V SA/Wa 1915/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Izabella Janson (spr.), Sędzia WSA - Barbara Mleczko-Jabłońska, Sędzia WSA - Małgorzata Rysz, Protokolant - Marcin Kwiatkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 października 2010 r. sprawy ze skargi H. B. na rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ... maja 2009 r. nr ... w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych; oddala skargę Wnioskiem z ... listopada 2007 r., złożonym w ramach PROW na lata 2007-2013, H. B. zwróciła się do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa o pomoc finansową w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych". W dniu ... października 2008 r. skierowano pismo do skarżącej z prośbą o uzupełnienie wniosku w zakresie ... wyszczególnionych punktów. W dniu ... października 2008 r. skarżąca dokonała uzupełnienia, jednak z uwagi na fakt, iż było ono niekompletne i zawierało błędy, w dniu ... lutego 2009 r. skierowano do skarżącej ponowne wezwanie do uzupełnienia dokumentacji wniosku. W dniu ... marca 2009 r. skarżąca odpowiedziała na wezwanie. Pismem z ... maja 2009 r. Kierownik Biura Wsparcia Inwestycyjnego ... Oddziału Regionalnego ARiMR poinformował stronę o odmowie przyznania pomocy na podstawie § 14 ust. 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz.U. nr 193, poz. 1397 ze zm.). W uzasadnieniu wskazano, że: 1. treść umowy dzierżawy nr ... z dnia ... grudnia 2006 r. nie zawierała jednoznacznym informacji o powierzchni i granicach działek stanowiących przedmiot umowy, natomiast okres jej obowiązywania nie gwarantował, iż przedmiotowe działki pozostaną w posiadaniu skarżącej przez okres co najmniej 5 lat od planowanej daty dokonania płatności ostatecznej 2. nie wyjaśniono niezgodności wynikłych między danymi wskazanymi w tabeli IIIA wniosku (powierzchnia użytków rolnych) w planie rozwoju gospodarstwa, a danymi zawartymi w systemie informatycznym ARiMR 3. nie dostarczono poprawnie sporządzonego planu rozmieszczenia na terenie gospodarstwa budynków, budowli oraz rozmieszczenia wewnętrznego budynków służących do produkcji rolnej (nie zaznaczono miejsca składowania nawozów oraz odpadów). 4. po weryfikacji dostarczonych uzupełnień z dnia ... marca 2009 r. pojawiły się niewyjaśnione przez stronę rozbieżności w numerach działek w umowie dzierżawy, a dostarczonymi wypisami z ksiąg wieczystych (działka nr ... wskazana w umowie dzierżawy – brak w Kw, działki nr ... i ... – wskazane w KW – brak w umowie dzierżawy) W wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa strona podniosła m.in., że nie sposób traktować drugiego wezwania wskazującego na nowe, niepodniesione wcześniej braki, jako wezwania ponownego w rozumieniu § 14 ust. 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. Pismem z ... listopada 2009 r. ARiMR negatywnie rozpatrzyła ww. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W uzasadnieniu organ podniósł, że dwukrotne uzupełnienie wniosku nie doprowadziło do usunięcia braków formalnych i skompletowania dokumentacji w sposób umożliwiający przeprowadzenie merytorycznej oceny wniosku, pod kątem spełnienia warunków przyznania pomocy finansowej określonych dla niniejszego działania. W dniu 17 lipca 2010 r. strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rozstrzygnięcie Agencji z dnia ... maja 2009 r. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu skarżąca zarzuciła naruszenie art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na Rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. nr 64, poz. 427 ze zm.) w związku z § 14 ust. 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r., polegające na odmowie przyznania pomocy na skutek przyjęcia, iż wnioskodawca, pomimo ponownego wezwania do usunięcia braków wniosku, nie usunął ich w terminie, podczas gdy pismem z ... lutego 2009 r. organ wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia braków wniosku, do uzupełnienia których wnioskodawca nie był wcześniej wzywany, zaś wnioskodawca wskazane braki uzupełnił, co winno skutkować, w sytuacji dostrzeżenia przez organ konieczności wyjaśnienia dodatkowych kwestii, kolejnym wezwaniem wnioskodawcy do uzupełnienia braków. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonym rozstrzygnięciu i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w którym wskazano, iż sądy administracyjne stosują środki określone w ustawie. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi jego uchylenie. W powyższym kontekście stwierdzić należy, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem w ocenie Sądu zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu. Materialnoprawną podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia, wydanego w trybie art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na Rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. nr 64, poz. 427 ze zm.), dalej: ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich stanowi § 14 ust. 5 rozporządzenia z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. nr 193, poz. 1397 ze zm.). Zgodnie z jego treścią jeśli wnioskodawca, pomimo ponownego wezwania do usunięcia braków, nie usunął wszystkich braków w terminie, Agencja nie przyznaje pomocy. Jak wynika z akt sprawy, w uzasadnieniu odmowy przyznania pomocy w odniesieniu do niniejszego wniosku wskazano na spełnienie warunku zawartego w cytowanym powyżej § 14 ust. 5 rozporządzenia z dnia 17 października 2007 r., polegającego na nieusunięciu wszystkich braków w terminie pomimo ponownego wezwania. Skarżąca, pomimo wezwań w dniach .... października 2008 r. oraz ... lutego 2009 r. nie uzupełniła wniosku. Brakowało bowiem poprawnie sporządzonego planu rozmieszczenia na terenie gospodarstwa budynków, budowli oraz rozmieszczenia wewnętrznego budynków służących do produkcji rolnej (nie zaznaczono miejsca składowania nawozów oraz odpadów). Treść umowy dzierżawy nie zawierała jednoznacznym informacji o powierzchni i granicach działek stanowiących przedmiot umowy, zaś okres jej obowiązywania nie gwarantował, iż przedmiotowe działki pozostaną w posiadaniu skarżącej przez okres co najmniej 5 lat od planowanej daty dokonania płatności ostatecznej. Nie wyjaśniono również niezgodności wynikłych między danymi wskazanymi w tabeli IIIA wniosku (powierzchnia użytków rolnych) w planie rozwoju gospodarstwa, a danymi zawartymi w systemie informatycznym ARiMR. Dodatkowo, po weryfikacji dostarczonych uzupełnień z dnia ... marca 2009 r. pojawiły się niewyjaśnione przez stronę rozbieżności w numerach działek w umowie dzierżawy, a dostarczonymi wypisami z ksiąg wieczystych (działka nr ... wskazana w umowie dzierżawy – brak w Kw, działki nr ... – wskazane w KW – brak w umowie dzierżawy). Z tego względu Sąd podziela stanowisko organu, iż na podstawie § 14 ust. 5 rozporządzenia z dnia 17 października 2007 r. należało odmówić przyznania pomocy finansowej. Dokonana przez organ interpretacja przepisów powołanego rozporządzenia z dnia 17 października 2007 r. jest prawidłowa, a zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu. Z tych względów i na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.