V SA/Wa 1880/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2012r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia ... czerwca 2012r. nr ... w przedmiocie określenia wartości celnej, kwoty długu celnego i zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym i podatku od towarów i usług postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. M. B. wniósł, za pośrednictwem organu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z ... czerwca 2012r. w przedmiocie określenia wartości celnej, kwoty długu celnego i zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym i podatku od towarów i usług. W piśmie z ... lipca 2012r. skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w części dotyczącej zapłaty należności przywozowych wykazanych w tej decyzji. Wnioskodawca wskazał, że konieczność uregulowania w chwili obecnej przedmiotowych należności, może przyczynić się do powstania problemów finansowych. W uzasadnieniu wniosku, jego autor nadmienił, że w dniu dokonania zgłoszenia celnego importowanego ..., jako że zgłoszenie celne spełniało wymogi formalne zostało przyjęte przez organ celny. Następnie po niecałych dwóch latach, jak wskazał skarżący ten sam organ, w oparciu o ten sam materiał dowodowy zakwestionował przyjętą wcześniej wartość celną .... Autor wniosku podkreślił, że działania organu są niezgodne z prawem i wielce szkodliwe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270.), cytowanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a.. Sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym m.in. w postanowieniu NSA z 20 grudnia 2004 r. (sygn. akt GZ 138/2004), podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego Sygn. akt V SAAA/a 1880/12 świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. W nawiązaniu do wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należy podnieść, że w ocenie Sądu nie zasługuje on na uwzględnienie. Przede wszystkim należy wskazać, że skarżący uzasadnił zgłoszone żądanie opisując opieszałe i działające na jego niekorzyść postępowanie prowadzone przez organy celne. Autor wniosku szczegółowo przedstawił zastosowany przez organ tryb weryfikacji wartości celnej swojego ..., nie odnosząc się w żaden sposób do swojej aktualnej sytuacji majątkowej i ewentualnego wpływu na nią wykonania zaskarżonej decyzji. Tymczasem, w orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, iż do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest nawet wystarczający wywód strony. Uzasadnienie takie powinno się bowiem odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej, (por. post. NSA z 30 listopada 2004 r. GZ 120/04, post. NSA z 18 maja 2004 r. FZ 65/04). Brak odniesienia się w uzasadnieniu, ewentualnie przedstawienia dokumentów potwierdzających aktualną sytuację finansową strony oraz brak wykazania potencjalnego niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub wywołania trudnych do odwrócenia skutków - grożących stronie skarżącej w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji, uniemożliwił merytoryczną ocenę wniosku. Mając na uwadze wskazane okoliczności, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.