V SA/Wa 1894/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Krystyna Madalińska – Urbaniak (spr.), Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak, , Protokolant st. sekr. sąd. - Marcin Kwiatkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lutego 2015 r. sprawy ze skargi A. W. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARIMR w W. z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w pomniejszonej wysokości; oddala skargę. A. W. (zwany dalej: skarżącym) [...] maja 2013 r. złożył w Biurze Powiatowym ARiMR wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na 2013 r. na podstawie art. 18 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (t.j. Dz. U. z 2012, poz. 1164 ze zm.; dalej: ustawa o płatnościach bezpośrednich). Natomiast w dniu [...] maja 2013 r. złożył zmianę do wniosku o przyznanie płatności do gruntów rolnych na 2013 r. We wniosku (po zmianie) zgłoszone zostało do przyznania jednolitej płatności obszarowej (JPO) - 2,17 ha, W niniejszym wniosku zadeklarowana została działka rolna o identyfikatorze "A" (deklaracja upraw - JPO) o powierzchni 2,17 ha położona na działce ewidencyjnej o numerze [...] (1,96 ha) oraz o numerze [...] (0,21 ha). Wraz ze zmianą do wniosku o przyznanie płatności A.W. złożył wniosek o weryfikację powierzchni PEG dla działki ewidencyjnej o numerze [...] oraz o numerze [...]. W dniu [...] czerwca 2013 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w P. poinformował wnioskodawcę, że aktualna wartość powierzchni maksymalnego obszaru kwalifikowanego na działce ewidencyjnej o numerze [...] wynosi 1,75 ha i na działce ewidencyjnej o numerze [...] wynosi 0,15 ha. W dniu 27 czerwca 2013 r. A. W. złożył do Biura Powiatowego ARiMR w P. wniosek o ponowną weryfikację powierzchni PEG dla działki ewidencyjnej o numerze [...] oraz [...]. W dniu [....] czerwca 2013 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w P. pismem [...] zwrócił się do Wydziału Kontroli na Miejscu [...] Oddziału Regionalnego o określenie wartości PEG dla działki ewidencyjnej o numerze [...] oraz [...] dla poszczególnych kampanii. W odpowiedzi na powyższe pismo Wydział Kontroli na Miejscu [...] Oddziału Regionalnego w dniu [...] lipca 2013 r. pismem [...] poinformował, że wartość PEG została wyznaczona prawidłowo i na działce ewidencyjnej o numerze [...] wynosi 1,75 ha natomiast na działce ewidencyjnej o numerze [...] wynosi 0,15 ha. Dnia [...] lipca 2013 r. w gospodarstwie beneficjenta przeprowadzona została kontrola metodą FOTO w zakresie kwalifikowalności powierzchni w oparciu o art. 26 ust. 1 Rozporządzenia Komisji (WE) NR 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina. Przedmiotowa kontrola stwierdziła następujące nieprawidłowości i przedeklarowanie powierzchni użytków na działce rolnej o identyfikatorze "A" (deklaracja upraw - JPO) o powierzchni deklarowanej 2,17 ha położoną na działce ewidencyjnej na działce ewidencyjnej o numerze [...] (1,96 ha) oraz o numerze [...] (0,21 ha) - powierzchnia stwierdzona 1,93 ha. Wobec powyższej działki rolnej zastosowany został kod błędu DR13+, DR53. W dniu [...] listopada 2013 r. Wydział Kontroli na Miejscu [...] Oddziału Regionalnego pismem, będącym odpowiedzią na wniesione zastrzeżenia do raportu, poinformował A. W., że kontrola przy użyciu techniki GPS została przeprowadzona prawidłowo i nie ma podstaw do przeprowadzenia ponownej kontroli. Mając na względzie wyniki kontroli w gospodarstwie Wnioskodawcy Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w P. w dniu [...] stycznia 2014 r. wydał decyzję w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Na mocy niniejszej decyzji Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w P. pomniejszył kwotę przyznanej Jednolitej płatności obszarowej, uzasadniając fakt ten różnicą między powierzchnią zadeklarowaną we wniosku a ustaloną powierzchnią kwalifikującą się do objęcia przedmiotową płatnością obszarową. W dniu [...] stycznia 2014 r. do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. zostało złożone odwołanie A. W. od powyższej decyzji. Strona podtrzymała prawidłowość zadeklarowanych powierzchni, wskazując jednocześnie na zmienność danych o kwalifikowalności powierzchni PEG na działce ewidencyjnej o numerze [...] oraz o numerze [...]. Decyzją Nr [...] z [...] maja 2014 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W ocenie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR organ I instancji rozpatrzył sprawę w oparciu o cały materiał zgromadzony w postępowaniu i w świetle tego materiału uznał za poprawne wyniki kontroli przeprowadzonej w gospodarstwie wnioskodawcy, które to stanowiły podstawę do wydania decyzji, wobec której strona wniosła odwołanie. Kontrola w gospodarstwie Wnioskodawcy, w ocenie organu II instancji, przeprowadzona została w sposób prawidłowy i rzetelny w oparciu o obowiązujące w tym zakresie przepisy w związku, z czym organ nie znalazł podstaw do podważenia jej wiarygodności albowiem kontrole na miejscu przeprowadzane są przez osoby do tego upoważnione. Zdaniem organu II instancji, przedmiotowa kontrola przeprowadzona została w sposób prawidłowy i rzetelny w oparciu o obowiązujące w tym zakresie przepisy, zaś stwierdzone podczas kontroli nieprawidłowości jednoznacznie obrazują zdjęcia podczas niej wykonane dyrektor OR ARiMR podkreślił, że strona złożyła we wniosku oświadczenie, że zna zasady przyznawania płatności oraz że dokumentacja zgromadzona w sprawie pochodzi od strony, poza protokołem z czynności kontrolnych, którego kopia została przekazana stronie. Dalej organ wyjaśnił, że kontrole na miejscu lub kontrole metodą FOTO są przeprowadzane przez właściwe władze w celu zweryfikowania warunków kwalifikowalności do przyznania płatności. Warunki kwalifikujące działki rolne do pomocy weryfikuje się za pomocą wszelkich właściwych środków. Agencja oraz podmioty wdrażające mogą powierzyć przeprowadzenie powyższych kontroli lub wizytacji w miejscu jednostkom organizacyjnym dysponującym odpowiednimi warunkami organizacyjnymi, kadrowymi, i technicznymi. Organ odwoławczy podkreślił też, iż składając wniosek o przyznanie płatności producent rolny winien wskazać powierzchnię rzeczywistą spełniającą wymagania ustawy z dnia 26 stycznia 2007 roku o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, a nie ustaloną w oparciu o dane historyczne, które uległy dezaktualizacji. Powierzchnia faktyczna deklarowana do przyznania płatności winna być przez wnioskodawcę zweryfikowana, co powinno znaleźć odzwierciedlenie w obrysie użytkowanej powierzchni na załączniku graficznym, z wyłączeniem terenów niekwalifikujących się do objęcia płatnościami (takich jak tereny zadrzewione, zabudowania, drogi, rzeki, inne zbiorniki wodne). W związku z tym, iż producent rolny obrysował granice działki rolnej i określił powierzchnię upraw tym samym należy uznać, że pomiar rzeczywistej powierzchni gruntów uprawnionych do płatności dokonany został prawidłowo, albowiem granice działek rolnych określone na szkicu wykonanym w trakcie przeprowadzonych czynności kontrolnych w zakresie kwalifikowalności powierzchni są wiernym odzwierciedleniem obrysu tychże działek na załączniku graficznym dostarczonym przez Wnioskodawcę. Organ II instancji podtrzymał stanowisko wyrażone w decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P., Zwrócił uwagę na fakt, iż z przeprowadzonej kontroli na miejscu został sporządzony materiał dowodowy w postaci dokumentacji fotograficznej kontrolowanego obszaru wyraźnie wskazujący na rozbieżności w deklaracji powierzchni, co też znajduje potwierdzenie w protokole z kontroli na miejscu (numer dokumentu [...]). Na podstawie raportu z czynności kontrolnych ustalono, iż w trakcie inspekcji terenowej stwierdzone zostały nieprawidłowości w zakresie powierzchni działek rolnych. W przypadku działek rolnych zgłoszonych do jednolitej płatności obszarowej stwierdzone nieprawidłowości powierzchniowe dotyczyły działki rolnej o identyfikatorze: "A" (deklaracja upraw - JPO) o powierzchni deklarowanej 2,17 ha położoną na działce ewidencyjnej na działce ewidencyjnej o numerze [...] (1,96 ha) oraz o numerze [...] (0,21 ha) - powierzchnia stwierdzona 1,93 ha. Wobec powyższej działki rolnej zastosowany został kod błędu DR13+, DR53. Dyrektor przypomniał też, że strona powołująca się na określone okoliczności faktyczne lub kwestionująca wartość zgromadzonych dowodów obciążona jest obowiązkiem przedstawienia odpowiednich wniosków dowodowych. W postępowaniu w sprawie płatności bezpośrednich strona została zobligowania do współdziałania z organem pod rygorem wywiedzenia dla niej negatywnych skutków. Ciężar wykazania spełnienia przesłanek, od których uzależnione jest uprawnienie do płatności obciąża rolnika, który wnioskował o przyznanie płatności obszarowej (art. 3 ust. 3 ustawy z 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego) . Oznacza to, że w sytuacji, gdy strona dąży do uzyskania określonego przywileju finansowego (w tym środków unijnych) winna dołożyć wszelkiej należytej staranności w celu jednoznacznego i pełnego wykazania, iż spełnia ona wszelkie ustawowe przesłanki uzyskania danej płatności. Jakiekolwiek zaniechania w tym zakresie obciążają natomiast ujemnie danego wnioskodawcę. W skardze z 5 lipca 2014 r. do tutejszego Sądu skarżący zarzucił, że wyniki kontroli, na których przedstawiono pomiary powierzchni wyłączonych z płatności oraz tych powierzchni, które została zakwalifikowane do płatności, są nieczytelne co uniemożliwia ocenę wiarygodności ustaleń organu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Wyjaśnić należy, iż niniejszej sprawie zastosowanie znajduje ustawa z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2008 r., Nr 170, poz. 1051 ze zm.), która reguluje m.in. zagadnienia dotyczące płatności bezpośrednich i płatności uzupełniających, w zakresie nieokreślonym w przepisach Unii Europejskiej lub przekazanym państwom członkowskim do unormowania we własnym zakresie. We wskazanym akcie prawnym znalazły się więc regulacje dotyczące zasad i trybu przyznawania rolnikom tych płatności, ich wypłaty, przeprowadzania kontroli, a także określające zadania oraz właściwość organów i jednostek organizacyjnych w tych sprawach. Z uwagi na okoliczność, że przedmiotową sprawę zainicjował wniosek skarżącego o przyznanie na rok 2013 jednolitej płatności obszarowej, w sprawie należało określić warunki przyznania wnioskowanych płatności oraz stwierdzić ich spełnienie przez wnioskodawcę. Warunki przyznania jednolitej płatności obszarowej określone zostały w art. 7 ust. 1 i 1a ustawy o płatnościach. Wskazany przepis stanowi, że rolnikowi przysługuje omawiana płatność do będącej w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, powierzchni gruntów rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujących się do objęcia tą płatnością zgodnie z art. 124 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia nr 73/2009, jeżeli posiada w tym dniu działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż określona dla Rzeczypospolitej Polskiej w załączniku nr VII do rozporządzenia nr 1121/2004 (1 ha), z tym, że w przypadku zagajników o krótkiej rotacji działka rolna powinna obejmować jednolitą gatunkową uprawę o powierzchni co najmniej 0,1ha (pkt 1); utrzymuje wszystkie grunty rolne zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek (pkt 2); przestrzega wymogów przez ten cały rok kalendarzowy (pkt 2a) oraz został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (pkt 3). Zgodnie z art. 7 ust. 1a jednolita płatność obszarowa przysługuje do powierzchni gruntów rolnych nie większej niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa w art. 6 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia nr 1122/2009, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Z art. 124 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia nr 73/2009 wynika, iż do przyznania pomocy w ramach systemu JPO kwalifikują się wszystkie działki rolne obejmujące grunty orne, trwałe użytki zielone, uprawy trwałe i ogródki przydomowe (wykorzystywana powierzchnia użytków rolnych), utrzymywane w dobrej kulturze rolnej na dzień 30 czerwca 2003 r., bez względu na to, czy w tym dniu były wykorzystywane do produkcji, oraz w stosownych przypadkach dostosowane zgodnie z obiektywnymi i niedyskryminującymi kryteriami określonymi przez państwo członkowskie po zatwierdzeniu przez Komisję, a także działki rolne obsadzone zagajnikami o krótkiej rotacji, które były utrzymywane w dobrej kulturze rolnej w dniu 30 czerwca 2003 r. Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że skarżący zdeklarował do płatności JPO działkę rolną A o łącznej powierzchni 2,17 ha, z czego na działce ewid. [...] 1,96 ha i na działce [...] – 0,21 ha. Organy ARiMR stwierdziły natomiast powierzchnię na działce nr [...], kwalifikującą się do przyznania płatności o wielkości 1,83 ha, a na działce [...] – 0,10 ha. Z powyższego wynika, że w przedmiotowej sprawie kwestii spornej nie stanowiły przepisy prawa, lecz stan faktyczny sprawy. W ocenie organów, okoliczności faktyczne zostały w sprawie właściwie ustalone, na podstawie prawidłowo i wyczerpująco zgromadzonego materiału dowodowego, tj. dowodów uzyskanych w wyniku przeprowadzenia, odpowiadającej wymogom prawa unijnego i krajowego kontroli administracyjnej wniosku w Zintegrowanym Systemie Zarządzania i Kontroli (ZSZiK), w ramach systemu identyfikacji działek rolnych (LIPS), ustanowionego na podstawie zaimplementowanych do tego systemu zaktualizowanych kolorowych ortofotomap, a świadczących o prawidłowości poczynionych ustaleń co do powierzchni PEG przedmiotowych działek rolnych producenta rolnego. Powierzchnia działek została też zweryfikowana przez przeprowadzenie kontroli na miejscu. Zdaniem zaś skarżącego, organy dokonały, w oparciu o ortofotomapy oraz pomiary GPS, nieprawidłowych ustaleń faktycznych, bo nieodpowiadających wymogom Kodeksu postępowania administracyjnego. Jako, że w przedmiotowej sprawie kwestię sporną stanowił stan faktyczny sprawy, należało oceniając prawidłowość podjętych w sprawie rozstrzygnięć rozważyć, czy materiał dowodowy zgromadzony w sprawie pozwalał organom na poczynienie ustaleń stanowiących podstawę wydanych w sprawie decyzji oraz czy skarżący przedstawił w sprawie jakiekolwiek dowody mogące podważyć te ustalenia. Samo oświadczenie rolnika kwestionujące ustalenia organów, nie poparte materiałem dowodowym, jest bowiem w ocenie Sądu niewystarczające do podważenia dowodów przedstawionych przez organy. Wynika to z faktu, że w postępowaniu w sprawach dotyczących płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego obowiązują, odmienne zasady przeprowadzania postępowania wyjaśniającego w stosunki do zasad określonych w k.p.a. W postępowaniu tym stosuje się bowiem w pierwszej kolejności regulacje proceduralne zawarte w ustawie o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, zaś przepisy k.p.a. mają zastosowanie dopiero, jeżeli ustawa o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego nie stanowi inaczej (art. 3 ust 1 ustawy o płatnościach). Ustawa o płatnościach natomiast jednoznacznie stanowi, że ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne, a ponadto określa ona, że to strony i inne osoby uczestniczące w omawianym postępowaniu mają obowiązek przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek (art. 3 ust. 3). Organ administracyjny został zaś zobligowany przez ustawodawcę, poza obowiązkiem czuwania nad przestrzeganiem zasady praworządności, jedynie do wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego (art. 3 ust. 2 pkt 2), natomiast jego obowiązkiem nie jest już wymóg podejmowania z urzędu wszelkich działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, tak jak ma to miejsce w ramach reguł ogólnych postępowania administracyjnego. Dokonując oceny zasadności zarzutów skargi należy zatem mieć na względzie ww. specyfikę postępowania w sprawach dotyczących płatności bezpośrednich, a także okoliczność, że wniosek skarżącego o przyznanie płatności na 2013 r. został poddany kontroli administracyjnej z wykorzystaniem systemu identyfikacji działek rolnych (LIPS), o którym mowa w art. 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 (Dz. Urz. WE nr L z 31 stycznia 2009 r., str. 16), a więc mającego oparcie w prawie unijnym. Według wskazanego przepisu system identyfikacji działek rolnych ustanawiany jest na podstawie map lub dokumentów ewidencji gruntów lub też innych danych kartograficznych oraz korzysta on z technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych, w tym najlepiej ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych, przy zastosowaniu jednolitego standardu gwarantującego dokładność, co najmniej równą dokładności kartografii w skali 1:10000. Wszystkie wykonywane na potrzeby posiadanego przez Polskę LIPS prace, w tym zaimplementowane do posiadanego przez ARiMR systemu informacji działek rolnych ortofotomapy cyfrowe są wykonywane, nadzorowane i zatwierdzane przez osoby posiadające stosowane uprawnienia i odpowiednie kwalifikacje w dziedzinie geodezji i kartografii, w zakresie pomiarów geodezyjnych, rozgraniczeń i podziału nieruchomości lub fotogrametrii i teledetekcji. Sam zaś LIPS, który posiada Polska oparty jest na skali co najmniej 1:5000. W kontrolowanej sprawie orzekające organy oparły ustalenie co do powierzchnia PEG spornej działki właśnie na podstawie zaimplementowanych do LIPS i zaktualizowanych ortofotomapy, które wykazały jednoznacznie inną powierzchnię kwalifikująca się do płatności niż ta określona we wniosku przez skarżącego, Sąd zauważa przy tym – odnosząc się do zarzutów skarżącego– że system informatyczny będący w dyspozycji ARiMR umożliwia dokonanie pomiaru powierzchni obiektów także o nieregularnych kształtach. Podkreślić należy, że wszystkie powyższe ustalenia organów znalazły potwierdzenie, podczas przeprowadzonej [...] lipca 2013 r. kontroli na miejscu na spornej działce, co uwidacznia "Raport z czynności kontrolnych w zakresie kwalifikowalności powierzchni". Z Raportu wynika, że skarżący w 2013 r. zadeklarował powierzchnię działki rolnej A na działkach ewidencyjnych [...] i [...] z czego powierzchnię 1,96 ha zadeklarował na działce nr [...], a 0,21 ha na działce [...]. W wyniku przeprowadzonych czynności kontrolnych stwierdzono łączną powierzchnię działki rolnej A w wysokości 1,93 ha. Skarżący kwestionuje pomiary dokonane w trakcie kontroli na miejscu. Należy uznać te zastrzeżenia za całkowicie bezpodstawne. W ocenie Sądu Skarżący nie przedstawił żadnych merytorycznych argumentów podważających wyniki kontroli. Należy zauważyć, że dołączone do Raportu szkice wskazują na rzetelne dokonanie pomiarów. Argumentem wystarczającym nie mogą być także inne powierzchnie PEG ustalane przez organ w latach poprzednich, bowiem w każdym roku powierzchnia działek rolnych wykorzystywanych na cele produkcji rolnej mogą się przecież różnić. Reasumując Sąd uznał, że analiza akt sprawy dała podstawę do stwierdzenia, że zarzuty skarżącego są nietrafne i nie podważają ustaleń organów co do faktycznego użytkowania powierzchni zadeklarowanej we wniosku o przyznanie płatności. Oprócz Raportu z czynności kontrolnych w aktach znajduje się jeszcze informacja wyjaśniająca (k 45 akt adm.), w której szczegółowo opisano wszystkie wykluczenia, a także mapy ze szczegółowym pomiarem wykluczeń k 35 do 44). Zgodnie z art. 58 rozporządzenia Komisji (WE) NR 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 roku jeśli w odniesieniu do danej grupy upraw obszar zadeklarowany na cele jakichkolwiek systemów pomocy obszarowej, z wyłączeniem pomocy z tytułu ziemniaków skrobiowych i nasion, jak przewidziano w tytule IV rozdział 1 sekcje 2 i 5 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, przekracza obszar zatwierdzony zgodnie z art. 57 niniejszego rozporządzenia, wysokość pomocy oblicza się na podstawie obszaru zatwierdzonego, pomniejszonego o dwukrotność stwierdzonej różnicy, jeśli różnica ta wynosi więcej niż 3 % lub dwa hektary, ale nie więcej niż 20 % zatwierdzonego obszaru. Jeśli różnica ta przekracza 20 % zatwierdzonego obszaru, w odniesieniu do danej grupy upraw nie przyznaje się żadnej pomocy obszarowej. Jeśli różnica ta przekracza 50 %, rolnika wyklucza się również z otrzymywania pomocy do wysokości równej kwocie odpowiadającej różnicy między obszarem zadeklarowanym a zatwierdzonym zgodnie z art. 57 niniejszego rozporządzenia. Kwota ta zostaje odliczona zgodnie z art. 5b rozporządzenia Komisji (WE) nr 885/2006. Jeśli nie jest możliwe odliczenie całej kwoty zgodnie z wymienionym artykułem w ciągu trzech kolejnych lat kalendarzowych następujących po roku kalendarzowym, w którym dokonano ustalenia, pozostałe saldo zostaje anulowane. W świetle powyższych ustaleń organy obu instancji zasadnie stwierdziły zawyżenie przez skarżącego we wniosku o przyznanie płatności JPO powierzchni działki kwalifikującej się do płatności (2,17 ha), o 0,23 ha – co stanowi 12,4352 % powierzchni stwierdzonej (1,93 ha). W rezultacie organy prawidłowo pomniejszyły przyznane kwoty płatności. Mając na uwadze to, że podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 20 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.) oddalił skargę.