V SA/Wa 1918/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Krystyna Madalińska – Urbaniak (spr.), Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak, , Protokolant st. sekr. sąd. - Marcin Kwiatkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lutego 2015 r. sprawy ze skargi A. W. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARIMR w W. z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania w pomniejszonej wysokości; oddala skargę. A. W. (zwany dalej: skarżącym) [...] maja 2013 r. złożył w Biurze Powiatowym ARiMR wniosek o przyznanie płatności ONW zgodnie z § 5 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarstw na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)", objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 - 2013 (Dz. U. Nr 40, poz. 329 ze zm.; dalej: rozporządzenie ONW). Natomiast w dniu [...] maja 2013 r. złożył zmianę do wniosku o przyznanie płatności do gruntów rolnych na 2013 r. We wniosku (po zmianie) zgłoszone zostało do przyznania jednolitej płatności obszarowej (JPO) - 2,17 ha, W niniejszym wniosku zadeklarowana została działka rolna o identyfikatorze "A" (deklaracja upraw - JPO) o powierzchni 2,17 ha położona na działce ewidencyjnej o numerze [...] (1,96 ha) oraz o numerze [...] (0,21 ha). Wraz ze zmianą do wniosku o przyznanie płatności A. W. złożył wniosek o weryfikację powierzchni PEG dla działki ewidencyjnej o numerze [...] oraz o numerze [...]. W dniu [...] czerwca 2013 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w P. poinformował wnioskodawcę, że aktualna wartość powierzchni maksymalnego obszaru kwalifikowanego na działce ewidencyjnej o numerze [...] wynosi 1,75 ha i na działce ewidencyjnej o numerze [...] wynosi 0,15 ha. W dniu [...] czerwca 2013 r. A.W. złożył do Biura Powiatowego ARiMR w P. wniosek o ponowną weryfikację powierzchni PEG dla działki ewidencyjnej o numerze [...] oraz [...]. W dniu [...] czerwca 2013 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w P. pismem [...] zwrócił się do Wydziału Kontroli na Miejscu [...] Oddziału Regionalnego o określenie wartości PEG dla działki ewidencyjnej o numerze [...] oraz [...] dla poszczególnych kampanii. W odpowiedzi na powyższe pismo Wydział Kontroli na Miejscu [...] Oddziału Regionalnego w dniu [...] lipca 2013 r. pismem [...] poinformował, że wartość PEG została wyznaczona prawidłowo i na działce ewidencyjnej o numerze [...] wynosi 1,75 ha natomiast na działce ewidencyjnej o numerze [...] wynosi 0,15 ha. Dnia [...] lipca 2013 r. w gospodarstwie beneficjenta przeprowadzona została kontrola metodą FOTO w zakresie kwalifikowalności powierzchni w oparciu o art. 26 ust. 1 Rozporządzenia Komisji (WE) NR 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina. Przedmiotowa kontrola stwierdziła następujące nieprawidłowości i przedeklarowanie powierzchni użytków na działce rolnej o identyfikatorze "A" (deklaracja upraw - JPO) o powierzchni deklarowanej 2,17 ha położoną na działce ewidencyjnej na działce ewidencyjnej o numerze [...] (1,96 ha) oraz o numerze [...] (0,21 ha) - powierzchnia stwierdzona 1,93 ha. Wobec powyższej działki rolnej zastosowany został kod błędu DR13+, DR53. W dniu [...] listopada 2013 r. Wydział Kontroli na Miejscu [...] Oddziału Regionalnego pismem, będącym odpowiedzią na wniesione zastrzeżenia do raportu, poinformował A.W., że kontrola przy użyciu techniki GPS została przeprowadzona prawidłowo i nie ma podstaw do przeprowadzenia ponownej kontroli. Mając na względzie wyniki kontroli w gospodarstwie Wnioskodawcy Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w P. w dniu [...] stycznia 2014 r. wydał decyzję w sprawie przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania. Na mocy niniejszej decyzji Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w O. pomniejszył kwotę przyznanej pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania W dniu [...] stycznia 2014 r. do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. zostało złożone odwołanie A.W. od powyższej decyzji. Strona podtrzymała prawidłowość zadeklarowanych powierzchni, wskazując jednocześnie na zmienność danych o kwalifikowalności powierzchni PEG na działce ewidencyjnej o numerze [...] oraz o numerze [...]. Decyzją Nr [...] z [...] maja 2014 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W ocenie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR organ I instancji rozpatrzył sprawę w oparciu o cały materiał zgromadzony w postępowaniu i w świetle tego materiału uznał za poprawne wyniki kontroli przeprowadzonej w gospodarstwie wnioskodawcy, które to stanowiły podstawę do wydania decyzji, wobec której strona wniosła odwołanie. Kontrola w gospodarstwie Wnioskodawcy, w ocenie organu II instancji, przeprowadzona została w sposób prawidłowy i rzetelny w oparciu o obowiązujące w tym zakresie przepisy w związku, z czym organ nie znalazł podstaw do podważenia jej wiarygodności albowiem kontrole na miejscu przeprowadzane są przez osoby do tego upoważnione. Zdaniem organu II instancji, przedmiotowa kontrola przeprowadzona została w sposób prawidłowy i rzetelny w oparciu o obowiązujące w tym zakresie przepisy, zaś stwierdzone podczas kontroli nieprawidłowości jednoznacznie obrazują zdjęcia podczas niej wykonane dyrektor OR ARiMR podkreślił, że strona złożyła we wniosku oświadczenie, że zna zasady przyznawania płatności oraz że dokumentacja zgromadzona w sprawie pochodzi od strony, poza protokołem z czynności kontrolnych, którego kopia została przekazana stronie. Dalej organ wyjaśnił, że kontrole na miejscu lub kontrole metodą FOTO są przeprowadzane przez właściwe władze w celu zweryfikowania warunków kwalifikowalności do przyznania płatności. Warunki kwalifikujące działki rolne do pomocy weryfikuje się za pomocą wszelkich właściwych środków. Agencja oraz podmioty wdrażające mogą powierzyć przeprowadzenie powyższych kontroli lub wizytacji w miejscu jednostkom organizacyjnym dysponującym odpowiednimi warunkami organizacyjnymi, kadrowymi i technicznymi. Organ odwoławczy podkreślił też, iż składając wniosek o przyznanie płatności producent rolny winien wskazać powierzchnię rzeczywistą spełniającą wymagania określone w § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)", objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 40, poz. 329 ze zm.), a nie ustaloną w oparciu o dane historyczne, które uległy dezaktualizacji. Powierzchnia faktyczna deklarowana do przyznania płatności winna być przez wnioskodawcę zweryfikowana, co powinno znaleźć odzwierciedlenie w obrysie użytkowanej powierzchni na załączniku graficznym, z wyłączeniem terenów niekwalifikujących się do objęcia płatnościami (takich jak tereny zadrzewione, zabudowania, drogi, rzeki, inne zbiorniki wodne). W związku z tym, iż producent rolny obrysował granice działki rolnej i określił powierzchnię upraw tym samym należy uznać, że pomiar rzeczywistej powierzchni gruntów uprawnionych do płatności dokonany został prawidłowo, albowiem granice działek rolnych określone na szkicu wykonanym w trakcie przeprowadzonych czynności kontrolnych w zakresie kwalifikowalności powierzchni są wiernym odzwierciedleniem obrysu tychże działek na załączniku graficznym dostarczonym przez Wnioskodawcę. Organ II instancji podtrzymał stanowisko wyrażone w decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P.. Zwrócił uwagę na fakt, iż z przeprowadzonej kontroli na miejscu został sporządzony materiał dowodowy w postaci dokumentacji fotograficznej kontrolowanego obszaru wyraźnie wskazujący na rozbieżności w deklaracji powierzchni, co też znajduje potwierdzenie w protokole z kontroli na miejscu (numer dokumentu [...]). Na podstawie raportu z czynności kontrolnych ustalono, iż w trakcie inspekcji terenowej stwierdzone zostały nieprawidłowości w zakresie powierzchni działek rolnych. W przypadku działek rolnych zgłoszonych do jednolitej płatności obszarowej stwierdzone nieprawidłowości powierzchniowe dotyczyły działki rolnej o identyfikatorze: "A" (deklaracja upraw - JPO) o powierzchni deklarowanej 2,17 ha położoną na działce ewidencyjnej na działce ewidencyjnej o numerze [...] (1,96 ha) oraz o numerze [...] (0,21 ha) - powierzchnia stwierdzona 1,93 ha. Wobec powyższej działki rolnej zastosowany został kod błędu DR13+, DR53. Dyrektor przypomniał też, że strona powołująca się na określone okoliczności faktyczne lub kwestionująca wartość zgromadzonych dowodów obciążona jest obowiązkiem przedstawienia odpowiednich wniosków dowodowych. W postępowaniu w sprawie płatności bezpośrednich strona została zobligowania do współdziałania z organem pod rygorem wywiedzenia dla niej negatywnych skutków. Ciężar wykazania spełnienia przesłanek, od których uzależnione jest uprawnienie do płatności obciąża rolnika, który wnioskował o przyznanie płatności obszarowej (art. 3 ust. 3 ustawy z 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego) . Oznacza to, że w sytuacji, gdy strona dąży do uzyskania określonego przywileju finansowego (w tym środków unijnych) winna dołożyć wszelkiej należytej staranności w celu jednoznacznego i pełnego wykazania, iż spełnia ona wszelkie ustawowe przesłanki uzyskania danej płatności. Jakiekolwiek zaniechania w tym zakresie obciążają natomiast ujemnie danego wnioskodawcę. W skardze z [...] lipca 2014 r. do tutejszego Sądu skarżący zarzucił, że wyniki kontroli, na których przedstawiono pomiary powierzchni wyłączonych z płatności oraz tych powierzchni, które została zakwalifikowane do płatności, są nieczytelne co uniemożliwia ocenę wiarygodności ustaleń organu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Wyjaśnić należy, iż niniejszej sprawie zastosowanie znajduje rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarstw na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)", objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 - 2013 (Dz. U. Nr 40, poz. 329 ze zm.), które reguluje zagadnienia dotyczące płatności ONW. W myśl § 2 pkt 2 i pkt 5 ww. rozporządzenia – płatność ONW przysługuje rolnikowi w rozumieniu przepisów art. 2 lit. a rozporządzenia nr 73/2009, zwanemu dalej "rolnikiem", jeżeli: - jeżeli łączna powierzchnia posiadanych przez niego działek rolnych w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, zwanych dalej "działkami rolnymi", lub ich części, położonych na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, zwanych dalej "obszarami ONW", na których jest prowadzona działalność rolnicza w rozumieniu art. 2 lit. c rozporządzenia nr 73/2009, wynosi co najmniej 1 ha; - jeżeli są przestrzegane wymogi i normy określone w przepisach o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, zgodnie z przepisami art. 50a i art. 51 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz. UE L 277 z 21.10.2005, str. 1, z późn. zm.). Sprawdzeniu powyższych warunków przyznania wnioskowanej płatności ONW oraz stwierdzeniu ich spełnienie przez wnioskodawcę, służy m.in. instrument prawny w postaci kontroli administracyjnej określonej przepisami unijnymi (art. 26 i nast. rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. WE nr L 2009.316.35, ze zm.). Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że skarżący zdeklarował do płatności ONW na działkach ewidencyjnych nr [...] i [...] działkę rolną A o powierzchni 2,17 ha. Organy ARiMR stwierdziły natomiast powierzchnię na działce A, kwalifikującą się do przyznania płatności ONW o wielkości 1,93 ha. Z powyższego wynika, że w przedmiotowej sprawie kwestii spornej nie stanowiły przepisy prawa, lecz stan faktyczny sprawy. W ocenie organów, okoliczności faktyczne zostały w sprawie właściwie ustalone, na podstawie prawidłowo i wyczerpująco zgromadzonego materiału dowodowego, tj. dowodów uzyskanych w wyniku przeprowadzenia, odpowiadającej wymogom prawa unijnego i krajowego kontroli administracyjnej wniosku w Zintegrowanym Systemie Zarządzania i Kontroli (ZSZiK), w ramach systemu identyfikacji działek rolnych (LIPS), ustanowionego na podstawie zaimplementowanych do tego systemu zaktualizowanych kolorowych ortofotomap, a świadczących o prawidłowości poczynionych ustaleń co do powierzchni PEG przedmiotowych działek rolnych producenta rolnego. Ponadto na wniosek Strony zostałą w dniu [...].07.2013 r. przeprowadzona kontrola na miejscu. Zdaniem zaś skarżącego, organy dokonały, w oparciu o ortofotomapy oraz pomiar urządzeniem GPS, nieprawidłowych ustaleń faktycznych, bo nieodpowiadających wymogom Kodeksu postępowania administracyjnego. Jako, że w przedmiotowej sprawie kwestię sporną stanowił stan faktyczny sprawy, należało oceniając prawidłowość podjętych w sprawie rozstrzygnięć rozważyć, czy materiał dowodowy zgromadzony w sprawie pozwalał organom na poczynienie ustaleń stanowiących podstawę wydanych w sprawie decyzji oraz czy skarżący przedstawił w sprawie jakiekolwiek dowody mogące podważyć te ustalenia. Samo oświadczenie rolnika kwestionujące ustalenia organów, nie poparte materiałem dowodowym, jest bowiem w ocenie Sądu niewystarczające do podważenia dowodów przedstawionych przez organy. Wynika to z faktu, że w postępowaniu w sprawach dotyczących płatności rolnych obowiązują, odmienne zasady przeprowadzania postępowania wyjaśniającego w stosunki do zasad określonych w k.p.a. W postępowaniu tym stosuje się bowiem w pierwszej kolejności regulacje proceduralne zawarte w ustawie z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz. 427 ze zm.), zaś przepisy k.p.a. mają zastosowanie dopiero, jeżeli powyższa ustawa nie stanowi inaczej (art. 21 ust. 1 ustawy). Powyższa ustawa jednoznacznie stanowi, że ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne, a ponadto określa ona, że to strony i inne osoby uczestniczące w omawianym postępowaniu mają obowiązek przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek (art. 21 ust. 3). Organ administracyjny został zaś zobligowany przez ustawodawcę, poza obowiązkiem czuwania nad przestrzeganiem zasady praworządności, jedynie do wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego (art. 21 ust. 2 pkt 2), natomiast jego obowiązkiem nie jest już wymóg podejmowania z urzędu wszelkich działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, tak jak ma to miejsce w ramach reguł ogólnych postępowania administracyjnego. Dokonując oceny zasadności zarzutów skargi należy zatem mieć na względzie ww. specyfikę postępowania w sprawach dotyczących płatności bezpośrednich, a także okoliczność, że wniosek skarżącego o przyznanie płatności na 2010 r. został poddany kontroli administracyjnej z wykorzystaniem systemu identyfikacji działek rolnych (LIPS), o którym mowa w art. 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 (Dz. Urz. WE nr L z 31 stycznia 2009 r., str. 16) oraz w oparciu o wyniki kontroli na miejscu przeprowadzane na podstawie art. 26 i nast. Rozporządzenia ( WE) 1122/2009 , a więc mającego oparcie w prawie unijnym. Według wskazanego przepisu system identyfikacji działek rolnych ustanawiany jest na podstawie map lub dokumentów ewidencji gruntów lub też innych danych kartograficznych oraz korzysta on z technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych, w tym najlepiej ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych, przy zastosowaniu jednolitego standardu gwarantującego dokładność, co najmniej równą dokładności kartografii w skali 1:10000. Jak wyjaśniły organy, wszystkie wykonywane na potrzeby posiadanego przez Polskę LIPS prace, w tym zaimplementowane do posiadanego przez ARiMR systemu informacji działek rolnych ortofotomapy cyfrowe są wykonywane, nadzorowane i zatwierdzane przez osoby posiadające stosowane uprawnienia i odpowiednie kwalifikacje w dziedzinie geodezji i kartografii, w zakresie pomiarów geodezyjnych, rozgraniczeń i podziału nieruchomości lub fotogrametrii i teledetekcji. Sam zaś LIPS, który posiada Polska oparty jest na skali co najmniej 1:5000. W kontrolowanej sprawie orzekające organy oparły ustalenie co do powierzchnia PEG spornej działki właśnie na podstawie zaimplementowanych do LIPS i zaktualizowanych ortofotomap, zweryfikowanych następnie poprzez pomiar urządzeniem GPS w trakcie kontroli na miejscu. Kontrole te wykazały jednoznacznie inną powierzchnię kwalifikująca się do płatności niż ta określona we wniosku przez skarżącego, Sąd zauważa przy tym – odnosząc się do zarzutów skarżącego– że system informatyczny będący w dyspozycji ARiMR umożliwia dokonanie pomiaru powierzchni obiektów także o nieregularnych kształtach. Jak wspomina organ pomiary te wykonywane są przez wyspecjalizowane jednostki organizacyjne, które spełniają wymogi określone w § 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 31 maja 2007 r. w sprawie warunków, jakie powinny spełniać jednostki organizacyjne, którym można powierzyć wykonywanie czynności kontrolnych w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2008 Nr 183, poz. 1138). Podkreślić należy, że wszystkie powyższe ustalenia organów znalazły potwierdzenie, podczas przeprowadzonej [...] lipca 2013 r. kontroli na miejscu na spornej działce, co uwidacznia "Raport z czynności kontrolnych w zakresie kwalifikowalności powierzchni". Z Raportu wynika, że skarżący w 2013 r. zadeklarował powierzchnię działki rolnej A na działkach ewidencyjnych [...] i [...] z czego powierzchnię 1,96 ha zadeklarował na działce nr [...], a 0,21 ha na działce [...]. W wyniku przeprowadzonych czynności kontrolnych stwierdzono łączną powierzchnię działki rolnej A w wysokości 1,93 ha. Skarżący kwestionuje pomiary dokonane w trakcie kontroli na miejscu. Należy uznać te zastrzeżenia za całkowicie bezpodstawne. W ocenie Sądu Skarżący nie przedstawił żadnych merytorycznych argumentów podważających wyniki kontroli. Należy zauważyć, że dołączone do Raportu szkice wskazują na rzetelne dokonanie pomiarów. Argumentem wystarczającym nie mogą być także inne powierzchnie PEG ustalane przez organ w latach poprzednich, bowiem w każdym roku powierzchnia działek rolnych wykorzystywanych na cele produkcji rolnej mogą się przecież różnić. Reasumując Sąd uznał, że analiza akt sprawy dała podstawę do stwierdzenia, że zarzuty skarżącego są nietrafne i nie podważają ustaleń organów co do faktycznego użytkowania powierzchni zadeklarowanej we wniosku o przyznanie płatności. Oprócz Raportu z czynności kontrolnych w aktach znajduje się jeszcze informacja wyjaśniająca (k 45 akt adm.), w której szczegółowo opisano wszystkie wykluczenia, a także mapy ze szczegółowym pomiarem wykluczeń (k. 35 do 44). Zgodnie z art. 16 ust. 5 rozporządzenia Komisji (UE) Nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 roku jeśli obszar zadeklarowany przekracza obszar zatwierdzony pomoc oblicza się na podstawie zatwierdzonego obszaru pomniejszonego o podwojoną różnicę, którą stwierdzono, jeżeli różnica ta przekracza albo 3 % albo dwa hektary, ale nie więcej niż 20 % zatwierdzonego obszaru. Jeśli wspomniana różnica przekracza 20 % zatwierdzonego obszaru, dla danej grupy upraw nie przyznaje się pomocy. Jeżeli wspomniana różnica przekracza 50%, beneficjenta wyklucza się ponownie z uzyskania pomocy do różnicy między obszarem zadeklarowanym we wniosku o płatność a zatwierdzonym obszarem. W świetle powyższych ustaleń organy obu instancji zasadnie stwierdziły zawyżenie przez skarżącego we wniosku o przyznanie płatności ONW powierzchni działki kwalifikującej się do płatności (2,17 ha), o 0,23 ha – co stanowi 12,4352 % powierzchni stwierdzonej (1,93 ha). W rezultacie organy prawidłowo pomniejszyły przyznane kwoty płatności. Mając na uwadze to, że podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 20 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.) oddalił skargę.