V SA/Wa 1922/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym postanawia: sprostować oczywistą omyłkę zawartą w sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 października 2015 r. w ten sposób, że w miejsce słów "dwa tysiące siedemnaście" wpisać "dwa tysiące osiemset siedemnaście złotych". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w wyroku z dnia 13 października 2015 r., sygn. akt V SA/Wa 1922/15, w pkt 2 zasądził od Dyrektora Izby Celnej w Warszawie na rzecz S. Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 2817 zł. Opisując słownie kwotę wpisano: "dwa tysiące siedemnaście". Pismem z dnia 5 kwietnia 2016 r. Dyrektor Izby Celnej w Warszawie wniósł o sprostowanie ww. wyroku z uwagi na różnicę w zapisie słownym i cyfrowym zasądzonej kwoty tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Czynności tej mogą podlegać zarówno wadliwości sentencji, jak i uzasadnienia orzeczenia. Sprostowanie wyroku nie jest ograniczone żadnym terminem. Można go dokonać w każdym czasie, a więc także po uprawomocnieniu się wyroku. Podkreślenia wymaga, że sprostowanie orzeczenia może nastąpić zarówno z urzędu, jak i na żądanie strony. Świadczy o tym chociażby art. 159 p.p.s.a., który stanowi, że: "wniosek o sprostowanie, uzupełnienie lub wykładnię wyroku nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia środka zaskarżenia", oraz art. 194 § 1 pkt 5 p.p.s.a. przewidujący prawo wniesienia zażalenia także na postanowienie o odmowie sprostowania orzeczenia (por. B. Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX 2013). Nie ulega wątpliwości, że na skutek błędu pisarskiego w sentencji ww. wyroku mylnie opisano słownie wysokość zasądzonych na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania sądowego: "dwa tysiące siedemnaście", zamiast prawidłowo wskazanej kwoty: "dwa tysiące osiemset siedemnaście". Z tych względów, na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.