V SA/Wa 1917/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Tomasz Zawiślak po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] maja 2014 r., nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym postanawia: - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji; Decyzją z dnia [...] maja 2014 r. nr. [...] Dyrektor Izby Celnej w W. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w S. z dnia [...] września 2013 r. nr [...] określającą zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym w łącznej kwocie 12.642,00 zł. W dniu 24 czerwca 2014 r. skarżący wniósł skargę na ww. decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. Pismem z dnia 10 grudnia 2014 r. skarżący złożył wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu powyższego wniosku wskazał, że kwota do której zapłaty zobligowały go organy podatkowe przewyższa jego możliwości finansowe. Skarżący wyjaśnił ,że przyczyną niemożliwości uiszczenia należnego zgodnie z decyzją podatku akcyzowego wraz odsetkami za zwłokę oraz kosztami upomnienia, jak również kosztów postępowania egzekucyjnego związana jest z trudną sytuacją zarówno materialną jak i życiową, w której się on znalazł. Skarżący od 30 maja 2014 r. zaprzestała prowadzenia działalności gospodarczej, polegającej głównie na sprzedaży hurtowej i detalicznej samochodów osobowych i furgonetek. Działalność ta stanowiła jego główne źródło utrzymania. Obecnie po zaprzestaniu prowadzenia działalności wyłącznym źródłem jego dochodów są prace dorywcze, z których przeciętny miesięczny dochód szacowany jest na ok 600 zł, z czego musi zapewnić utrzymanie małżonce oraz dwójce dzieci. Zaznaczył, że jego żona nie pracuje oraz nie posiada żadnego innego źródła utrzymania jest osobą cierpiącą na dolegliwości zdrowotne, która od kilku lat musi korzystać ze specjalistycznej pomocy. Córka pozostaje na jego utrzymaniu, odbywa studia dzienne na P. Syn skarżącego jest osobą małoletnią w wieku 15 lat w związku z czym jest zobowiązany w pełni pokrywać wszelkie niezbędne wydatki związane z jego wychowaniem i utrzymaniem. Skarżący wskazał, że jest wyłącznym żywicielem rodziny co obliguje go do opłacenia niezbędnych wydatków związanych z mieszkaniem, tj. czynszu, opłat eksploatacyjnych oraz rat kredytu mieszkalnego za mieszkanie w którym wszyscy razem zamieszkują. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powołanego przepisu wynika, że sąd może wstrzymać wykonanie danego aktu administracyjnego, uzależniając to od zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności w drodze egzekucji administracyjnej albo w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. W ocenie sądu, wnioskodawca uprawdopodobnił, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować dla niego trudne do odwrócenia skutki. Biorąc pod uwagę wysokość zobowiązania podatkowego, tj. 12.642,00 zł, przeprowadzana egzekucja z majątku strony znajdującej się w ciężkiej sytuacji życiowej i finansowej mogłoby doprowadzić do utraty środków niezbędnych do utrzymania siebie i rodziny. Skutek taki byłby niewątpliwie trudny do odwrócenia nawet w przypadku uchylenia zaskarżonej decyzji przez sąd. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.