V SA/Wa 19/10

Referendarz sądowy Tomasz Zawiślak Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi T. C. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] listopada 2009 r. Nr [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego; postanawia: - przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od opłaty kancelaryjnej; T. C. wystąpił z wnioskiem z 6 czerwca 2010r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem sporządzony na wniosek skarżącego. Następnie w odpowiedzi na wezwanie Sądu z 26 lipca 2010r. złożył ww. wniosek na urzędowym formularzu PPF i wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych stosownie do wezwania sądu z 26 lipca 2010r., tj. zwolnienia od opłaty kancelaryjnej. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący podał, iż Samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, utrzymuje się z dochodów z gospodarstwa rolnego w wysokości 5501 złotych (dane z zaświadczenia z 2 lipca 2010r.). Skarżący oświadczył, iż posiada dom o powierzchni 64 m2 oraz nieruchomość rolną o pow. 4,54 ha (2,676 ha przeliczeniowych). Innych nieruchomości, oszczędności pieniężnych i przedmiotów wartościowych nie posiada. W aktach sądowych i administracyjnych znajdują się również decyzje przyznające skarżącemu płatności do gruntów na 2008r. w wysokości 1472,06 złotych oraz za rok 2007r. w wysokości 970,96 złotych. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Zgodnie z zasadą obowiązującą w postępowaniu przed sądem administracyjnym – wyrażoną w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. – strona ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Prawo pomocy stanowi wyjątek od tej zasady i może być przyznane osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Powyższe oznacza, że omawiana instytucja, powinna być stosowana w przypadku osób charakteryzujących się trudną sytuacją materialną. Zasadność wniosku skarżącego rozpatrzono zatem w dwóch aspektach, tj. z jednej strony uwzględniono wysokość obciążeń finansowych, jakie będzie on zobowiązany ponieść w postępowaniu, z drugiej zaś strony jego możliwości finansowe. Biorąc pod uwagę znajdujące się w aktach sprawy oświadczenia o stanie majątkowym i porównując je z obciążeniami wynikającymi z obowiązku uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem sporządzony na wniosek skarżącego należało uznać, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielenia skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od opłaty kancelaryjnej. Oceniając wniosek skarżącego wzięto pod uwagę jego sytuację majątkową, oraz dochody. Dochód uzyskiwany przez skarżącego z niewielkiego gospodarstwa rolnego, po uwzględnieniu koniecznych wydatków, pozwala wyłącznie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych skarżącego. Ponadto wzięto pod uwagę, iż skarżący nie posiada oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.