V SA/Wa 1921/11
WyrokWSA w Warszawie2012-04-05
Skład orzekający: Izabella Janson, Beata Krajewska, Piotr Piszczek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na czynność egzekucyjną może być podstawą do oceny zasadności wszczęcia postępowania egzekucyjnego, prawidłowości jego prowadzenia, czy też prawidłowości postępowania dotyczącego zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji?Ratio decidendi
Skarga na czynność egzekucyjną, zgodnie z art. 54 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, przysługuje jedynie na czynności typu wykonawczego, a nie na czynności procesowe, w ramach których organ rozstrzyga o prawach i obowiązkach. W ramach takiej skargi można podnosić wyłącznie kwestie formalnoprawne dotyczące prawidłowości postępowania organu egzekucyjnego w związku z dokonywaniem czynności egzekucyjnych. Nie można natomiast podnosić zarzutów, które są podstawą innych środków zaskarżenia, takich jak zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji, czy też kwestii związanych z wnioskiem o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego.Stan faktyczny
Zobowiązany J. O. zaskarżył czynność egzekucyjną polegającą na zajęciu rachunku bankowego, podnosząc zarzuty dotyczące bezprawności egzekucji z uwagi na wniesione zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego, naruszenie przepisów art. 33 pkt 3, 6 i 7 u.p.e.a., brak doręczenia upomnienia oraz niezgodne z orzeczeniem określenie obowiązku w tytułach wykonawczych. Organy administracji (Dyrektor Izby Skarbowej, Minister Finansów) utrzymały w mocy postanowienia o oddaleniu skargi, uznając czynność egzekucyjną za zgodną z prawem. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę zobowiązanego.Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Beata Krajewska, Sędzia NSA - Piotr Piszczek (spr.), Protokolant specjalista - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi J. O. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną; Oddala skargę
Dyrektor Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w C. na podstawie tytułów wykonawczych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. o nr [...] do [...] wszczął egzekucję względem J. O. (dalej zobowiązany lub skarżący).
Zawiadomienia z dnia [...].01.2011 r. o nr [...] do [...] organ egzekucyjny dokonał zajęcia prawa majątkowego stanowiącego wierzytelności z rachunków bankowych w P. S.A. w S., który potwierdził odbiór zawiadomień o zajęciu w dniu [...].01.2011 r. W tym samym też dniu powyższe zawiadomienia o zajęciu oraz odpisy ww. tytułów wykonawczych otrzymał Zobowiązany.
Pismem z dnia [...].01.2011 r. Zobowiązany zaskarżył dokonaną czynność egzekucyjną podnosząc jej bezprawność z uwagi na fakt wniesienia zarzutów w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego, w którym zarzuca naruszenie przepisów art. 33 pkt 3, 6 i 7 u.p.e.a. Zobowiązany twierdził, że skoro wniósł w myśl art. 33 u.p.e.a. zarzuty a także wniosek o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego stosownie do art. 35 u.p.e.a. to niedopuszczalne było dokonanie zakwestionowanej czynności egzekucyjnej. Zobowiązany domagał się uchylenia dokonanej czynności egzekucyjnej i umorzenia w tym zakresie postępowania egzekucyjnego, a nadto wniósł o przeprowadzenie dowodu w sprawie z akt sprawy Sądu Okręgowego w K. o sygn. akt [...] oraz z akt sprawy dotyczących wniesionych zarzutów w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego.
Dyrektor Izby Skarbowej w K. postanowieniem z dnia [...].03.2011 r. nr [...] oddalił wniesioną skargę. Uznał bowiem, iż czynność egzekucyjna została dokonana zgodnie z obowiązującymi przepisami.
Pismem z dnia [...].03.2011 r. Zobowiązany nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem zaskarżył je do Ministra Finansów, wnosząc o uchylenie postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej i umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o nr od [...] do [...], a także wstrzymanie na podstawie art. 35 u.p.e.a. prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Strona ponownie zarzucała naruszenie art. 33 pkt. 3, 6, 7 u.p.e.a. oraz wnosiła o przeprowadzenie dowodu z sądowych akt sprawy.
Postanowieniem z dnia [...].07.2011 r. o nr [...] Minister Finansów utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. Uznał bowiem, iż czynność została dokonana zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.
Pismem z dnia [...].08.2011 r. Zobowiązany, nie uznając słuszności wydanego przez Ministra Finansów rozstrzygnięcia, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Skarżący podniósł bezprawność dokonanej czynności egzekucyjnej z uwagi na fakt wniesienia zarzutów w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego, w którym zarzucił naruszenie przepisów art. 33 pkt 3,6,7 u.p.e.a. Nadto wskazał, że wystawiając tytuły wykonawcze dochodzony obowiązek określono niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia bowiem w jego przypadku nie wydano żadnego orzeczenia nakładającego na niego obowiązek uiszczenia składek ZUS. Jego zdaniem wynika to z faktu, że pomiędzy nim a Zakładem Ubezpieczeń Społecznych toczy się przed Sądem Okręgowym w K. postępowanie dotyczące zasadności objęcia go ubezpieczeniem społecznym. Uważa także, że naruszono przepis art. 33 § 7 u.p.e.a poprzez brak doręczenia upomnienia przed wystawieniem tytułów wykonawczych. Mając na uwadze podniesione zarzuty, zdaniem Skarżącego, zajęcie rachunku bankowego dokonane było bezzasadnie. Zobowiązany twierdzi, że skoro wniósł w myśl art. 33 u.p.e.a zarzuty, a także wniosek o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego stosownie do art. 35 u.p.e.a., to niedopuszczalne było dokonanie zakwestionowanej czynności egzekucyjnej. Zobowiązany domaga się uchylenia dokonanej czynności egzekucyjnej i umorzenia w tym zakresie postępowania egzekucyjnego.
W efekcie zażądano nadto przeprowadzenia dowodu z akt sprawy Sądu Okręgowego w K. o sygn. akt [...].
Skarżący wniósł o uwzględnienie powyższych zarzutów i uchylenie w całości postanowień wydanych w I i II instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi II lub I instancji, przy przyznaniu jemu kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę – postulując jej oddalenie – podniesiono argumenty zbieżne z motywami zaskarżonych aktów administracyjnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonego postanowienia stanowił przepis art. 54 ustawy z dnia 17.06.1966 r. u.p.e.a. Stosownie do powołanego przepisu prawa, Zobowiązanemu przysługuje skarga na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego organu egzekucyjnego lub egzekutora, zmierzające do zastosowania lub zrealizowania środka egzekucyjnego.
Należy zaznaczyć, że skarga przysługuje jedynie na czynności typu wykonawczego, nie przysługuje natomiast na czynności procesowe, polegające na wydawaniu aktów administracyjnych, w ramach których organ egzekucyjny rozstrzyga o prawach i obowiązkach uczestników postępowania. Organ nadzoru dokonuje zatem oceny czynności egzekucyjnej badając czy w ramach zastosowanego środka egzekucyjnego organ egzekucyjny wypełnił dyspozycje wynikające z przepisów regulujących procedurę zastosowania tego środka.
Odnosząc się do przedstawionych zarzutów dotyczących niedopuszczalności egzekucji, niedoręczenia upomnienia przedegzekucyjnego oraz określenia w tytułach wykonawczych obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia wyjaśnić należy, iż kwestie te nie mogą być przedmiotem oceny w postępowaniu wszczętym w trybie art. 54 u.p.e.a. W ramach skargi na czynność egzekucyjną można podnosić wyłącznie kwestie formalnoprawne odnoszące się do prawidłowości postępowania organu egzekucyjnego lub egzekutora w związku z dokonywaniem czynności egzekucyjnych. Nie można natomiast podnosić zarzutów, które są podstawą wniesienia innego środka zaskarżenia. Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie podkreśla się, że skarga na czynności egzekucyjne nie będzie przysługiwać w sytuacjach, gdy przewiduje się inne środki zaskarżenia (zarzuty, zażalenia na postanowienia, żądanie wyłączenia rzeczy lub prawa majątkowego spod egzekucji) albo w sytuacjach, gdy przewiduje się wniesienie pozwu do sądu.
W postępowaniu wszczętym skargą na czynności egzekucyjne – stanowiącym w istocie fragment postępowania egzekucyjnego – ocenie podlegają tylko zastrzeżenia odnoszące się do konkretnej czynności egzekucyjnej. W postępowaniu tym nie orzeka się ani o zasadności wszczęcia postępowania egzekucyjnego, ani też nie ocenia się prawidłowości jego prowadzenia jak również nie ocenia prawidłowości prowadzonego przez wierzyciela postępowania. Rozstrzygnięcie w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne, co do zasady, nie ma wpływu na możliwość prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Uwzględnienie skargi wywiera skutki jedynie w zakresie czynności, na którą ją wniesiono.
Podniesione przez skarżącego zarzuty enumeratywnie wymienione w art. 33 u.p.e.a, jako podstawa do wniesienia zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej, wnosi się do organu egzekucyjnego w terminie7 dni od dnia otrzymania odpisu tytułu wykonawczego. Z akt sprawy wynika, że Strona skorzystała z uprawnienia do wniesienia zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego bowiem pismem z dnia [...].01.2011 r. wniosła je do organu egzekucyjnego. Wskazać również należy, iż z uwagi na odrębność trybów określających procedurę środków zaskarżenia jakimi są zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji oraz skarga na czynności egzekucyjne niemożliwe jest dokonanie oceny prawidłowości postępowania dotyczącego zarzutów. Z tychże przyczyn na uwagę nie zasługuje również, wyjaśniona w trybie zarzutów, kwestia przeprowadzenia dowodu z akt sprawy Sądu Okręgowego w K.
Wskazać również należy, iż wniosek o wstrzymanie, stosownie do art. 35 u.p.e.a, postępowania egzekucyjnego nie podlega rozpoznaniu w trybie skargi na czynność egzekucyjną.
Z akt sprawy wynika, że zgodnie z art. 7 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji organ egzekucyjny zastosował jeden ze środków egzekucyjnych przewidzianych w art. 1a pkt 12 lit. a powołanej ustawy.
Analizując przebieg zaskarżonej czynności egzekucyjnej polegającej na zajęciu wierzytelności z rachunków bankowych nie stwierdzono nieprawidłowości i naruszenie przepisów prawa. Podstawę dokonania zajęcia rachunków bankowych stanowiły tytuły wykonawcze o nr od [...] do [...] wystawione przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C., których odpisy zostały Skarżącemu doręczone w dniu [...].01.2011 r. wraz z zawiadomieniami o zajęciu z dnia [...].01.2011 r. o tych samych numerach.
Zajęcia wierzytelności z rachunków bankowych dokonano zgodnie z art. 80 § 1 u.p.e.a. przez przesłanie do banku ww. zawiadomień o zajęciu wierzytelności pieniężnych z rachunków bankowych do wysokości egzekwowanych należności piniężnych wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia w terminie dochodzonych wierzytelności oraz kosztami egzekucyjnymi.
Analizując stan faktyczny stwierdzono że ww. zajęcia zostały podpisane przez uprawnionego pracownika organu egzekucyjnego i dostarczone zarówno do dłużnika zajętej wierzytelności, jak i Zobowiązanemu. W dokonanej czynności organu egzekucyjnego nie dopatrzono się też uchybień formalnych. Zawiadomienia o zajęciu wierzytelności z rachunków bankowych odpowiadały bowiem wzorowi ustalonemu dla tego rodzaju druków w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 22.11.2001 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. nr 137, poz. 1541, z późn. zm.). Stwierdzono, że czynność egzekucyjna została dokonana zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 67 i 80 u.p.e.a.
Mając na uwadze treść art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) należało orzec jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło