V SA/Wa 1863/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Sowiński po rozpoznaniu w dniu 28 października 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P.S. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2016r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na zmianę założeń biznesplanu p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wraz ze złożoną skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] maja 2016r. nr [...], w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na zmianę założeń biznesplanu w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom", pełnomocnik skarżącego zwrócił się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Autor wniosku podniósł, że wykonanie zaskarżonej decyzji narazi skarżącego na niepowetowaną szkodę. Postanowieniem nr [...] z [...] czerwca 2016r. Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa odmówił wstrzymania wykonania decyzji z [...] maja 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W rozpoznawanej sprawie wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został uzasadniony. Podniesione w skardze argumenty kwestionują samą decyzję o niewyrażeniu zgody na zmianę założeń biznesplanu, ale nie zmierzają one do uprawdopodobnienia przesłanek wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, co mogłoby prowadzić do wydania przez Sąd postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Należy jednocześnie stwierdzić, że w niniejszej sprawie nie ma podstaw do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji także dlatego, że decyzja ta nie nadaje się do wykonania. Co do zasady z przymiotu wykonalności nie korzystają wszelkie akty administracyjne odmowne oraz te spośród konstytutywnych aktów uprawniających, które dla spowodowania stanu prawnego lub faktycznego w nich określonego nie wymagają żadnych działań ze strony podmiotów uprawnionych. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (zob. T. Woś, Postępowanie sądowo-administracyjne, wyd. PWN, Warszawa 1996, s. 147; postanowienie NSA z dnia 24 września 2009 r. o sygn. akt II OZ 782/09, publ. Lex 629019). W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja organu odwoławczego utrzymująca w mocy decyzję organu pierwszej instancji o odmowie wyrażenia zgody na zmianę założeń biznesplanu. W konsekwencji nie ulega wątpliwości, że zaskarżona decyzja nie nadaje się do wykonania i nie wywiera żadnych skutków materialnoprawnych. Mając na uwadze powyższe, Sąd działając na mocy art. 61 § 3 "a contrario" p.p.s.a. postanowił odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.