisów prawnych oraz innych regulacji, które zasadniczo i bezpośrednio dotyczą | |normy, jeżeli znajomość tego tekstu jest niezbędna do prawidłowej oceny implikacji, jakie niesie za sobą projekt przepisów technicznych. | |Dokonując zatem oceny, czy przepisy art. 129 ust. 1 i art. 138 ust. 1 u. g. h. stanowią przepis techniczny w rozumieniu przytoczonych | |wyżej uregulowań prawa europejskiego, Sąd orzekający w niniejszej sprawie, kierując się dotychczas wypracowaną linią orzeczniczą, stanął | |na stanowisku, iż wskazane przepisy nie stanowią przepisów technicznych w rozumieniu art. 1 pkt 11 dyrektywy Nr 98/34/WE. | |Z sentencji wskazanego przez Skarżącą wyroku TSUE z 19 lipca 2012 r. wynika, że: "artykuł 1 pkt 11 dyrektywy 98/34/WE Parlamentu | |Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych | |oraz zasady dotyczące usług społeczeństwa informacyjnego, ostatnio zmienionej dyrektywą Rady 2006/96/WE z dnia 20 listopada 2006 r., | |należy interpretować w ten sposób, że przepisy krajowe tego rodzaju jak przepisy ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, | |które mogą powodować ograniczenie, a nawet stopniowe uniemożliwienie prowadzenia gier na automatach o niskich wygranych poza kasynami i | |salonami gry, stanowią potencjalnie "przepisy techniczne" w rozumieniu tego przepisu, w związku z czym ich projekt powinien zostać | |przekazany Komisji zgodnie z art. 8 ust. 1 akapit pierwszy wskazanej dyrektywy, w wypadku ustalenia, iż przepisy te wprowadzają warunki | |mogące mieć istotny wpływ na właściwości lub sprzedaż produktów. Dokonanie tego ustalenia należy do sądu krajowego". | |Dokonując analizy przepisów przejściowych zawartych w ustawie o grach hazardowych, TSUE stwierdził w szczególności, że "przepisy krajowe | |[przepisy przejściowe] będące przedmiotem spraw przed sądem krajowym nie zawierają specyfikacji technicznych w rozumieniu dyrektywy | |98/34/WE" (pkt 30 uzasadnienia). Ponadto TSUE wyjaśnił, że "jak wynika z orzecznictwa TSUE, przepisy krajowe należą do trzeciej kategorii| |przepisów technicznych wymienionej w art. 1 pkt 11 dyrektywy 98/34/WE, obejmującej między innymi zakaz użytkowania, jeżeli ich skutek | |wykracza w sposób oczywisty poza samo określenie dopuszczalnych przeznaczeń produktu i nie polega jedynie na ograniczeniu sposobu jego | |użytkowania (pkt 31-34 uzasadnienia), por. ww. wyrok w sprawie Lindberg, pkt 76. Ta kategoria przepisów technicznych dotyczy bowiem w | |szczególności przepisów krajowych, które pozostawiają miejsce jedynie na marginalne zastosowanie produktu w stosunku do tego, którego | |można by rozsądnie oczekiwać (ww. wyrok w sprawie Lindberg, pkt 77). W tej kwestii należy zaś stwierdzić, że chociaż przepisy przejściowe| |ustawy o grach hazardowych będące przedmiotem spraw przed sądem krajowym przewidują zakaz wydawania, przedłużania i zmiany zezwoleń na | |prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, to jednak zgodnie z art. 129 ust. 1 u. g. h. działalność w | |zakresie gier na automatach o niskich wygranych prowadzona na podstawie zezwoleń udzielonych przed dniem wejścia w życie ustawy może być | |kontynuowana do czasu wygaśnięcia tych zezwoleń przez podmioty, którym ich udzielono, według przepisów dotychczasowych. Przepis ten | |pozwala więc na dalsze prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, a zatem na dalsze użytkowanie tych | |automatów, po dniu wejścia w życie ustawy o grach hazardowych. Trzeba wobec tego stwierdzić, iż w tych okolicznościach przepisów | |przejściowych ustawy o grach hazardowych nie można uznać za przepisy krajowe pozwalające jedynie na marginalne użytkowanie automatów do | |gier o niskich wygranych". | |Podsumowując Trybunał stwierdził, że "...przepisy przejściowe ustawy o grach hazardowych nakładają warunki mogące wpływać na sprzedaż | |automatów do gier o niskich wygranych. Zakaz wydawania, przedłużania i zmiany zezwoleń na prowadzenie działalności w zakresie gier na | |automatach o niskich wygranych poza kasynami może bowiem bezpośrednio wpływać na obrót tymi automatami. W tych okolicznościach zadaniem | |sądu krajowego jest ustalić, czy takie zakazy, których przestrzeganie jest obowiązkowe de iure w odniesieniu do użytkowania automatów do | |gier o niskich wygranych, mogą wpływać w sposób istotny na właściwości lub sprzedaż tych automatów" (pkt 36-37). | |Sąd - mając na uwadze powyższe - wskazuje, że TSUE w wyroku z dnia 19 lipca 2012 r. w sprawie F. i inni zakwalifikował, zgodnie z | |dyrektywą Nr 98/34/WE, przepisy przejściowe ustawy o grach hazardowych do kategorii: tzw. "innych wymagań". Te "inne wymagania" według | |art. 1 pkt 4 dyrektywy 98/34/WE oznaczają wymagania inne niż specyfikacje techniczne, nałożone na produkt w celu ochrony, w szczególności| |konsumentów i środowiska, które wpływają na jego cykl życiowy po wprowadzeniu go na rynek, takie jak warunki użytkowania, powtórne | |przetwarzanie, ponowne zastosowanie lub składowanie, gdzie takie warunki mogą mieć istotny wpływ na skład lub rodzaj produktu lub jego | |obrót. Zatem innymi słowy dotyczą one wymagań nałożonych na produkt, m.in. dotyczących użytkowania produktu, które mogą mieć istotny | |wpływ na skład lub rodzaj produktu lub jego obrót. Ocena technicznego charakteru przepisów zaliczonych do tej kategorii jest więc | |warunkowa. Wymaga uprawdopodobnienia tezy, że te przepisy mogą w istotny sposób wpływać na produkt (automaty do gry) w znaczeniu wyżej | |określonym. | |Wobec powyższego, zdaniem sądu rozpoznającego sprawę, zarówno przepis art. 129 ust. 1, jak i art. 138 ust. 1 u. g. h. nie kwalifikuje | |się do tej kategorii przepisów technicznych (inne wymagania), ani też do żadnej innej kategorii przepisów technicznych w rozumieniu | |dyrektywy 98/34/WE. Powyższe obecnie nie budzi już żadnych wątpliwości interpretacyjnych, gdyż w tym zakresie niejednokrotnie wypowiadały| |się sądy administracyjną, a w szczególności Naczelny Sąd Administracyjny. Jako przykład takiego orzeczenia, które w sposób klarowny | |wskazuje, że przepisy przejściowe, w tym będące w sprawie podstawą orzekania (art. 129 ust. 1 i art. 138 ust. 1 u. g. h.), nie mają | |charakteru przepisów technicznych i tym samym nie wymagają notyfikacji można podać wyrok z dnia 21 października 2015 r. sygn. akt II GSK| |1629/15 (patrz także wyroki NSA z dnia 28 października 2015 r. sygn. akt II GSK 1620/15, z dnia 3 listopada 2015 r. sygn. akt II GSK | |2250/15 i z dnia 5 listopada 2015 r. sygn. akt II GSK 1690/15). | |Należy również podkreślić, że przedmiot rozpoznawanej sprawy dotyczy odmowy przedłużenia przez Dyrektora IC udzielonego zezwolenia, a | |więc kwestii objętej regulacją art. 138 ust. 1 u. g. h. Tę samą kwestię, tj. zagadnienie przedłużania zezwoleń, normował w ustawie o | |grach i zakładach wzajemnych art. 36 ust. 3 tej ustawy. Stanowił on, że podmiot, któremu wygasa zezwolenie, może wystąpić o jego | |przedłużenie na okres kolejnych 6 lat. Konstrukcja przytoczonego przepisu, a w szczególności użyty w nim zwrot "może" wskazują, że nawet | |w poprzednim stanie prawnym nie było gwarancji, lecz jedynie możliwość, uzyskania przedłużenia zezwolenia. Oceniając zatem w tym | |kontrolowanym przypadku wpływ nowej regulacji na właściwości, a także obrót produktu, należy mieć na uwadze tę właśnie okoliczność, a | |więc rozpatrywać ten wpływ w kontekście faktu, że nie zawsze przedłużenie zezwolenia mogło być udzielone również pod "starą" regulacją. | |Dlatego też słusznie wskazano, że analizowane przepisy nie stanowią przepisów technicznych w rozumieniu art. 1 pkt 11 Nr dyrektywy | |98/34/WE i tym samym nie narusza on art. 8 i art. 9 tej dyrektywy. Zatem brak było podstaw do uwzględnienia wniesionej w sprawie skargi, | |gdyż brak technicznego charakteru ocenianych przepisów powoduje, że nie aktualizuje się określony w przepisach dyrektywy Nr 98/34/WE | |obowiązek notyfikacji. | |W świetle powyższych rozważań, Sąd za bezpodstawne uznał zarzuty naruszenia zasad prawa Unii Europejskiej poprzez wydanie decyzji na | |podstawie nienotyfikowanej u. g. h. W tym miejscu jeszcze raz należy zaznaczyć, że organ zasadnie przyjął, że wyrok TSUE z dnia 19 lipca | |2012 r. w sprawach połączonych o sygn. C-213/11, C-214/11 i C-217/11, nie przesądził, iż przepisy u. g. h., a zwłaszcza art. 138 ust. 1, | |stanowią przepisy techniczne. Jednocześnie TSUE uzależnił uznanie przepisów u. g. h. za podlegające notyfikacji jedynie w przypadku, gdy | |sąd krajowy ustali, iż wprowadzają one warunki wpływające istotnie na sprzedaż lub właściwości produktów, co w niniejszej sprawie nie | |miało miejsca. | |W konsekwencji za chybione należy uznać także pozostałe zarzuty skargi. W ocenie Sądu, ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego | |oraz uzasadnienia zaskarżonych decyzji wynika bowiem jednoznacznie, że organ poczynił ustalenia w zakresie niezbędnym do rozstrzygnięcia | |sprawy, a w szczególności do ustalenia, czy w okolicznościach rozpoznawanej sprawy art. 138 ust. 1 u. g. h. stanowi przepis techniczny w | |rozumieniu art. 1 pkt 11 Dyrektywy 98/34/WE. Reasumując Sąd uznał, że stanowisko Spółki, jak i podniesione przez nią argumenty prawne na | |rzecz przedłużenia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, nie mogły być uwzględnione. | |W tym stanie rzeczy Sąd, w oparciu o przepis art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami | |administracyjnymi (t. j. Dz. U z 2012 r. poz. 270 ze zm.), uznał skargę za nieuzasadnioną i orzekł, jak w sentencji wyroku. |