V SA/Wa 1876/11

PostanowienieWSA w Warszawie2011-10-17

Skład orzekający: Małgorzata Rysz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona przez wspólnika spółki jawnej może zostać odrzucona z powodu nieuzupełnienia braku formalnego w postaci nieprzedłożenia odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego potwierdzającego umocowanie do reprezentacji spółki w dacie wniesienia skargi, pomimo złożenia kopii umowy spółki?
Ratio decidendi
Sąd odrzuca skargę, jeśli strona nie uzupełni w wyznaczonym terminie braków formalnych. Obowiązek wykazania umocowania do reprezentacji strony przy pierwszej czynności procesowej spoczywa na przedstawicielu. Niedołączenie do skargi odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego jest brakiem formalnym, a złożenie kopii umowy spółki nie jest wystarczające do wykazania umocowania do reprezentacji spółki w dacie wniesienia skargi, zwłaszcza gdy nie wiadomo, czy spółka została zarejestrowana i kto jest uprawniony do jej reprezentowania.
Stan faktyczny
Spółka jawna wniosła skargę na postanowienie o zawieszeniu postępowania w sprawie przyznania płatności na zalesianie gruntów rolnych. Sąd wezwał stronę do uzupełnienia braku formalnego poprzez złożenie dokumentu potwierdzającego umocowanie do podpisania skargi, tj. pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego. Strona zamiast tego złożyła kopię umowy spółki. Sąd odrzucił skargę, uznając, że złożony dokument nie potwierdza umocowania do reprezentacji spółki w dacie wniesienia skargi.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA – Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 17 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. Spółki Jawnej w W. na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie przyznania płatności na zalesianie gruntów rolnych postanawia: - odrzucić skargę. W dniu 9 sierpnia 2011 r. (data nadania) T. Spółka Jawna w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem organu, skargę na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie przyznania płatności na zalesianie gruntów rolnych. Skarga podpisana została przez wspólnika A. G. Zarządzeniem z dnia 5 września 2011 r. wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do podpisania skargi, tj. pełnego odpisu z krajowego rejestru sądowego w oryginale lub uwierzytelnionej kopii, potwierdzającego takie umocowanie w dacie wniesienia skargi. Powyższe wezwanie doręczone zostało skarżącej w dniu 19 września 2011 r. (potwierdzenie odbioru – k. 20 akt sądowych). W odpowiedzi w dniu 22 września 2011 r. skarżąca złożyła kopię umowy spółki T. Spółka Jawna potwierdzoną za zgodność z oryginałem przez A. G.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymip.p.s.a. (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W myśl art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy, organ lub inne osoby uprawnione do działania w imieniu osoby prawnej mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności procesowej. W orzecznictwie przyjmuje się, że niedołączenie do skargi dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony skarżącej, w szczególności oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnego odpisu z krajowego rejestru sądowego, należy uznać za brak formalny skargi, który uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu (patrz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2005 r., GSK 1337/04, ONSA i WSA 2005, nr 5, poz. 91). W przypadku wystąpienia tego rodzaju braku zastosowanie znajduje art. 49 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa o jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod odpowiednim rygorem. Opisana powyżej sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie. W ocenie Sądu w zakreślonym terminie strona nie wykonała wezwania, wobec czego skarga stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. podlegała odrzuceniu. Należy bowiem podkreślić, że nadesłana kserokopia umowy spółki jawnej z dnia [...] października 2009 r. nie potwierdza uprawnień osoby, która podpisała skargę, do reprezentowania spółki na dzień wniesienia skargi tj. na dzień 9 sierpnia 2011 r. Umowa spółki mogła być bowiem w powyższym – nieomal dwuletnim – okresie wielokrotnie zmieniana, a co za tym idzie zmienić mógł się również sposób reprezentacji spółki. Ponadto wskazać należy, że skarżąca była wyraźnie wezwana do nadesłania odpisu z krajowego rejestru sądowego. W odpowiedzi nadesłała jednak kserokopię umowy spółki, która może jedynie świadczyć o zawiązaniu spółki. Zgodnie bowiem z art. 251 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (Dz.U. z 2000 r. nr 94, poz. 1037) spółka jawna powstaje z chwilą wpisu do rejestru. Wpis ten ma zatem charakter konstytutywny. Zgodnie natomiast z art. 22 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz.U. z 2007 r. nr 168, poz. 1186) wniosek o wpis do właściwego rejestru powinien być złożony nie później niż w terminie 7 dni od dnia zdarzenia uzasadniającego dokonanie wpisu, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Podkreślić zatem trzeba, że próba usunięcia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie kserokopii umowy spółki nie mogła odnieść zamierzonego skutku. Z umowy tej nie wynikało bowiem, czy wspólnicy zadośćuczynili ww. obowiązkowi złożenia wniosku o wpisanie spółki do właściwego rejestru i czy spółka ta w ogóle powstała. Tym samym skarżąca nie wykazała, jakie osoby zostały ewentualnie wymienione w dziale 2 rejestru przedsiębiorców, jako uprawnione do reprezentowania spółki, o czym stanowi art. 39 pkt 1 ww. ustawy o KRS. Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło