V SA/Wa 1882/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia WSA - Piotr Kraczowski (spr.), Sędzia WSA - Michał Sowiński, Protokolant specjalista - Izabela Wrembel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi S. Ż. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ... maja 2010 r. nr ... znak ... w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o przyznaniu renty strukturalnej oraz decyzji o zmianie wysokości renty strukturalnej; oddala skargę S. Ż. (zwany dalej: skarżącym) złożył [...] sierpnia 2007 r. w Biurze Powiatowym Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) w B. wniosek o przyznanie renty strukturalnej. We wniosku skarżący wskazał jako przejmującego użytki rolne B. W. [...] sierpnia 2007 r. do Biura Powiatowego ARiMR w B. wpłynęło zaświadczenie KRUS z [...] sierpnia 2007 r., z którego wynikało, że skarżący podlega ubezpieczeniu społecznemu rolników od [...] stycznia 1991 r., a konto wykazuje zadłużenie. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. [...] listopada 2007 r. wydał postanowienie o spełnieniu wstępnych warunków wymaganych do uzyskania przez skarżącego renty strukturalnej. Skarżący [...] marca 2008 r. złożył w Biurze Powiatowym ARiMR w B. zmianę do wniosku o przyznanie renty strukturalnej, do której załączył m.in. akt notarialny z [...] marca 2008 r. na mocy którego skarżący wraz z żoną U. sprzedali B.i A. W. działki ewidencyjne nr [...], a także akt notarialny z [...] stycznia 2008 r. podstawie którego skarżący wraz z żoną U. darowali synowi M.Ż. działki ewidencyjne nr [...]. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. decyzją z [...] marca 2008 r. przyznał skarżącemu rentę strukturalną w wysokości [...] zł, której wysokość została następnie zwiększona do kwoty [...] zł decyzją z [...] marca 2009 r. w związku z waloryzacją świadczeń emerytalno – rentowych. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR [...] maja 2009 r. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w B. z [...] marca 2008 r. i powiązanej z nią decyzji z [...] marca 2009 r., a następnie decyzją z [...] czerwca 2009 r. stwierdził nieważność powyższych decyzji. W uzasadnieniu decyzji wyjaśnił, że zgodnie z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z 19 czerwca 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Renty strukturalne" objętej Programem Obszarów Wiejskich na lata 2007 – 2013 (Dz. U. Nr 109, poz. 750 ze zm.; zwane dalej: "rozporządzeniem w sprawie rent strukturalnych") – rentę strukturalną przyznaje się producentowi rolnemu będącemu osobą fizyczną prowadzącą na własny rachunek działalność rolniczą w gospodarstwie rolnym położonym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwanemu dalej "rolnikiem", jeżeli łącznie spełnia on następujące warunki: 1) ukończył 55 lat, lecz nie osiągnął wieku emerytalnego i nie ma ustalonego prawa do emerytury lub renty; 2) (7)prowadził nieprzerwanie działalność rolniczą w gospodarstwie rolnym w okresie co najmniej 10 lat bezpośrednio poprzedzających złożenie wniosku o rentę strukturalną i w tym okresie podlegał ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu, określonemu w przepisach o ubezpieczeniu społecznym rolników, przez okres co najmniej 5 lat; 3) w dniu złożenia wniosku o rentę strukturalną podlegał ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu i nie posiadał zaległości w opłacaniu należności z tytułu ubezpieczenia społecznego rolników; 4) został wpisany do ewidencji producentów, stanowiącej część krajowego systemu ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności; 5) (8)przekazał gospodarstwo rolne o łącznej powierzchni użytków rolnych wynoszącej co najmniej 3 ha; 6) zaprzestał prowadzenia działalności rolniczej. W cytowanym przepisie wymieniono warunki, których łączne spełnienie uprawnia do uzyskania renty strukturalnej. Jednym z tych warunków jest przekazanie gospodarstwa rolnego o łącznej powierzchni użytków rolnych wynoszącej, co najmniej 3 ha. Zgodnie z § 6 ust. 1 rozporządzenia w sprawie rent strukturalnych – warunek przekazania gospodarstwa rolnego, uważa się za spełniony, jeżeli: 1) zostały przekazane wszystkie użytki rolne wchodzące w skład tego gospodarstwa, będące zarówno przedmiotem odrębnej własności rolnika i jego małżonka, jak również przedmiotem ich współwłasności, z zastrzeżeniem § 9 pkt 1; 2) (9)przekazanie nastąpiło: a) przez przeniesienie własności gospodarstwa rolnego w całości na rzecz następcy (...), albo b) na powiększenie jednego lub kliku gospodarstw rolnych przez odpłatne lub nieodpłatne przeniesienie własności użytków rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego (...). Ponadto zgodnie § 7 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie rent strukturalnych - umowa o przekazaniu gospodarstwa rolnego lub użytków rolnych wchodzących w jego skład może być zawarta z osobą fizyczną, która łącznie spełnia następujące warunki: a) jest następcą albo rolnikiem, który nie ukończył 50. roku życia, b) posiada kwalifikacje zawodowe przydatne do prowadzenia działalności rolniczej, c) nie ma ustalonego prawa do emerytury lub renty, d) (13)zobowiąże się do prowadzenia osobiście działalności rolniczej na przejętych użytkach rolnych przez okres co najmniej 5 lat oraz do złożenia wniosku o wpis do ewidencji, o której mowa w § 4 pkt 4, jeżeli dotychczas nie została do niej wpisana; zobowiąże się do prowadzenia osobiście działalności rolniczej na przejętych użytkach rolnych przez okres co najmniej 5 lat, złożenia wniosku o wpis do ewidencji, o której mowa w § 4 pkt 4, jeżeli dotychczas nie została do niej wpisana. Mając na uwadze powyższe unormowania organ I instancji wskazał, że skarżący we wniosku z [...] sierpnia 2007 r. zadeklarował przekazanie gospodarstwa jedynie na powiększenie gospodarstwa B. W., a więc w sposób o jakim mowa w § 6 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia w sprawie rent strukturalnych. Osoba przejmująca – B. W. – został zweryfikowany przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR pod kątem spełnienia przesłanek określonych w § 7 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie rent strukturalnych. Tymczasem skarżący – jak wynika z aktu notarialnego z [...] stycznia 2008 r. – skarżący przeniósł własność gospodarstwa także na M. Ż.. Tym samym skarżący nie spełnił warunku przekazania gospodarstwa rolnego zgodnie z § 6 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia w sprawie rent strukturalnych, ponieważ przeniesienie części gospodarstwa rolnego na rzecz B. W. na powiększenie gospodarstwa i części na rzecz na M. Ż. rażąco narusza powyższy przepis. Dodatkowo organ I instancji stwierdził, że decyzja rażąco narusza także § 4 pkt 3 rozporządzenia w sprawie rent strukturalnych, ponieważ skarżący w dniu złożenia wniosku o rentę strukturalną – jak wynika z zaświadczenia KRUS z [...] sierpnia 2007 r. – posiadał zadłużenie w ubezpieczeniu. Od przedmiotowej decyzji skarżący złożył [...] czerwca 2009 r. odwołanie do Prezesa ARiMR. W odwołaniu stwierdził, że decyzja z [...] marca 2008 r. nie narusza prawa w sposób rażący, ponieważ jedyne naruszenie prawa dotyczyło procedury przenoszenia gruntów rolnych, co nie zmienia faktu, iż w dniu wydania decyzji skarżący nie posiadał gruntów rolnych ponad dozwolone 0,5 ha. Ponadto wyjaśnił, że wszelkie zaległości na ubezpieczenie społeczne rolników zostało spłacone w odpowiednich terminach. Decyzją [...] maja 2010 r. Prezes ARiMR utrzymał zaskarżoną decyzję w części dotyczącej stwierdzenia nieważności decyzji z [...] marca 2008 r. o przyznanie renty strukturalnej oraz uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej stwierdzenia nieważności decyzji z [...] marca 2009 r. o zmianie wysokości renty strukturalnej i tym zakresie odmówił stwierdzenia nieważności. W uzasadnieniu decyzji Prezes ARiMR wskazał, iż zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 107 ze zm.; dalej: k.p.a.) – organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która wydana została z rażącym naruszeniem prawa. Z rażącym naruszeniem prawa świetle powołanego przepisu mamy do czynienia, gdy w sposób oczywisty, bezsporny i nie stwarzający odmiennej wykładni został naruszony przepis prawny. Zdaniem Prezesa ARiMR takie przesłanki zaistniały w przedmiotowej sprawie. Następnie Prezes ARiMR powtórzył argumentację organu I instancji i odniósł się do zarzutów odwołania. Wyjaśnił, że warunek określony w § 4 pkt 3 rozporządzenia w sprawie rent strukturalnych musi był spełniony na dzień złożenia wniosku, a tym samym uregulowanie zaległości w późniejszym czasie pozostaje bez wpływu na ustalenia organu odwoławczego. Wskazał także, że skarżący we wniosku o przyznanie renty strukturalnej oświadczył, że są mu znane zasady przyznawania i wypłaty renty rent strukturalnych, co własnoręcznie potwierdził na wniosku. Prezes ARiMR wyjaśnił także, że w zaistniałej sytuacji nie chodzi wyłącznie o naruszenie procedury przenoszenia gruntów rolnych. Bowiem celem działania "Renty strukturalne" objętego PROW 2007 – 2013, jest poprawa struktury agrarnej kraju a także przyspieszenie procesu wymiany pokoleniowe wśród osób prowadzących gospodarstwa rolne, także poprawa rentowności i konkurencyjności gospodarstw rolnych poprzez ich przejmowanie przez osoby młodsze, dobrze przygotowane do zawodu rolnika. W związku z tym rolnicy, którzy ubiegają się o przyznanie renty strukturalnej powinni przekazywać swoje gospodarstwa na rzecz innych osób, które spełniają konkretne – określone w rozporządzeniu wymagania. Zadaniem Kierownika Biura Powiatowego ARiMR rozpatrującego wniosek o przyznanie renty jest więc także ocena czy wskazany we wniosku następca lub przejmujący grunty rolne na powiększenie posiadanego gospodarstwa spełnia warunki zgodne z celem działania. Przyznanie renty strukturalnej w sytuacji, gdy nie zostały spełnione warunki niezbędne do jej przyznania powoduje, iż nie jest realizowany cel wymienionego działania. W przedmiotowej sprawie syn skarżącego M. Ż. nie podlegał takiej weryfikacji. Skarżący [...] czerwca 2010 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję Prezesa ARiMR, wnosząc o jej uchylenie w części w jakiej utrzymała ona w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego oraz uchylenie decyzji Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 21 ust. 2 ustawy z 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz. 427 ze zm.) oraz art. 16 § 1 w związku z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez błędną przyjęcie, iż decyzja o przyznaniu renty strukturalnej została wydana z rażącym naruszeniem prawa. W odpowiedzi na skargę Prezes ARiMR wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: skarga nie jest zasadna. Warunki przyznania pomocy finansowej z tytułu rent strukturalnych zostały uregulowane w rozporządzeniu Rady Ministrów z 19 czerwca 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Renty strukturalne" objętej Programem Obszarów Wiejskich na lata 2007 – 2013 (Dz. U. Nr 109, poz. 750 ze zm.). Przepisy tego rozporządzenia dopuszczają dwie alternatywne formy przekazania gospodarstwa rolnego. Zgodnie z § 6 ust. 1 rozporządzenia w sprawie rent strukturalnych – warunek przekazania gospodarstwa rolnego, uważa się za spełniony, jeżeli: 1) zostały przekazane wszystkie użytki rolne wchodzące w skład tego gospodarstwa, będące zarówno przedmiotem odrębnej własności rolnika i jego małżonka, jak również przedmiotem ich współwłasności, z zastrzeżeniem § 9 pkt 1; 2) (9)przekazanie nastąpiło: a) przez przeniesienie własności gospodarstwa rolnego w całości na rzecz jednego następcy (osoba fizyczna, która rozpoczyna działalność rolniczą po raz pierwszy), albo b) na powiększenie jednego lub kliku gospodarstw rolnych przez odpłatne lub nieodpłatne przeniesienie własności użytków rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego. Podkreślić należy, że stosowanie do § 7 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie rent strukturalnych – umowa o przekazaniu gospodarstwa rolnego lub użytków rolnych wchodzących w jego skład może być zawarta z osobą fizyczną, która łącznie spełnia następujące warunki: a) jest następcą albo rolnikiem, który nie ukończył 50 roku życia, b) posiada kwalifikacje zawodowe przydatne do prowadzenia działalności rolniczej, c) nie ma ustalonego prawa do emerytury lub renty, d) (13)zobowiąże się do prowadzenia osobiście działalności rolniczej na przejętych użytkach rolnych przez okres co najmniej 5 lat oraz do złożenia wniosku o wpis do ewidencji, o której mowa w § 4 pkt 4, jeżeli dotychczas nie została do niej wpisana; zobowiąże się do prowadzenia osobiście działalności rolniczej na przejętych użytkach rolnych przez okres co najmniej 5 lat, złożenia wniosku o wpis do ewidencji, o której mowa w § 4 pkt 4, jeżeli dotychczas nie została do niej wpisana. Mając na uwadze powyższe unormowania wskazać należy, że skarżący zadeklarował we wniosku o przyznanie renty strukturalnej z [...] sierpnia 2007 r. przeniesienie praw własności gospodarstwa rolnego (składającego się z 4 działek ewidencyjnych o numerach [...] o łącznej wielkości [...] ha – patrz: "Oświadczenie o posiadanych i zadeklarowanych do przekazania działkach ewidencyjnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego" k. 96 akt adm.) na powiększenie już istniejącego gospodarstwa rolnego B. W., zgodnie z § 6 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia w sprawie rent strukturalnych. Następnie Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. zweryfikował powyższe dane zawarte we wniosku (m.in. pod kątem tego, czy mający przejąć działki rolne B. W. spełnia warunki kwalifikacji zawodowych) i działając na podstawie § 20 ust. 4 rozporządzenia w sprawie rent strukturalnych, wydał [...] listopada 2007 r. postanowienie o spełnieniu niezbędnych warunków do uzyskania renty strukturalnej. Od tego momentu skarżący – zgodnie z § 20 ust. 7 rozporządzenia w sprawie rent strukturalnych – w terminie 6 miesięcy od dnia otrzymania postanowienia powinien przekazać gospodarstwo rolne oraz zaprzestać prowadzenia działalności rolniczej. Przy czym przekazanie gospodarstwa rolnego powinno zostać dokonane zgodnie z oświadczeniami skarżącego określonymi we wniosku o przyznaniu renty strukturalnej (z [...] sierpnia 2007 r.) zweryfikowanym postanowieniem o spełnieniu warunków (z [...] listopada 2007 r.). Tymczasem skarżący przekazał w drodze sprzedaży tylko część gruntów rolnych tj. działki ewidencyjne nr [...] na rzecz B. W., ponieważ działki ewidencyjne nr [...] przekazał jako darowizna synowi M. Ż. W tym miejscu Sąd zauważa – odnosząc się do zarzutów skargi – iż co do zasady przepisy rozporządzenia w sprawie rent strukturalnych dopuszczają możliwość przekazania gospodarstwa rolnego na powiększenie kilku gospodarstw rolnych (§ 6 ust. 1 pkt lit. b rozporządzenia w sprawie rent strukturalnych), jednakże musi to być uprzednio zadeklarowane we wniosku, a po drugie każda z osób na rzecz której będzie przekazywane gospodarstwo musi być zweryfikowana co do spełnienia warunków określonych § 7 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie rent strukturalnych. Syn skarżącego M. Ż. nie był zgłoszony we wniosku jako rolnik, któremu ma zostać przekazana część działek rolnych, a tym samym organ jego osoby nie mógł zbadać pod kątem spełnienia przesłanek z § 7 ust. 1 i 2 rozporządzenia w sprawie rent strukturalnych (m.in. czy w ogóle jest rolnikiem, czy posiada kwalifikacje zawodowe przydatne do prowadzenia działalności rolniczej, czy nie ma ustalonego prawa do emerytury lub renty). Sąd zwraca uwagę, że gdyby przyjąć interpretację skarżącego, że mógł przekazać gospodarstwo na rzecz osoby, która nie była zadeklarowana we wniosku o przyznanie renty strukturalnej, to okazałoby się, że całe postępowania zmierzające do uznania, że skarżący spełnia warunki o jakich mowa w § 18 – 20 rozporządzenia w sprawie rent strukturalnych nie byłoby potrzebne i mogłoby być pominięte, czego nie przewidują obowiązujące przepisy. W tej sytuacji – należało zgodzić się z organami administracji – że przekazanie części gospodarstwa osobie, która nie była zadeklarowana we wniosku i nie była zweryfikowana rażąco narusza § 6 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia w sprawie rent strukturalnych. Mając na uwadze powyższe Sąd zgadza się z organami administracji, że w opisanej sytuacji wydanie przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w B. decyzji z [...] marca 2008 r. o przyznaniu skarżącemu renty strukturalnej nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa o jakim mowa w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Rażące naruszenie prawa, określa się jako oczywiste i bezsporne naruszenie przepisu prawa, a przy tym takie, które koliduje z zasadą praworządnego działania organów administracji publicznej w demokratycznym państwie prawa urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej. W odniesieniu do przepisów proceduralnych rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość decyzji wskutek naruszenia norm prawnych regulujących działania administracji publicznej w indywidualnych sprawach, w szczególności przepisów prawa procesowego o dużym ciężarze gatunkowym. Zachodzi ono w przypadku gdy czynności zmierzające do wydania decyzji administracyjnej oraz treść załatwienia sprawy w niej wyrażona stanowią zaprzeczenie stanu prawnego sprawy (zob. wyrok NSA, II SA 1726/00, LEX nr 51233) i zdaniem Sądu z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR wydał decyzję o przyznaniu renty strukturalnej skarżącemu, pomimo tego, że skarżący przekazał część gospodarstwa rolnego synowi, który nie był wskazany ani we wniosku o przyznanie renty strukturalnej, ani nie był zweryfikowany co do spełnia kryteriów rolnika mogącego przejąć przekazaną mu część gospodarstwa rolnego. Sąd nie podzielił natomiast argumentów zaskarżonej decyzji co do tego, że decyzja Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w B. z [...] marca 2008 r. rażąco narusza również § 4 pkt 3 rozporządzenia w sprawie rent strukturalnych. Organ w zaskarżonej decyzji wskazał, że zgodnie z tym przepisem rentę strukturalną przyznaje się producentowi rolnemu będącemu osobą fizyczną prowadzącą na własny rachunek działalność rolniczą w gospodarstwie rolnym położonym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli m.in. spełniał on w dniu złożenia wniosku warunek podlegania ubezpieczeniu emerytalno – rentowemu i nie posiadał w tym dniu zaległości w opłaceniu należności z tytułu ubezpieczenia społecznego. Sąd zauważa, iż faktycznie § 4 pkt 7 rozporządzenia w sprawie rent strukturalnych, wprowadza warunek nieposiadania zaległości z tytułu opłacenia składek na ubezpieczenie społeczne rolników, jednakże w przeciwieństwie do pkt 3 § 4 nie określa, że warunek ten powinien być spełniony w dniu złożenia wniosku o rentę strukturalną. Dzień na który wnioskodawca powinien wykazać brak posiadania tego zadłużenia jest dzień weryfikacji wniosku i wydania przez organ postanowienia o spełnieniu warunków, co wynika z § 20 ust. 2 pkt 1 i ust. 4 rozporządzenia w sprawie rent strukturalnych. Przenosząc powyższe na stan faktyczny niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że choć skarżący [...] sierpnia 2007 r. istotnie posiadał zadłużenie w ubezpieczeniu społecznym rolników, nie oznacza to jednak – w świetle wyjaśnień skarżącego – iż zadłużenie to posiadał w dniu wydania postanowienia z [...] listopada 2007 r. Organ aby mógł stwierdzić, że decyzja z [...] marca 2008 r. rażąco narusza prawo także w tej części powinien bezspornie ustalić, czy w dniu wydania postanowienia z [...] marca 2008 r. zadłużenia to istniało. Dlatego też w tej części zarzutu skargi należało uznać. Niemniej jednak uznanie zarzutu skargi co do przedwczesnego ustalenia przez organ rażącego naruszenia § 4 rozporządzenia w sprawie rent strukturalnych, nie oznacza, iż zaskarżona decyzja winna zostać uchylona. Bowiem wystarczającą przesłanką do stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w B. z [...] marca 2008 r. było ustalenie, że decyzja ta rażąco narusza § 6 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia w sprawie rent strukturalnych, co wyjaśniono wyżej. Na końcu zaznaczyć należy, iż Kodeks postępowania administracyjnego nie ogranicza czasowo możliwości stwierdzenia nieważności decyzji z powodu rażącego naruszenia prawa o jakim mowa w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Oznacza to, że decyzja wydana bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa może być zweryfikowana w każdym czasie. Organy administracji, jeżeli znajdą przesłanki do stwierdzenia nieważności decyzji mają obowiązek wszcząć i przeprowadzić takie postępowanie w celu wyeliminowania takie decyzji z obrotu prawnego. Takie działanie organu – wbrew zarzutom skargi – nie narusza zasady trwałości decyzji administracyjnej wyrażonej w art. 16 k.p.a. Ze wszystkich wymienionych wyżej powodów, uznając zaskarżoną decyzję za prawidłową, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie przepisu art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.