V SA/Wa 1880/11

PostanowienieWSA w Warszawie2011-11-16

Skład orzekający: Beata Blankiewicz-Wóltańska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na postanowienie o zawieszeniu postępowania w sprawie przyznania płatności na zalesianie gruntów rolnych podlega odrzuceniu z powodu nieuzupełnienia braków formalnych dotyczących umocowania do reprezentacji strony skarżącej?
Ratio decidendi
Sąd stwierdził, że skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., gdyż strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi polegających na braku dokumentu potwierdzającego umocowanie do reprezentacji. Przesłanką do nadania dalszego biegu skardze jest dołączenie oryginału lub poświadczonej kopii pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, co w niniejszej sprawie nastąpiło po terminie i nie mogło zostać zastąpione kopią umowy spółki.
Stan faktyczny
T. Spółka Jawna w W. złożyła skargę na postanowienie Dyrektora M. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. dotyczącą zawieszenia postępowania w sprawie przyznania płatności na zalesianie gruntów rolnych. Skarga została podpisana przez wspólnika A. G. Sąd wezwał spółkę do uzupełnienia braków formalnych poprzez dostarczenie dokumentu potwierdzającego umocowanie do reprezentacji, jednak spółka najpierw dostarczyła kopię umowy spółki, a pełny odpis z KRS złożyła dopiero po terminie.
Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA – Beata Blankiewicz- Wóltańska po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. Spółki Jawnej w W. na postanowienie Dyrektora M. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie przyznania płatności na zalesianie gruntów rolnych postanawia: - odrzucić skargę. W dniu 9 sierpnia 2011 r. (data nadania) T. Spółka Jawna w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem organu, skargę na postanowienie Dyrektora M. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie przyznania płatności na zalesianie gruntów rolnych. Skarga podpisana została przez wspólnika A. G.. Zarządzeniem z dnia 5 września 2011 r. wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do podpisania skargi, tj. pełnego odpisu z krajowego rejestru sądowego w oryginale lub uwierzytelnionej kopii, potwierdzającego takie umocowanie w dacie wniesienia skargi. Powyższe wezwanie doręczone zostało skarżącej w dniu 19 września 2011 r. (potwierdzenie odbioru – k. 20 akt sądowych). W odpowiedzi w dniu 22 września 2011 r. skarżąca złożyła kopię umowy spółki T. Spółka Jawna potwierdzoną za zgodność z oryginałem przez A. G. Następnie 28 października 2011 r. strona skarżąca złożyła odpis pełny z krajowego rejestru sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymip.p.s.a. (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W myśl art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy, organ lub inne osoby uprawnione do działania w imieniu osoby prawnej mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności procesowej. W orzecznictwie przyjmuje się, że niedołączenie do skargi dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony skarżącej, w szczególności oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnego odpisu z krajowego rejestru sądowego, należy uznać za brak formalny skargi, który uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu (patrz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2005 r., GSK 1337/04, ONSA i WSA 2005, nr 5, poz. 91). W przypadku wystąpienia tego rodzaju braku zastosowanie znajduje art. 49 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa o jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod odpowiednim rygorem. Opisana powyżej sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie. W ocenie Sądu w zakreślonym terminie strona nie wykonała wezwania, wobec czego skarga stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. podlegała odrzuceniu. Należy bowiem podkreślić, że nadesłana kserokopia umowy spółki jawnej z dnia [...] października 2009 r. nie potwierdza uprawnień osoby, która podpisała skargę, do reprezentowania spółki na dzień wniesienia skargi tj. na dzień [...] sierpnia 2011 r. Umowa spółki mogła być bowiem w powyższym – nieomal dwuletnim – okresie wielokrotnie zmieniana, a co za tym idzie zmienić mógł się również sposób reprezentacji spółki. Ponadto wskazać należy, że skarżąca była wyraźnie wezwana do nadesłania odpisu z krajowego rejestru sądowego. W odpowiedzi nadesłała jednak kserokopię umowy spółki, która może jedynie świadczyć o zawiązaniu spółki. Zgodnie bowiem z art. 251 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (Dz.U. z 2000 r. nr 94, poz. 1037) spółka jawna powstaje z chwilą wpisu do rejestru. Wpis ten ma zatem charakter konstytutywny. Zgodnie natomiast z art. 22 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz.U. z 2007 r. nr 168, poz. 1186) wniosek o wpis do właściwego rejestru powinien być złożony nie później niż w terminie 7 dni od dnia zdarzenia uzasadniającego dokonanie wpisu, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Podkreślić zatem trzeba, że próba usunięcia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie kserokopii umowy spółki nie mogła odnieść zamierzonego skutku. Z umowy tej nie wynikało bowiem, czy wspólnicy zadośćuczynili ww. obowiązkowi złożenia wniosku o wpisanie spółki do właściwego rejestru i czy spółka ta w ogóle powstała. Tym samym skarżąca nie wykazała, jakie osoby zostały ewentualnie wymienione w dziale 2 rejestru przedsiębiorców, jako uprawnione do reprezentowania spółki, o czym stanowi art. 39 pkt 1 ww. ustawy o KRS. Niezależnie od powyższego wskazać należy, że odpis pełny z krajowego rejestru sądowego został wprawdzie złożony jednak nastąpiło to dopiero w dniu 28 października 2011 r. a zatem po upływie terminu do usunięcia braków formalnych skargi. Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło