V SA/Wa 1941/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Krajewska (spr.), Sędzia WSA - Irena Jakubiec- Kudiura, Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak, Protokolant specjalista - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 lutego 2017 r. sprawy ze skargi U. (...) Sp. z o.o. (poprzednio S. (...)Sp. z o.o. ) z siedzibą w O. na decyzję Szefa Służby Celnej z dnia (...)czerwca 2016 r. nr (...) w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej zawierającej wiążącą informację taryfową; 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Szefa Służby Celnej na rzecz U. (...) Sp. z o.o. (poprzednio S. (...)Sp. z o.o. ) z siedzibą w O. kwotę 697 zł (sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją zawartą w wiążącej informacji taryfowej (WIT) z dnia [...] października 2013 r., nr [...], wydaną na wniosek S. Sp. z o.o. (obecnie U. Sp. z o.o. w O. - dalej "Strona", "Skarżąca"), Dyrektor Izby Celnej w Warszawie ustalił klasyfikację taryfową tunera analogowo-cyfrowego, stanowiącego element odbiornika telewizyjnego o symbolu [...] do kodu TARIC 8528 71 19 00 obejmującego pozostałe tunery wideo. Strona nie wniosła odwołania i orzeczenie stało się prawomocne. Pismem z dnia 16 lipca 2014 r. Strona zwróciła się z wnioskiem o wznowienie postępowania w sprawie na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613), a następnie o uchylenie decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] października 2013 r., nr [...], dotyczącej klasyfikacji taryfowej tunera TV. W uzasadnieniu wskazała, iż jej wniosek o udzielenie wiążącej informacji taryfowej zawierał niepełne informacje o towarze, co spowodowało nieprawidłowe ustalenie klasyfikacji taryfowej tunera TV. Wraz z wnioskiem o wznowienie postępowania Strona nadesłała: specyfikację techniczną przedmiotowego tunera TV, fotografię płyty głównej telewizora, schemat blokowy procesora głównego. W ocenie Strony załączone dokumenty zawierają nieznane wcześniej Dyrektorowi Izby Celnej w Warszawie informacje o towarze, co mogło mieć wpływ na nieprawidłowe ustalenie jego klasyfikacji. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2014 r. organ wznowił postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] października 2013 r. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, decyzją z dnia [...] stycznia 2015 r., nr [...], Dyrektor Izby Celnej w Warszawie odmówił uchylenia decyzji ostatecznej objętej wnioskiem o wznowienie postępowania uznając, że przedstawione przez Stronę dokumenty nie były istotne dla sprawy, gdyż nie wniosły nowych informacji, istotnych dla klasyfikacji taryfowej przedmiotowego towaru. Nie zgadzając się ze stanowiskiem organu, pismem z dnia [...] lutego 2015 r. Strona złożyła odwołanie, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy na skutek złożonego odwołania, Szef Służby Celnej decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...], uchylił w całości zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. W uzasadnieniu podniesiono, że dokumenty załączone do wniosku z dnia 16 lipca 2014 r. o wznowienie postępowania zawierają istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne istniejące w dniu wydania decyzji ostatecznej, które nie były znane Dyrektorowi Izby Celnej w Warszawie. Szczególnie istotne dla sprawy informacje znajdowały się w karcie 7 specyfikacji technicznej tunera TV o symbolu [...] zawierającej wykaz i opis styków wyprowadzających, wśród których brak jest analogowego wyjścia audio SPDIF, co powinno być przedmiotem dodatkowego postępowania wyjaśniającego. Wobec powyższego, w celu wyjaśnienia sprawy Dyrektor Izby Celnej w Warszawie zwrócił się do Instytutu Łączności Państwowego Instytutu Badawczego w W. z prośbą o dokonanie ekspertyzy modułu określającej jego funkcje oraz zbadanie stopnia dostosowania sygnału wyjściowego zdolnego do odbioru programu telewizyjnego przez odbiornik telewizyjny. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, decyzją z dnia [...] marca 2016 r., nr [...], Dyrektor Izby Celnej w Warszawie ponownie odmówił uchylenia decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] października 2013 r. uznając, że przedstawione przez Stronę dokumenty nie spełniają przesłanek określonych w art. 240 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, gdyż nie wniosły nowych informacji istotnych dla klasyfikacji taryfowej przedmiotowego towaru. Od tej decyzji pismem z dnia 30 marca 2016 r. Strona złożyła odwołanie, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz o wydanie decyzji rozstrzygającej co do istoty sprawy. Zarzucono: 1. Naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 927/2012 zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. UE L 304 z 31 października 2012 r.) w związku z Notami wyjaśniającymi do Nomenklatury scalonej Wspólnot Europejskich wprowadzonych komunikatem z 10 lutego 2011 r. (Dz. U. UE C 41/1 z 10 lutego 2011 r.) w związku z art. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913 z 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. U. UE L z 19 października 1992 r.) poprzez ich błędną interpretację, co skutkowało błędnym ustaleniem, że przedstawione przez Spółkę nowe okoliczności faktyczne nie są istotne dla sprawy, co doprowadziło do wydania decyzji, w której Dyrektor odmówił uchylenia decyzji ostatecznej, 2.Naruszenie przepisów prawa procesowego, tj.: art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej w związku z art. 73 ust. 1 Prawa celnego poprzez odmowę uchylenia decyzji ostatecznej, pomimo przedstawienia przez Spółkę nowych i istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych, które w dniu wydania decyzji ostatecznej nie były znane Dyrektorowi, a które powinny zostać uznane za stanowiące podstawę do wydania decyzji klasyfikującej tuner TV w sposób odmienny niż to miało miejsce w decyzji ostatecznej, art. 124, art. 187 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 73 ust. 1 Prawa celnego, poprzez wadliwe rozpatrzenie materiału dowodowego zebranego w sprawie, w szczególności poprzez uznanie, że w pełni potwierdza on uprzednio przyjętą klasyfikację tunera TV do kodu TARIC 8528 71 19 00, ograniczając się przy tym do bardzo lakonicznego uzasadnienia, w którym Dyrektor prawie nie odniósł się do sporządzonej przez Instytut Łączności ekspertyzy technicznej nr [...] z dnia [...] listopada 2016 r., c) art. 120 i art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 73 ust. 1 Prawa celnego poprzez wydanie decyzji stojącej w sprzeczności z obowiązującymi przepisami prawa, naruszając przy tym zasadę zaufania do organów podatkowych, poprzez kierowanie się przy rozstrzyganiu sprawy jedynie względami fiskalnymi bez rozważenia słuszności stanowiska Spółki. W motywach odwołania Spółka podtrzymała swoje stanowisko dotyczące klasyfikacji tunera TV do kodu TARIC 8529 90 65 50 obejmującego pozostałe części nadające się do stosowania wyłącznie lub głównie z aparaturą objętą pozycjami od 8525 do 8528, w postaci zespołów elektronicznych, do tunerów przetwarzających sygnały wysokiej częstotliwości na sygnały średniej częstotliwości, do stosowania w produkcji towarów objętych pozycją 8528, o czym mają świadczyć dokumenty znajdujące się w aktach sprawy. Zdaniem Spółki, dla dokonania prawidłowej klasyfikacji tunerów TV niezbędne jest odniesienie się do treści Not wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Unii Europejskiej opublikowanych w Dz. U. C 41 z 2011 r., których treść ma, w ocenie Spółki, kluczowe znaczenie dla sprawy. Strona zwróciła także uwagę na wydane przez czeską administrację celną wiążące informacje taryfowe [...] z [...] sierpnia 2014 r. dla tunera o symbolu [...] oraz [...] z [...] stycznia 2015 r. , [...] z [...] stycznia 2015 r., [...] i [...] z [...] stycznia 2015 r. z [...] stycznia 2015 r. dla tunerów o symbolach [...], [...], [...] i [...], które posiadają nieomal identyczne cechy konstrukcyjne, co przedmiotowy moduł TV o symbolu [...], którymi ustalono klasyfikację modułów do kodu TARIC 8529 90 65 50 obejmującego tunery przetwarzające sygnały wysokiej częstotliwości na sygnały średniej częstotliwości stanowiące części do produkcji towarów objętych pozycjami od 8521 do 8528. Ponadto Spółka, zarzucając Dyrektorowi Izby Celnej w Warszawie naruszenie art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej w związku z art. 73 ust. 1 Prawa celnego stwierdziła, że już wyżej wymienione wiążące informacje taryfowe wydane przez czeską administrację celną, które reprezentują odmienne rozstrzygnięcia przy klasyfikacji modułów TV, mają cechy okoliczności wpływających na zmianę treści decyzji w kwestiach zasadniczych Spółka wskazała na konsekwentne ignorowanie przez organ wszelkich powoływanych przez nią dowodów. Szczególny zarzut dotyczył oceny i analizy ekspertyzy Instytutu Łączności Państwowego Instytutu Badawczego w W. z dnia [...] listopada 2015 r., w której wykazano, że badane urządzenie nie zawiera kompletnego analogowego i cyfrowego tunera wideo. Zdaniem Spółki ten przykład wskazuje na brak wzajemnej korelacji między prawidłowym ustaleniem stanu faktycznego, a możliwością formułowania oceny prawnej. Zdaniem Spółki, organ podatkowy, wydając decyzję kierował się jedynie względami fiskalnymi, przez co naruszona została podstawa zaufania do organów podatkowych (naruszenie art. 120 i art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej z zw. z art. 73 ust. 1 Prawa celnego). Dyrektor Izby Celnej w Warszawie, pomimo przedłożenia przez Spółkę licznych istotnych dowodów, dokonał błędnej klasyfikacji z pominięciem staranności i merytorycznej poprawności. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy, Szef Służby Celnej decyzją z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...], utrzymał w mocy decyzję wydaną przez organ I instancji, uznając jej słuszność pod względem faktycznym i prawnym. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał, że przy ustalaniu prawidłowej klasyfikacji towaru w pierwszej kolejności należy kierować się Ogólnymi regułami interpretacji Nomenklatury Scalonej oraz Notami Wyjaśniającymi. Organ podkreślił, że z komentarza do podpozycji od 8528 71 11 do pozycji 8528 71 19, zawartego w Notach Wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej dotyczących tunerów wideo przyjęto, że "podpozycje te obejmują aparaturę zawierającą tuner wideo, który przekształca sygnały telewizyjne wysokiej częstotliwości na sygnały, które mogą być wykorzystywane przez aparaturę do zapisu lub odtwarzania obrazu lub przez monitory. Urządzenia te zawierają obwody wybierania, które pozwalają na dostrojenie na określony kanał lub do określonej częstotliwości fali nośnej, oraz obwody demodulacji. Urządzenia te mogą być także wyposażone w urządzenia dekodujące (kolor) lub w separatora w zespoły obwodów elektrycznych do synchronizacji. Urządzenia te zazwyczaj przeznaczone są do działania z pojedynczą lub zbiorczą anteną (przesyłaną kablem wysokiej częstotliwości). Sygnał wyjściowy może być wykorzystany jako sygnał wejściowy do monitorów lub do urządzeń do zapisu lub odtwarzania. Składa się on z oryginalnego sygnału kamery (tj. niemodulowanego do celów nadawczych). Analogowe tunery wideo w rozumieniu tych podpozycji mogą mieć postać modułów zawierających przynajmniej obwody częstotliwości radiowych (blok RF), obwody pośredniej częstotliwości (blok IF) i obwody demodulacyjne (blok DEM) z oddzielnymi wyjściami sygnału audio i całkowitego sygnału wizyjnego (CVBS). Cyfrowe tunery wideo w rozumieniu tych podpozycji mogą mieć postać modułów zawierających przynajmniej blok RF, blok IF, blok DEM i dekoder MPEG do telewizji cyfrowej z oddzielnymi wyjściami sygnału audio i cyfrowego sygnału wizyjnego. Moduły zawierające komponent zarówno analogowego, jak i cyfrowego tunera wideo objęte są niniejszymi podpozycjami, jeżeli jeden z komponentów jest klasyfikowany jako kompletny lub gotowy tuner wideo przez zastosowanie reguły 2a) Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury Scalonej. Moduł, który nie spełnia powyższych warunków należy klasyfikować jako część do pozycji 8529." Szef Służby Celnej ustalił, że moduł TV o symbolu [...] to tuner TV, który składa się z dwóch modułów: analogowego i cyfrowego. Moduł cyfrowy tunera nie zawiera dekodera MPEG, przez co nie może zostać uznany za kompletny cyfrowy tuner wideo w rozumieniu cytowanych wyżej Not wyjaśniających do CN dla podpozycji od 8528 71 11 do pozycji 8528 71 19. Natomiast moduł analogowy składa się z: obwodów częstotliwości radiowych (blok RF), obwodów częstotliwości pośredniej (blok IF) oraz obwodów demodulacyjnych (blok DEM) z oddzielnymi wyjściami sygnału audio i całkowitego sygnału wizyjnego (CVBS). Jednocześnie Szef Służby Celnej stwierdził, że sygnał wyjściowy audio przybiera postać sygnału SIF, tj. sygnału według formatu, który jest nieprzystosowany do bezpośredniego wykorzystania przez aparaturę do zapisu lub odtwarzania obrazu lub przez monitory. Sygnał audio wyjściowy z tunera (SIF) wymaga dalszego przetworzenia, m.in. demodulacji, co jest wykonywane przez podzespoły odbiornika telewizyjnego zlokalizowane na płycie głównej. W ocenie organu, przedstawiony opis wskazuje, że przedmiotowe tunery spełniają, w myśl nomenklatury CN, dwie funkcje: niekompletnego tunera cyfrowego oraz kompletnego tunera analogowego. Zatem klasyfikacji taryfowej przedmiotowego towaru organ dokonał zgodnie z brzmieniem reguły 1. Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury Scalonej i zgodnie z brzmieniem pozycji 8528 oraz rozwinięciem do kodu CN 8528 71 19, obejmującego pozostałe tunery wideo. Odnosząc się bezpośrednio do treści powołanych Not Wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej, Szef Służby Celnej zauważył, że zarówno budowa, jak i zasada działania oraz pełnione funkcje modułu TV o symbolu [...] odpowiadają zawartym w nich kryteriom klasyfikacyjnym. Noty Wyjaśniające określają, iż tunery powinny zawierać obwody demodulacji, natomiast nie wskazują, jakie funkcje muszą one spełniać. W związku z tym wyjaśnienia Spółki, że sygnał SIF wymaga dalszych przetworzeń, demodulacji (dodatkowo na płycie głównej), nie ma wpływu na klasyfikację taryfową przedmiotowego modułu. Zdaniem Szefa Służby Celnej przedmiotowy moduł zawiera wszystkie elementy określone w Notach Wyjaśniających do CN dla tunerów analogowych i poza dekoderem MPEG, także dla tunerów cyfrowych. Potwierdzają to także zebrane w sprawie dokumenty, tj. dokumenty dołączone do wniosku o wznowienie postępowania (specyfikacja techniczna tunera z [...] stycznia 2013 r., specyfikacja techniczna procesora głównego [...] z [...] listopada 2011 r., zdjęcie płyty głównej odbiornika telewizyjnego, schemat blokowy procesora głównego) oraz ekspertyza Zakładu Badań Systemów i Urządzeń Instytutu Łączności - Państwowego Instytutu Badawczego w W. nr [...] z dnia [...] listopada 2015 r. wraz z pismem uzupełniającym z dnia [...] lutego 2016 r. oraz wyjaśnienia Spółki zawarte w złożonej korespondencji. Szef Służby Celnej podkreślił, że warunkiem koniecznym i wystarczającym do zaklasyfikowania tunera do kodu CN od 8528 71 11 do 8528 71 19 jest realizowanie funkcji tylko jednego rodzaju tunera (analogowego lub cyfrowego). Przedmiotowy tuner spełnia wszystkie wymagania określone dla tunera analogowego i dlatego, mimo niekompletności tunera cyfrowego, powinien być klasyfikowany do kodu CN 8528 71 19. Szef Służby Celnej zgodził się ze stanowiskiem Spółki, że tuner dostraja, demoduluje, przetwarza sygnał wyjściowy SIF jedynie poprzez inne podzespoły umieszczone na płycie głównej odbiornika telewizyjnego (nie są integralną częścią tunera). Jednakże fakty te, w ocenie organu, nie mają wpływu na klasyfikację przedmiotowego towaru. Szef Służby Celnej zauważył, że istnieje zgodność co do tego, że przedmiotowy tuner składa się z dwóch modułów: analogowego i cyfrowego oraz, że moduł cyfrowy niezawierający dekodera MPEG nie stanowi kompletnego cyfrowego tunera wideo. Różnica istnieje jednak w stanowisku, co do oceny modułu analogowego. Według organów celnych jest on kompletny, natomiast zdaniem Spółki moduł analogowy nie może być uznany za kompletny, gdyż zainstalowany w tunerze obwód demodulacyjny nie może być uznany za blok DEM, z uwagi na ograniczoną funkcjonalność, która sprawia, że jest on odpowiedzialny wyłącznie za demodulację sygnału wideo. Przekształcenie sygnału wysokiej częstotliwości na częstotliwości, które mogą być wykorzystane przez odbiornik telewizyjny, dotyczy tylko sygnału wizyjnego, natomiast sygnał wyjściowy audio nie jest dostosowany do bezpośredniego wykorzystania przez odbiornik telewizyjny, ani przez inną aparaturę do zapisu lub odtwarzania obrazu. Sygnał wyjściowy audio tunera ma postać sygnału SIF, który jest nieprzystosowany do bezpośredniego wykorzystania i wymaga dalszego przetworzenia, demodulacji i dostrojenia, wykonywanego przez inne podzespoły odbiornika telewizyjnego. Szef Służby Celnej nie podzielił stanowiska Strony, że z przytoczonych Not Wyjaśniających do CN wynika, iż obwód demodulacyjny (blok DEM audio) musi gwarantować sygnał audio wyjściowy z tunera w postaci, która nie wymaga już dalszej obróbki. Z analizowanych zapisów Not Wyjaśniających do CN wynika jedynie, że urządzenie ma zawierać obwód demodulacji; analogowe tunery wideo mają zawierać obwody demodulacji z oddzielnymi wyjściami sygnału audio i całkowitego sygnału wizyjnego. Zapis ten wskazuje, że sygnał wizyjny ma być całkowity, czego nie zaznaczono w odniesieniu do sygnału audio. Samo ustalenie, że urządzenie posiada obwód demodulacji, jest wystarczające dla dokonania oceny. Opis analizowanych podpozycji nie wskazuje, jakie funkcje powinny pełnić te obwody. Zdaniem Szefa Służby Celnej również zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania są nieuzasadnione. Odnosząc się do wiążących informacji taryfowych wydanych przez czeską administrację celną organ wskazał, iż dotyczą one tunerów TV o zbliżonej lecz nie identycznej funkcjonalności posiadanej przez moduł TV o symbolu [...] (w tunerach klasyfikowanych przez czeską administrację celną sygnał wychodzący zarówno z modułu analogowego, jak i z modułu cyfrowego, nie jest kompletny w myśl cytowanego wyżej komentarza do Not wyjaśniających do CN, o czym świadczy zastosowana klasyfikacja taryfowa i opis zawarty w polu 7. decyzji WIT). Fakt powołania się przez Stronę na te decyzje nie stanowi przesłanki z art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej. Reasumując, Szef Służby Celnej stanął na stanowisku, że dokumenty przedłożone przez Stronę wraz z wnioskiem o wznowienie postępowania nie zawierają istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych, mimo że nie były one znane organowi w dniu wydania decyzji WIT. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. Zarzuciła: 1.naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj.: rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 927/2012 z dnia 9 października 2012 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej w związku z Notami wyjaśniającymi do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich wprowadzonymi komunikatem z 10 lutego 2011 r. (Dz. U. UE C 41/1 z dnia 10 lutego 2011 r.), w związku z art. 2 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. U. UE L z 19 października 1992 r.) poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie, skutkujące uznaniem, że klasyfikacja taryfowa tunera TV określona w WIT jest prawidłowa, co doprowadziło do wydania Decyzji, w której Szef Służby Celnej utrzymał w mocy decyzję Dyrektora odmawiającą uchylenia WIT; 2.naruszenie przepisów prawa procesowego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj.: a) art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej w związku z art. 73 ust. 1 Prawa celnego poprzez odmowę uchylenia decyzji ostatecznej, pomimo przedstawienia przez Skarżącą nowych i istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych, które w dniu wydania decyzji ostatecznej nie były znane Dyrektorowi, a które powinny zostać uznane za stanowiące podstawę do wydania decyzji klasyfikującej tuner TV w sposób odmienny niż to miało miejsce w decyzji ostatecznej, b) art. 124, art. 187 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 73 ust. 1 Prawa celnego, poprzez wadliwe rozpatrzenie materiału dowodowego zebranego w sprawie, w szczególności poprzez uznanie, że w pełni potwierdza on uprzednio przyjętą klasyfikację tunera TV do kodu TARIC 8528 71 19 00, c) art. 120 i art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 73 ust. 1 Prawa celnego poprzez wydanie decyzji stojącej w sprzeczności z obowiązującymi przepisami prawa, naruszając przy tym zasadę zaufania do organów podatkowych, poprzez kierowanie się przy rozstrzyganiu sprawy jedynie względami fiskalnymi bez rozważenia słuszności stanowiska Skarżącej. W motywach skargi Skarżąca przedstawiła dotychczasowy przebieg postępowania i rozwinęła powyższe zarzuty, powtarzając także argumenty podnoszone we wcześniejszych pismach kierowanych do organu w toku postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę Szef Służby Celnej wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując w całości stanowisko i argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności). Ocenie Sądu podlegają zgodność aktów administracyjnych zarówno z przepisami prawa materialnego jak i procesowego. Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się więc do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Podstawowym celem kontroli sądowej jest eliminowanie z obowiązującego porządku prawnego aktów (zwłaszcza decyzji i postanowień) oraz czynności organów administracji publicznej niezgodnych z prawem. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia. Mając powyższe na względzie, Sąd stwierdził, iż są podstawy do uwzględnienia zarzutów skargi. Przy rozpoznaniu niniejszej sprawy Sąd miał na uwadze stanowisko wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14 grudnia 2016 r., sygn. akt I GSK 883/15, na który powołała się także Skarżąca w toku rozprawy przed Sądem w dniu 8 lutego 2017 r. W rozpoznanej przez NSA sprawie Spółka w zgłoszeniu celnym zadeklarowała: "tuner – układ tunera – 6000 sztuk o symbolu [...]" - klasyfikując go do kodu TARIC 8529 90 65 50 ze stawką celną 3%, a organ celny weryfikując tę klasyfikację uznał, że towar powinien zostać zaklasyfikowany do kodu TARIC 8528 71 19 00 ze stawką celną 14%. Problem był tożsamy z występującym w rozpoznawanej sprawie. W ocenie organu sporne tunery TV należało zaklasyfikować do pozycji właściwej dla aparatury odbiorczej dla telewizji (poz. 8528 71), a zdaniem Spółki do pozycji właściwej dla części nadających się do stosowania wyłącznie lub głównie z aparaturą objętą pozycjami od 8525 do 8528 (poz. 8529 90). NSA stwierdził, iż dla ustalenia prawidłowej klasyfikacji przedmiotowego tunera do kodu TARIC 8529 90 65 50 ze stawką celną 3% czy do kodu TARIC 8528 71 19 00 ze stawką celną 14% jest niezbędne odniesienie się do Not wyjaśniających nr 2011/C 41/01, na które powołują się obie strony sporu. Zgodnie z tymi Notami podpozycje 8528 71 11 do 8528 71 19 "obejmują aparaturę zawierającą tuner wideo, który przekształca sygnały telewizyjne wysokiej częstotliwości na sygnały, które mogą być wykorzystywane przez aparaturę do zapisu lub odtwarzania obrazu lub przez monitory. Urządzenia te zawierają obwody wybierania, które pozwalają na dostrojenie na określony kanał lub do określonej częstotliwości fali nośnej, oraz obwody demodulacji. Urządzenia te mogą być także wyposażone w urządzenia dekodujące (kolor) lub w separatorowe zespoły obwodów elektrycznych do synchronizacji. Urządzenia te zazwyczaj przeznaczone są do działania z pojedynczą lub zbiorczą anteną (przesył kablem wysokiej częstotliwości). Sygnał wyjściowy może być wykorzystany jako sygnał wejściowy do monitorów lub urządzeń do zapisu lub odtwarzania. Składa się on z oryginalnego sygnału kamery (tj. niemodulowanego do celów nadawczych). Analogowe tunery wideo w rozumieniu tych podpozycji mogą mieć postać modułów zawierających przynajmniej obwody częstotliwości radiowych (blok RF), obwody pośredniej częstotliwości (blok lF) i obwody demodulacyjne (blok DEM) z oddzielnymi wyjściami sygnału audio i całkowitego sygnału wizyjnego (CVBS). Cyfrowe tunery wideo w rozumieniu tych podpozycji mogą mieć postać modułów zawierających przynajmniej blok RF, blok IF, blok DEM i dekoder MPEG do telewizji cyfrowej z oddzielnymi wyjściami sygnału audio i cyfrowego sygnału wizyjnego. Moduły zawierające komponent zarówno analogowego, jak i cyfrowego tunera wideo objęte są niniejszymi podpozycjami, jeżeli jeden z komponentów jest klasyfikowany jako kompletny lub gotowy tuner wideo przez zastosowanie reguły 2 a) Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej. Moduł, który nie spełnia powyższych warunków należy klasyfikować jako część do pozycji 8529." Podkreślając, iż dla uznania, iż dane urządzenie jest tunerem wideo, który należy klasyfikować do jednej z podpozycji 8528 71 11 do 8528 71 19, urządzenie to powinno łącznie spełniać opisane w Notach warunki, NSA równocześnie nie podzieliło stanowiska organu, że z Not wyjaśniających nr 2011/C 41/01 nie wynika, iż obwód demodulacyjny (blok DEM audio) musi gwarantować sygnał audio wyjściowy z tunera w postaci, która nie wymaga już dalszej obróbki. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że z opisanych w Notach wyjaśniających nr 2011/C 41/01 warunków wynika, że analogowe tunery wideo powinny zawierać obwody demodulacyjne (blok DEM): jeden blok DEM wideo oraz drugi blok DEM audio. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że dla rozstrzygnięcia spornej kwestii klasyfikacyjnej konieczne jest oparcie się na wiedzy eksperckiej w zakresie telekomunikacji oraz skorzystanie z praktyki taryfikacyjnej dotyczącej spornych tunerów w Unii Europejskiej. W rozpoznawanej sprawie organ przeprowadził dowód z opinii Instytutu Łączności Państwowego Instytutu Badawczego, który w złożonej Ekspertyzie technicznej z dnia [...] listopada 2015 r. odpowiedział na przedstawione mu przez organ w piśmie z dnia [...] września 2015 r. pytania: 1. Jakie funkcje spełnia badane urządzenie? 2. W jakim stopniu sygnał wyjściowy badanego urządzenia jest dostosowany do bezpośredniego wykorzystania przez odbiornik telewizyjny? W zapytaniu organ przytoczył definicję tunerów wideo z nomenklatury Taryfy Celnej i oczekiwał odpowiedzi na pytanie 3. Czy badane urządzenie spełnia wymogi przytoczonych przepisów a jeżeli nie, to które z tych kryteriów nie SA spełnione i dlaczego? W Ekspertyzie stwierdzono, iż badany moduł nie zawiera kompletnego analogowego tunera wideo ani kompletnego cyfrowego tunera wideo, należy go kwalifikować jako część, tj. podzespół przeznaczony do wbudowania do odbiornika telewizyjnego lub do tunera telewizyjnego nazywanego STB (poz. 8529). Dalsze wątpliwości organ wyraził w piśmie do Instytutu Łączności z dnia [...] stycznia 2016 r.: - czy ekspertom znane są tunery telewizyjne analogiczne do badanego urządzenia, z których sygnały audio i wideo kierowane byłyby bezpośrednio do odtwarzania przez ekran wizyjny telewizora i głośniki bez jakiegokolwiek przetwarzania, - skąd wypłynął wniosek o niespełnieniu przez moduł kryterium opisanego w pkt nr 8 Ekspertyzy. W odpowiedzi z dnia [...] lutego 2016 r. Ekspert wyjaśnił, iż badany moduł nie jest tunerem wideo a wyłącznie podzespołem tunera przeznaczonym do wbudowania do odbiornika telewizyjnego lub tunera telewizyjnego tak więc ekspertom nie są znane urządzenia analogiczne do badanego, z których sygnały audio i wideo kierowane byłyby bezpośrednio do odtwarzania przez ekran wizyjny telewizora i głośniki bez jakiegokolwiek przetwarzania. Równocześnie Ekspert wyjaśnił wątpliwości co do modułu analogowego stwierdzając, iż na wyjściu ma on tylko sygnał fonii o częstotliwości pośredniej IF. W ocenie Sądu załączona do akt Ekspertyza wraz z jej uzupełnieniem zawartym w piśmie z dnia [...] lutego 2016 r., wbrew stanowisku organu, jednoznacznie stwierdzają, iż badany moduł nie zawiera kompletnych tunerów – ani analogowego ani cyfrowego wideo. Ten wniosek zawarty w Ekspertyzie ekspert potwierdził w wyjaśnieniach. Sąd podnosi, iż pytanie organu z góry prowadziło do odpowiedzi negatywnej. Dotyczyło tunera telewizyjnego analogicznego do badanego urządzenia. Analogicznego a więc mającego takie same cechy techniczne i funkcjonalne. Nie jest możliwe, by urządzenie analogiczne mogło pracować inaczej. Stąd negatywna odpowiedź na pytanie czy ekspertom znane są tunery telewizyjne analogiczne do badanego urządzenia, które kierują sygnały audio i wideo bezpośrednio z pinów do odtwarzania przez ekran wizyjny i głośniki telewizora bez jakiegokolwiek przetwarzania. NSA w powoływanym wyroku stwierdził, że nie można ignorować praktyki klasyfikacyjnej podobnych, a nawet takich samych towarów, w obrocie prawnym Unii Europejskiej, ponieważ Wspólnotowy Kodeks Celny normatywnie uzasadnia i przesądza o konieczności jednolitego stosowania regulacji celnych. W zaskarżonej decyzji organ jedynie ogólnikowo odniósł się do powoływanych przez Stronę wiążących informacji taryfowych wydanych przez czeską administrację celną stwierdzając, iż dotyczą tunerów TV o zbliżonej a nie identycznej jak moduł [...] funkcjonalności a nadto fakt powoływania się przez Stronę na te decyzje nie stanowi przesłanki z art. 240 § 1 pkt 5 Op. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, mając powyższe na uwadze, stanął na stanowisku, iż w toku postępowania doszło do naruszenia wskazanych w skardze art. 121 § 1, 187 § 1 i 191 Ordynacji podatkowej, co uzasadniało z mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylenie zaskarżonej decyzji. W oparciu o art. 153 ppsa Sąd podnosi, iż w toku ponownego rozpoznawania sprawy organ winien uwzględnić wskazane rozumienie treści Not wyjaśniających, wynik ekspertyzy technicznej z dnia [...] listopada 2015 r. oraz przeprowadzić analizę powoływanych przez Skarżącą WIT – ów wydanych przez czeską administrację celną. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 ppsa.