V SA/Wa 1908/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Irena Jakubiec - Kudiura, Sędzia WSA - Barbara Mleczko – Jabłońska (spr.), Sędzia WSA - Piotr Kraczowski, Protokolant specjalista - Justyna Macewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2012 r. sprawy ze skargi J. Sp. z o.o. w P. na informację zawartą w piśmie Ministra Gospodarki z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie projektu 1. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia Instytucji Pośredniczącej II Stopnia - Bankowi Gospodarstwa Krajowego; 2. zasądza od Ministra Gospodarki na rzecz J. Sp. z o.o. w P. kwotę 457 zł (czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej jest ocena wniosku o dofinansowanie projektu złożonego przez J. Sp. z o.o. w P. (dalej: skarżąca) realizowanego w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013 (PO IG), dokonana przez Ministra Gospodarki. W dniu [...] grudnia 2011r. skarżąca złożyła wniosek o dofinansowanie projektu pt. "Wdrożenie technologii KLIPP w procesie sklejania elementów opakowań", realizowanego w ramach POIG, Priorytet IV – Inwestycje w innowacyjne przedsięwzięcia, Działanie 4.3. Kredyt technologiczny. Wskazała, iż jest mikroprzedsiębiorcą, samodzielnym i niezależnym. Spółka została utworzona w celu zaoferowania na rynku krajowym i międzynarodowym usługowego wytwarzania nowych towarów w postaci elementów opakowań papieru, kartonu i tektury na zlecenia firm działających w branży opakowaniowej. W rubryce 13. Cel projektu skarżąca wskazała m.in., iż wdrożenie nowej technologii umożliwi wytwarzanie w nowym procesie produkcyjnym (innowacja procesowa) znacząco udoskonalonych towarów (innowacja produktowa). Pozwoli na zbudowanie przewagi technologicznej nad konkurencją i rozwój firmy w oparciu o innowacje. Charakteryzując technologię planowanej do wdrożenia w wyniku realizacji inwestycji technologicznej, stanowiącej główny przedmiot projektu (elementy innowacyjności) skarżąca wskazała, iż technologia KLIPP w procesach poligraficznych przy wykorzystaniu JDF 1.4a jest stosowana na świecie od grudnia 2009 roku, istnieje w postaci nieopatentowanej wiedzy technicznej i jest rozumiana jako techniczne know-how. Potwierdzeniem informacji dotyczącej planowanej do wdrożenia inwestycji jest opinia o nowej technologii stwierdzająca, że technologia, która będzie wdrażana w wyniku realizacji inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym jest nową technologią. Skarżąca wskazała, iż technologia ta pozwoli na integrację procesów produkcyjnych w obszarze Postpress ( wykończenie po druku ), co powoduje znaczące skrócenie procesu produkcyjnego, eliminację błędów produkcji oraz skrócenie procesu potrzebnego na obróbkę elementów opakowań z papieru kartonu i tektury. Założonym efektem realizacji projektu jest możliwość wytwarzania i oferowania na rynku znacząco ulepszonych elementów opakowań z papieru, kartonu i tektury i zdobycie w ten sposób przewagi konkurencyjnej w stosunku do firm działających w branży opakowaniowej zarówno w kraju jak i na rynkach międzynarodowych poprzez wdrożenie technologii Na etapie oceny formalnej, pismem z dnia [...] lutego 2012r. znak [...] Instytucja Wdrażająca wezwała skarżącą do uzupełnienia braków wniosku i złożenia dodatkowych wyjaśnień i dokumentów. Na podstawie analizy dokumentów, zgodnie z art.5 ust.3 ustawy z dnia 30 maja 2008r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz.U. z 2008r. Nr 116, poz.730 ze zm.), organ wskazał w wezwaniu, iż: Opinia o nowej technologii nie jest wystawiona przez podmiot uprawniony zgodnie z art. 5 ust. 3 pkt 1 ustawy i p. V.3 instrukcji, tj. podstawową jednostkę organizacyjną uczelni, zgodnie ze statutem Politechniki W.; Deklaracja bezstronności zawarta w opinii o nowej technologii w p.4 jest nieprawidłowa, nie obejmuje podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni; Pieczęć instytucji wystawiającej opinię umieszczona pod opinią jest nieprawidłowa, nie dotyczy podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni, w imieniu której podpisała osoba upoważniona; Formularz informacyjny projektu dotyczący wielkości projektu i jego wpływu na gospodarkę został wypełniony niezgodnie ze stanem faktycznym, poprzez pominięcie innych wniosków firmy w działaniu 4.3 POIG; Należy przedstawić kopię umowy spółki J.; Należy wyjaśnić kwestię pominięcia w Oświadczeniu o spełnianiu kryteriów MSP informacji o podmiotach: I. Sp. z o.o., K.KG, K.Sp. z o.o. oraz przedłożyć prawidłowo sporządzone dokumenty uwzględniające podmioty powiązane i partnerskie w tym ewentualne podmioty partnerskie/powiązane z podmiotami powiązanymi z przedsiębiorstwem wnioskodawcy - zgodnie z zapisami Załącznika I do Rozporządzenia Komisji (WE) 800/2008; Należy przedłożyć odpisy pełne KRS nie starsze niż z dnia wystawienia niniejszego pisma, podmiotów: I. Sp. z o.o. oraz K. Sp. z o.o.; Zgodnie z zapisami art. 4 ust. 3 Załącznika I do Rozporządzenia Komisji (WE) 800/2008 "W przypadku nowo utworzonych przedsiębiorstw, których księgi rachunkowe nie zostały jeszcze zatwierdzone, odpowiednie dane pochodzą z oceny dokonanej w dobrej wierze w trakcie roku obrachunkowego.". W Oświadczeniu o spełnianiu kryteriów MSP należy przedstawić dane zgodnie z cytowanym zapisem Rozporządzenia. Na powyższe wezwanie skarżąca odpowiedziała pismem z dnia [...] marca 2012r. Wyjaśniła, iż w oświadczeniu o spełnieniu kryteriów MŚP pominięto informację o podmiotach I. Sp. z o.o., K. KG, K. Sp. z o.o. zgodnie z tym, że nie są to podmioty powiązane i partnerskie w stosunku do przedsiębiorstwa wnioskodawcy. Na potwierdzenie tego skarżąca załączyła opinię prawną oraz aneks do umowy o pracę regulujący kwestie pomiędzy J. Sp z o.o. a spółką I. Sp. z o.o. (obecnie K. Sp. z o.o.). Skarżąca przedstawiła także prawidłową opinię o nowej technologii 4IP, kopię umowy spółki, odpis pełny KRS spółki K. Sp. z o.o. oraz oświadczenie o spełnianiu kryteriów MŚP zgodnie z zapisami art.4 ust.3 Załącznika I do Rozporządzenia Komisji (WE) 800/2008. Pismem z [...] kwietnia 2012r. znak [...] Instytucja Wdrażająca poinformowała skarżącą, iż projekt nie spełnił formalnego kryterium dostępu: Kwalifikowalność wnioskodawcy w ramach działania (Kryteria wyboru projektów w działaniu 4.3. POIG) i został odrzucony na etapie oceny formalnej. IW uznała, iż skarżąca nie uzupełniła uchybień formalnych wniosku zgodnie z pkt 6 wezwania uzupełniającego z dnia 27 lutego 2012r. Organ wskazał, iż z odpisu KRS spółki K. wynika, że p. K. M. (jedyny członek zarządu podmiotu wnioskodawcy oraz jego jedyny udziałowiec) pełni jednocześnie funkcję prokurenta samoistnego w K. Sp .z o.o., co oznacza, że podmioty te mogą wywierać na siebie dominujący wpływ. Zgodnie z art.3 ust.3 Załącznika I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 oba podmioty należy uznać za powiązane. Zdaniem organu, wnioskodawca uznał powyższe podmioty za niezależne od wnioskodawcy, a zatem nie uzupełnił dokumentacji zgodnie ze stanem faktycznym i treścią wezwania. Ponadto organ wyjaśnił, powołując się na wyrok ETS w sprawie Włochy przeciwko KE (wyrok z 29.04.2004r. sprawa C-91/01), że wnioskodawca nie jest przedsiębiorstwem samodzielnym i w związku z tym przedsiębiorstwo to nie boryka się w rzeczywistości z problemami typowymi dla MŚP. W takiej sytuacji Instytucja Wdrażająca może odmówić przyznania dodatkowej pomocy, ponieważ przyznanie pomocy dla przedsiębiorstw, które pomimo, iż spełniają formalne kryteria definicji MŚP, nie stoją w obliczu trudności charakterystycznych dla takich przedsiębiorstw naruszałoby art.87 traktatu WE, z uwagi na to, że pomoc taka grozi zakłóceniem konkurencji i tym samym może zmienić warunki wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem w rozumieniu art.87 ust.3 lit. c) traktatu WE. Pismem z 26 kwietnia 2012r. skarżąca złożyła protest wnosząc o uznanie, że wnioskodawca spełnia formalne kryterium dostępu: Kwalifikowalność wnioskodawcy w ramach działania. Zarzuciła błędną wykładnię art.3 Załącznika I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 poprzez przyjęcie, iż wnioskodawca nie jest przedsiębiorcą samodzielnym, z uwagi na powiązania wnioskodawcy z przedsiębiorstwem K. KG i K. Sp .z o.o., wzajemne relacje biznesowe oraz okoliczność, iż ww. spółki działają na tym samym rynku. Skarżąca rozwinęła powyższe zarzuty w uzasadnieniu protestu, w sposób obszerny je argumentując. Załączyła także m.in., informację prawną dotyczącą definiowania podmiotów powiązanych i partnerskich. W odpowiedzi na protest, pismem z [...] sierpnia 2012r. znak [...] organ poinformował wnioskującą, iż protest został uznany za niezasadny. Instytucja Pośrednicząca, po analizie dokumentacji protestowej wskazała, iż spółka J. nie jest powiązana bezpośrednio, ani nie jest przedsiębiorstwem partnerskim z przedsiębiorstwami K. KG oraz K. Sp. z o.o. Zgodnie z odpisem KRS spółki J. Sp. z o.o. jedynym jej udziałowcem jest K. M., która nie jest udziałowcem w innych spółkach - szczególnie w K. KG oraz K. Sp. z o.o. Jednakże zdaniem organu, istnieją przesłanki pozwalające stwierdzić powiązania poprzez osobę fizyczną pomiędzy wnioskodawcą a K. Sp. z o.o. K. M. w momencie składania wniosku pełniła funkcję prokurenta samoistnego w przedsiębiorstwie K. Sp. z o.o., mogła więc, jako udziałowiec posiadający 100% udziałów w J. Sp. z o.o. wywierać wpływ na wnioskodawcę. Organ zwrócił uwagę również na okoliczność funkcjonowania ww. przedsiębiorstw na rynku pokrewnym. Podniósł, iż z dokumentów dostarczonych do IP wynika, iż przedmiotem działalności spółki K. Sp. z o.o. jest produkcja opakowań, artykułów reklamowych, kart blistrowych z kartonu, tektury falistej, papieru oraz świadczenie usług Co-paking. Zasadniczym przedmiotem działalności wnioskodawcy ma być świadczenie wyspecjalizowanych usług w zakresie "inteligentnego magazynu", "absolutnie wiernego" druku, bezbłędnego szacowania oraz dokładnego sklejania opakowań. Zatem rynkiem właściwym dla wnioskodawcy jest wyspecjalizowany rynek usług drukarskich. Jednakże usługi drukarskie świadczone będą przez wnioskodawcę na opakowaniach z kartonu, tektury falistej i papieru, które są z kolei rynkiem K. Sp. z o.o. Ponadto organ wskazał, iż za powiązanie biznesowe pomiędzy wnioskodawcą a K. KG i K. Sp. z o.o. można uznać sytuację, w której wnioskodawca ma zagwarantowany rynek zbytu na swoje usługi w ww. przedsiębiorstwach, co ma miejsce w niniejszym przypadku. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca wniosła o jej uwzględnienie i stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą. Zaskarżonej informacji skarżąca zarzuciła: 1) naruszenie przepisów konstytucyjnych, tj. art.2 i 7 w związku z art.87 Konstytucji RP oraz art.5 ust.1 pkt 11, art.30g, 30c i art.37 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju poprzez brak uregulowania w przepisach prawa formy prawnej zasad i procedur konkursów organizowanych w ramach programów operacyjnych oraz poprzez przeprowadzenie konkursu w oparciu o reguły proceduralne nie stanowiące źródła obowiązującego w Polsce prawa; 2) naruszenie regulacji dotyczących postępowania konkursowego poprzez dokonanie oceny wniosku w zakresie kryteriów formalnych niezgodnie z Regulaminem przeprowadzania konkursu w ramach POIG Priorytet 4, Działanie 4.3.Kredyt technologiczny (dalej: Regulamin) oraz niezgodnie z opisem kryetriów i podstawą oceny wynikającej z dokumentu Kryteria wyboru projektów w działaniu 4.3. POIG, zatwierdzonego przez Komitet Monitorujący na posiedzeniu w dniu 30 marca 2011r., w szczególności - § 7 ust.1 pkt 7 Regulaminu poprzez nieprawidłowe ustalenie przez IW oraz IP, że skarżąca nie wykonała wezwania do uzupełnienia wniosku i w związku z tym niezasadne odrzucenie wniosku; - § 7 ust.1 pkt 1 Regulaminu poprzez dokonanie szczegółowego badania spełniania kryteriów MŚP już na etapie oceny formalnej wniosku, w sytuacji, gdy zgodnie z dokumentem Kryteria wyboru projektów w działaniu 4.3. POIG zatwierdzonego przez Komitet Monitorujący na posiedzeniu 30 marca 2011r., ustalenie, czy skarżąca posiada status MŚP powinno nastąpić na etapie oceny merytorycznej (Kryteria merytoryczne dostępu pkt 4); - naruszenie art. 3 Załącznika I do Rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 w związku z art.2 ust.1 ustawy o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, iż skarżąca nie jest przedsiębiorcą samodzielnym, z uwagi na jej powiązania z przedsiębiorstwem i relacje biznesowe z przedsiębiorstwem K. KG i K. sp. z o.o. Rozwijając motywy skargi skarżąca przedstawiła bardzo obszerną argumentację powyższych zarzutów. Wskazała m.in., że na etapie oceny formalnej IW bada jedynie, czy wskazany w treści wniosku status wnioskodawcy pozwala na ubieganie się o dofinansowanie. Wynika to jednoznacznie z punktu 4 – Kryteria merytoryczne dostępu. Wyłącznie w tym punkcie nastąpiło odwołanie do treści Załącznika I Rozporządzenia. Natomiast w punkcie, na który powołują się IW i IP Kwalifikowalność wnioskodawcy w ramach działania jest napisane: “Wskazany we wniosku o dofinansowanie status /typ wnioskodawcy umożliwia uzyskanie dofinansowania w ramach działania 4.3. POIG. Oceny dokonuje się na podstawie danych zawartych w części II wniosku o dofinansowanie “Identyfikacja wnioskodawcy". Zapis ten ma zmierzać, zdaniem skarżącej, jedynie do sprawdzenia, czy twierdzenia zawarte w treści wniosku pozwalają na ubieganie się o dofinansowanie w ramach PO IG, ale bez ich weryfikowania. Jak dalej podnosi skarżąca, zapis ten ustanawia swego rodzaju domniemanie statusu wnioskodawcy zgodnie z treścią wniosku na potrzeby oceny formalnej, natomiast na etapie oceny merytorycznej status wnioskodawcy będzie podlegał weryfikacji i dalszej ocenie. Minister Gospodarki reprezentowany na rozprawie przed WSA w Warszawie w dniu 15 listopada 2012r. przez pełnomocnika wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości argumentację przedstawioną w zaskarżonej informacji. Nie skorzystał natomiast z prawa wniesienia pisemnej oddpowiedzi na skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje; Uprawnienia sądów administracyjnych, określone m.in. przepisami art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz.270, dalej “p.p.s.a."), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu lub czynności z przepisami postępowania administracyjnego i normami prawa materialnego. Uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 30 c ustawy z 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712 , dalej “u.z.p.p.r."), w związku z art. 3 § 3 p.p.s.a. W przepisach art.30c-30d u.z.p.p.r. przewidziano kilka rozwiązań autonomicznych, regulujących wybrane zagadnienia procesowe, w tym także kierunki rozstrzygnięć, jakie może podjąć sąd, załatwiając skargę (art. 30c ust. 3-5). Natomiast w zakresie nieuregulowanym w ustawie, w postępowaniu sądowoadministracyjnym odpowiednie zastosowanie znajdą przepisy p.p.s.a. (określone dla aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4), z wyłączeniem jednak: art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 p.p.s.a. (art. 30e ustawy). Zgodnie art. 30c ust. 3 pkt 1 u.z.p.p.r., sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego, skoro w przepisie tym przewidziane jest uwzględnienie skargi, w wypadku stwierdzenia, że ocena konkretnego projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo z jednoczesnym przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą. Wprowadzając w art. 30c ust. 1 pkt 1 u.z.p.p.r. kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 37, że do postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie na podstawie tejże ustawy – ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych - nie stosuje się przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w k.p.a. Z drugiej strony wątpliwości budzi kwestia, jaka jest dopuszczalna sądowa ocena procesu weryfikacji wniosków o dofinansowanie zamierzonych przedsięwzięć. Sąd nie jest bowiem związany aktami prawa administracyjnego innymi niż wymienione w art. 178 Konstytucji, w tym znaczeniu, że zanim je zastosuje jako wzorzec kontroli, może i powinien badać ich zgodność z przepisami prawa powszechnie obowiązującego, a więc przede wszystkim z przepisami ustaw i Konstytucji. Mając to na uwadze i odnosząc się do zarzutów skargi należy stwierdzić, że Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie jest znane stanowisko Trybunału Konstytucyjnego zajęte w wyroku z 12 grudnia 2011r. sygn. akt P 1/11 w zakresie konstytucyjności przepisów art. 30b i 30c ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, w zakresie jakim dopuszczają uregulowanie procedur odwoławczych poza systemem obowiązujących źródeł prawa. Trybunał Konstytucyjny stwierdził mianowicie, że art. 30b ust. 1 zdanie pierwsze i ust. 2 u.z.p.p.r. w zakresie, w jakim dopuszcza uregulowanie środków odwoławczych przysługujących wnioskodawcy w toku postępowania o dofinansowanie z programu operacyjnego poza systemem źródeł powszechnie obowiązującego prawa, jest niezgodny z art. 87 Konstytucji, jak też art. 30c ust. tej ustawy w zakresie, w jakim uzależnia prawo do skorzystania ze skargi do sądu administracyjnego od wyczerpania środków odwoławczych przewidzianych w aktach niebędących źródłem powszechnie obowiązującego prawa, jest niezgodny z art. 87 Konstytucji. Orzeczenie zostało opublikowane w Dz.U. z 2011r. Nr 279 poz.1644. Trzeba jednak uwzględnić, że Trybunał Konstytucyjny wydając to orzeczenie odroczył jego wejście w życie na okres 18 miesięcy od daty ogłoszenia go w Dzienniku Ustaw. Oznacza to, że orzekając w niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny nie mógł uwzględnić okoliczności, że normy regulujące postępowanie odwoławcze w ramach POIG 2007-2013 leżą poza konstytucyjnym systemem źródeł prawa i miał obowiązek je stosować. Niezależnie od powyższego wskazać należy, że skarżąca w momencie przystąpienia do konkursu zaakceptowała i zobowiązała się do przestrzegania regulacji konkursowych, na identycznych zasadach jak inni potencjalni beneficjenci. Kontrolując zatem legalność oceny projektu dokonanej przez Instytucję Wdrażającą jak również legalność działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej przez Instytucję Pośredniczącą, które znalazły ostateczny wynik w informacji z dnia [...] sierpnia 2012r. nr [...], stwierdzić trzeba, iż nie odpowiadają one prawu, wobec czego skargę należało uznać za zasadną, mimo że nie wszystkie podniesione w niej zarzuty okazały się zasadne. Zgodnie z Regulaminem Konkursu i określonych w § 7 tego dokumentu zasad dokonywania oceny wniosków o dofinansowanie procedura wyboru projektu dokonywana jest dwuetapowo: wybór ten dokonywany jest w oparciu o kryteria formalne, a następnie w oparciu o kryteria merytoryczne i po spełnieniu wszystkich tych kryteriów - wniosek jest wpisywany na listę projektów rekomendowanych do dofinansowania. Dla poszczególnych Priorytetów i działań – w tym dla działania 4.3 opracowane zostały kryteria wyboru formalne i merytoryczne. Wniosek podlega ocenie formalnej przeprowadzonej w oparciu o kryteria zatwierdzone przez Komitet Monitorujący PO IG na posiedzeniu w dniu 30 marca 2011r. oraz wynikające z ustawy. Listę kryteriów formalnych zawiera także Załącznik nr 1 do Regulaminu (§ 7 ust.1 pkt 1 Regulaminu). Z kolei na podstawie §7 ust.1 pkt 4) Regulaminu w przypadku, gdy wniosek zawiera uchybienia formalne podlegające uzupełnieniu lub poprawie, wnioskodawca informowany jest o tym i wzywany do uzupełnienia uchybień formalnych. W nawiązaniu do przytoczonych wyżej regulacji przyjąć należy, że instytucja dokonująca wyboru projektów do dofinansowania tj. w niniejszym przypadku Bank Gospodarstwa Krajowego ma obowiązek stosowania wszystkich zasad i reguł określonych w systemie realizacji projektu (kryteria oceny, sposób stosowania tych kryteriów w nawiązaniu do projektu) – do których musi stosować się także wnioskodawca zgłaszający określony projekt do dofinansowania – zaś sąd dokonuje kontroli ich stosowania jako źródeł prawa w szerokim znaczeniu, przy uwzględnieniu w szczególności norm prawnych powszechnie obowiązujących. W wyniku rozpoznania sprawy, Sąd uznał zarzuty skarżącej dotyczące naruszenia przepisów Regulaminu za zasadne. Rację należy przyznać skarżącej, iż odpowiedziała na wezwanie i nadesłała stosowne dokumenty i wyjaśnienia w sprawie. W wezwaniu organ zwrócił się m.in. o nadesłanie KRS podmiotów wskazanych w wezwaniu oraz o wyjaśnienie kwestii pominięcia w Oświadczeniu o spełnieniu kryteriów MŚP informacji o I. Sp. z o.o., K. KG, K. Sp. z o.o. W zakreślonym 14 dniowym terminie, pismem z dnia 12 marca 2012r. skarżąca odpowiedziała na powyższe wezwanie. Odmienność stanowiska organu i wnioskodawcy co do statusu przedsiębiorcy nie można uznać za niewypełnienie wezwania czy brak odpowiedzi na to wezwanie. Stanowisko organu w tym zakresie należy uznać za błędne. Organ dokonał analizy dokumentów oraz wyjaśnień wnioskodawcy i w sposób obszerny to przedstawił w uzasadnieniu zaskarżonej informacji. Wskazał m.in., że z odpisu KRS spółki K. wynika, że K. M. (jedyny członek zarządu podmiotu wnioskodawcy oraz jego jedyny udziałowiec) pełni jednocześnie funkcję prokurenta samoistnego w K. Sp .z o.o., co oznacza, że podmioty te mogą wywierać na siebie dominujący wpływ. Zgodnie z art.3 ust.3 Załącznika I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 oba podmioty należy uznać za powiązane. Zdaniem organu, wnioskodawca uznał powyższe podmioty za niezależne od wnioskodawcy, a zatem nie uzupełnił dokumentacji zgodnie ze stanem faktycznym i treścią wezwania. Ponadto organ wyjaśnił, powołując się na wyrok ETS w sprawie Włochy przeciwko KE (wyrok z 29.04.2004r. sprawa C-91/01), że wnioskodawca nie jest przedsiębiorstwem samodzielnym i w związku z tym przedsiębiorstwo to nie boryka się w rzeczywistości z problemami typowymi dla MŚP. Zdaniem Sądu, badanie i ocena statusu przedsiębiorstwa winna nastąpić na etapie oceny merytorycznej. Na etapie oceny formalnej wniosek jest badany jedynie pod kątem zakwalifikowania wnioskodawcy w ramach działania, a zatem rola organu ogranicza się do sprawdzenia, czy status wnioskodawcy pozwala na ubieganie się o dofinansowanie w ramach PO IG. Z Załącznika nr 1 do Regulaminu oraz z dokumentu Kryteria wyboru finansowanych operacji projektów w działaniu 4.3. POIG zatwierdzonym przez Komitet Monitorujący na posiedzeniu 30 marca 2011r. jednoznacznie wynika, że kryterium formalnym jest kwalifikowalność wnioskodawcy w ramach działania. Natomiast okoliczność, czy wnioskodawca posiada status mikroprzedsiębiorcy, małego lub średniego przedsiębiorcy badana jest w ramach merytorycznego kryterium dostępu, co wprost wynika z zasad oceny Kryterium merytorycznego a) Kryterium dostępu, w ramach którego przedmiotem badania jest to, czy wnioskodawca posiada status mikroprzedsiębiorcy, małego lub średniego przedsiębiorcy. Zaznaczenia wymaga przy tym, że w sprzeczności z takim poglądem nie stoi zapis zawarty w treści Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie w ramach POIG działanie 4.3. Kredyt technologiczny, w której w pkt 8 zaznaczono, że dla ustalenia ostatecznego (podkr. Sądu) statusu przedsiębiorstwa wymagane jest również ustalenie, czy jest ono przedsiębiorstwem niezależnym, partnerskim czy związanym. A zatem ocena dokonana przez organ została przeprowadzona na zbyt wczesnym etapie. Ponadto w tymże w pkt 8 Instrukcji dotyczącym statusu wnioskodawcy wskazano, że wnioskodawca jedynie określa swój status poprzez stosowną deklarację. Załącza również Oświadczenie o spełnianiu kryteriów MŚP, co w rozpoznawanej sprawie skarżąca uczyniła. Ustalenie statusu wnioskodawcy nie może zatem zostać dokonane na etapie oceny formalnej, a rozbieżność poglądów stron w tej kwestii, nie można uznać za nieuzupełnienie uchybień formalnych wniosku o dofinansowanie. Prowadziłoby to bowiem do arbitralnego narzucenia wnioskodawcy treści oczekiwanego przez organ uzupełnienia. Wobec powyższego, należy stwierdzić, iż w rozpoznanej sprawie doszło do naruszenia § 7 Regulaminu, zatem koniecznym jest dokonanie przez organ oceny merytorycznej przedmiotowego wniosku, w tym oceny statusu przedsiębiorcy. Wobec powyższego przedwczesnym byłoby odniesienie się do zarzutu naruszenia art.3 Załącznika I do Rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008. Z tych względów, skoro – jak wskazano wyżej – w postępowaniu dotyczącym oceny wniosku Instytucja Pośrednicząca naruszyła zasady postępowania, Sąd w oparciu o art. 30 c ust. 3 pkt.1 u.z.p.p.r. uwzględnił skargę i przekazał sprawę Instytucji Pośredniczącej II Stopnia – Bankowi Gospodarstwa Krajowego do ponownego rozpatrzenia wniosku.