V SA/Wa 1932/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Małgorzata Rysz, Sędzia WSA - Jolanta Bożek, Sędzia WSA - Dorota Mydłowska (spr.), Protokolant - Monika Włochińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 maja 2010 r. sprawy ze skargi S. S. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu zasądzonych kosztów zastępstwa prawnego 1. oddala skargę; 2. zasądza od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz r.pr. M. S. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu kwotę 292,80 zł (dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy), w tym tytułem wynagrodzenia kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) oraz tytułem 22% podatku od towarów i usług kwotę 52,80 zł (pięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy). Przedmiotem skargi wniesionej pismem z dnia 10 listopada 2009 r. przez S. S. jest decyzja Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] października 2009 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] o odmowie umorzenia należności z tytułu kosztów zastępstwa prawnego zasadzonych w wyroku Sądu Okręgowego w W. Wydziału [...] Cywilnego z dnia [...] czerwca 2007 r. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym: W dniu [...] maja 2009 r. S. S. złożył wniosek o umorzenie należności pieniężnej w kwocie [...] zł przysługującej Wojskowej Agencji Mieszkaniowej tytułem kosztów zastępstwa procesowego zasądzonych wyrokiem Sądu Okręgowego w W. z dnia [...] czerwca 2007 r., sygn, akt [...], oddalającego powództwo o ustalenie. Dyrektor Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. w dniu [...] sierpnia 2009 r. wydał decyzję znak: [...] o odmowie umorzenia należności pieniężnej w kwocie [...] zł. W dniu [...] września 2009 r. do Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. wpłynęło odwołanie S. S.. W uzasadnieniu odwołania S. S.poddał w wątpliwość twierdzenie organu pierwszej instancji, że skierowanie egzekucji do jego świadczenia rentowego nie spowoduje istotnego zagrożenia dla dalszej egzystencji. S. S. zwrócił również uwagę, iż przesłał wszystkie niezbędne dokumenty, a także podkreślił trudną sytuację rodzinną w postaci problemów finansowych i zdrowotnych. Zdaniem S. S. sytuacja jest nadzwyczajna, ze względu na stan zdrowia oraz kryzys gospodarczy, którego nie spowodował, a nie może podjąć pracy. Pomimo trudnej sytuacji S.S.nie zamierza również korzystać z pomocy społecznej, a jak sam stwierdził "woli głodować niż się przed nimi płaszczyć (...)". Po rozpoznaniu ww. odwołania decyzją z dnia [...] października 2009 r. Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego w W. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ stwierdził, że zaistniały przesłanki by utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej wyjaśnił, że zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2005 r. Nr 41, poz. 398 z późn. zm.) należności Wojskowej Agencji Mieszkaniowej mogą być umarzane w przypadkach uzasadnionych względami społecznymi, gospodarczymi lub finansowymi. Szczegółowo zagadnienie umorzenia należności przysługującej Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, a co za tym idzie także należności objętej wnioskiem dłużnika regulują przepisy rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 29 października 2004 r. w sprawie umarzania, odraczania i rozkładania na raty należności przysługujących Wojskowej Agencji Mieszkaniowej. Stosownie do postanowień § 2 ust. 1 pkt 2 niniejszego rozporządzenia należności pieniężne przysługujące Agencji mogą być umarzane w całości lub części w razie wystąpienia następującej przesłanki - dłużnik, będący osobą fizyczną, posiada wyłącznie składniki niepodlegające egzekucji sądowej lub administracyjnej na podstawie odpowiednio art. 829 - 833 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U, Nr 43, poz. 298, z późn. zm.) lub art. 8 - 10 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968, z późn. zm.) oraz przedmioty codziennego użytku domowego albo egzekucja należności spowodowałoby istotne zagrożenie dla dalszej egzystencji osoby dłużnika lub członków rodziny. Ponadto zgodnie z § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 29 października 2004 r. w sprawie umarzania, odraczania i rozkładania na raty należności przysługujących Wojskowej Agencji Mieszkaniowej (Dz. U. nr 245, poz. 2460), umorzenie należności pieniężnych przysługujących Agencji, w przypadku gdy oprócz dłużnika głównego są zobowiązane również inne osoby, może nastąpić wtedy, gdy przesłanki umorzenia zachodzą wobec wszystkich zobowiązanych. Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej podkreślił, że w świetle powyższych przepisów organ administracji nie ma obowiązku umorzenia należności, lecz rozstrzyga w ramach uznania administracyjnego w granicach obowiązującego prawa, co oznacza, że wydanie decyzji powinno być poprzedzone wyczerpującym zebraniem całego materiału dowodowego, dokładnym i wnikliwym rozważeniem całokształtu materiału dowodowego. Organ wyjaśnił, że z uznaniem administracyjnym mamy do czynienia wtedy, gdy norma prawna nie determinuje w sposób jednoznaczny skutku prawnego, lecz pozostawia w sposób wyraźny dokonanie takiego wyboru organowi administracyjnemu. Ustawodawca nie determinuje zatem rozstrzygnięcia organu Agencji, nie określa przesłanek, których zaistnienie obliguje organ administracji do podjęcia jedynego, dopuszczalnego rozstrzygnięcia. W zakresie decydowania o umorzeniu należności Wojskowej Agencji Mieszkaniowej pozostawiono więc organowi luz decyzyjny w formie uznania administracyjnego. W ocenie organu odwoławczego Dyrektor Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. prawidłowo określił przedmiot postępowania w postaci wnioskowanej przez S. S. kwoty [...] zł jako należności przysługującej Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z tytułu zwrotu kosztów zastępstwa prawnego zasądzonych wyrokiem Sądu Okręgowego w W. Wydział [...] Cywilny z dnia [...] czerwca 2007 r. sygn. akt [...]. Zsdaniem organu prawidłowo ustalono również stronę postępowania w osobie S. S. jako dłużnika zobowiązanego względem Wojskowej Agencji Mieszkaniowej do spłaty zadłużenia. W przypadku W. S. (żony) organ odwoławczy stwierdził, iż nie jest osobą solidarnie zobowiązaną wraz z mężem, nie jest współdłużnikiem. Na tej podstawie można jedynie uznać W. S. za stronę postępowania administracyjnego stosownie do art. 28 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.) z uwagi na interes prawny związany z obawą o skutki przyszłej i możliwej egzekucji należności pieniężnych z majątku wspólnego Państwa S. w razie odmowy umorzenia wnioskowanej należności przez organy Wojskowej Agencji Mieszkaniowej. Zdaniem Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, w zakresie przyjętej podstawy prawnej do wydania zaskarżonej decyzji organ pierwszej instancji niesłusznie przyjął m.in. za podstawę prawną przesłankę umorzenia należności określoną w § 2 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 29 października 2004 r. w sprawie umarzania, odraczania i rozkładania na raty należności przysługujących Wojskowej Agencji Mieszkaniowej (Dz. U. nr 245, poz. 2460). Z przepisu § 2 ust. 1 pkt 5 cyt. rozporządzenia wynika, że należności pieniężne przysługujące Agencji mogą być umarzane w całości lub w części, gdy zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwoty wyższej od kosztów egzekucji tej należności lub postępowanie egzekucyjne okazało się nieskuteczne. Z kolei z przepisu § 5 ust. 1 pkt 1 cyt. rozporządzenia wynika, że umorzenie należności pieniężnych przysługujących Agencji może nastąpić z urzędu w przypadku, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1 i 5. W ocenie organu odwoławczego należy stwierdzić, że powyższa przesłanka nie może zostać uwzględniona gdyż postępowanie administracyjne toczyło się na wniosek strony, nie zaś z urzędu. W pozostałym zakresie w ocenie organu odwoławczego Dyrektor Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. prawidłowo odniósł się do podstawowych przesłanek umorzenia należności pieniężnych, określonych w § 2 ust. 1 pkt 2 cyt. rozporządzenia. Organ wyjaśnił, że zgodnie z § 5 ust.1 pkt 2, w związku z § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 29 października 2004 r. w sprawie umarzania, odraczania i rozkładania na raty należności przysługujących Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, w przypadku gdy organ administracji orzeka, w sprawie umorzenia należności pieniężnych przysługujących Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, na wniosek dłużnika, konieczne jest udokumentowanie, iż posiada on wyłącznie składniki majątkowe nie podlegające egzekucji sądowej na podstawie art. 829-833 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, z późn. zm.) lub egzekucji administracyjnej na podstawie art. 8 - 10 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968, z późn, zm.) oraz przedmioty codziennego użytku domowego albo egzekucja należności spowodowałaby istotne zagrożenie dla dalszej egzystencji dłużnika lub członków jego rodziny. Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej stwierdził, że dokonane przez Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. czynności w toku postępowania dowodowego umożliwiły zebranie niezbędnych informacji. Przede wszystkim S. S. (dłużnik) posiada składnik majątkowy w postaci świadczenia rentowego, co z kolei wyklucza twierdzenie o posiadaniu przez dłużnika, będącego osobą fizyczną wyłącznie składników niepodlegających egzekucji sądowej lub administracyjnej na podstawie odpowiednio art. 829 - 833 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, z późn. zm.) lub art. 8 - 10 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968, z późn. zm.). Ze świadczenia rentowego S.S. prowadzona jest skuteczna egzekucja należności pieniężnych w kwocie [...] zł, to zaś potwierdza fakt istnienia składnika majątkowego, z którego egzekucja jest w ogóle możliwa. W nawiązaniu do prowadzonej egzekucji należności pieniężnych S. S. odwołując się od decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. zakwestionował m.in. twierdzenie organu Agencji, że skierowanie sprawy do komornika nie powinno spowodować istotnego dalszego zagrożenia dla dalszej egzystencji. Zdaniem organu odwoławczego, w tym przypadku, a w szczególności w zakresie drugiej ustawowej przesłanki istotne znaczenie ma określenie, czy zachodzi w niniejszej sprawie zagrożenie egzystencji dłużnika lub członków jego rodziny. Kryterium dochodowe na osobę w rodzinie uprawniające do uzyskania świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej aktualnie wynosi [...] zł (art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej - Dz. U. z 2004 r. Nr 64, poz. 593 z późn. zm.). Dla porównania dochód uzyskiwany przez członka rodziny S. S. wynosi [...] zł, jest zatem wyższy od ww. kryterium. Źródło dochodu stanowi świadczenie rentowe S.S. w kwocie [...] zł (netto) oraz przesyłana miesięcznie kwota ok. [...] zł przez córkę – E. S. pracującą w S. Miesięczny dochód dzielony jest na trzy osoby aktualnie zamieszkałe we wspólnym gospodarstwie domowym tj.; S.S., bezrobotną żonę W. S. oraz małoletniego syna A. S. Pozostałe dwie osoby tj. E. S. (córka) oraz P. S. (córka) zgodnie z oświadczeniem S. S. nie zamieszkują wspólnie w gospodarstwie domowym. Poza tym S. S. i członkowie jego rodziny dysponują samodzielnym lokalem umożliwiającym zaspokojenie potrzeb bytowych. Zdaniem Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej istotne znaczenie ma również fakt, że ustawodawca ustalił kwotę wolną od zajęcia egzekucyjnego świadczeń rentowych, którą dłużnik może swobodnie dysponować, co w rezultacie w ramach obowiązujących przepisów prawnych stanowi o zabezpieczeniu warunków egzystencjalnych dłużnika, a egzekucja świadczenia ponad kwotę obejmującą kwotę wolną od zajęcia jest, jak najbardziej dopuszczalna. W społecznych realiach powyższe gwarantuje podstawę egzystencji, której znacznym utrudnieniem a nie istotnym zagrożeniem byłaby egzekucja należności. Organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 29 października 2004 roku w sprawie umarzania, odraczania i rozkładania na raty należności przysługujących Wojskowej Agencji Mieszkaniowej jedynie "istotne zagrożenie dla dalszej egzystencji dłużnika" może stanowić podstawę umorzenia należności. S. S. w toku postępowania przed organem pierwszej instancji oraz w odwołaniu od zaskarżonej decyzji zwracał uwagę na trudną sytuację zdrowotną, zarówno swoją jak i żony. Przedstawione jednak przez stronę dokumenty nie zawierają informacji jaki jest rzeczywisty stan zdrowia oraz w jakim stopniu wydatki związane z leczeniem wpływają na pogorszenie sytuacji finansowej, ani jaka jest ich wielkość. Nie zostały również udokumentowane inne wydatki, na które zwracał uwagę w toku postępowania S. S. Poza tym jak zauważył organ pierwszej instancji wnioskodawca nie przedstawił zeznań o wysokości osiągniętego dochodu (PIT) w roku podatkowym 2008. Zdaniem organu odwoławczego niniejszy fakt budzi wątpliwości, co do ustalenia rzeczywistej sytuacji finansowej wnioskodawcy oraz jego rodziny, zwłaszcza w odniesieniu do analizowanego przedziału czasu, względnie ciągłości niekorzystnych dla strony okoliczności, itp. Organ dodał, że obowiązek poszukiwania dowodów ciąży nie tylko na organie administracji, ale obarcza także stronę, która zresztą z reguły, w swym dobrze rozumianym interesie, powinna wykazywać dbałość o przedstawienie środków dowodowych istotnych dla sprawy. W oparciu o zebrany materiał dowodowy, zadniem Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, należy stwierdzić, że obecna sytuacja finansowa S. S. jest trudna, jednakże posiada on zapewnione stabilne środki na utrzymanie w postaci wypłacanego miesięcznie świadczenia rentowego, dodatkowo córka wspiera rodzinę przesyłając regularnie ok. [...] zł. W ocenie organu odwoławczego obniżenie płynności finansowej dłużnika i jego rodziny jakie wystąpiło w niniejszej sprawie, stanowi ustawową przesłankę do odroczenia lub ratalnej spłaty należności przysługującej Wojskowej Agencji Mieszkaniowej na warunkach określonych przez strony umowy. W rozpatrywanej sprawie zachodzą zatem przesłanki do odroczenia lub ratalnej spłaty należności, nie zaś do jej umorzenia. Poza tym skarżący zobowiązany jest względem Agencji do spłaty należności z tytułu kosztów zastępstwa prawnego, powstałych w wyniku przegranej przez niego sprawy z powództwa przeciwko Wojskowej Agencji Mieszkaniowej o zasądzenie na jego rzecz kwoty [...] zł tytułem ekwiwalentu pieniężnego za rezygnację z kwatery. Oddalenie powództwa S. S., przez Sąd Okręgowy w W. Wydział [...] Cywilny, a następnie oddalenie apelacji powoda przez Sąd Apelacyjny w W. [...] Wydział Cywilny wyrokiem z dnia [...].03.2009 r, sygn. akt [...], skutkuje powstaniem kosztów, które strona przegrana zobowiązana jest spłacić, i z których powstaniem S.S. musiał się liczyć wnosząc pozew przeciwko Wojskowej Agencji Mieszkaniowej. Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej podkreślił, że organ pierwszej instancji zwrócił również uwagę na wyjątkowość instytucji umorzenia należności oraz związanej z nim bezpowrotnej utraty dochodów przez Skarb Państwa. Organ dodał, że umorzenie należności stosuje się w wyjątkowych i szczególnie uzasadnionych przypadkach, nieuiszczanie bowiem zaległości bądź odsetek za zwłokę powoduje bezpowrotną utratę dochodów Skarbu Państwa. Natomiast kwoty zadłużenia w stosunku do Agencji należą w istocie do dochodów publicznych. Wojskowa Agencja Mieszkaniowa zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2005 r. Nr 41, poz. 398 z późn. zm.) wykonuje w imieniu Skarbu Państwa i na jego rzecz prawa własności i inne prawa rzeczowe w stosunku do nieruchomości stanowiących jego własność. Zaniechanie dochodzenia lub też umarzanie należności pieniężnych przysługujących Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w sytuacji, gdy istnieje możliwość spłaty przez dłużnika tych zobowiązań, mogłoby stanowić naruszenie zasad dyscypliny finansów publicznych określonych w ustawie z dnia 17 grudnia 2004 r. o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych (Dz. U. z 2004 r. Nr 14, poz. 114, z późn. zm.). Ponadto w interesie społecznym znajdującym odzwierciedlenie zarówno w statutowej działalności Agencji jak i w sytuacji oraz potrzebach osób zajmujących lokale mieszkalne w zasobie mieszkaniowym Agencji, nie leży umarzanie należności Skarbu Państwa. Przede wszystkim wiele osób będących dłużnikami Wojskowej Agencji Mieszkaniowej znajduje się często w podobnej, a niekiedy w dużo trudniejszej, od strony niniejszego postępowania, sytuacji materialnej, lecz mimo tego spłaca zadłużenie. Zdaniem organu nie można pominąć również faktu, iż zgodnie z art. 14 i 16 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2005 r. Nr 41, poz. 398, z późn. zm.), głównym zadaniem ustawowym Wojskowej Agencji Mieszkaniowej jest zapewnienie zakwaterowania żołnierzy, które jest w znacznej części realizowane ze środków własnych Agencji. Umarzanie należności pieniężnych powoduje, że Wojskowa Agencja Mieszkaniowa, co do zasady dysponuje mniejszymi środkami finansowymi na budownictwo lokali mieszkalnych dla żołnierzy. Rozstrzygając w przedmiotowej sprawie organ administracji wydał decyzję uznaniową uwzględniającą wszystkie okoliczności sprawy, a także utrwalone orzecznictwo w zakresie umorzeń należności Skarbu Państwa zgodnie, z którym umorzenie należności stosuje się w wyjątkowych i szczególnie uzasadnionych przypadkach. Pomimo wskazanych wyżej uchybień organu pierwszej instancji organ odwoławczy nie znalazł także podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji i uwzględniania odwołania S. S., w oparciu zaś o całokształt rozpatrywanej sprawy, w tym zabrany materiał dowodowy, podzielił pogląd Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. i uznał odmowę umorzenia wnioskowanej należności ([...] zł) za uzasadnioną. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie S. S. wniósł o umorzenie należności pieniężnej w kwocie [...] zł. Zaskarżone decyzji skarżący zarzucił niepodanie przez Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej podstawy faktycznej swojej decyzji. W odpowiedzi na skargę Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej wniósł o jej oddalenie odwołując się do argumentów podnoszonych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie Sąd wyjaśnia, iż uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 §1 i §2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 §1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 §1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 §1 pkt 2 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, organ administracji nie dopuścił się naruszenia prawa, które mogłoby skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji. Oceniając treść zaskarżonej decyzji należy wskazać, iż zgodnie z § 2 ust.1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 29 października 2004 r. w sprawie umarzania, odraczania i rozkładania na raty należności Wojskowej Agencji Mieszkaniowej (Dz. U. z 2004 r. Nr 245, poz. 2460) należności pieniężne przysługujące Agencji mogą być umarzane w całości lub w części w razie wystąpienia co najmniej jednego z przypadków, które zostały wyliczone w pkt 1-5 tego przepisu. Organy orzekające w sprawie uznały, iż nie zachodzą przesłanki uzasadniające umorzenie należności zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 2 w/w rozporządzenia tj. gdy dłużnik, będący osobą fizyczną, posiada wyłącznie składniki majątkowe niepodlegające egzekucji sądowej lub administracyjnej, o których mowa w pkt 1, oraz przedmioty codziennego użytku domowego albo egzekucja należności spowodowałaby istotne zagrożenie dla dalszej egzystencji osoby dłużnika lub członków jego rodziny. Wyjaśnić należy, że przepis § 2 ust. 1 rozporządzenia z dnia 29 października 2004 r. jest oparty na konstrukcji tzw. "uznania administracyjnego", co oznacza, że decyzja w zakresie spraw dotyczących umorzenia należności przysługuje każdorazowo Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, która w przypadku stwierdzenia zaistnienia jednej z przesłanek określonych w § 2 ust.1 w/w rozporządzenia może, ale nie musi umorzyć zaległości. Norma zawarta w analizowanym przepisie rozporządzenia wyraźnie wskazuje na brak obowiązku umorzenia należnych składek w przypadku zaistnienia jednej z przesłanek określonych w § 2 ust. 1 pkt 1-5 rozporządzenia stanowiąc, że w takim wypadku mogą być one umorzone. Natomiast przy niespełnieniu żadnej z przesłanek wskazanych w § 2 ust. 1 pkt 1-5, organ podejmujący decyzję jest w ogóle pozbawiony prawnej możliwości umorzenia należności. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, gdzie nie zaistniał żaden z przypadków stanowiących o możliwości umorzenia należności skarżącego wobec Wojskowej Agencji Mieszkaniowej. Niewątpliwie obecna sytuacja finansowa skarżącego jest trudna, jednakże posiada on zapewnione stabilne środki na utrzymanie w postaci wypłacanego miesięcznie świadczenia rentowego, dodatkowo córka wspiera rodzinę przesyłając regularnie ok. [...] zł. W społecznych realiach powyższe gwarantuje podstawę egzystencji, której znacznym utrudnieniem, a nie istotnym zagrożeniem byłaby egzekucja należności. Nie istnieje również przypuszczenie, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwoty wyższej od kosztów egzekucji tej należności oraz, że postępowanie egzekucyjne okaże się nieskuteczne. Świadczy o tym fakt, że egzekucja ze składnika majątkowego Skarżącego prowadzona jest obecnie na rzecz innych wierzycieli, ponadto ani Naczelnik Urzędu Skarbowego ani komornik sądowy nie stwierdzili braku majątku, z którego można prowadzić egzekucję. Na uwadze należy mieć również fakt, że ustawowe limity możliwych do dokonania potrąceń z renty uzyskiwanej przez S. S. wynoszą jedynie 25% świadczenia, co zapewnia stronie minimum środków koniecznych dla bezpiecznej egzystencji. Podkreślić dalej należy, że egzekucja ze składnika majątkowego Skarżącego prowadzona jest obecnie na rzecz innych wierzycieli i ewewntualna egzekucja należności pieniężnej przysługującej WAM w żaden sposób nie przyczyniłaby się do pogorszenia stanu finansowego S. S.. Jak wyzej wskazano ustawowe limity możliwych do dokonania potrąceń z renty uzyskiwanej przez S. S. wynoszą 25% świadczenia, a zatem ww. kwota będzie “rozjkładać się" jedynie na większą ilość wierzycieli. Zdaniem Sądu w toku postępowania administracyjnego, zarówno organ I jak i II instancji prawidłowo zgromadził i poddał wszechstronnej ocenie materiał dowodowy sprawy. Zaskarżona decyzja zawiera właściwe uzasadnienie faktyczne oraz posiada prawidłową podstawę prawną. Sąd stanął na stanowisku, iż w przedmiotowej sprawie granice uznania administracyjnego – będącego szczególną formą upoważnienia przez ustawę organów administracji publicznej do określonego zachowania się, polegającą na przyznaniu organom administracji możności dokonania wyboru spośród dwóch lub więcej dopuszczalnych przez ustawę, a równowartościowych prawnie rozwiązań – nie zostały przekroczone. Uznanie jest możliwością wyboru konsekwencji prawnej. Dlatego też w celu wydania prawidłowego orzeczenia w sytuacji [pic]uznania administracyjnego organ administracyjny obowiązany jest szczegółowo zbadać stan faktyczny. Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie z powyższego obowiązku, organ wywiązał się w sposób należyty. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem i na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.