V SA/Wa 1905/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabella Janson po rozpoznaniu w dniu 19 października 2012r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi I. M. w S. na decyzję Ministra Zdrowia z dnia [...] czerwca 2012r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty podlegającej zwrotowi do budżetu państwa z tytułu wykorzystania dotacji niezgodnie z przeznaczeniem p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W treści skargi oraz w jej uzupełnieniu pełnomocnik skarżącego wniosła do tut. Sądu o wstrzymanie wykonalności decyzji Ministra Zdrowia z [...] czerwca 2012r. w przedmiocie określenia kwoty podlegającej zwrotowi do budżetu państwa z tytułu wykorzystania dotacji niezgodnie z przeznaczeniem. Autorka wniosku wskazała na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody dla skarżącego i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, jakie wywoła wykonanie zaskarżonej decyzji. Jak podała pełnomocnik, skarżący I. osiągnął stratę w wysokości [...] zł za okres od 1 stycznia do 30 czerwca 2012r. Przy piśmie z 25 lipca 2012r. stanowiącego uzupełnienie skargi pełnomocnik skarżącego przesłała rachunek zysków i strat oraz bilans dotyczący poniesionych przez mocodawcę strat. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wskazać należy, że postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji ma charakter wpadkowy i nie kończy postępowania w sprawie. Może zatem podlegać uchyleniu lub zmianie w przypadku, gdy zmienią się okoliczności sprawy, a nadto skarżący są uprawnieni do złożenia ponownego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sposób właściwy go uzasadniając. Postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania aktu nie korzysta bowiem z powagi rzeczy osądzonej. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 zwanej dalej p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności (§ 4). Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (§ 5). Orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma fakultatywny charakter, a więc sąd może, lecz nie musi wstrzymać wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji zgodnie z art. 61 § 3 ww. ustawy jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę - majątkową, a także niemajątkową - która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik wskazała na obciążenie skarżącego określoną w zaskarżonej decyzji kwotą [...] zł, co zdaniem Sądu może w obecnej sytuacji finansowej skarżącego doprowadzić do utraty przez niego płynności finansowej. Instytut osiągnął stratę w wysokości [...] zł za I półrocze bieżącego roku. Niebezpieczeństwo zaprzestania regulowania bieżących zobowiązań oceniane z uwzględnieniem charakteru działalności skarżącego należy uznać za równoznaczne z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody. Zaś egzekucja nienależnie pobranych płatności w kwocie wskazanej w zaskarżonej decyzji spowodowałaby zatem trudne do odwrócenia skutki. Biorąc pod uwagę spełnienie przez skarżącego przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd udzielił ochrony tymczasowej i orzekł jak w sentencji na podstawie powołanych przepisów.