V SA/Wa 1930/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jadwiga Smołucha po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z dnia [...] września 2020 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oraz odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić skargę Pismem z 5 października 2020 r. S. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej Spółka, Skarżąca) złożyła skargę do Sądu na decyzję Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z (...) września 2020 r. nr (...), w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oraz odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie zawartej w wiążącej informacji taryfowej nr PL (...) z (...) czerwca 2020 r. dla towaru o nazwie "mączka paszowa z piór". Zarządzeniem z 18 listopada 2020 r. Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał Skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie oryginału lub uwierzytelnionej kopii dokumentu, z którego wynika upoważnienie T. K. i R. Ł. do występowania w imieniu strony skarżącej przed sądami administracyjnymi, w tym do podpisania skargi z (...) października 2020 r., tj. np. odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego – w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Wezwanie Sądu zostało odebrane przez B. K. (osobę upoważnioną do odbioru) w dniu 18 grudnia 2020 r., co potwierdza duplikat pocztowego potwierdzenia odbioru dołączony do pisma Poczty Polskiej S.A. z 4 marca 2021 r., nadesłanego na skutek wszczętego przez Sąd postępowania reklamacyjnego o nr (...) (k. 35-37 akt sprawy). W dniu 4 stycznia 2021 r. (data nadania) Skarżąca nadesłała przy piśmie z 30 grudnia 2020 r. informację odpowiadającą odpisowi pełnemu z Krajowego Rejestru Sądowego. Postanowieniem z 8 kwietnia 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2033/20 odrzucił skargę, stwierdzając że wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi doręczono 18 grudnia 2020 r. Zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął z dniem 28 grudnia 2020 r. Jednak Skarżąca uzupełniła brak formalny skargi w dniu 4 stycznia 2021 r., a więc z uchybieniem terminu. W zażaleniu na ww. postanowienie Skarżąca wskazała, że wezwanie odebrała 28 grudnia 2020 r., a więc termin usunięcia braków upływał 4 stycznia 2021 r. i właśnie w tym dniu Spółka nadała pismo zawierające uzupełnienie braków formalnych skargi. W załączeniu do zażalenia Spółka przedłożyła kserokopię potwierdzenia odbioru ww. wezwania. Zarządzeniem z 30 czerwca 2021 r. WSA w Warszawie zwrócił się do Poczty Polskiej S.A. o wyjaśnienie wątpliwości związanych z datą doręczenia przesyłki. W odpowiedzi na powyższe pismo Poczta Polska wskazała, że nie jest w stanie stwierdzić, czy nadesłana przez Stronę kserokopia potwierdzenia odbioru dotyczy tej samej przesyłki. Postanowieniem z 20 października 2021 r., sygn. I GZ 320/2 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 8 kwietnia 2021 r., sygn. akt V SA/Wa 2033/20 wskazując, że Sąd I instancji powinien wyjaśnić istniejące w sprawie rozbieżności dotyczące daty doręczenia wezwania wynikające z duplikatu pocztowego potwierdzenia odbioru dołączonego do pisma Poczty Polskiej S.A. z 4 marca 2021 r. i załączonej do zażalenia kopii odbioru wezwania z 14 grudnia 2020 r., o kodzie 444675 14.12.2020 16490400418611 MWL5. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, że zgodnie z treścią art. 190 p.p.s.a. Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Mając na uwadze wytyczne zawarte w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia z 20 października 2021 r., sygn. I GZ 320/20 wskazać należy na rozbieżność dotyczącą daty doręczenia wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi jaką wskazano na duplikacie pocztowego potwierdzenia odbioru, tj. 18 grudnia 2020 r. (k.61) oraz na nadesłanej przez Stronę kopii odbioru wezwania, tj. 28 grudnia 2020 r. (k. 53). Jak wynika z akt niniejszej sprawy zarządzeniem z 18 listopada 2020 r. strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi, pod rygorem odrzucenia skargi – w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania. W myśl art. 65 § 1 p.p.s.a. sąd dokonuje doręczeń przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2018 r. poz. 2188 oraz z 2019 r. poz. 1051, 1495 i 2005), przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy albo za pomocą środków komunikacji elektronicznej, na warunkach określonych w art. 74a. Natomiast na podstawie art. 65 § 2 p.p.s.a. do doręczania pism w postępowaniu sądowym przez operatora pocztowego, stosuje się tryb doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym, jeżeli przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej. Zgodnie z § 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 6 maja 2020 r. w sprawie szczegółowego trybu i sposobu doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym (Dz. U. 2020 r., poz. 819, dalej: rozporządzenie) odbierający przesyłkę potwierdza jej odbiór na formularzu potwierdzenia odbioru przez wpisanie daty otrzymania przesyłki i umieszczenie czytelnego podpisu zawierającego imię i nazwisko (ust. 1). Pracownik operatora lub osoba występująca w imieniu operatora, pracownik sądowej służby doręczeniowej lub osoba zatrudniona w sądzie, zwani dalej "doręczającym", wpisują na formularzu potwierdzenia odbioru datę doręczenia przesyłki, imię i nazwisko odbiorcy i zaznaczają sposób doręczenia, co potwierdzają własnoręcznym podpisem. Na przesyłce doręczający wpisuje datę doręczenia, co potwierdza własnoręcznym podpisem (ust. 2). W myśl § 5 jeżeli doręczającym jest pracownik operatora lub osoba występująca w imieniu operatora, niezwłocznie po doręczeniu przesyłki przekazuje formularz potwierdzenia odbioru placówce pocztowej operatora, która na pierwszej stronie formularza potwierdzenia odbioru umieszcza odcisk datownika i odsyła je sądowi wysyłającemu (ust. 1). Powyższe wskazuje, że w przypadku doręczeń dokonywanych przez sąd za pośrednictwem operatora pocztowego dowodem takiego skutecznego doręczenia przesyłki sądowej jest tzw. zwrotne potwierdzenie odbioru. Z nadesłanej przez Skarżącą kserokopii zwrotnego potwierdzenia odbioru (opatrzonego przez Biuro Podawcze WSA kodem 444675 14.12.2020 16490400418611 MWL5) wynika, że przesyłka opisana, m.in. jako "wezw. do wyk. prawa do rep.", została odebrana przez A.P. w dniu 28 grudnia 2020 r. Jak już powyżej wskazano zwrotne potwierdzenie odbioru jest dowodem skutecznego doręczenia przesyłki sądowej. Podkreślenia wymaga jednakże, że dowodem takim może być jedynie prawidłowo wypełnione potwierdzenie odbioru, które jest dokumentem urzędowym, potwierdzającym fakt i datę doręczenia wskazanych w nim pism. Korzysta ono z domniemania prawidłowości (por. postanowienie SN z dnia 23 marca 2011 r., sygn. akt V CZ 123/10, opubl. Lex nr 785895). Tymczasem nadesłana przez Spółkę kserokopia z.p.o. zawiera – zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia – datę i podpis odbierającego, nie spełnia natomiast warunku określonego w § 5 rozporządzenia, tj. nie zawiera na pierwszej stronie formularza potwierdzenia odbioru, odcisku datownika pocztowej placówki oddawczej. Skoro zatem z nadesłanej przez Skarżącą kserokopii wynika, że formularz potwierdzenia odbioru nie został prawidłowo wypełniony, to nie może on stanowić dowodu skutecznego doręczenia przesyłki sądowej w dacie wskazanej na z.p.o. Ponadto w aktach sprawy znajduje się duplikat potwierdzenia odbioru wezwania dołączony do pisma Poczty Polskiej S.A. z 4 marca 2021 r., nadesłanego na skutek wszczętego przez Sąd postępowania reklamacyjnego o nr (...) (k. 35-37 akt sprawy), z którego wynika, że wezwanie Sądu zostało odebrane przez B. K. (osobę upoważnioną do odbioru) w dniu 18 grudnia 2020 r. W tym miejscu zauważyć należy, że duplikat zwrotnego potwierdzenie odbioru przesyłki, otrzymanego w efekcie przeprowadzonego postępowania reklamacyjnego w zakresie doręczenia ww. przesyłki jest dokumentem urzędowym – korzystającym z domniemania prawdziwości oraz z domniemania zgodności z prawdą. W sytuacji sporządzenia duplikatu zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki dokument ten wystawiany jest na podstawie posiadanych przez urząd pocztowy dokumentów potwierdzających dokonanie doręczenia przesyłki. Jednocześnie należy podkreślić, że w postępowaniu reklamacyjnym duplikat zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki ma charakter dokumentu urzędowego, bowiem stanowi wynik rozpatrzenia reklamacji pocztowej w sposób przewidziany prawem i w zakresie działania podmiotu, który wyjaśnień udzielił, poświadczając tym samym zaistnienie określonych faktów. W związku z tym dokument ten stanowi dowód stwierdzający w sposób wystarczający i jednoznaczny doręczenie przesyłki adresatowi w konkretnym dniu. W orzecznictwie sądów administracyjnych reprezentowany jest pogląd, że duplikat zwrotnego potwierdzenia odbioru jest dokumentem urzędowym potwierdzającym z urzędu doręczenie przesyłki (tak np. wyrok NSA z 29 listopada 2011 r., sygn. akt II GSK 1223/10). Nie sposób też domniemywać, że Poczta Polska podaje nieprawdę odpowiadając na złożoną przez organ interwencję, gdyż odpowiedź ta została sporządzona na podstawie posiadanych przez Pocztę Polską dokumentów, w tym bez wątpienia na podstawie karty doręczeń (por. wyrok NSA z 5 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FSK 1767/10). Mając na uwadze powyższe Sad uznał, że wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało doręczone Spółce w dacie 18 grudnia 2020 r., wskazanej na dokumencie urzędowym, tj. nadesłanym przez Pocztę Polską duplikacie potwierdzenia odbioru wezwania. Natomiast nadesłana przez Spółkę kserokopia z.p.o., na której brak odcisku datownika pocztowej placówki oddawczej, nie może stanowić dowodu skutecznego doręczenia przesyłki sądowej. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w terminie jej braków formalnych. Jak wynika z akt sprawy przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi została wysłana na adres Skarżącej podany w skardze i skutecznie doręczona w dniu 18 grudnia 2020 r. osobie uprawnionej do odbioru. Wobec tego siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął z dniem 28 grudnia 2020 r. Jednak Skarżąca uzupełniła brak formalny skargi w dniu 4 stycznia 2021 r., a więc z uchybieniem terminu. W zaistniałych okolicznościach skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji.