V SA/Wa 1908/16

PostanowienieWSA w Warszawie2016-09-30

Skład orzekający: Starszy referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osoba fizyczna, której dochód stanowi niewielka renta, częściowo zajęta w postępowaniu egzekucyjnym, nieposiadająca majątku i ponosząca koszty leczenia, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym w postępowaniu sądowoadministracyjnym?
Ratio decidendi
Osobie fizycznej, której sytuacja materialna jest trudna, utrzymującej się z niewielkiej renty, częściowo zajętej w postępowaniu egzekucyjnym, nieposiadającej majątku ani zasobów pieniężnych, a także ponoszącej koszty leczenia, należy przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, gdyż nie ma ona dostatecznych środków na poniesienie kosztów postępowania sądowego. Sytuacja materialna wnioskodawcy była już wcześniej oceniana jako uzasadniająca przyznanie prawa pomocy, a nie uległa od tego czasu poprawie.
Stan faktyczny
H. K. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmujący zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Wskazał, że utrzymuje się z żoną z renty w wysokości 630 zł netto miesięcznie, która jest częściowo zajęta przez komornika. Nie posiada majątku ani zasobów pieniężnych, a także jest chory i ponosi koszty leczenia. Sytuacja materialna wnioskodawcy była już wcześniej oceniana pozytywnie w innych postępowaniach o prawo pomocy.
Rozstrzygnięcie
Przyznano prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 30 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi H. K. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia (...) maja 2016 r. Nr (...) w przedmiocie odmowy umorzenia należności przypadających agencjom płatniczym w ramach Wspólnej Polityki Rolnej postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez: 1. zwolnienie od kosztów sądowych, 2. ustanowienie radcy prawnego, o którego wyznaczenie zwrócić się do Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. H. K. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż gospodarstwo domowe prowadzi z żoną, nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. W rubryce nr 10 wniosku oświadczył, iż otrzymuje rentę w wysokości 630 zł netto miesięcznie. W uzasadnieniu podniósł, iż otrzymywane zamieszkuje z żoną w gospodarstwie syna, nie posiada żadnego majątku, jedynym źródłem jego utrzymania jest renta, która w ¼ jest zajęta w związku z prowadzonym wobec niego postępowaniem komorniczym. Żona wnioskodawcy nie otrzymuje żadnych świadczeń. Nadto wnioskodawca oświadczył, iż jest osobą chorą i nie jest w stanie podejmować prac dorywczych. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Prawo pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Biorąc pod uwagę oświadczenia wnioskodawcy o stanie majątkowym oraz porównując je z obciążeniami związanymi z partycypowaniem w kosztach sądowych oraz z zastępstwem profesjonalnego pełnomocnika uznano, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zauważyć należało, iż skarżący utrzymuje się wraz z żoną z niewielkiej renty, która została w dopuszczalnej części zajęta w postępowaniu egzekucyjnym, nie posiada majątku nieruchomego ani ruchomego, który mógłby spieniężyć, nie posiada również zasobów pieniężnych ani oszczędności w jakiejkolwiek formie, które mógłby przeznaczyć na udział w postępowaniu sądowym. Należało ponadto wziąć pod uwagę, iż sytuacja materialna skarżącego była już przedmiotem oceny w ramach innych postępowań o prawo pomocy, w których uznawano, że zasługuje on na udzielenie tej wyjątkowej instytucji. Analiza uzasadnień do postanowień referendarza sądowego z dnia 17 lipca 2014 r. o sygn. akt I SA/Gd 692/14 i następnych do I SA/Gd 695/14, w porównaniu z oświadczeniami złożonymi w niniejszej sprawie, prowadzi do wniosku, że sytuacja majątkowa skarżącego nie uległa od tego czasu polepszeniu. Powyższe ustalenia świadczą o trudnej sytuacji skarżącego i przemawiają za uznaniem, iż po opłaceniu wydatków niezbędnych dla utrzymania oraz kosztów leczenia nie pozostają mu wolne środki na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło