V SA/Wa 1878/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Izabella Janson (spr.), Sędzia WSA - Beata Krajewska, Sędzia WSA - Cezary Kosterna, , Protokolant - Marcin Woźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 02 marca 2010 r. sprawy ze skargi S. P. na postanowienie Ministra Finansów z dnia ... września 2009 r. nr ... w przedmiocie: odmowy wstrzymania postępowania egzekucyjnego oddala skargę. Naczelnik Urzędu Skarbowego ... prowadzi przeciwko S. P. postępowanie egzekucyjne, na podstawie tytułów wykonawczych o nr ... wystawionych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Inspektorat w Ł. Pismem z dnia 22 grudnia 2008 r. skarżący wniósł o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego do czasu ustalenia stanu faktycznego przez Sąd Okręgowy w W. Postanowieniem z dnia ... stycznia 2009 r. wierzyciel – Dyrektor Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Ł - nie wyraził zgody na wstrzymanie postępowania egzekucyjnego. W uzasadnieniu wierzyciel wyjaśnił, iż dłużnik nie dostarczył dokumentów (kserokopii pozwów złożonych przez niego przeciwko Komornikowi Sądu Rejonowego w Z. oraz przeciw Skarbowi Państwa) ani nie złożył żadnych wyjaśnień w sprawie. Wskazał, że dłużnik nie pokrywa bieżących składek i nie przedstawił propozycji spłaty całego zadłużenia. Postanowieniem z dnia ... lipca 2009 r. Nr ... Dyrektor Izby Skarbowej w Ł umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie wniosku o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych nr ..., ponieważ odpisy powyższych tytułów wykonawczych nigdy nie zostały doręczone stronie. Postanowieniem z dnia ... lipca 2009 r. Nr ... Dyrektor Izby Skarbowej w Ł odmówił wstrzymania postępowania egzekucyjnego w stosunku do pozostałych tytułów egzekucyjnych. W uzasadnieniu organ wskazał, iż z uwagi na wiążący brak zgody wierzyciela na wstrzymanie postępowania egzekucyjnego nie ma podstaw prawnych do wstrzymania postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie wystawionych tytułów wykonawczych. Rozpoznając sprawę w następstwie zażalenia postanowienie o odmowie wstrzymania postępowania egzekucyjnego Minister Finansów postanowieniem z dnia ... września 2009 r. nr ... utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. W uzasadnieniu Minister podniósł, iż Dyrektor Izby Skarbowej był zobligowany do odmowy wstrzymania prowadzonego postępowania egzekucyjnego z uwagi na brak zgody wierzyciela. Podkreślono, iż zmiana rozstrzygnięcia przez Ministra Finansów, wobec jednoznacznego stanowiska wierzyciela, stanowiłaby naruszenie prawa, o którym mowa w art. 156 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.); dalej: "k.p.a.". Odnosząc się do zarzutu, iż wydając zaskarżone postanowienie oparto się na postanowieniu wierzyciela, które było wadliwe, gdyż postanowieniem tym wierzyciel odmówił wstrzymania postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych, na podstawie których nie została, zgodnie z art. 26 § 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, wszczęta egzekucja organ zauważył, iż stanowisko wierzyciela jest wiążące w przedmiocie wstrzymania postępowania egzekucyjnego. Zauważył, iż wierzyciel wydając postanowienie w przedmiocie odmowy wstrzymania postępowania egzekucyjnego nie zawsze posiada wiedzę na temat daty wszczęcia postępowania egzekucyjnego do majątku zobowiązanego, stąd też w postanowieniu odmawiającym wstrzymania postępowania egzekucyjnego Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Ł wymienił tytuły wykonawcze, które przekazał Naczelnikowi Pierwszego Urzędu Skarbowego ... celem wszczęcia egzekucji do majątku Zobowiązanego. Przekazanie tytułów wykonawczych Naczelnikowi Urzędu Skarbowego nie określa jednak momentu wszczęcia egzekucji do majątku zobowiązanego – tu organ odwoławczy powołał się na art. 26 § 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji i wskazał, że po analizie akt sprawy uwzględnił stanowisko wierzyciela tylko w zakresie tytułów egzekucyjnych na podstawie których postępowanie egzekucyjne zostało wszczęte do majątku zobowiązanego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w Ł z ... lipca 2009 r. w całości. Skarżący zarzucił podjęcie postanowienia z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na treść postanowienia, poprzez brak dokładnej oceny materiału dowodowego i uznanie, iż stanowisko wierzyciela było wiążące dla organu prowadzącego egzekucję, podczas gdy postanowienie wierzyciela nie posiadało cechy ostateczności, która stanowi o uznaniu postanowienia za wiążące wobec organu prowadzącego egzekucję. Podniósł również sprzeczność postanowienia wierzyciela z art. 26 § 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji gdyż dotyczyło tytułów wykonawczych, na podstawie których nie zostało jeszcze wszczęte postępowanie egzekucyjne. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. W piśmie złożonym na rozprawie w dniu 2 marca 2010 r. skarżący wyraził swoje stanowisko w sprawie, podkreślając odpowiedzialność funkcjonariuszy publicznych za powierzone im działania z zakresu władzy publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.], dalej: p.p.s.a. w którym wskazano, iż sądy administracyjne stosują środki określone w ustawie. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią – bez wątpienia – sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną polegającą na zbadaniu, czy organ administracji publicznej nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi jego uchylenie. Rozważając w tym kontekście zarzuty podniesione w skardze stwierdzić należy, iż nie zasługują one na uwzględnienie, bowiem w ocenie Sądu zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. W pierwszej kolejności należy się odnieść do podniesionego w skardze zarzutu nieostateczności postanowienia wierzyciela. Sąd stwierdza, że zarzut ten jest nietrafny, gdyż ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w art. 23 § 7 nie przewiduje prawa wniesienia zażalenia na postanowienie wierzyciela zawierające stanowisko w sprawie wstrzymania postępowania egzekucyjnego. Należy także wyjaśnić, że powoływany przez stronę art. 106 § 5 k.p.a. (stanowiący, iż zajęcie stanowiska przez organ następuje w drodze postanowienia, na które służy stronie zażalenie) nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie, zgodnie bowiem z treścią art. 126 k.p.a. do postanowień (tu – postanowienia w przedmiocie wstrzymania postępowania egzekucyjnego) stosuje się odpowiednio wymienione przepisy dotyczące decyzji, wśród których brak art. 106 § 5 k.p.a. Odnosząc się natomiast do zarzutu wadliwości postanowienia wierzyciela, ponieważ dotyczyło ono tytułów wykonawczych, na podstawie których nie zostało jeszcze wszczęte postępowanie egzekucyjne także należy uznać go za niesłuszny. Zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające go postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł uwzględniło bowiem stanowisko wierzyciela tylko w zakresie tytułów wykonawczych na podstawie których postępowanie egzekucyjne zostało wszczęte do majątku skarżącego i które zostały wymienione w treści tych postanowień. Należy podkreślić, iż organy obu instancji zastosowały prawidłową wykładnię art. 23 § 7 ustawy egzekucyjnej, w świetle którego wstrzymanie czynności egzekucyjnych lub postępowania egzekucyjnego dotyczącego innych należności pieniężnych niż pozostających we właściwości urzędów skarbowych może nastąpić wyłącznie za zgodą wierzyciela. Organy orzekające w sprawie zasadnie uznały, iż były zobligowane do odmowy wstrzymania prowadzonego postępowania egzekucyjnego, wobec jednoznacznego stanowiska wierzyciela w tym zakresie, a postanowienia wydane w tym przedmiocie miały charakter związany, co oznacza, że wydanie innych niż odmowne rozstrzygnięć skutkowałoby koniecznością wyeliminowania tych aktów z obrotu prawnego. Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.