V SA/Wa 1942/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Barbara Mleczko-Jabłońska po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lipca 2011 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. A. B. złożył za pośrednictwem Agencji Modernizacji i Restrukturyzacji Rolnictwa pismo z 15 sierpnia 2011 r. zatytułowane "Skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie". W piśmie wskazał, iż składa skargę na postanowienie odmowy przyznania pomocy oraz podniósł zarzuty wobec stanowiska zajętego w piśmie Agencji z [...] lipca 2011 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wskazując, iż A. B. nie wykorzystał wszystkich środków jakie służyły mu w postępowaniu administracyjnym, wobec czego skargę należy uznać za niedopuszczalną. W szczególności podniesiono, iż od pisma z [...] lipca 2011 r. stronie służyło wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, które winno być skierowane do Agencji, o czym została ona pouczona, natomiast A. B. złożył skargę do sądu administracyjnego. Z uwagi na treść pisma z 15 sierpnia 2011 r. zatytułowanego "skarga", zarządzeniem z 20 września 2011 r. zwrócono się do strony o sprecyzowanie, czy pismo to należy traktować jako skargę do sądu administracyjnego, czy też jako wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa. Pismem procesowym nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 12 października 2011 r. A. B. oświadczył, iż pismo z 15 sierpnia 2011 r. jest wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa (tj. ponownego rozpatrzenia sprawy przez organ). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwarzył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej: p.p.s.a, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg, co oznacza, że wszczęcie postępowania sądowadninistracyjnego następuje przez złożenie skargi. W niniejszej sprawie organ – wykonując dyspozycję przepisu art. 54 § 2 p.p.s.a. – przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie pismo A. B. z 15 sierpnia 2011 r. zatytułowane skarga. W piśmie tym wskazano, iż dotyczy ono pisma Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] lipca 2011 r. o numerze [...]. Podstawą prawną omawianego pisma Agencji jest przepis art. 22 ust. 3 ustawy z 7 marca 2007 r. o wspieraniu obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64 z 2007 r., poz. 427 ze zm), dalej: ustawa o wspieraniu, zgodnie z którym, w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy (w ramach działań wskazanych w ustępie 1 tego artykułu), podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. Jednocześnie w art. 22 ust. 4 ustawy o wspieraniu, zagwarantowano wnioskodawcom prawo do złożenia na takie pismo skargi do sądu administracyjnego, na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Zatem aby skutecznie wnieść środek zaskarżenia, o którym mowa w omawianym przepisie art. 22 ust. 4 ustawy o wspieraniu, sięgnąć należy do odpowiednich regulacji p.p.s.a., określających zasady i tryb skarżenia aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4. W myśl art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Jednocześnie, zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie 14 dni – do usunięcia naruszenia prawa. Z powyższego jednoznacznie wynika, iż wystąpienie z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa stanowi obligatoryjny warunek wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Zauważyć należy, iż w zaskarżonym piśmie z [...] lipca 2011 r. organ zawarł pouczenie, że wnioskodawczyni przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, po uprzednim wezwaniu na piśmie Prezesa ARiMR do usunięcia naruszenia prawa, w terminie 14 dni od dnia otrzymania pisma (vide k. 349 akt administracyjnych). Zatem przyjęcie przez organ, iż pismo A. B. z 15 sierpnia 2011 r. stanowi skargę do sądu administracyjnego, skutkowałoby uwzględnieniem zawartego w odpowiedzi na skargę wniosku o odrzucenie skargi, bowiem jako złożona bez wyczerpania trybu odwoławczego byłaby ona niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Jednakże w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, analiza treści pisma A. B. z 15 sierpnia 2011 r. nasuwała wątpliwości czy mimo tego, iż zostało ono zatytułowane "skarga", w istocie rzeczy stanowi skargę do sądu administracyjnego, czy też zamiarem jego autora było ponowne rozpatrzenie sprawy w ramach postępowania administracyjnego toczącego się przed organem. W związku z tym zwrócono się do strony o złożenie stosownego oświadczenia co do rzeczywistego charakteru jego pisma. Wobec tego, iż A. B. wskazał, że iż jego pismo z 15 sierpnia 2011 r. jest wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa, stwierdzić należało, że w sprawie nie wniesiono skargi do sądu administracyjnego, co oznacza, że prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego jest bezprzedmiotowe. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Na koniec wskazać należy, iż wobec oświadczenia strony, że pismo z dnia 15 sierpnia 2011 r., zaadresowane do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa i złożone w urzędzie pocztowym w dniu 18 sierpnia 2011 r., stanowi wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, organ winien podjąć stosowne czynności mające na celu jego rozpatrzenie w ramach postępowania administracyjnego. Z wyłożonych względów, na podstawie art. 161 § 2 w zw. z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.