V SA/Wa 1878/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Irena Jakubiec – Kudiura, Sędzia WSA - Anna Falkiewicz - Kluj (spr.), Sędzia WSA - Barbara Mleczko - Jabłońska, Protokolant: sekretarz sądowy - Marcin Woźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lutego 2015 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o. o. z siedzibą w G. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych; oddala skargę Przedmiotem skargi rozpatrywanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie jest skarga A. Spółki z.o.o. z siedzibą w G., (dalej: Skarżąca, Wnioskodawca, Beneficjent) na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR, Agencja) w W. z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w sprawie odmowy przyznania pomocy w ramach działania "Modernizacja Gospodarstw Rolnych", objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. Agencja, na podstawie art. 22 ust. 3 Ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. 2013, poz. 173), dalej ustawa, odmówiła Beneficjantowi udzielenia pomocy z uwagi na zaistnienie okoliczności określonych w § 14 ust. 5 w zw. z § 14 ust. 3 i ust. 4 pkt 2 oraz niespełnienie warunków określonych w § 7 ust. 1 pkt 1 i § 9 ust. 5 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania Modernizacja gospodarstw rolnych objętych Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. nr 19, poz. 1397 z późn. zm.), dalej Rozporządzenie oraz art. 4 ust. 8 Rozporządzenia Komisji UE 65/2011) z dnia 27 stycznia 2011 r ustanawiającego szczegółowe zasady wykonywania Rozporządzenia Rady WE nr 1698/2005 w odniesieniu do wprowadzania procedur kontroli oraz zasady wzajemnej zgodności w zakresie środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. Urz. UE L 2011 nr 25, str. 8), dalej Rozporządzenie 1698/95, oraz art. 4 pkt 3 Rozporządzenia Rady nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (Dz. Urz. WE L 312/1 z 23, 12. 1995 r.), dalej rozporządzenie 2988/95. Powyższe rozstrzygnięcie wydane zostało w następującym stanie faktycznym: A. Sp. z o.o. z siedzibą w G. złożyła do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w dniu 28 stycznia 2013 roku wniosek o przyznanie pomocy w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych". Wniosek nie był kompletny i poprawny pod względem formalnym. Pismem [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. wezwano wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 21 dni od daty doręczenia wezwania. Termin ten następnie został przedłużony. W odpowiedzi na wezwanie wnioskodawca przesłał pismo z 17 sierpnia 2012 r. Organ uznał, że nie wszystkie braki zostały usunięte i ponownie, pismem [...] z dnia 14 stycznia 2013 r. poinformował beneficjenta o stwierdzonych uchybieniach i wezwał do ich usunięcia w terminie 21 dni od daty doręczenia wezwania. Pismo zostało odebrane 17 stycznia 2013 r. Pismem z 29 stycznia 2013 r. wnioskodawca odpowiedział na wezwanie. Ostatecznie organ stwierdził następujące uchybienia: 1. Pomimo wezwania do uzupełnienia wniosku wnioskodawca nie dostarczył wypełnionych formularzy znajdujących się na str. 40-48 poradnika MSP oraz zaświadczeń z ZUS o stanie zatrudnienia w przeliczeniu na pełnie etaty bądź deklaracji ZUS DRA wraz z załącznikami ZUS RCA (RCX), ZUS RSA, ZUS RZA oraz sprawozdań finansowych za ostatni rok obrachunkowy przed złożeniem wniosku o przyznanie pomocy zarówno dla wnioskodawcy jak i wszystkich przedsiębiorstw partnerskich. W związku z tym nie można stwierdzić czy wnioskodawca prowadzi działalność jako mikro, małe lub średnie przedsiębiorstwo w rozumieniu zaleceń Komisji 2003/361/WE Poza tym nie można stwierdzić czy zakup maszyn używanych jest kosztem kwalifikowanym dla wnioskodawcy. Zgodnie z danymi zawartymi w KRS firma A. jest powiązana ze spółkami K. Spółka z.o.o. z siedzibą w G., R. Spółką z.o.o. z siedzibą w G., L. S.A.R.L, L. Spółka z.oo.z siedzibą w G., P. Spółka z.o.o. z siedzibą w G., P. D. Spółka z.o.o. z siedzibą w G. P. D. 2. Spółką z.o.o. z siedzibą w G., A. Spółką z.o.o. z siedzibą w G., B. Spółką z.o.o. z siedzibą w G., D. Spółką z.o.o. z siedzibą w G., D. S.A. R.L z siedzibą w G., H. Spółką z.o.o. z siedzibą w G., I Spółką z.o.o. z siedzibą w G., I. Spółką z.o.o. z siedzibą w S. K., M. Spółką z.o.o. z siedzibą w G., M. Spółką z.o.o. z siedzibą w G., N. Spółką z.o.o. z siedzibą w G., O. Spółką z.o.o. z siedzibą w G., P. Spółką z.o.o. z siedzibą w G., R. Spółką z.o.o. z siedzibą w G., S. Spółką z.o.o. z siedzibą w G., D. Spółka z.o.o. z siedzibą w G., Ponadto poprzez osobę wiceprezesa J.R.V. oraz członka zarządu M. P. jest powiązana osobowo z firmą S. Spółka z.o.o. Jedynym udziałowcem tej firmy jet V. z siedzibą w L., która zmieniła nazwę oraz formę prawną ze spółki komandytowo-akcyjnej na spółkę z.o.o. B. z siedzibą w L. Powyższe prowadzi do wniosku, że złożone przez firmę A. oświadczenie, iż w rozumieniu zalecenia Komisji 2003/361/WE prowadzi działalność jako mikro, małe lub średnie przedsiębiorstwo jest niewiarygodne. 3. Zgodnie z informacją z KRS do reprezentacji spółki uprawniony jest prezes zarządu lub wiceprezes zarządu – działający samodzielnie lub jeden członek zarządu działający łącznie z prezesem zarządu lub wiceprezesem zarządu. Udzielone M. P. pełnomocnictwo z dnia [...] grudnia 2013 r. nie spełnia wymogów formalnych – dokument został złożony w niepotwierdzonej za zgodność z oryginałem przez notariusza lub pracownika ARiMR kopii. Ponadto pełnomocnictwo dotyczy czynności nie przekraczających 100 000 zł polskich podczas gdy wnioskodawca ubiega się o przyznanie pomocy w kwocie 294 582 zł. Tym samym dokumenty w postaci wniosku o przyznanie pomocy, planu rozwoju gospodarstwa (zał. Nr 1 do wniosku), wyliczenia wielkości ekonomicznej gospodarstwa (zał. Nr 2 do wniosku), oświadczenia dotyczącego kwalifikacji zawodowych (zał. 4 do wniosku), opisu zadań wymienionych w zestawieniu rzeczowo-finansowym operacji (zał. nr 6), oświadczenia wnioskodawcy iż w rozumieniu zaleceń Komisji 2003/361/WE prowadzi działalność jako mikro, małe lub średnie przedsiębiorstwo (zał. Nr 8), nie zostały podpisane przez uprawniony do reprezentacji podmiot. Poza tym w dokumentach brak jest pieczątki firmowej wnioskodawcy. 4. Wnioskodawca zaplanował zakup nowych maszyn rolniczych tj. ciągnika rolniczego o mocy 279 KM, przyczepy rolniczej o ładowności 20t, rozsiewacza do nawozów o poj. 1200 l, rozsiewacza do wapna i nawozów RCW 10 000, głębosza K. DG 5. Tymczasem z opisu zadań wymienionych w zestawieniu rzeczowo-finansowym (uzupełninie wniosku pismem z 17.08.2012r.), Spółka zmieniła zakres rzeczowy wniosku na zakup nowych i używanych urządzeń rolniczych. W załączniku nr 6 do opisu zadań wymienionych w zestawieniu rzeczowo finansowym wskazała iż zamierza zakupić ciągnik rolniczy Class Xerion 3800, używany za kwotę 391 000 zł netto od firmy L. Spółka z.o.o. Jednocześnie nie uaktualniono zestawienia rzeczowo-finansowego operacji we wniosku o przyznanie pomocy. W ocenie ARiMR zakupu tego ciągnika nie można uznać za koszt kwalifikowany w myśl zapisu § 9 ust. 5 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 – 2013. Do takich kosztów zalicza się koszty zakupu maszyn lub urządzeń używanych nieprzekraczające ich wartości rynkowej oraz ceny nowych podobnych maszyn i urządzeń jeżeli zostały zakupione od podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży takich maszyn i urządzeń. Z informacji zawartych w protokole z kontroli podatkowej za 2010 r. wszczętej przez Urząd Skarbowy we W. wynika, że firma L. Spółka z.o.o. nie prowadziła działalności gospodarczej w zakresie sprzedaży maszyn i urządzeń rolniczych, co narusza § 9 ust. 5 pkt 5 Rozporządzenia. Ponadto transakcji tej nie można uznać za zgodną z zasadami uczciwej konkurencji, w przypadku gdyby miała być objęta dofinansowaniem ze środków publicznych. Zgodnie z danymi z KRS udziałowcami skarżącej spółki są M. P. posiadający 10 udziałów, C. posiadający 90 udziałów. Udziałowcem spółki L. jest C. posiadający 100 % udziałów. 5. Ponadto weryfikując wniosek o przyznanie pomocy w ramach działania "Modernizacja Gospodarstw Rolnych" należy mieć na uwadze warunki przyznawania tej pomocy określone w przepisach prawa europejskiego: rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolnych na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (D. Urz. UE.L 277 z dnia 21 października 2005 r.), dalej rozporządzenie 1698/2005, rozporządzenia Komisji (UE) nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 r ustanawiającego szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. (Dz. Urz. UE L 25 z dnia 28 stycznia 2011 r.), dalej rozporządzenie wykonawcze Komisji, ustawę z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. 2009 nr 157, poz. 1240), dalej u.f.p. Pomoc powinna być wydatkowa z uwzględnieniem zasad zawartych w ustawie o finansach publicznych ponieważ środki pochodzące z Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich stanowią środki publiczne w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 2 w zw. z ust. 3 pkt 4 tej ustawy. Wydatki podlegające refundacji powinny być wydatkowane w sposób celowy, racjonalny i oszczędny gwarantujący uzyskanie możliwie najlepszych efektów z danych nakładów i równocześnie poszanowaniem zasad uczciwej konkurencji (art. 44 ust. 3 i art. 47 u.f.p.). Uczciwa konkurencja polega na możliwości uzyskania zamówienia przez wiele podmiotów którzy mogą złożyć konkurencyjną ofertę. Gdy natomiast zamawiający i dostawca ze względu na wzajemne korelacje nie konkurują ze sobą ustalenie ceny ma charakter arbitralny. Gdy dostawca nie jest właścicielem oferowanego sprzętu używanego lecz nabywa go od innej firmy po niższej cenie a następnie odsprzedaje go po cenie znacznie wyższej podmiotowi powiązanemu ubiegającemu się o dofinansowanie nie można twierdzić że zrefundowane zostaną koszty poniesione w sposób racjonalny i oszczędny z zachowaniem zasad uczciwej konkurencji. 6. Nie zostały wypełnione zgodnie z instrukcją pola wniosku. Zakres rzeczowy określony w tabeli VI. Zestawienie rzeczowo-finansowe operacji zakupu używanego ciągnika z uwagi na niedostarczenie dokumentów niezbędnych do weryfikacji wielkości przedsiębiorstwa w myśl art. 28 ust. 3 rozporządzenia 1698/2005 w rozumieniu art. 3 załącznika do zaleceń Komisji 2003/316/WE z dnia 6 maja 2003 r dotyczącego definicji przedsiębiorstw mikro, małych i średnich; wybór na dostawcę używanego ciągnika firmy L. powiązanej kapitałowo i osobowo z beneficjentem, który to koszt z powodów wskazanych wyżej nie może być uznany za koszt kwalifikowany. 7. Brak aktu notarialnego z [...] października 2013 r. nr Rep. [...]. – zmiana umowy spółki. 8. Wnioskodawca zmieniając zakres rzeczowy wniosku z zakupu nowych urządzeń na urządzenia używane oraz wybierając na dostawcę tego sprzętu firmę powiązaną kapitałowo z wnioskodawcą i nie prowadzącą de facto działalności w zakresie sprzedaży maszyn rolniczych doprowadził do niespełnienia warunku określonego w § 7 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia wykonawczego. Zdaniem organu skarżący poprzez swoje działania stworzył sztuczne i pozorne warunki sprzeczne z celami działania "modernizacja gospodarstw rolnych" wymagane dla przyznania pomocy. Działanie skarżącego wyczerpało przesłanki art. 4 pkt 3 rozporządzenia nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w spawie ochrony Interesów finansowych Wspólnot Europejskich (Dz. Urz. WE L 312/1 z 23.12. 1995). Zgodnie z nim środki muszą być wydatkowane zgodnie z zasadami rzetelnego zarządzania finansami, ogólną zasadą słuszności i proporcjonalności. Skarżąca spółka, pismem z [...] kwietnia 2014 r. wezwała ARiMR do usunięcia naruszenia prawa wskazując, że wniosek został wypełniony prawidłowo, zostały dołączone wszystkie niezbędne oświadczenia i dokumenty i w związku z tym brak było podstaw do odmowy przyznania pomocy. W odpowiedzi na wezwanie organ pismem z [...] lipca 2014 r. poinformował o braku podstaw do uwzględnienia wezwania. Następnie pismem z [...] sierpnia 2014 r. złożonym na etapie postępowania sądowego przyznał, że brak było podstaw do odmowy przyznania pomocy z uwagi na niespełnienie warunków określonych w § 7 ust. 1 pkt 1 oraz § 9 ust. 5 pkt 5 rozporządzenia. Uchybienie to nie ma jednak wpływu na zmianę stanowiska organu. W dalszym ciągu pozostaje aktualny zarzut dotyczący braku umocowania pełnomocnika do działania w imieniu Spółki. Zgodnie z zapisami instrukcji wypełniania wniosku o przyznanie pomocy w ramach działania 121 "Modernizacja gospodarstw rolnych" w przypadku ustanowienia pełnomocnika pełnomocnictwo musi być złożone w oryginale lub poświadczonym przez notariusza lub pracownika ARiMR kopii, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. Tym samym wymienione w informacji o odmowie dokumenty nie zostały podpisane przez uprawnioną osobę a w konsekwencji należy uznać, że nie zostały prawidłowo złożone. Fakt usunięcia tego braku poprzez złożenie przez beneficjenta wraz z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa pełnomocnictwa dla M. P. do reprezentowania beneficjenta przed ARiMR w odpisie potwierdzonym przez notariusza nie może, w ocenie organu, być podstawą do wznowienia procedury i przyznania pomocy. Poza tym na etapie wezwania do usunięcia naruszenia prawa potwierdzono również brak dostarczenia aktu notarialnego z [...] października 2013 r. dotyczącego zmian umowy spółki. Przepis § 13 ust. 5 Rozporządzenia nakłada na beneficjenta obowiązek informowania Agencji o wszelkich zmianach w zakresie danych objętych wnioskiem niezwłocznie po ich zaistnieniu. Skarżący był wzywany do jego złożenia jednakże uczynił to dopiero na etapie wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wywiódł skarżący zarzucając naruszenie: 1. Art. 40 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz. Urz. UE 2012 C 326 s 1), dalej TFUE, oraz art. 4 ust. 8 Rozporządzenia 65/2011 w zw. z art. 4 pkt 3 Rozporządzenia 2988/95 poprzez błędną wykładnię art. 4 ust. 8 Rozporządzenia 2988/95 w szczególności w zakresie pojęć o "sztucznym stworzeniu warunków wymaganych do otrzymania takich płatności aby uzyskać korzyści sprzeczne z celami systemu wsparcia" oraz "działania skierowane na pozyskanie korzyści w sposób sprzeczny z odpowiednimi celami prawa wspólnotowego mającymi zastosowanie w danym przypadku poprzez sztuczne stworzenie warunków w celu uzyskania tej korzyści" i niewłaściwe dyskryminujące zastosowanie art. 4 ust. 8 rozporządzenia nr 65/2011 i art. 4 pkt 3 Rozporządzenia nr 2988/95 w stosunku do skarżącego skutkującego całkowitym zaniechaniem ustaleń na okoliczność tzw. obiektywnych i subiektywnych elementów "klauzuli dotyczącej przypadków dochodzenia praw", co stanowi rażące obniżenie standardów oceny obejścia prawa poniżej kryteriów wymaganych przez Trybunał Sprawiedliwości i różnicowanie sytuacji prawnej rolnika – skarżącego w sposób arbitralny i nieuzasadniony; 2. Art. 28 ust. 3 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) poprzez jego zastosowanie i uznanie że w toku procedury kluczową przesłanką jest ustalenie statusu beneficjenta jako prowadzącego działalność jako mikro, małe lub średnie przedsiębiorstwo w wyniku czego beneficjent został zobowiązany do złożenia szeregu dokumentów i oświadczeń, podczas gdy przepis art. 38 ust. 3 Rozporządzenia 1698/2005 odsyła do przepisu przewidującego wsparcie w ramach działania obejmującego "zwiększenie wartości dodanej produktów rolnych i leśnych" a nie "modernizację gospodarstw rolnych" a wszelkie dokumenty złożone przez skarżącego były prawidłowe i wystarczające do złożenia wniosku; 3. § 7 ust. 1 i § 9 ust. 5 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...].10. 2007 r. poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie i wadliwe przyjęcie, że powiązania ze spółką "L." naruszają zasady uczciwej konkurencji; W związku z tym skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Prezesów ARiMR oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego. Z ostrożności wniósł o przeprowadzenie dowodu z dokumentów dołączonych do skargi na okoliczność samodzielności zarządczej, technicznej i ekonomicznej skarżącego oraz spółki L. Argumentację rozwinął w uzasadnieniu skargi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 – dalej: p.p.s.a.) sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi: a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach. Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego pod kątem zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Jednocześnie, zgodnie z przepisem art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to między innymi, że sąd administracyjny nie musi w ocenie legalności zaskarżonego postanowienia ograniczać się tylko do zarzutów sformułowanych w skardze, ale może wadliwości kontrolowanego aktu podnosić z urzędu (patrz: T. Woś - Postępowanie sądowo-administracyjne, Warszawa 1996 r., str. 224). W tym celu Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszeń prawa w stosunku do aktów i czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Biorąc pod rozwagę przytoczone podstawowe zasady oceny dokonywanej przez sądy administracyjne, należy stwierdzić, że skarga mimo, że częściowo zasadna, z przyczyn innych niż w niej wymienione, nie zasługiwała na uwzględnienie. Zaskarżona informacja ostatecznie odpowiada prawu. Kognicja sądu do orzekania w tej sprawie wynika z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a. z którego wynika, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych ustawach. Taką ustawą szczególną jest ustawa z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich. Zgodnie z art. 22 ust. 3 tej ustawy w przypadku, gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy, podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. Natomiast ust. 4 art. 22 przewiduje, że w przypadku, o którym mowa w ust. 3, wnioskodawcy przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Sąd rozpoznając skargę korzysta ze wszystkich dowodów zebranych w toku postępowania administracyjnego, gdyż rozpoznaje sprawę na podstawie akt sprawy (art. 133 § 1 p.p.s.a.). Dokonując oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia zawartego w piśmie ARiMR z dnia 26 sierpnia 2014r. Sąd, działa w granicach sprawy a więc zgodnie z art. 133 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (D.U. z 2012r, poz. 270), dalej p.p.s.a. Na wstępie należy przypomnieć, że zasady przyznawania pomocy w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013, działanie "Modernizacja gospodarstw rolnych" działanie w zakresie przepisów krajowych zostały uregulowane we wskazanej ustawie z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz w rozporządzeniu MRiRW z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007- 2013. Jak wynika z art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy pomoc jest przyznawana na wniosek m. in. osoby fizycznej, jeżeli wnioskodawca spełnia warunki przyznania pomocy określone w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1 oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy. Z kolei stosownie do § 14 ust. 3 rozporządzenia jeżeli wniosek nie spełnia innych niż określone w ust. 1 i 2 wymagań, Agencja wzywa wnioskodawcę w formie pisemnej, do usunięcia braków formalnych w terminie 21 dni od dnia doręczenia wezwania. Jednocześnie, w myśl § 14 ust. 4 rozporządzenia jeżeli wnioskodawca, pomimo wezwania do usunięcia braków, nie usunął w terminie żadnego z braków – Agencja nie przyznaje pomocy, jeżeli nie wszystkich braków – Agencja wzywa ponownie wnioskodawcę w formie pisemnej, do usunięcia braków w terminie 21 dni od dnia doręczenia wezwania, chyba że zachodzą niebudzące wątpliwości przesłanki nieprzyznania pomocy. Beneficjent był trzykrotnie wzywany do uzupełnienia wniosku: pismami z 29 czerwca 2012 r., 14 stycznia 2013r. i 18 lutego 2014 r. (m.in. do złożenia aktualnej umowy spółki), w tym aktu notarialnego z [...] października 2013 r. Ostatecznie Beneficjent złożył wypisu z aktu notarialnego z [...] lipca 2010 r. zgodnie z pierwszym wezwaniem ARiMR. Nie złożył natomiast kolejnego wypisu z aktu notarialnego z dnia [...] października 2013 r. Jak wynikało z informacji z KRS aktem notarialnym [...] z [...] października 2013 r. uchwalono nowe brzmienie umowy Spółki. W obu wezwaniach z 29 czerwca 2012 r. i 18 lutego 2014 r. skarżący był wzywany o złożenia aktualnej umowy spółki. Podkreślić należy, że zgodnie z oświadczeniem beneficjenta załączonym do wniosku o przyznanie pomocy potwierdził on, że znane są mu zasady określone w przepisach rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach tego działania oraz wymagania uszczegółowione w instrukcji wypełniania wniosku. Z § 13 ust. 5 rozporządzenia wynika nadto, że beneficjent ma obowiązek informowania Agencji o wszelkich zmianach w zakresie danych objętych wnioskiem niezwłocznie po ich zaistnieniu. Agencja w piśmie z 18 lutego 2014 r. wezwała beneficjenta do złożenia wypisu z aktu notarialnego z [...] października 2013 r. Obowiązek złożenia aktualnej umowy spółki wynika wprost z § 13 ust. 5 rozporządzenia. Nie sposób bowiem przyjąć, że organ mógłby mieć wiedzę na temat zmian treści umowy spółki. Tym samym nawet gdyby organ nie wiedział czy doszło do zmiany jej treści Beneficjent, działając zgodnie z literą prawa miał obowiązek złożenia takiego dokumentu a gdyby umowa spółki nie była zmieniana, poinformowania, że nie zaszły przesłanki do jej złożenia. Skutki zmian umowy Spółki obciążają w tym przypadku wyłącznie Beneficjenta. W ocenie Sądu Agencja w sposób prawidłowy (poprzez dwukrotne wezwanie) wypełniła dyspozycję § 14 ust. 5 Rozporządzenia. Kolejnym powodem odmowy przyznania pomocy były kwestie związane z podpisaniem wniosku o przyznanie pomocy, planu rozwoju gospodarstwa, wyliczenia wielkości ekonomicznej, oświadczenia dotyczącego kwalifikacji zawodowych, opisu zadań wymienionych w zestawieniu rzeczowo-finansowym, oświadczenia iż w rozumieniu zaleceń Komisji 2003/361/WE prowadzi działalność jako mikro, małe lub średnie przedsiębiorstwo. Organ wywiódł, że pełnomocnictwo dla M. P. - członka zarządu spółki nie zostało właściwie potwierdzone przez notariusza lub pracownika ARiMR, i było ograniczone do 100 000 zł podczas gdy wniosek o przyznanie pomocy dotyczył kwoty 294 582 zł. Jak wynika z akt sprawy M.P. legitymował się pełnomocnictwem do reprezentowania spółki z 11 grudnia 2013 r. z ograniczeniem do kwoty 100 000 zł. Zgodnie z danymi z KRS do reprezentacji spółki uprawniony był prezes zarządu lub vice prezes – działający samodzielnie lub jeden członek zarządu działający łącznie z prezesem lub vice prezesem. Złożone pełnomocnictwo w tłumaczeniu z języka angielskiego nie spełniało wymogów formalnych w zakresie czynności których mogło dotyczyć ponieważ było ograniczone do 100 000 zł podczas gdy beneficjent wnosił o udzielenie mu wsparcia z funduszy europejskich w kwocie 294 582 zł. Ponadto nie zostało złożone w poświadczonej, zgodnie z § 13 ust. 3 Rozporządzenia, kopii. Złożenie pełnomocnictwa z dnia 13 lutego 2014 r. na etapie późniejszym tj. po rozpoznaniu wniosku, nie może stanowić podstawy do jego uznania, mimo, że poświadcza ono prawo do działania w imieniu spółki bez ograniczenia. Argumentacja organu mogłaby odnieść skutek gdyby Agencja wezwała w tym zakresie beneficjenta do usunięcia braków, zgodnie z § 14 ust. 5 Rozporządzenia. Takiego wezwania nie było. Wobec tego, że organ ostatecznie w piśmie z [...] września 2014 r. uznał zarzuty skargi w zakresie wadliwego przyjęcia przez organ pozostałych podstaw odmownych, Sąd podzielając trafność zarzutów w tym względzie przyjmuje, że okoliczności podnoszone przez skarżącego w zakresie braku pozostałych podstaw do odmowy przyznania pomocy nie znajdowały umocowania w powołanych przez organ przepisach prawa. Podsumowując, na uwzględnienie zasługiwały zarzuty skargi co do braku podstaw merytorycznych odmowy przyznania pomocy jednakże wobec tego iż wniosek zawierał inne braki w zakresie umowy spółki (brak aktualnej umowy), Sąd działając w granicach sprawy, ostatecznie uznał, że informacja odmowna mieści się w granicach prawa. Z tych względów na podstawie art.151 p.p.s.a. została oddalona.