V SA/Wa 1934/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Małgorzata Rysz, Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Andrzej Kania (spr.), Protokolant referent - Maryla Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 lutego 2013 r. sprawy ze skargi M. G. na rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych. Oddala skargę Przedmiotem skargi wniesionej przez M. G. (dalej: skarżący) jest rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w ramach działania ,,Modernizacja Gospodarstw Rolnych’’ objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich 2007-2013. Zaskarżone rozstrzygnięcie wydane zostało w następującym stanie faktycznym. Dnia 3 stycznia 2011 r. skarżący złożył w Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: ARiMR, lub organ) wniosek o przyznanie pomocy w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich 2007-2013. Pismem z [...] maja 2012 r. ARiMR, w oparciu o art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U., Nr 64, poz. 427 ze zm.), zwanej dalej ustawą o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich, odmówił skarżącemu przyznania pomocy finansowej w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" z uwagi na zaistnienie okoliczności określonych w art. 4 ust. 8 rozporządzenia Komisji (UE) Nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia rady (WE) nr 1698/2005 w odniesieniu do wprowadzenia procedur kontroli oraz do zasady wzajemnej zgodności w zakresie środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. Urz. UE L z 28 stycznia 2011 r., Nr 25, s. 8, zwanego dalej rozporządzeniem Komisji (WE) Nr 65/2011) w nawiązaniu do § 13 ust. 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania ,,Modernizacja gospodarstw rolnych’’ objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 – 2013 (Dz. U., Nr 193, poz. 1397 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem MRiRW z 17 października 2007 r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że zgodnie z §15 a ust. 1 pkt. lit.b rozporządzenia MRiRW z 17 października 2007 r. w przypadku wniosków o przyznanie pomocy na realizację operacji dotyczącej priorytetu, o którym mowa w art. 16a ust. 1 lit. e rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005, złożonych w terminie, o którym mowa w § 10 ust. 3, o kolejności przysługiwania pomocy decyduje suma uzyskanych punktów, przyznanych na podstawie następujących kryteriów: 1) w przypadku operacji związanych z rozwijaniem produkcji mleka: (...) b) jeżeli wysokość kwoty indywidualnej wynosi od 100 000 do 200 000 kg, przyznaje się od 9 do 10 punktów, przy czym 10 punktów przyznaje się dla kwoty indywidualnej w wysokości 150 000 kg, a dla pozostałych wysokości kwoty indywidualnej proporcjonalnie mniej, do 9 punktów dla wartości z krańców tego przedziału (...)". Organ zaznaczył, że zgodnie z § 13 ust. 5 rozporządzenia MRiRW z 17 października 2007 r. wnioskodawca informuje ARiMR o wszelkich zmianach w zakresie danych objętych wnioskiem niezwłocznie po ich zaistnieniu. Ponadto zgodnie z § 7 ust. 2 powyższego rozporządzenia pomoc może być przyznana, jeżeli zostały spełnione warunki określone w rozporządzeniu oraz innych przepisach prawa związanych z realizacją operacji. Wniosek skarżącego dotyczył realizacji operacji dotyczącej priorytetu "Środki towarzyszące restrukturyzacji sektora mleczarskiego", o którym mowa w art. 16a ust. 1 lit.e Rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005, w związku, z którą zostanie rozwinięta produkcja mleka w gospodarstwie. Do wniosku o przyznanie pomocy zostało dołączone zaświadczenie, wystawione przez Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w [...] w dniu [...] grudnia 2010 r., potwierdzające posiadanie przez skarżącego indywidualnej kwoty mlecznej w wysokości 182 505 kg. Taka też wartość została podana w pkt. 23.1 wniosku o przyznanie pomocy. Wniosek o przyznanie pomocy sporządzono dnia 03.01.2011 r. Z powodu braku kompletności i poprawności złożonych dokumentów ARiMR wezwała skarżącego do uzupełnień pismem z [...] stycznia 2012 r. Dnia [...] grudnia 2011 r. wystosowano również pismo do Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w [...] odnośnie posiadanej przez skarżącego kwoty mlecznej oraz operacji wykonywanych na kwocie mlecznej w całym roku kwotowym 2010/2011. Z otrzymanej dnia 13.01.2012 r. odpowiedzi od Agencji Rynku Rolnego Oddział Terenowy w [...] wynika, iż w roku kwotowym 2010/2011 dnia [...] grudnia 2010 r. została wydana decyzja w sprawie przyznania kwoty indywidualnej z krajowej rezerwy kwoty mlecznej w wysokości 20 774 kg oraz dnia 22.11.2010 r. na wniosek producenta, została wygaszona kwota indywidualna sprzedaży bezpośredniej w wysokości 100 kg. Wnioskodawca 9 stycznia 2012 r. dokonał uzupełnienia błędów i braków we wniosku o przyznanie pomocy, które zostały zawarte w piśmie z 3 stycznia 2012 r. Dostarczono także zaświadczenie, wystawione przez Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w [...] w dniu 05.01.2012 r., potwierdzające posiadanie przez Wnioskodawcę na dzień złożenia wniosku o przyznanie pomocy, tj. 03.01.2011 r. indywidualnej kwoty mlecznej w wysokości 203279 kg. W związku z powyższym ARiMR stwierdziła, że wnioskodawca w dniu składania wniosku o przyznanie pomocy ani też w trakcie weryfikacji wniosku nie ujawnił rzeczywistej wartości posiadanej kwoty mlecznej tylko posłużył się zdezaktualizowanymi w momencie składania wniosku danymi. Skarżący podpisując wniosek złożył oświadczenie (pkt 4 części VIII "Oświadczenie wnioskodawcy") w brzmieniu: "Oświadczam, że informacje zawarte we wniosku oraz jego załącznikach są prawdziwe i zgodne ze stanem prawnym i faktycznym, znane mi są skutki odpowiedzialności karnej wynikającej z art. 297 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dz. U. Nr 88. poz. 533, z późn. zm.) oraz "Oświadczam, iż jestem świadom, że w przypadku stwierdzenia umyślnego złożenia fałszywych oświadczeń, Agencja wyklucza daną operację ze wsparcia EFRROW i odzyskuje wszystkie kwoty, które zostały wypłacone na tę operację wraz z należnymi odsetkami oraz że zostanę wykluczony z możliwości otrzymania wsparcia w ramach tego samego działania w danym roku kalendarzowym oraz w następnym roku kalendarzowym". Następnie organ stwierdził, że zgodnie z art. 21 ust. 3 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu o którym mowa w ust. 2 są zobowiązane przedstawić dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Jednocześnie wyjaśniono, iż ARiMR jako dysponent środków publicznych pochodzących z budżetu krajowego i z budżetu Unii Europejskiej jest zobowiązana zapewnić, iż wydatki będą dokonywane w sposób celowy i oszczędny, z zachowaniem zasady uzyskiwania najlepszych efektów z danych nakładów, a przyznanie pomocy będzie adekwatne i zgodne z celami Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich. Środki pomocowe pochodzące z Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich w większości są finansowane z budżetu Unii Europejskiej, w związku z powyższym podlegają one ochronie zgodnie z Rozporządzeniem Rady (WE. Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r., w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (Dz. U. L 312 z 23.12.1995). Stosownie do ww. rozporządzenia środki te muszą być wydatkowane zgodnie z zasadami rzetelnego zarządzania finansami, ogólną zasadą słuszności i proporcjonalności. Prawo wspólnotowe nakłada na Komisję Europejską i Kraje Członkowskie obowiązek badania, czy środki z budżetu Wspólnoty są wykorzystywane zgodnie z ich przeznaczeniem. Ponadto, ARiMR ma obowiązek wykluczyć ryzyka, że w celu osiągnięcia nienależnych korzyści wnioskodawcy mogliby tworzyć sztuczne warunki, o których mowa w art. 4 ust. 8 rozporządzenia Komisji (UE) Nr 65/2011, który stanowi, że nie naruszając przepisów szczegółowych, nie dokonuje się żadnych płatności na rzecz beneficjentów, w odniesieniu do których ustalono, że sztucznie stworzyli warunki wymagane do otrzymania takich płatności, aby uzyskać korzyści sprzeczne z celami danego systemu wsparcia. Następnie w dniu 28 maja 2012 r. skarżący złożył wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, wnosząc o ponowne rozpatrzenie wniosku z uwzględnieniem danych dotyczących kwoty mlecznej. Skarżący wyjaśnił, że w pierwotnym wniosku popełnił oczywistą omyłkę literalną, spowodowaną długim okresem przygotowywania wniosku. W chwili składnia wniosku o pomoc i tworzeniu listy rozpatrywania wniosku nie miał gwarancji uzyskania pomocy, dopiero po zwiększeniu puli środków wniosek podlegał weryfikacji. Skarżący stwierdził, że przesunięcie jego pozycji na liście kolejności rozpatrywania wniosku, będzie zgodne z zasadami rzetelnego zarządzania finansami i ogólną zasadą słuszności i proporcjonalności. Pismem z [...] lipca 2012 r. ARiMR podtrzymała wcześniejsze rozstrzygnięcie w przedmiocie odmowy przyznania pomocy. W skardze z 24 lipca 2012 r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucono organowi naruszenie przepisów prawa procesowego. W ramach powyższego wskazano na nie podjęcie wszystkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli a także na prowadzenie postępowania w sposób nie budzący zaufania jego uczestników do władz publicznych. Zarzucono ponadto brak odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, oraz że postępowanie administracyjne nie było dwuinstancyjne. Jednocześnie skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 5 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) z dnia 7 grudnia 2006r., nr 1975/2006, ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w sprawie wprowadzania procedur kontroli (...) oraz § 13 ust. 5 rozporządzenia ARiMR z 17 października 2007 r. poprzez wymóg zgłaszania danych znanych z urzędu. W uzasadnieniu skargi wskazano, że we wniosku popełniona została oczywista omyłka literalna, której powodem był długi okres przygotowywania wniosku o przyznanie pomocy. Skarżący stwierdził, że w chwili składania wniosku o pomoc i tworzenia listy ani z wartością podaną kwoty mlecznej ani ze zwiększoną nie miał gwarancji uzyskania pomocy, dopiero po zwiększeniu puli środków wniosek podlegał weryfikacji. Skarżący nie przypuszczał, że ARiMR nie posiada aktualnych danych dotyczących jego kwoty mlecznej. W tej sytuacji, zdaniem skarżącego należało rozważyć zastosowanie art. 68 rozporządzenia Komisji WE 796/2004 z 21 kwietnia 2004 r. Jednocześnie zaznaczył, że przesunięcie na liście kolejności rozpatrywania wniosków, będzie zgodne z zasadami rzetelnego zarządzania finansami i ogólna zasadą słuszności i proporcjonalności. Podkreślił, że dane, które podał można było w prosty sposób zweryfikować z zasobami danych, jakimi dysponuje ARR podległa temu samemu Ministrowi co ARiMR. Końcowo skarżący stwierdził, że spełnia warunki do przyznania płatności jednakże posiadana kwota mleczna powoduje, że przesunięcie pozycji na liście rozpatrywania wniosków. W odpowiedzi na skargę ARiMR wniosła o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270), dalej p.p.s.a. sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone orzeczenie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi wyeliminowanie tego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego (art. 146 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, uchyla ten akt lub interpretację albo stwierdza bezskuteczność czynności). Zgodnie z art.134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dokonując kontroli legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia wydanego przez ARiMR w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu, tj. badając zaskarżone orzeczenie pod względem jego zgodności zarówno z przepisami procesowymi, jak i z normami prawa materialnego Sąd uznał, że nie narusza ono przepisów prawa materialnego oraz, że przy jego wydawaniu nie doszło do naruszenia przepisów postępowania, w stopniu uzasadniającym jego uchylenie. Zasady przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" zostały uregulowane, w zakresie przepisów krajowych, w ustawie o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich oraz w wydanym na podstawie art. 29 ust.1 pkt 1 tej ustawy rozporządzeniu MRiRW z 17 października 2007 r. Materialnoprawną podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia, wydanego w trybie art. 22 ust. 3 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich stanowi § 7 ust. 2 rozporządzenia MRiRW z 17 października 2007 r. oraz art. 4 ust. 8 rozporządzenia Komisji (UE) nr 65/2011. Zgodnie z art. 4 ust. 8 rozporządzenia Komisji (UE) Nr 65/2011 nie naruszając przepisów szczegółowych, nie dokonuje się żadnych płatności na rzecz beneficjentów, w odniesieniu do których ustalono, że sztucznie stworzyli warunki wymagane do otrzymania takich płatności, aby uzyskać korzyści sprzeczne z celami danego systemu wsparcia. W myśl § 7 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia MRiRW z 17 października 2007 r., pomoc przyznaje się na operację obejmującą wyłącznie inwestycje związane z prowadzeniem działalności rolniczej spełniającą wymagania określone w Programie, w szczególności uzasadnioną ekonomicznie, w tym pod względem jej kosztów, oraz zapewniającą osiągnięcie i zachowanie celów działania, o którym mowa w § 1. Jednocześnie w § 7 ust. 2 rozporządzenia MRiRW z 17 października 2007 r. wskazano, że pomoc może być przyznana, jeżeli zostały spełnione warunki określone w rozporządzeniu oraz innych przepisach prawa związanych z realizacją operacji. Zgodnie z § 7 ust. 1a rozporządzenia MRiRW z 17 października 2007 r. w przypadku operacji dotyczącej priorytetu, o którym mowa w art. 16a ust. 1 lit. e rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005, pomoc przyznaje się, jeżeli: 1) operacja obejmuje wyłącznie inwestycje związane z prowadzeniem działalności rolniczej; 2) operacja spełnia warunki, o których mowa w ust. 1; 3) w związku z realizacją operacji: a) zostanie rozwinięta produkcja mleka w gospodarstwie albo b) nastąpi całkowita rezygnacja z produkcji mleka w gospodarstwie. W myśl § 7 ust. 1b rozporządzenia MRiRW z 17 października 2007 r. przez rozwinięcie produkcji mleka, o której mowa w ust. 1a pkt 3 lit. a, rozumie się spełnienie warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, w zakresie produkcji mleka. Z kolei w § 15a ust. 1 pkt 1 rozporządzenia MRiRW z 17 października 2007r. wskazano, że w przypadku wniosków o przyznanie pomocy na realizację operacji dotyczącej priorytetu, o którym mowa w art. 16a ust. 1 lit. e rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005, złożonych w terminie, o którym mowa w § 10 ust. 3, o kolejności przysługiwania pomocy decyduje suma uzyskanych punktów, przyznanych na podstawie następujących kryteriów: 1) w przypadku operacji związanych z rozwijaniem produkcji mleka: a) jeżeli wysokość kwoty indywidualnej wynosi od 20 000 do 99 999 kg, przyznaje się od 0 do 4 punktów, przy czym 4 punkty przyznaje się dla kwoty indywidualnej w wysokości 99 999 kg, a dla pozostałych wysokości kwoty indywidualnej proporcjonalnie mniej, do 0 punktów dla wysokości kwoty indywidualnej równej 20 000 kg, b) jeżeli wysokość kwoty indywidualnej wynosi od 100 000 do 200 000 kg, przyznaje się od 9 do 10 punktów, przy czym 10 punktów przyznaje się dla kwoty indywidualnej w wysokości 150 000 kg, a dla pozostałych wysokości kwoty indywidualnej proporcjonalnie mniej, do 9 punktów dla wartości z krańców tego przedziału, c) jeżeli wysokość kwoty indywidualnej wynosi od 200 000 do 400 000 kg, przyznaje się od 5 do 9 punktów, przy czym 9 punktów przyznaje się dla kwoty indywidualnej w wysokości 200 000 kg, a dla pozostałych wysokości kwoty indywidualnej proporcjonalnie mniej, do 5 punktów dla wysokości kwoty indywidualnej równej 400 000 kg, d) jeżeli wysokość kwoty indywidualnej wynosi więcej niż 400 000 kg, przyznaje się 5 punktów; Kolejność, o której mowa w ust. 1, jest ustalana na podstawie danych zawartych we wniosku o przyznanie pomocy na dzień złożenia wniosku. Jeżeli wniosek nie zawiera danych niezbędnych do ustalenia kolejności, nie przyznaje się punktów (§ 15a ust. 2 rozporządzenia MRiRW z 17 października 2007r.). Kolejność, o której mowa w ust. 1, jest ustalana od operacji, która uzyskała największą liczbę punktów, do operacji, która uzyskała najmniejszą liczbę punktów (§ 15a ust. 4 rozporządzenia MRiRW z 17 października 2007r.). Mając na uwadze cytowany § 15a ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 i 4 rozporządzenia MRiRW z 17 października 2007r., należy zauważyć, że wielkość przysługującej skarżącemu kwoty mlecznej stanowi czynnik rozstrzygający o kolejności rozdysponowania dostępnego limitu środków finansowych w przypadku wnioskodawców aplikujących o przyznanie pomocy na operację ukierunkowaną na priorytet "Środki towarzyszące restrukturyzacji sektora mleczarskiego". We wniosku o przyznanie pomocy skarżący zadeklarował, że przysługująca mu w dniu złożenia wniosku kwota indywidualna dla dostawcy hurtowego (tzw. kwota mleczna) wynosi 182.505 kg. Na potwierdzenie tego do wniosku dołączone zostało zaświadczenie Agencji Rynku Rolnego z [...] grudnia 2010 r. z którego wynikało, że skarżącemu przysługuje kwota indywidualna dla dostawcy hurtowego w ww. wysokości. Natomiast z zaświadczenia wystawionego [...] stycznia 2012 wynikało, że posiadana przez skarżącego indywidualna ilość referencyjna na dzień złożenia wniosku to 203.297 kg. W świetle przedstawionego systemu punktowania pierwszeństwo w dostępie do puli środków w przypadku wnioskodawców ubiegających się o przyznanie pomocy na realizację operacji w zakresie rozwijania produkcji mleka, przysługuje wnioskodawcom, którzy dysponują kwotą mleczną w wysokości od 100 000 do 200 000 kg, gdyż podmioty te uzyskują punkty w zakresie od 9 do 10 punktów. W tym kontekście podkreślenia wymaga fakt, iż zadeklarowanie we wniosku o przyznanie pomocy kwoty indywidualnej w wysokości ponad 182.000 kg pozwoliło skarżącemu uzyskać taką liczbę punktów (9,349900 pkt) na etapie ustalania kolejności wnioskodawców (pozycja 1144 na liście rankingowej), która w konsekwencji umożliwiłaby mu uzyskać wnioskowaną pomoc. Gdyby wnioskodawca zadeklarował we wniosku kwotę indywidualną rzeczywiście posiadaną od 15 grudnia 2010 r. uzyskałby 8,934420 punktów i zająłby 1893 pozycję na liście rankingowej i miałby znacznie mniejsze szanse na dofinansowanie planowanej operacji. Z informacji zawartych w aktach administracyjnych wynika, że na dzień wniesienia skargi wnioski, znajdujące się na pozycjach listy, które uzyskały poniżej 9 punktów, zawierają zapotrzebowanie przekraczające dostępną pulę środków (k.- 116 akt administracyjnych). Należy zatem stwierdzić, że zaistniała sytuacja, w której dostępna pula środków byłaby niewystarczająca dla wszystkich aplikujących o udzielenie wsparcia finansowego. O kolejności przysługiwania pomocy decydują zaś minimalne różnice punktowe. Mając to na uwadze prawidłowo organ uznał, że akceptacja zachowań, w wyniku których część wnioskodawców miałaby uzyskać wyższą pozycję rankingową w efekcie niepoinformowania organu o rzeczywistej wielkości przysługującej kwoty indywidualnej nie jest możliwa. Po analizie całości akt sprawy prawidłowo ARiMR stwierdziła, że stan posiadanej przez Skarżącego wielkości kwoty indywidualnej dla dostawcy hurtowego na dzień złożenia wniosku wynosiła 203.297 kg i została osiągnięta w wyniku zwiększenia, na podstawie decyzji z [...] grudnia 2010 r., kwoty indywidualnej o 20.774 kg. Stosownie do art. 22 ust. 1 i 2 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich pomoc w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" jest przyznawana na podstawie umowy, a do postępowań w sprawach przyznania pomocy na podstawie umowy, prowadzonych przez podmioty wdrażające nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań, udostępniania akt, a także skarg i wniosków. Przepis ten stanowi również, że przepisy art.21 ust.2 i 3 stosuje się odpowiednio. Art. 21 ust. 2 i 3 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich stanowi, że w postępowaniu w sprawie dotyczącej przyznania pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania; przepisu art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się. Strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne (art. 21 ust. 3 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich). Zacytowane wyżej przepisy obok wyłączenia stosowania przepisów k.p.a. (z wyjątkami wynikającymi z ustawy), dodatkowo wprowadziły zasadę, iż ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Odnosząc powyższe zasady prowadzenia postępowania do postępowania w rozpoznanej sprawie należy wskazać, że na osobie ubiegającej się o dofinansowanie na realizację przedsięwzięcia w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" spoczywał obowiązek udowodnienia wszystkich okoliczności uzasadniających przyznanie wnioskowanego dofinansowania, w tym racjonalnego uzasadnienia przyczyn niepoinformowania organu o dodatkowej indywidualnej kwocie mlecznej. Skarżący ani we wniosku, ani też w odpowiedzi na dodatkowe wezwanie powyższego w sposób racjonalny nie wyjaśnił. Nie przedstawił również przekonywujących i rzeczowych dowodów wraz ze złożonym wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, które mogłyby stanowić o pozytywnym jego rozpatrzeniu. Skarżący na dzień złożenie wniosku nie posiadał kwoty indywidualnej na poziomie 182.505 kg, aby możliwe było przyznanie wysokiej liczby punktów wynikającej z postanowień § 15a ust. 1 rozporządzenie MRiRW z 17 października 2007r. adekwatnej do kwoty indywidualnej. Wyjaśnienia skarżącego, świadomego obowiązku podawania danych prawdziwych we wniosku jak i informowania organu o wszelkich zmianach dotyczących tych danych, wskazujące na omyłkę pisarską co do kwoty indywidualnej nie mogły przyczynić się do zmiany stanowiska organu w tej sprawie. Uznać zatem należy, iż Agencja prawidłowo odmówiła przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych, w oparciu o prawidłowo wskazane przepisy prawa krajowego jak i wspólnotowego. Posłużenie się przez skarżącego nieaktualnymi danym dotyczącymi wielkości kwoty indywidualnej stanowią "sztuczne działanie" w celu uzyskania wsparcia poprzez osiągnięcie najwyższej liczby punktów w trakcie oceny wniosku i wypełniają dyspozycję art. 4 ust. 8 rozporządzenia Komisji (UE) Nr 65/2011. W tej sytuacji działania ARiMR należy uznać za prawidłowe zarówno co do treści, jak i formy. W świetle powyższego bezpodstawne są zarzuty skarżącego dotyczące naruszenia przepisów prawa materialnego. Organ nie naruszył również przepisów postępowania, gdyż mając na uwadze wyżej cytowane regulacje, to na skarżącym spoczywał ciężar dowodów. Skarżący powinien dowieść, że dane podane we wniosku są prawdziwe czego jak wynika z okoliczności sprawy nie uczynił. Skarżący nie wykazał również w żaden sposób, że przyczyna omyłki we wniosku była niezawiniona. Natomiast rolą organu zgodnie z art. 21 ust. 2 pkt 2 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich było w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy, co też organ uczynił. Z tych względów i na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.