V SA/Wa 1917/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia NSA – Ewa Wrzesińska – Jóźków po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. K. w sprawie ze skargi K. K. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] kwietnia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych; postanawia: – przywrócić termin do wniesienia skargi – Postanowieniem z 17 grudnia 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę K. K. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] kwietnia 2010r. Pismem z 11 stycznia 2011r. Skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi na pismo z [...] kwietnia 2010r. W uzasadnieniu wniosku Skarżący wskazał, iż złożył skargę za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, tylko bezpośrednio do tego Sądu na skutek błędnego pouczenia organu o sposobie złożenia skargi. Skarżący zwrócił uwagę, że w rozstrzygnięciu z [...] kwietnia 2010r. organ wskazał, iż cyt. w przypadku odmowy przyznania pomocy wnioskodawcy przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie Prezesa ARiMR do usunięcia naruszenia prawa. W związku z powyższym Skarżący zastosował się do powyższego pouczenia i wniósł skargę bezpośrednio do Sądu. Dodatkowo podkreślił, że o fakcie uchybienia terminu poprzez niewłaściwy tryb złożenia skargi, dowiedział się z uzasadnienia postanowienia WSA w Warszawie z 17 grudnia 2010r. w dniu doręczenia tego postanowienia, tj. 4 stycznia 2011r. W odpowiedzi na wniosek Skarżącego o przywrócenie terminu Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o jego oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, iż skarga na rozstrzygnięcie organu złożona była przez profesjonalnego pełnomocnika, który winien znać i respektować przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dlatego też wniosek, zdaniem organu, jest nie uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Warunki konieczne do przywrócenia terminu zostały określone w art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej jako p.p.s.a.), Zgodnie z powyższymi wymogami, Sąd może postanowić o przywróceniu terminu, jeśli zostaną spełnione następujące przesłanki: powstaną ujemne dla strony skutki w zakresie postępowania sądowego; wniosek zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin; we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie Skarżący spełnił wymienione powyżej przesłanki, uprawniające do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Przede wszystkim należało uznać, że Skarżący złożył wniosek w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Skarżący o możliwości wniesienia skargi na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] kwietnia 2010r. dowiedział się 4 stycznia 2011r., tj. w dacie doręczenia uzasadnienia postanowienia WSA w Warszawie sygn. akt V SA/Wa 1917/10, a skargę wraz z wnioskiem złożył w 11 stycznia 2011 r., a więc dokonał czynności złożenia wniosku w terminie. W tym miejscu Sąd zauważa, iż stosownie do przepisu art. 22 ust. 3 ustawy z 7 marca 2007 r. o wspieraniu obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64 z 2007 r., poz. 427 ze zm), dalej: ustawa o wspieraniu, w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy (w ramach działań wskazanych w ustępie 1 tego artykułu), podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. Jednocześnie w art. 22 ust. 4 ustawy o wspieraniu, zagwarantowano wnioskodawcom prawo do złożenia na takie pismo skargi do sądu administracyjnego, na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Zatem, aby skutecznie wnieść środek zaskarżenia, o którym mowa w omawianym przepisie art. 22 ust. 4 ustawy o wspieraniu należy, zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a., uprzednio wezwać na piśmie właściwy organ – w terminie 14 dni – do usunięcia naruszenia prawa, a następnie można zgodnie z art. 53 § 2 p.p.s.a. złożyć skargę w określonych w tym przepisie terminach. W myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Przenosząc omawiane regulacje na grunt niniejszej sprawy wskazać trzeba, iż skargę do sądu administracyjnego składa się w zasadzie zawsze (poza nielicznymi wyjątkami określonymi w ustawach) za pośrednictwem organu. Tymczasem jak słusznie zauważył Skarżący w niniejszej sprawie organ w piśmie z [...] kwietnia 2010r., zawarł błędne pouczenie o przysługującej stronie skardze do sądu administracyjnego, którą to skargę należy wnieść do Sądu. W pouczeniu organ nie wskazał w jaki sposób należy złożyć skargę, czy za pośrednictwem organu, czy też bezpośrednio do Sądu. Co więcej z pouczenia płynie wniosek, iż skargę należy złożyć bezpośrednio w Sądzie, co wynika z treści pouczenia cyt. "w przypadku odmowy przyznania pomocy wnioskodawcy przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4 00-013 Warszawa ...". Powyżej wskazane okoliczności uprawdopodobniają brak winy w uchybieniu zakreślonego terminu. Nie ma przy tym zasadniczego znaczenia, iż skarżący korzystał z pomocy profesjonalnego pełnomocnika, gdyż z akt sądowych jasno wynika, iż pełnomocnik tylko sporządził skargę na rozstrzygnięcie organu, natomiast samą skargę złożył (nadał w Urzędzie Pocztowym – karta 30 akt sądowych) już sam Skarżący, który zastosował się do błędnego pouczenia organu. W ocenie Sądu zaistniały brak prawidłowego pouczenia stanowi okoliczność uprawdopodobniającą brak winy w uchybieniu zakreślonego terminu do wniesienia skargi. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., mając na uwadze zastosowanie się Skarżącego do treści art. 87 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.