V SA/Wa 1888/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Piotr Kraczowski (spr.), Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Sędzia WSA - Barbara Mleczko-Jabłońska, Protokolant specjalista - Anna Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi B.S. na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z uchybieniem terminu 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adw. A. K. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy), w tym tytułem wynagrodzenia kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) i tytułem 23 % podatku od towarów i usług kwotę 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) a nadto 17 zł (siedemnaście złotych) tytułem uiszczonej opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa. B. S. (zwany dalej: skarżącym) – obywatel [...], narodowości [...] – 25[...] listopada 2010 r. złożył do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców (zwany dalej: Szefem Urzędu) kolejny (drugi) wniosek o nadanie statusu uchodźcy. We wcześniejszym postępowaniu w stosunku do skarżącego Szef Urzędu wydał decyzję z [...] maja 2010 r. o odmowie nadanie statusu uchodźcy, odmowie udzielenia ochrony uzupełniającej i wydaleniu z terytorium RP wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenie zgody na pobyt tolerowany. Rada do Spraw Uchodźców decyzją z [...] października 2010 r. utrzymała w mocy tą decyzję. Skarżący 25 listopada 2010 r. wniósł o wstrzymanie decyzji z [...] maja 2010 r. o wydaleniu. Szef Urzędu decyzją z [...] listopada 2010 r. nr [...] odmówił skarżącemu wstrzymania wykonania decyzji z [...] maja 2010 r. o wydaleniu. Decyzja ta została wysłana do [...], na ul. [...], na adres do korespondencji podany przez skarżącego we wniosku o nadanie statusu uchodźcy. Przesyłka 7 grudnia 2010 r. została zwrócona do Szefa Urzędu z adnotacją "na ul. [...] jest blok proszę podać numer mieszkania". Skarżący 10 czerwca 2011 r. złożył wniosek do Szefa Urzędu o ponowne rozpatrzenie sprawy, w uzasadnieniu wniosku wskazał, że decyzja z [...] listopada z 2010 r. została mu doręczona 6 czerwca 2011 r. na adres Ośrodka dla Cudzoziemców w [...]. Szef Urzędu postanowieniem z [...] czerwca 2011 r. nr [...] – wydanym na podstawie art. 134 w zw. z art. 129 § 3 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.; dalej: k.p.a.) w zw. z art. 33 ust. 8 i 9 ustawy z 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2009 r. Nr 189, poz. 1472) – stwierdził, że wniosek został złożony z uchybieniem terminu. W uzasadnieniu postanowienia Szef Urzędu stwierdził, że decyzja z [...] listopada 2010 r. została wysłana na adres w [...] podany przez skarżącego we wniosku o nadanie statusu uchodźcy. Zdaniem Szefa Urzędu zwrot przesyłki 7 grudnia 2010 r. z uwagi na niekompletny adres, jest jednoznaczny z dostarczeniem jej w trybie art. 41 k.p.a. Szef Urzędu wyjaśnił, że skarżący mógł złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 5 dni od dnia doręczenia decyzji. Termin do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy upływał 13 grudnia 2010 r., natomiast wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został złożony 10 maja 2011 r., a więc po upływie ustawowego terminu o jakim mowa w art. 33 ust. 8 ww. ustawy. Skarżący zaskarżył opisane wyżej postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucił istotne naruszenie przepisów postępowania poprzez błędną wykładnię przepisów art. 41 i art. 44 k.p.a. i wniósł o jego uchylenie. W motywach skargi skarżący nie zgodził się ze zdaniem organu, że nie dopełnił obowiązku zawiadomienia o zmianie adresu w toku postępowania. Potwierdził, że w chwili doręczania decyzji z 30 listopada 2010 r. nie przebywał pod adresem w [...] ale był on właściwy do dokonywania doręczeń. Tymczasowo przebywał w [...], gdzie pomagał rodzinie w remoncie mieszkania. W związku z tym uważa, że jego sytuacji powinien mieć zastosowanie art. 44 k.p.a. odnoszący się do innych sposobów doręczenia w przypadku nieobecności adresata. Organ powinien zostawić podwójne awizo tak aby miał 14 dni na odebranie decyzji. Brak takiego działania organu spowodował, że doręczenie decyzji z 30 listopada 2010 r. było wadliwe i dlatego nie może wywołać wobec skarżącego żadnych negatywnych konsekwencji. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Szefa Urzędu wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga jest zasadna. Przedmiotem skargi, a tym samym kontroli sądowej stała się prawidłowość wydania przez Szefa Urzędu postanowienia stwierdzającego uchybienie terminowi do wniesienia przez skarżącego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji Szefa Urzędu z 30 listopada 2010 r. Warunkiem skuteczności czynności procesowej wniesienia środka zaskarżenia, który umożliwia merytoryczne rozpoznanie sprawy, jest zachowanie terminu do jego dokonania. Termin ten jest tzw. terminem procesowym oznaczającym okres do dokonania czynności procesowej przez podmioty postępowania. W myśl art. 33 ust. 8 ustawy o udzieleniu cudzoziemcom ochrony na terytorium RP – strona niezadowolona z decyzji Szefa Urzędu w sprawie wstrzymania decyzji o wydaleniu może zwrócić się do tego organu o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 5 dni od dnia doręczenia decyzji. Jednym z istotnych elementów przy badaniu terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy jest ustalenie prawidłowości i skuteczności doręczenia decyzji. W tym celu należy mieć na uwadze przepisy regulujące kwestie doręczeń zamieszczone w Dziale I Rozdziale 8 Kodeksu postępowania administracyjnego. Co do zasady, w myśl art. 42 § 1 k.p.a. – pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy. W przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy to nie jest możliwe, w drzwiach mieszkania (art. 43 k.p.a.). W myśl art. 44 § 1 kpa, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43: 1) poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez pocztę, 2) pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) – w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w art. 44 § 1 k.p.a., umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 44 § 2 k.p.a.). Z kolei § 3 i § 4 art. 44 stanowią, że w przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. Wówczas doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. W rozpoznawanej sprawie decyzja Szefa Urzędu z [...] listopada 2010 r. nie została doręczona skarżącemu w żaden z wymienionych trybów, ponieważ z adnotacji poczty na kopercie zawierającej decyzję z [...] listopada 2010 r., która została skierowana do skarżącego wynika, że przesyłkę zwrócono, ponieważ "na ul. [...] jest blok proszę podać numer mieszkania". Jednocześnie wskazać, iż z akt administracyjnych sprawy wynika, że Szef Urzędu podjął ponownie próbę doręczenia skarżącemu decyzji z [...] listopada 2010 r., doręczając skarżącemu tą decyzję na adres Ośrodka dla Cudzoziemców w [...][...] czerwca 2011 r. Zatem takie działanie Szefa Urzędu polegające na podjęciu kolejnej próby doręczenia skarżącemu przedmiotowej decyzji pod nowym adresem, oznacza, iż sam organ uznawał, iż pierwsze doręczenie było nieskuteczne, a więc decyzja nie weszła do obrotu prawnego. W konsekwencji należy stwierdzić, że doręczenie skarżącemu decyzji z [...] listopada 2010 r. nastąpiło 6 czerwca 2011 r., a więc złożenie przez niego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy 10 czerwca 2011 r. nastąpiło z zachowaniem 5 – dniowego terminu o jakim mowa w art. 33 ust. 8 ww. ustawy. Z powyższych względów zaskarżone postanowienie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu Sąd orzekł na podstawie art. 205 p.p.s.a w zw. z art. § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).