V SA/Wa 1868/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Małgorzata Dalkowska - Szary (spr.), Sędzia WSA - Danuta Dopierała, Asesor WSA - Joanna Gierak - Podsiadły, , Protokolant - Marcin Woźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 marca 2009 r. sprawy ze skargi R. K. na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie: uchylenia decyzji w sprawie cofnięcia indywidualnej ilości referencyjnej oraz umorzenia postępowania administracyjnego; 1) oddala skargę, 2) zasądza od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adw. [...] z Kancelarii Adwokackiej [...] spółka komandytowa, [...] tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 292,80 zł (dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy), w tym: tytułem wynagrodzenia kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych), tytułem 22% podatku od towarów i usług kwotę 52,80 zł (pięćdziesiąt dwa złote, osiemdziesiąt groszy). Przedmiotem skargi z 11 czerwca 2008 r., wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez R. K. jest decyzja Prezesa Agencji Rynku Rolnego Nr [...] z [...] maja 2008r., uchylająca decyzję Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w [...] Nr [...] z [...] marca 2008r. w przedmiocie cofnięcia indywidualnej ilości referencyjnej i umarzająca postępowanie przed organem pierwszej instancji. Skarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym: W dniu 14 września 2005 r. Dyrektor Oddziału Terenowego ARR w [...] dokonał wpisu do rejestru producentów o przejściu prawa do indywidualnej ilości referencyjnej w wysokości 19317 kg na nabywcę gospodarstwa rolnego, z Z. K. na R.K.. Następnie na mocy decyzji nr [...] Dyrektor OT ARR w [...] przyznał R. K. indywidualną ilość referencyjną z krajowej rezerwy krajowej ilości referencyjnej dla dostawcy hurtowego w wysokości 3841 kg o referencyjnej zawartości 38,607 g/kg. W dniu 2 stycznia 2008 r. do OT ARR w [...] wpłynął wniosek R. K. z dnia 28 grudnia 2007r. dotyczący zawieszenia indywidualnej ilości referencyjnej za rok kwotowy od 1 kwietnia 2007r. do 31 marca 2008r. oraz wyjaśniający powody zaniechania dostaw do podmiotu skupującego. Wniosek ten został uznany przez Dyrektora OT ARR w [...] za wniosek o cofnięcie IIR w trybie art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o organizacji mleka i przetworów mlecznych (Dz. U. z 2005 r., Nr 244, poz. 2081, z późn. zm.). Pismem z 8 stycznia 2008 r. Dyrektor OT ARR w [...] wezwał R.K. do złożenia wniosku o cofnięcie IIR na formularzu Kml_P8_f1 opracowanym przez Agencję Rynku Rolnego, informując iż w przypadku nieuzupełnienia braku w terminie wniosek zostanie pozostawiony bez rozpoznania. W odpowiedzi, w piśmie z 18 stycznia 2008r. R. K. oświadczył, iż zamierza dalej produkować mleko w ramach przysługującej mu IIR dostaw, a jego intencją nie było złożenie wniosku o cofnięcie IIR w trybie art. 31 ust. 1 ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych. Pismem z dnia 21 stycznia 2008 r. Dyrektor OT ARR w [...] ponownie wezwał R.K. do złożenia wniosku o cofnięcie IIR na formularzu Kml_P8_f1. W dniu 3 marca 2008 r. Dyrektor OT ARR w [...] wydał w stosunku do R.K. decyzję nr [...] w sprawie cofnięcia indywidualnej ilości referencyjnej dostaw w wysokości 23 158 kg o referencyjnej zawartości tłuszczu 38,607 g/kg. W uzasadnieniu wskazano, ze decyzja została wydana na podstawie przepisu art. 31 ust. 1 ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych, na wniosek R.K. z dnia [...] stycznia 2008r. o cofnięcie indywidualnej ilości referencyjnej, R.K. odwołał się od powyższej decyzji do Prezesa Agencji Rynku Rolnego w W. za pośrednictwem Dyrektora OT ARR w [...]. W odwołaniu skarżący wnosi o uchylenie zaskarżonej decyzji, zarzucając Dyrektorowi OT ARR w [...] błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, iż w dniu 2 stycznia 2008 r. strona złożyła wniosek o cofnięcie indywidualnej ilości referencyjnej. Decyzją z dnia [...] maja 2008r., wydaną na podstawie przepisu art. 138 § 1 pkt. 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), Prezes Agencji Rynku Rolnego uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora OT ARR w [...] z dnia [...] marca 2006r. i umorzył postępowanie przed organem pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ wskazał, że stosownie do treści art. 31 ust. 1 ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych, w przypadku gdy producent przestał spełniać warunki określone w art. 5 lit. c Rozporządzenia Rady (WE) nr 1788/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego opłatę wyrównawczą w sektorze mleka i przetworów mlecznych (Dz. Urz. UE L 270 z dnia 21.10.2003 r.), właściwy miejscowo dyrektor oddziału terenowego Agencji cofa, w drodze decyzji, indywidualną ilość referencyjną stanowiącą własność producenta. Natomiast stosownie do treści art. 31 ust. 2 ww. ustawy, decyzja w sprawie cofnięcia indywidualnej ilości referencyjnej jest wydawana na wniosek producenta składany do właściwego miejscowo dyrektora oddziału terenowego Agencji. W ocenie organu odwoławczego, niezłożenie przez stronę wniosku o cofnięcie indywidualnej ilości referencyjnej na formularzu Kml_P8_f1 pomimo dwukrotnego wezwania, należy traktować jako nieusunięcie braku formalnego wniosku, skutkujące zgodnie z art. 64 § 2 kpa pozostawieniem wniosku bez rozpoznania. Jednocześnie organ podniósł, iż biorąc pod uwagę okoliczność, iż w piśmie z dnia 18 stycznia 2008 r. R. K. wyraźnie wskazał, iż zamierza produkować mleko w ramach przysługującej mu indywidualnej ilości referencyjnej dostaw i jego intencją nie było złożenie wniosku o cofnięcia IIR, brak było podstaw do wydania przez Dyrektora OT ARR w [...] decyzji w sprawie cofnięcia indywidualnej ilości referencyjnej w trybie art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych. Stosownie do treści art. 105 § 1 kpa, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Mając powyższe na względzie postanowiono, jak w sentencji. Powyższą decyzję zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie R. K., zarzucając naruszenie przepisów art. 138 § 1 pkt 2, art. 105 § 1, art. 64 § 2 kpa. Skarżący podniósł, że organy ARR naruszyły jego prawa nie rozstrzygając zgłoszonego wniosku o zawieszenie kwoty mlecznej niewykorzystanej bez jego winy za cały rok kwotowy od 1 kwietnia 2007r. do 31 marca 2008r. Wniósł o stwierdzenie nieważności lub uchylenie zaskarżonej decyzji , uchylenie decyzji organu I instancji i nadanie biegu wnioskowi z 28 grudnia 2007r. o zawieszenie kwoty mlecznej. W odpowiedzi na skargę Prezes Agencji Rynku Rolnego wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie Sąd wyjaśnia, iż uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). Uwzględnienie skargi następuje również w przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Badając sprawę niniejszą w ramach powyższych przepisów, Sąd nie stwierdził takich naruszeń prawa materialnego - w szczególności przepisów ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (tekst, jedn.: Dz. U. z 2005 r. Nr 244, poz. 2081 ze zm.) oraz prawa procesowego - przepisów ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071), dalej: kpa., mających w sprawie zastosowanie na podstawie art. 7 ust. 1 z dnia 11 marca 2004 r. o Agencji Rynku Rolnego i organizacji niektórych rynków rolnych (Dz. U. Nr 42, poz. 386 ze zm), które skutkowałyby koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji Prezesa Agencji Rynku Rolnego z [...] maja 2008 r. Przedmiotem niniejszej sprawy jest ocena legalności, wydanej na podstawie przepisu art. 138 § 1 pkt 2 kpa, decyzji Prezesa ARR z [...] maja 2008r. uchylającej decyzję Dyrektora Oddziału Terenowego ARR w [...] o cofnięciu R. K. IIR i umarzającej postępowanie przed organem I instancji. W decyzji tej organ odwoławczy stwierdził, że podstawą rozstrzygnięcia organu I instancji w decyzji z dnia [...] marca 2008r. było mylne uznanie, że pisma strony z dnia 2 stycznia 2008r. i 18 stycznia 2008r. ( data wpływu do organu) w sprawie zawieszenia produkcji mleka stanowiły w istocie wniosek o cofnięcie IIR w trybie art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych ( Dz. U. z 2005r., Nr 24, poz. 2081 ze zm. ). Prezes ARR podkreślił, że w piśmie z dnia 18 stycznia 2008 r. R.K. wyraźnie wskazał, iż zamierza produkować mleko w ramach przysługującej mu indywidualnej ilości referencyjnej dostaw i jego intencją nie było złożenie wniosku o cofnięcia IIR, brak było zatem podstaw do wydania przez Dyrektora OT ARR w [...] decyzji w sprawie cofnięcia indywidualnej ilości referencyjnej w trybie art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych. Decyzja organu I instancji podlega zatem uchyleniu, a postępowanie przed organem I instancji umorzeniu na podstawie przepisu art. 105 kpa. W ocenie Sądu stanowisko Prezesa ARR należy uznać za prawidłowe. Bezsporne jest, że postępowanie w sprawie zostało zainicjowane wnioskiem R. K. datowanym 28 grudnia 2007r., który wpłynął do Dyrektora Oddziału Terenowego ARR w [...] w dniu 2 stycznia 2008r. We wniosku tym R.K. domagał się "zawieszenia kwoty mlecznej w całości do 31.03.2008r, w sprzedaży hurtowej w kwocie 23.198 kg i inne za rok kwotowy od 1 kwietnia 2007r. do 31 marca 2008r." i przedstawił szeroko uzasadnienie swoich żądań. Organ I instancji, zakwalifikował wniosek jako wniosek o cofnięcie IIR w trybie art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych i dwukrotnie ( w dniach 8.01.2008r. i 21.01.2008r.) wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych poprzez złożenie wniosku o cofnięcie IIR na obowiązującym formularzu Kml_ P8_f1 wskazując skutek z art. 64 § 2 kpa. R. K. udzielił wyjaśnień oświadczając, że nie składa wniosku o cofnięcie IIR w trybie art. 31 ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych i zamierza produkować mleko w ramach przysługującej mu indywidualnej ilości referencyjnej dostaw i jego intencją było złożenie wniosku o czasowe zaprzestanie produkcji mleka z uwagi na toczące się postępowanie związane z rozstrzygnięciami Powiatowego i Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii. Jak wielokrotnie podkreślano w orzecznictwie, obowiązkiem organu administracji jest dokładne ustalenie treści żądania strony, która wyznacza rodzaj sprawy będącej przedmiotem postępowania. Organ bowiem jest tym żądaniem związany. Treść żądania wyznacza stosowną normę prawa materialnego lub normę prawa procesowego, która ma znaczenie dla ustalenia zakresu postępowania (art. 61 § 1 w zw. z art. 63 § 2 k.p.a.). Natomiast, jeśli powstają jakiekolwiek wątpliwości co do treści wniosku, w szczególności co do zawartych w nim żądań, organ ma obowiązek zwrócenia się do wnioskodawcy, aby ten sprecyzował swoje żądania. W niniejszej sprawie organ nie wezwał producenta do sprecyzowania wniosku i uznając arbitralnie, że jest to wniosek o cofnięcie IIR – wezwał stronę do złożenia wniosku na formularzu zgodnie z art. 31 ust. 7 cyt. ustawy pod rygorem pozostawienia wniosku o cofnięcie IIR bez rozpoznania w trybie art. 64 § 2 kpa. Pomimo szerokich wyjaśnień co do treści żądania zawartych w piśmie skarżącego z dnia 18 stycznia 2008r., organ ponowił wezwanie do wypełnienia formularza dotyczącego wniosków składanych w trybie art. 31 cyt. ustawy i następnie decyzją z [...] marca 2008r. rozstrzygnął o nieistniejącym wniosku. W ocenie Sądu, w badanym przypadku, skoro nie było skutecznie złożonego wniosku o cofnięcie R.K. IIR na podstawie przepisu art. 31 ust. 1 ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych, to uznać należy, że Prezes ARR prawidłowo uchylił decyzję organu I instancji i umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie dotyczące tego ( nieistniejącego) wniosku przed organem I instancji . Podkreślić przy tym należy, że decyzja Prezesa ARR w z [...] maja 2008r. nie mogła dotyczyć wniosku producenta o czasowe zaprzestanie produkcji mleka z uwagi na toczące się postępowanie związane z rozstrzygnięciami Powiatowego i Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii, wniosek ten bowiem, sprecyzowany ostatecznie w piśmie skarżącego z dnia 18 stycznia 2008r., nie był dotychczas przedmiotem rozpoznania przed organem I instancji. Z powyższego wynika, że organ I instancji winien nadać bieg wnioskowi R. K. o czasowe zawieszenie produkcji mleka z uwagi na toczące się postępowanie związane z rozstrzygnięciami Powiatowego i Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii zawartemu w piśmie z dnia 28 grudnia 2007r. i sprecyzowanemu w piśmie z dnia 18 stycznia 2008r.i wniosek ten będzie przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia. Natomiast decyzja Prezesa ARR z [...] maja 2008r. dotyczy wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji dotyczącej nieistniejącego wniosku o cofnięcie ilości referencyjnej i umorzenia postępowania przed organem I instancji w tym zakresie. W świetle powyższego zarzuty skargi należy uznać za nieuzasadnione w rozpoznawanej sprawie, tym bardziej, że zmierzają one do stworzenia podstaw rozpatrzenia wniosku skarżącego o czasowe zawieszenie indywidualnej ilości referencyjnej, a wniosek ten będzie przedmiotem odrębnego postępowania przed organem I instancji. Reasumując Sąd uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Zarówno argumentacja skargi, jak i analiza akt sprawy nie ujawniła bowiem wad tego rodzaju, które mogłyby mieć wpływ na podjęte rozstrzygniecie. Sąd nie stwierdził również naruszenia przez organ przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a tylko takie, w myśl art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., stanowi podstawę do uwzględnienia skargi. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji wyroku.