V SA/Wa 1862/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Irena Kudiura (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] marca 2007 r. Nr [...] w przedmiocie objęcia towaru procedurą dopuszczenia do wolnego obrotu, określenia kwoty wynikającej z długu celnego i wysokości zobowiązania podatkowego oraz odmowy udzielenia zwolnienia z należności celnych i podatkowych; postanawia: odrzucić skargę; Zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] marca 2007 r. Nr [...] została doręczona na adres skarżącego, w trybie art. 150 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zmianami). Przesyłkę pocztową awizowano dwukrotnie, ostatecznie zwrócono z adnotacją urzędu pocztowego - "zwrot nie podjęto w terminie" (dowód: koperta wraz ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru - karta 109 akt administracyjnych). W tej sytuacji doręczenie uznać należy za dokonane z dniem 10 kwietnia 2007 r. Następnie Dyrektor Izby Celnej w W. ponownie wysłał decyzję, która została doręczona do rąk syna skarżącego w dniu 25 kwietnia 2007r. Skarżący, za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej w W., 24 maja 2007r. (data złożenia pisma) złożył skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz.U. Nr 153, poz. 1270], dalej – p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W przypadku skarżącego, zdaniem Sądu, termin do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. upłynął z dniem 10 kwietnia 2007 r., tak więc skargę złożoną 24 maja 2007 r. należy uznać za złożoną po terminie, z przyczyn podanych niżej. W dziale IV, rozdziale 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz.U z 2005r., Nr 8, poz. 60 z późn. zm.), zwanej dalej Ordynacja podatkowa, zatytułowanym "Doręczenia" uregulowano w sposób bardzo szczegółowy czynność - w istocie materialno–techniczną -doręczenia pisma. Czynność ta wywołuje określone skutki prawne przez fakty. Dlatego też wymagane jest ścisłe przestrzeganie przepisów, które ją regulują. Należy to do obowiązków organu administracyjnego, a od ich zachowania przez organ zależy czy przesyłka zostanie uznana za doręczoną. Doręczenie pisma może nastąpić w sposób właściwy, tj. bezpośrednio do rąk adresata, lub w sposób zastępczy. Stosownie do treści art. 150 § 1 pkt 1 i § 2 Ordynacji podatkowej, w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania decyzji Dyrektora Izby z [...] marca 2007r., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub 149, poczta przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce (...). Zawiadomienie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1 umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Warunkiem zastosowania tego przepisu jest to, aby adresat pisma istotnie mieszkał pod wskazanym adresem, a jedynie nie jest możliwe doręczenie mu pisma w sposób przewidziany w przepisach art. 148 i 149 Ordynacji podatkowej. "Niemożność doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 i 149" obejmuje sytuacje, w których adresatowi będącemu osobą fizyczną nie doręczono pisma w żadnym z miejsc przewidzianych w art. 148 lub też nie doręczono pisma żadnej z osób wymienionych w art. 149. W celu natomiast uznania, iż doręczenie dokonane w tym trybie było prawidłowe wymagane jest złożenie pisma na okres czternastu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, oraz umieszczenie zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy w skrzynce na korespondencję lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata albo biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w miejscu widocznym na nieruchomości, której postępowanie dotyczy. Dla skuteczności doręczenia w tym trybie ważne jest również to, aby doręczyciel umieścił na formularzu potwierdzenia odbioru adnotację o przyczynie niedoręczenia pisma oraz swój podpis i datę. Omawiany przepis Ordynacji podatkowej wprowadza swoistą fikcję prawną doręczenia, która w tym przypadku ma charakter doręczenia zastępczego. Ustanowienie przez ustawodawcę tego rodzaju doręczenia ma przede wszystkim na celu ochronę biegu postępowania przed jego zatamowaniem wskutek nieodebrania pisma przez stronę. Doręczenie w trybie art. 150 Ordynacji podatkowej jest w pełni skuteczne i wywiera takie same skutki prawne jak doręczenie rzeczywiste pisma adresatowi. Doręczenie to może dotyczyć wszelkich pism wydawanych w toku postępowania przez organ prowadzący postępowanie, a więc również i decyzji. Jednym ze skutków doręczenia decyzji w postępowaniu administracyjnym jest zaś rozpoczęcie biegu terminów przewidzianych w przepisach postępowania związanych z doręczeniem decyzji, w tym również terminów do wniesienia środków zaskarżenia decyzji w trybie zwyczajnym i nadzwyczajnym postępowania. W niniejszej sprawie decyzją z [...] marca 2007 r., będącą przedmiotem skargi, Dyrektor Izby Celnej w W. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w P. z [...] października 2006r. Decyzja organu celnego II instancji z [...] marca 2007r. zawierająca prawidłowe pouczenie o sposobie jej zaskarżenia, została wysłana na adres B. P. w dniu 21 marca 2007 r., o czym świadczy pieczęć urzędu pocztowego (karta 109 akt administracyjnych), po czym w dniu 26 marca 2007 r. została awizowana, ze względu na niemożność doręczenia pisma w miejscu zamieszkania adresata jak również zastosowania doręczenia zastępczego przewidzianego w art. 149 Ordynacji podatkowej. Zawiadomienie o awizowaniu przesyłki pozostawiono w skrzynce pocztowej. Potwierdza to adnotacja doręczyciela dokonana w dniu 26 marca 2007 r. na formularzu potwierdzenia odbioru: mieszkanie zamknięte awizo pozostawiono w skrzynce (karta 109 akt administracyjnych). Przesyłkę awizowano powtórnie w dniu 2 kwietnia 2007 r., a następnie, z uwagi na jej niepodjęcie w terminie, zwrócono do organu w dniu 11 kwietnia 2007r. (adnotacja na kopercie: zwrot nie podjęto w terminie z datą 11 kwietnia 2007 r.). Decyzja, jak wynika z akt administracyjnych sprawy, została wysłana pod właściwy adres. W związku z opisanym powyżej stanem faktycznym i prawnym należało uznać, że decyzję Dyrektora Izby z [...] marca 2007 r. doręczono, przyjmując domniemanie z art. 150 Ordynacji podatkowej, w dniu 10 kwietnia 2007 r. Od tego dnia winien być zatem liczony 30-dniowy termin do wniesienia przez zainteresowanego skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W tej sytuacji skarga B. P., wniesiona do organu w dniu 24 maja 2007r., został złożona z uchybieniem przewidzianego 30-dniowego terminu. Ponowne wysłanie przez organ w dniu 19 kwietnia 2007r. decyzji stronie mimo jej wcześniejszego doręczenia nie pozbawia tego wcześniejszego doręczenia skuteczności. Należy bowiem podkreślić, iż późniejsze doręczenie pisma stronie, którego wcześniej nie odebrała, nie obala domniemania doręczenia jej tego pisma w trybie art. 150 ordynacji podatkowej i wynikających z tego tytułu skutków prawnych, (por. post. NSA z 16.11.2004 r., sygn. GZ 103/04). Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjne w Warszawie na mocy art. 58 §1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.